Arjen
Kamphuis sprak in 2018 over fraudegevoeligheid met stemmachines en
wilde dat software beter werd beveiligd. Arjen 'verdween' nadien
spoorloos...
Beste en lieve lezers,
Het was een korte pauze, maar was wel even nodig voor zelfreflectie. Niemand neemt ons belangrijke stukje journalistieke werk over, dus we moeten door, zolang de Ommekeer een feit is in onze wereld. Eerder al had ik een begin gemaakt met mijn onderzoek naar Arjen Kamphuis. Heb het nu verder uitgediept. Heb gezien dat Arjen trouwens mijn leeftijd heeft, hij heeft goed werk verricht met zijn onderzoek naar stemfraude. Ik hoop oprecht dat Arjen nog leeft, we gaan het zien en beleven.
Doe een DONATIE als je waardeert wat ik en mijn contacten doen op het gebied van waarheidsvinding. Klik hier om een donatie te doen. Wil je niets doneren maar wel dit artikel delen? Dat is ook fijn!
Zolang ik zelf geen betaalde job heb ben ik afhankelijk van donaties om dit werk vol te houden.
Ik doe dit journalistieke werk tot heden onbetaald en heb tot heden GEEN uitkering.
Lees goed wat ik schrijf en maak zelf geen onjuiste aannames!
Met een liefdevolle en vrije groet,
Dienie Kars (hoofdredacteur, De Nieuwe Media).
STEMFRAUDE
"Zowel de EU als de Nederlandse overheid zijn al sinds de zomer van 2001 op de hoogte van deze problematiek en sindsdien in Nederland niets gedaan om de privacy van burgers of de veiligheid van data van Nederlandse publieke en private instellingen te waarborgen."
Volgens Cybersecurity-expert Arjen Kamphuis stevenen we in
Nederland af op een politiestaat. Met inlichtingendiensten die alles van
iedereen weten, heeft het individu niks meer in te brengen tegen de
machtige overheid. Lees verder >>
Hierdoor is in Nederland een machtsovername mogelijk van kwaadwillenden. Dit is waar de zogenaamde 'Wappies' en de Compleetdenkers ons reeds jarenlang voor waarschuwden.
De software zelf is niet zonder belangenverstrengeling, klik de volgende paarse link aan voor meer info: https://www.ninefornews.nl/verkiezingssoftware-getest-door-bedrijf-dat-is-opgericht-door-lid-kiesraad-slager-die-zijn-eigen-vlees-keurt/
Het zwarte schaap 1999. Te gast Hans Janmaat. Stemmachines, de linkse kwaliteits media lachte hem vierkant uit... Onbestaanbaar dat zoiets in Nederland gebeurde. Media bepalen wat goed of fout is, zo gaf Paul Witteman jaren geleden al toe. "Elke stem op Janmaat" was "er één te veel", dus moest hij kapot. Ze stopten pas toen hij "geen gevaar" meer vormde.
Hans Janmaat moest kapot!
Johannes Gerardus Hendrikus (Hans) Janmaat (Nes aan de Amstel, 3 november 1934 – Den Haag, 9 juni 2002) was een Nederlands politicus. Hij was namens de Centrumpartij (CP) en later de Centrumdemocraten (CD) lid van de Tweede Kamer tussen 1982 en 1998 (met onderbreking van 1986 tot 1989). (https://nl.wikipedia.org/wiki/Hans_Janmaat)
Niels Hoekman: Arjen Kamphuis is een gerespecteerd cybersecurity-specialist, hacktivist en voorvechter van democratie, persvrijheid en veilige verkiezingen.
Arjen Kamphuis verdient meer dan een voetnoot en een "ongelukstheorie".
Hij verdient blijvende vragen.
Blijvende aandacht.
En vooral: geen collectief wegkijken.
https://x.com/NJHoekman/status/2005935048583733705
De vraag is en blijft nog steeds of Arjen nog wel of niet leeft...
We blijven hopen en bidden voor een goed bericht...
Arjen Kamphuis is een klokkenluider van de Nederlandse verkiezingsfraude. Arjen is zeer waarschijnlijk onder duistere omstandigheden om het leven gekomen...
Maar gaat U straks maar weer lekker stemmen in Nederland in de hoop dat er iets verandert... Niet dus! Verkiezingen zijn onderdeel van het totale theater.
Julian Assange legt uit hoe in een Hollywood film het script zit om Iran aan te vallen (Arjen Kamphuis zit in het publiek, zie foto).
Julian Assange in 2011:
"Het doel is om Afghanistan te gebruiken om geld weg te sluizen uit de belastinginkomsten van de VS en Europa, via Afghanistan terug in de handen van een transnationale veiligheidselite. Het doel is een eindeloze oorlog, geen succesvolle oorlog."
Dit is het doel geweest van elke grote oorlog sinds 1945.
In een Twitterbericht van 16-02-2023 is het volgende te lezen over Arjen Kamphuis:
In 2018 had RTL al bewezen dat de Dominion verkiezingssoftware (van D66) fraudegevoelig was.
Arjen Kamphuis die zich hierin vastbeet is toevallig op mysterieuze wijze om het leven gekomen.
MSM mag niets meer zeggen dus wordt het nu geframed als complot.
Bericht op X: https://twitter.com/Alies_mag_ook/status/1626150981674082304
Meer info over Arjen Kamphuis: https://nl.wikipedia.org/wiki/Arjen_Kamphuis
En: https://www.freedom-for-all-worldwide.com/arjen-kamphuis/
Arjen Kamphuis is op 8 augustus 2018 naar Noorwegen vertrokken voor een
vakantie. Hij had in Nederland hiking spullen gekocht. Arjen zou tot 22
augustus op vakantie gaan.
Het kajakscenario is op dit moment het beste verklarende model, maar het dossier is niet forensisch "opgelost".
In 2018 verdween de Nederlandse hacktivist en IT-expert Arjen Kamphuis tijdens een vakantie in Noorwegen. De zaak heeft veel mysterieuze kanten en vormt de basis voor de nieuwe Videoland-serie 'Ze Weten Alles Van Je'. We praten over de serie en de zaak met Ancilla van de Leest, een van de vrienden van Kamphuis.
Hack in verkiezingssoftware
Globalisten
plegen op grote schaal verkiezingsfraude maar stellen mensen gerust dat
er geen problemen zijn. In veel landen, w.o Amerika, wordt
verkiezingsfraude gepleegd en gebruik gemaakt van het software systeem
Dominion van het bedrijf Smartmatic.
De globalisten laten echter niks aan het toeval over en je kunt het al aan de programmering zien op de Nederlandse zenders. Partijen die tegen het WEF/VN regeringsbeleid zijn worden bewust uitgesloten van debatten en alles wordt in het werk gesteld dat BBB het beleid van het CDA gaat overnemen zodat het ingezette regerings beleid van Agenda 2030 van de VN/WEF doorgang kan vinden...
Het is een kwestie van tijd en geduld dat mensen dit door gaan hebben.
Nederland was al in 2001 op de hoogte van de verkiezingsfraude problematiek, maar doet er niets aan.
Arjen Kamphuis had hierover in 2014 al een brandbrief geschreven naar de Tijdelijke Commissie ICT, (https://sargasso.nl/wetten-worden-werkelijkheid-software/) maar hij kan het niet meer navertellen, want hij wordt sinds 2018 vermist.
(Bron: https://www.politie.nl/gezocht-en-vermist/vermiste-volwassenen/2018/september/arjen-kamphuis.html)
Meer informatie
https://www.rtv.be/putte-gaat-elektronisch-stemmen?page=2770
https://verkiezingen.fgov.be/node/111454
https://www.ibz.be/nl/video/zo-stem-je-elektronisch-met-smartmatic
https://www.facebook.com/watch/?v=3313725065405296
In 2017 probeerde de VVD dit 'Smartmatic' systeem ook in Nederland in te voeren.
In 2020 en 2022 wordt er in Amerika op grote schaal verkiezingsfraude gepleegd.
Zie dit bericht: https://t.me/ditishetnieuws/13129
De globalisten denken alles in de hand te hebben (https://t.me/ditishetnieuws/13129) t.z. de uitslag van de Nederlandse verkiezingen. (https://t.me/ditishetnieuws/11787)
Het is een kwestie van tijd, geduld en vertrouwen!
Alles komt aan het licht...
(Bron bericht: https://t.me/ditishetnieuws/13267)
De onderstaande reactie is interessant om even te lezen:
Robert Jensen kaartte regelmatig de naam Arjen Kamphuis aan. Kamphuis hield zich onder andere bezig met cybersecurity, veilige verkiezingen en de invloed van technologie op onze democratie. Wat mij altijd is bijgebleven, is zijn visie op verkiezingen. We stemmen met pen en papier, stoppen die stemmen vervolgens in een stembus en daarna worden ze geteld. Je kunt je afvragen hoeveel controle er uiteindelijk is op wat er achter de schermen met de uitslagen gebeurt.
Arjen Kamphuis werd in augustus 2018 vermist in Noorwegen. Hij was voor het laatst gezien in Bodø. Later werden onder andere zijn kajak en persoonlijke spullen gevonden. Ook werd zijn telefoon tien dagen na zijn verdwijning nog korte tijd actief in Zuid-Noorwegen, waarna de simkaarten werden verwijderd. Wat er precies met hem is gebeurd, is tot op de dag van vandaag niet opgehelderd.
Kamphuis hield zich bovendien bezig met veilige verkiezingen en technologie. Daardoor blijft bij mij de vraag hangen: is het puur toeval dat iemand met zijn kennis en interesse in dit onderwerp op zo'n mysterieuze manier verdwijnt?
Laat ik duidelijk zijn: ik beweer niet dat ik weet wat er met Arjen Kamphuis is gebeurd. En ik kan niet bewijzen dat zijn verdwijning iets met verkiezingen te maken heeft. Maar het verhaal heeft mij nooit losgelaten.
Zelf heb ik steeds minder vertrouwen in het huidige verkiezingssysteem. Tegelijkertijd denk ik: als je gewoon met pen en papier stemt, kost het je misschien vijftien minuten. Dat is een kleine moeite.
Maar de vraag blijft voor mij: hoe zeker weten we eigenlijk dat onze stem uiteindelijk ook daadwerkelijk terechtkomt in de uitslag die we te zien krijgen?
Wat denken jullie? Is mijn wantrouwen terecht, of zie ik verbanden die er niet zijn?
Deze tekst is als reactie te lezen onder deze video.
Wij vroegen aan chatGPT.com de volgende vraag:
Wat is er met Arjen Kamphuis gebeurt? En gaven ook de volgende opdracht opdracht mee: Gebruik geen Wikipedia info. Wij kregen het volgende antwoord: https://chatgpt.com/uc/6a99b2dd-f550-83ea-a704-e6e03ee39012
Antwoord:
Ja. Als je Wikipedia buiten beschouwing laat, blijft er een behoorlijk merkwaardig dossier over. Het belangrijkste is om onderscheid te maken tussen wat vaststaat, wat de Noorse politie concludeerde en wat nooit overtuigend is verklaard.
Er zijn vervolgens een paar belangrijke feiten:
Dit is waarschijnlijk het onderdeel dat de zaak zo mysterieus heeft gemaakt.
Een telefoon die vermoedelijk van Kamphuis was, maakte op 30 augustus verbinding met een zendmast bij Vikeså. Daarna werden de simkaarten eruit gehaald en kwam er een Duitse simkaart in.
Op het eerste gezicht lijkt dat bijna te suggereren dat iemand zijn telefoon meenam van Noord-Noorwegen naar Zuid-Noorwegen.
Maar in 2019 kwam de Noorse politie met een verklaring die veel van die mysterie wegneemt: truckchauffeurs hadden zijn telefoon en laptop uit het water gehaald en meegenomen, omdat ze dachten dat de spullen waren weggegooid. De politie vond geen aanwijzingen dat deze mannen iets met zijn verdwijning te maken hadden.
Dat betekent dus dat de telefoonactiviteit op zichzelf geen sterk bewijs is dat Kamphuis op 30 augustus nog leefde.
Dat is een cruciale nuance die in veel internettheorieën verloren gaat.
In augustus 2019 sloot de Noorse politie het onderzoek.
Hun conclusie was niet: "we hebben bewezen wat er is gebeurd."
Het was in essentie: het meest waarschijnlijke scenario is dat Kamphuis bij een kajakongeluk is omgekomen. Zijn lichaam is nooit gevonden.
De politie had aanvankelijk drie scenario's onderzocht:
Uiteindelijk vond men onvoldoende aanwijzingen voor een misdrijf of een geplande verdwijning en achtte men een kajakongeluk het meest waarschijnlijk.
Nee.
En dat is naar mijn mening de eerlijkste manier om deze zaak te formuleren.
Er is geen lichaam gevonden. Er is geen onafhankelijke getuige die het ongeluk heeft zien gebeuren. Er is ook geen volledig gereconstrueerd laatste uur van Kamphuis.
Er is vooral een keten van omstandigheden:
Kamphuis → kajak gekocht → laatste zekere waarneming → kajak en persoonlijke spullen in het fjord → lichaam nooit gevonden → politie concludeert dat een ongeluk het waarschijnlijkste scenario is.
Dat is een plausibel scenario, maar geen forensisch bewezen reconstructie.
De omstandigheden van het fjord maken het bovendien fysiek goed mogelijk. Het gebied kent sterke stromingen, is diep en koud; lokale bewoners wezen er destijds op dat iemand die daar in het water terechtkomt snel onderkoeld kan raken en dat lichamen niet noodzakelijk teruggevonden worden.
Dat is het gedeelte waar de feiten en speculatie sterk door elkaar zijn gaan lopen.
Kamphuis was cybersecurity-expert, privacyactivist en had contacten met mensen rond WikiLeaks en Julian Assange. Daardoor ontstond vrijwel onmiddellijk de theorie dat zijn verdwijning verband hield met zijn professionele activiteiten. Buitenlandse media besteedden daar destijds aandacht aan.
Maar:
er is nooit openbaar overtuigend bewijs geleverd dat Kamphuis vanwege zijn werk is ontvoerd of vermoord.
Ook de Noorse politie vond uiteindelijk geen bewijs dat een misdrijf aannemelijker maakte dan een ongeluk.
Dat betekent niet dat een misdrijf logisch onmogelijk is. Het betekent dat we er geen bewijs voor hebben.
Als je alle beschikbare informatie naast elkaar legt, vind ik vooral dit belangrijk:
De zaak is niet "opgelost" in de normale betekenis van dat woord.
De politie heeft een waarschijnlijk scenario vastgesteld, maar het centrale bewijs ontbreekt: waar is Arjen zelf gebleven en wat gebeurde er precies nadat hij Bodø/Rognan verliet?
Tegelijkertijd zijn sommige van de meest verdachte ogende elementen — vooral de telefoon en laptop in Zuid-Noorwegen — uiteindelijk veel minder mysterieus gebleken doordat de politie verklaarde dat derden ze uit het water hadden gehaald.
En er is nog een interessant detail: een Noorse getuige meldde dat Kamphuis op de avond van 20 augustus in Rognan richting het water liep met bagage. Dat past juist behoorlijk goed bij het kajakscenario.
Als je mij vraagt "wat is er werkelijk gebeurd?", zou ik het zo formuleren:
We weten het niet met zekerheid.
Het best onderbouwde scenario is dat Kamphuis op of rond 20 augustus 2018 met zijn kajak het water op ging, een ongeluk kreeg en verdronk/onderkoeld raakte, waarna zijn lichaam door de omstandigheden nooit werd teruggevonden. Dat is ook de officiële conclusie van de Noorse politie.
Maar het is belangrijk om daar niet méér zekerheid aan toe te kennen dan het bewijs toelaat. Er is geen lichaam, geen ooggetuige van het ongeluk en geen complete reconstructie. Daarom blijft de zaak formeel een vermissing met een door de politie waarschijnlijk geacht scenario.
En juist dát maakt de zaak interessant: sommige internetverhalen zijn veel sensationeler dan het beschikbare bewijs rechtvaardigt, maar het omgekeerde — "de politie heeft bewezen dat hij met zijn kajak is verongelukt" — is óók te sterk.
Als je wilt, kan ik hierna een forensische reconstructie van de laatste 72 uur van Arjen Kamphuis maken, inclusief de treinreis Bodø–Rognan, kajak, telefoon, Duitse simkaart, de vrachtwagenchauffeurs en de verschillende getuigenverklaringen. Dan kunnen we per aanwijzing aangeven: bewezen / waarschijnlijk / onbewezen / aantoonbaar onjuist.
Dit is waarschijnlijk het onderdeel dat de zaak zo mysterieus heeft gemaakt.
Een telefoon die vermoedelijk van Kamphuis was, maakte op 30 augustus verbinding met een zendmast bij Vikeså. Daarna werden de simkaarten eruit gehaald en kwam er een Duitse simkaart in.
Op het eerste gezicht lijkt dat bijna te suggereren dat iemand zijn telefoon meenam van Noord-Noorwegen naar Zuid-Noorwegen.
Maar in 2019 kwam de Noorse politie met een verklaring die veel van die mysterie wegneemt: truckchauffeurs hadden zijn telefoon en laptop uit het water gehaald en meegenomen, omdat ze dachten dat de spullen waren weggegooid. De politie vond geen aanwijzingen dat deze mannen iets met zijn verdwijning te maken hadden.
Dat betekent dus dat de telefoonactiviteit op zichzelf geen sterk bewijs is dat Kamphuis op 30 augustus nog leefde.
Dat is een cruciale nuance die in veel internettheorieën verloren gaat.
In augustus 2019 sloot de Noorse politie het onderzoek.
Hun conclusie was niet: "we hebben bewezen wat er is gebeurd."
Het was in essentie: het meest waarschijnlijke scenario is dat Kamphuis bij een kajakongeluk is omgekomen. Zijn lichaam is nooit gevonden.
De politie had aanvankelijk drie scenario's onderzocht:
Uiteindelijk vond men onvoldoende aanwijzingen voor een misdrijf of een geplande verdwijning en achtte men een kajakongeluk het meest waarschijnlijk.
Nee.
En dat is naar mijn mening de eerlijkste manier om deze zaak te formuleren.
Er is geen lichaam gevonden. Er is geen onafhankelijke getuige die het ongeluk heeft zien gebeuren. Er is ook geen volledig gereconstrueerd laatste uur van Kamphuis.
Er is vooral een keten van omstandigheden:
Kamphuis → kajak gekocht → laatste zekere waarneming → kajak en persoonlijke spullen in het fjord → lichaam nooit gevonden → politie concludeert dat een ongeluk het waarschijnlijkste scenario is.
Dat is een plausibel scenario, maar geen forensisch bewezen reconstructie.
De omstandigheden van het fjord maken het bovendien fysiek goed mogelijk. Het gebied kent sterke stromingen, is diep en koud; lokale bewoners wezen er destijds op dat iemand die daar in het water terechtkomt snel onderkoeld kan raken en dat lichamen niet noodzakelijk teruggevonden worden.
Dat is het gedeelte waar de feiten en speculatie sterk door elkaar zijn gaan lopen.
Kamphuis was cybersecurity-expert, privacyactivist en had contacten met mensen rond WikiLeaks en Julian Assange. Daardoor ontstond vrijwel onmiddellijk de theorie dat zijn verdwijning verband hield met zijn professionele activiteiten. Buitenlandse media besteedden daar destijds aandacht aan.
Maar:
er is nooit openbaar overtuigend bewijs geleverd dat Kamphuis vanwege zijn werk is ontvoerd of vermoord.
Ook de Noorse politie vond uiteindelijk geen bewijs dat een misdrijf aannemelijker maakte dan een ongeluk.
Dat betekent niet dat een misdrijf logisch onmogelijk is. Het betekent dat we er geen bewijs voor hebben.
Als je alle beschikbare informatie naast elkaar legt, vind ik vooral dit belangrijk:
De zaak is niet "opgelost" in de normale betekenis van dat woord.
De politie heeft een waarschijnlijk scenario vastgesteld, maar het centrale bewijs ontbreekt: waar is Arjen zelf gebleven en wat gebeurde er precies nadat hij Bodø/Rognan verliet?
Tegelijkertijd zijn sommige van de meest verdachte ogende elementen — vooral de telefoon en laptop in Zuid-Noorwegen — uiteindelijk veel minder mysterieus gebleken doordat de politie verklaarde dat derden ze uit het water hadden gehaald.
En er is nog een interessant detail: een Noorse getuige meldde dat Kamphuis op de avond van 20 augustus in Rognan richting het water liep met bagage. Dat past juist behoorlijk goed bij het kajakscenario.
Als je mij vraagt "wat is er werkelijk gebeurd?", zou ik het zo formuleren:
We weten het niet met zekerheid.
Het best onderbouwde scenario is dat Kamphuis op of rond 20 augustus 2018 met zijn kajak het water op ging, een ongeluk kreeg en verdronk/onderkoeld raakte, waarna zijn lichaam door de omstandigheden nooit werd teruggevonden. Dat is ook de officiële conclusie van de Noorse politie.
Maar het is belangrijk om daar niet méér zekerheid aan toe te kennen dan het bewijs toelaat. Er is geen lichaam, geen ooggetuige van het ongeluk en geen complete reconstructie. Daarom blijft de zaak formeel een vermissing met een door de politie waarschijnlijk geacht scenario.
En juist dát maakt de zaak interessant: sommige internetverhalen zijn veel sensationeler dan het beschikbare bewijs rechtvaardigt, maar het omgekeerde — "de politie heeft bewezen dat hij met zijn kajak is verongelukt" — is óók te sterk.
Als je wilt, kan ik hierna een forensische reconstructie van de laatste 72 uur van Arjen Kamphuis maken, inclusief de treinreis Bodø–Rognan, kajak, telefoon, Duitse simkaart, de vrachtwagenchauffeurs en de verschillende getuigenverklaringen. Dan kunnen we per aanwijzing aangeven: bewezen / waarschijnlijk / onbewezen / aantoonbaar onjuist.
Opdracht aan chatGPT.com:
Graag, maak een journalistieke enforensische reconstructie.
Antwoord:
Zeker. Ik heb hiervoor geen Wikipedia gebruikt. Ik heb de Nederlandse politie, Noorse berichtgeving en contemporane Nederlandse media naast elkaar gelegd. Waar bronnen elkaar tegenspreken of iets slechts als getuigenverklaring melden, behandel ik dat ook zo.
Onderzoeksvraag: wat kunnen we redelijkerwijs reconstrueren vanaf zijn laatste zekere waarneming tot aan de conclusie van de Noorse politie?
Mijn uitgangspunt is streng: een feit is pas een feit als het door een primaire bron of meerdere onafhankelijke bronnen wordt gedragen. Een getuige die zegt "ik denk dat ik hem zag" is dus geen feit dat Kamphuis daar daadwerkelijk was.
Kamphuis vertrok op 8 augustus 2018 naar Noorwegen voor vakantie. Volgens de Nederlandse politie had hij wandel-/hikingmateriaal gekocht en zou hij tot 22 augustus blijven. Later kwam naar voren dat hij in Nederland ook een opvouwbare kajak had gekocht. Tegen de verkoper had hij gezegd dat hij daarmee bij de Noorse fjorden wilde gaan kajakken.
Dat laatste is forensisch belangrijk.
In de eerste berichtgeving leek de kajak namelijk een mogelijk vreemd element in zijn reisplan. Maar achteraf weten we dat hij hem daadwerkelijk vóór vertrek had aangeschaft.
Beoordeling:
Hier wordt het interessant.
Kamphuis verbleef in Bodø. Op 20 augustus checkte hij rond het middaguur uit bij het Scandic-hotel. De Noorse politie beschouwde dit als zijn laatste zekere waarneming. Hij had bagage bij zich; volgens de berichtgeving ging het om twee zware tassen. Eén daarvan zou de tas met de opgevouwen kajak kunnen zijn.
Daarna ontstaat een belangrijk spoor.
De politie kreeg aanwijzingen dat Kamphuis die middag de trein vanuit Bodø naar Rognan heeft genomen.
De trein zou rond 16:05 uit Bodø zijn vertrokken en volgens de politie rond 17:29 in Rognan zijn aangekomen. De politie vroeg destijds expliciet aan het publiek om informatie over deze treinreis en Kamphuis' bewegingen in het gebied rond Rognan.
Dat is belangrijk omdat het geen internettheorie is.
Het kwam uit het politieonderzoek.
Bodø → Rognan is waarschijnlijk, maar niet hetzelfde als "100% bewezen".
De politie formuleerde het als: zij hadden reden om aan te nemen dat hij die trein had genomen.
Hier verschijnt een tweede belangrijk stuk informatie.
Een lokale getuige verklaarde later dat hij Kamphuis in Rognan had gezien nadat de trein uit Bodø was aangekomen. In sommige latere reconstructies wordt een tijd rond 17:30 genoemd.
Nog interessanter zijn meldingen dat dezelfde man Kamphuis later die avond richting het water zou hebben zien lopen.
De NOS rapporteerde dat een inwoner Kamphuis die maandagavond in Rognan zag en dat hij met bagage richting het water liep.
Dat past opvallend goed bij het kajakscenario.
Maar hier moeten we voorzichtig zijn.
De politie heeft niet publiekelijk een volledige video- of biometrische bevestiging gepubliceerd waarmee we kunnen zeggen:
"Dit was absoluut Kamphuis."
Ik zou dit als middelsterk ondersteunend bewijs classificeren.
Niet omdat de getuige noodzakelijk liegt, maar omdat menselijke identificatie achteraf kwetsbaar is — zeker wanneer iemand pas later als vermist bekend wordt en zijn foto vervolgens breed in de media verschijnt.
Dan gebeurt er iets wat het ongeluksscenario aanzienlijk sterker maakt.
Op 12 september, ruim drie weken na de verdwijning, meldt een visser dat hij drijvende voorwerpen heeft gevonden in het water bij Kvænflåget, tussen Fauske en Rognan.
De politie bevestigt dat de gevonden spullen van Kamphuis zijn. Later wordt ook zijn opvouwbare kajak gevonden.
Dat is geen klein detail.
Het betekent dat we nu een fysieke keten hebben:
Kamphuis → kajak → Rognan → water → kajak/spullen aangetroffen in dezelfde geografische regio.
De politie ging daarom nadrukkelijk in het water zoeken. Er werd onder andere met boten en kustwachtmiddelen gezocht.
De gevonden spullen lagen in/aan de Skjerstadfjord/Saltdalsfjord-regio.
Lokale bewoners beschreven het water als potentieel gevaarlijk: diep, met sterke stromingen en koud water. De NOS sprak met een lokale bewoonster die erop wees dat mensen daar in het verleden konden verdrinken zonder dat hun lichaam werd teruggevonden.
Dat geeft het ongeluksscenario een plausibele fysieke verklaring:
Maar stap 4–8 zijn een reconstructie, geen waargenomen gebeurtenis.
Dat onderscheid is essentieel.
En nu komen we bij het element dat de zaak wereldwijd zo mysterieus maakte.
Op 30 augustus, tien dagen na zijn verdwijning, wordt een telefoon die aan Kamphuis wordt gekoppeld ongeveer twintig minuten actief.
Niet in Noord-Noorwegen.
Maar bij Vikeså, in het zuidwesten van Noorwegen, in de buurt van Stavanger.
Dat is grofweg 1.500–1.700 kilometer zuidelijker dan Bodø, afhankelijk van hoe je meet.
Daarna wordt de simkaart verwijderd en komt er een Duitse simkaart in het toestel. Dat staat zowel in het Nederlandse politiebericht als in de contemporaine berichtgeving.
Op dat moment ontstaat begrijpelijkerwijs de gedachte:
Als Kamphuis dood is, hoe kan zijn telefoon dan tien dagen later honderden kilometers verderop worden aangezet?
En dat was destijds een volkomen legitieme vraag.
Het wordt nog vreemder.
Een getuige verklaart dat hij Kamphuis op 30 augustus in Vikeså heeft gezien, samen met twee andere mensen.
Volgens deze getuige:
Er kwamen volgens de politie bovendien meerdere tips binnen over een groepje mensen waarvan één persoon op Kamphuis leek.
Als dit daadwerkelijk Kamphuis was, is het kajakscenario vrijwel onmogelijk.
Dan zou hij immers tien dagen na zijn laatste zekere waarneming nog in leven zijn geweest en ruim 1.500 kilometer zuidelijker zijn geweest.
Maar er zit een enorm probleem aan deze hypothese.
De telefoon was daar óók.
Daardoor lijken de twee aanwijzingen elkaar aanvankelijk te versterken.
Een jaar later komt de Noorse politie met een cruciale verklaring.
Twee vrachtwagenchauffeurs hadden tijdens het vissen spullen uit het water gehaald. Daarbij zaten de telefoon en laptop van Kamphuis.
Ze namen de spullen mee omdat ze dachten dat ze waren weggegooid.
De chauffeurs reden vervolgens richting Stavanger.
Volgens de politie was er geen aanleiding om te denken dat deze mannen betrokken waren bij de verdwijning.
En daarmee verandert de interpretatie van het beruchte telefoonsignaal volledig.
Het signaal betekent niet noodzakelijk:
"Arjen Kamphuis bevond zich op 30 augustus in Vikeså."
Het kan betekenen:
"Een apparaat dat eerder van Arjen Kamphuis was, bevond zich op 30 augustus in Vikeså."
Dat zijn twee totaal verschillende beweringen.
Dit is naar mijn oordeel het meest onderschatte onderdeel van het dossier.
De telefoon was aanvankelijk het sterkste argument tegen een ongeluk.
Maar achteraf blijkt dat de politie een fysieke verklaring had voor hoe die telefoon in Zuid-Noorwegen terechtkwam.
De vrachtwagenchauffeurs hadden de spullen volgens de politie in het water gevonden en meegenomen. Vervolgens verplaatsten zij zich ermee naar de omgeving van Stavanger.
Daarmee hoeven we niet langer aan te nemen dat:
Het telefoonspoor wordt daardoor veel minder sterk als bewijs voor een levende Kamphuis.
Dit blijft een merkwaardig detail.
De oorspronkelijke berichtgeving meldde dat de Nederlandse simkaart werd verwijderd en vervangen door een Duitse simkaart.
De latere verklaring van de vrachtwagenchauffeurs verklaart waarom de telefoon in Zuid-Noorwegen was, maar het publiekelijk beschikbare materiaal geeft ons geen volledige, minutieuze reconstructie van:
Daarom zou ik dit niet wegpoetsen.
Het is een onvolledig opgehelderd detail.
Maar onverklaard ≠ bewijs voor moord.
Dat is een belangrijk onderscheid.
Hier moeten we nóg strenger zijn.
De getuige beweerde dat hij Kamphuis zag.
De politie had daar aanvankelijk belangstelling voor.
Maar de latere conclusie van de Noorse politie — een jaar later — was dat Kamphuis waarschijnlijk bij een kajakongeluk was omgekomen.
Daarmee heeft de politie kennelijk de Vikeså-waarneming niet als voldoende betrouwbaar beschouwd om de conclusie om te gooien.
De beschikbare openbare bronnen geven ons echter niet genoeg detail om achteraf met zekerheid te zeggen waarom de getuige zich vergiste.
Het kan bijvoorbeeld zijn geweest:
Maar dat zijn hypotheses.
We weten niet precies waarom de getuige het dacht te zien.
Hier moeten we oppassen voor een klassieke journalistieke denkfout.
Kamphuis was cybersecurity-expert en had een relatie met de wereld rond WikiLeaks/Julian Assange. Dat was relevant nieuws en verklaart waarom onmiddellijk werd gedacht aan een mogelijk misdrijf.
Maar er is een verschil tussen:
A. Kamphuis had contacten met WikiLeaks.
en
B. Hij werd vanwege die contacten vermoord.
A wordt door de bronnen ondersteund.
Voor B is geen openbaar hard bewijs gevonden.
De Noorse politie onderzocht ook het misdaadscenario en sloot het uiteindelijk niet uit omdat ze een complottheorie niet interessant vonden; ze concludeerden dat er onvoldoende aanwijzingen waren om een misdrijf als waarschijnlijker te beschouwen dan een ongeluk.
In augustus 2019 sloot de Noorse politie het onderzoek.
De conclusie was dat het meest waarschijnlijk was dat Kamphuis bij een kajakongeval was omgekomen en dat zijn lichaam in zee terecht was gekomen.
Zijn lichaam was nooit gevonden.
Dat woord — waarschijnlijk — is belangrijk.
De politie zei niet:
"We hebben zijn lichaam gevonden en de doodsoorzaak vastgesteld."
Ze zei in feite:
De beschikbare omstandigheden wijzen het sterkst naar een dodelijk kajakongeval.
Als ik uitsluitend probeer het scenario te bouwen dat met de meeste onafhankelijke feiten verenigbaar is, krijg ik dit:
± 14:00 — Bodø
Kamphuis checkt uit bij zijn hotel en vertrekt met zijn bagage. Dit is zijn laatste zekere waarneming.
± 16:05 — Bodø
Hij neemt waarschijnlijk de trein richting Rognan.
± 17:29 — Rognan
De trein komt aan. De politie had concrete redenen om aan te nemen dat Kamphuis deze trein had genomen.
Avond — Rognan
Een getuige meldt dat hij Kamphuis ziet en later richting het water ziet gaan met bagage. Dit is niet onafhankelijk forensisch bevestigd.
Waarschijnlijk scenario:
Kamphuis gaat het water op met zijn opvouwbare kajak.
Er gebeurt een ongeval.
De kajak en/of spullen raken los van hem.
Kamphuis raakt te water en verdwijnt.
Zijn spullen worden door stroming verplaatst.
Een visser vindt persoonlijke bezittingen bij Kvænflåget.
Daarna wordt ook de kajak gevonden.
Zijn telefoon bevindt zich inmiddels elders en wordt kort ingeschakeld.
Later blijkt dat deze telefoon en laptop door vrachtwagenchauffeurs uit het water zijn gehaald en meegenomen.
Daarmee is het niet langer nodig om aan te nemen dat Kamphuis zelf in Vikeså was.
Geen lichaam.
Geen directe waarneming van het ongeval.
Maar wel:
kajak + persoonlijke bezittingen + geografische samenhang + vermoedelijke treinreis naar Rognan + mogelijke waarneming richting water + gevaarlijk fjord + plausibele verklaring voor het telefoonspoor.
Dat is de reden waarom het ongeluksscenario uiteindelijk de voorkeur kreeg.
De reconstructie heeft één fundamenteel probleem:
we missen het centrale moment.
Niemand heeft publiekelijk kunnen aantonen:
"Om tijdstip X bevond Kamphuis zich in zijn kajak op locatie Y en om tijdstip Z vond het ongeluk plaats."
Er is dus een gat:
laatste zekere waarneming → onbekende gebeurtenissen → gevonden kajak/spullen.
Het ongeluk wordt daardoor afgeleid uit circumstantial evidence.
Forensisch gezien is dat iets heel anders dan een zaak met een lichaam, autopsie en vastgestelde doodsoorzaak.
Bewijs voor moord Niet aangetoond Geen openbaar hard bewijs
Waarschijnlijk wel — maar "waarschijnlijk" is hier het sleutelwoord.
Als ik de zaak puur als forensische hypothesetoets behandel, vind ik het kajakscenario aanzienlijk sterker dan de theorie dat Kamphuis vanwege WikiLeaks is ontvoerd.
Niet omdat de politie dat zegt, maar omdat de fysieke sporen uiteindelijk in dezelfde richting wijzen.
De sterkste combinatie is:
zijn eigen kajak + zijn eigen spullen + het gebied waar de politie hem naartoe traceerde + de vermoedelijke treinreis + de omstandigheden van het fjord.
Het sterkste argument tegen het ongeluk was jarenlang:
"Zijn telefoon was tien dagen later 1.500 kilometer zuidelijker."
Maar dat argument werd aanzienlijk verzwakt toen de politie verklaarde dat zijn telefoon en laptop door vrachtwagenchauffeurs uit het water waren gehaald en vervolgens naar Zuid-Noorwegen waren meegenomen.
Ik zou daarom drie populaire conclusies vermijden.
"Hij is zeker vermoord."
Daarvoor ontbreekt het bewijs.
"Hij is zeker verdronken."
Ook daarvoor ontbreekt het directe bewijs.
"De zaak is volledig opgelost."
Evenmin. Het lichaam en de precieze gebeurtenissen tussen Rognan en het terugvinden van de kajak ontbreken.
De meest wetenschappelijk verdedigbare formulering is:
De beschikbare aanwijzingen maken een dodelijk kajakongeval het meest waarschijnlijke scenario, maar de exacte toedracht en het lot van Kamphuis zijn nooit rechtstreeks vastgesteld.
Dat is minder spectaculair dan de moordtheorie, maar het is wat het openbare dossier daadwerkelijk draagt.
Er is echter één vraag waar ik nog niet helemaal tevreden mee ben: hoe sterk is de oorspronkelijke aanname dat Kamphuis daadwerkelijk met die kajak het water op ging?
Daarvoor moeten we eigenlijk de puzzel nog één niveau dieper leggen:
Dat laatste zou de sleutel kunnen zijn. Als de kajak duidelijke gebruikssporen had die passen bij een recente tocht, wordt het ongeluksscenario veel sterker. Als hij ongebruikt of anderszins afwijkend werd gevonden, ontstaat een heel ander beeld.
Als je wilt, kan ik deel 2 maken als een echte cold-case analyse: "De kajak als bewijsstuk", inclusief een kaartachtige reconstructie van Bodø → Rognan → Kvænflåget, de vermoedelijke route over het water, de fysieke haalbaarheid van het scenario en vervolgens een Bayesiaanse weging van ongeluk vs. vrijwillige verdwijning vs. misdrijf. Dat zou naar mijn mening de meest interessante volgende stap zijn.
Opdracht aan chatGPT.com:
Maak deel 2 als een echte cold-case analyse.
De harde kern van het dossier ziet er zo uit:
20 augustus 2018
Daarna: niets meer van Kamphuis zelf.
Maar:
En dan is er het anomalie:
30 augustus: een telefoon van Kamphuis maakt ongeveer twintig minuten verbinding met zendmasten bij Vikeså, circa 1.700 km zuidelijker. De simkaart wordt vervolgens vervangen door een Duitse simkaart.
In 2019 komt de politie met een verklaring: twee Oost-Europese vrachtwagenchauffeurs hadden de telefoon, laptop en andere spullen uit het water gevist in het gebied waar ook de kajak was gevonden. Ze namen ze mee en reden later naar Stavanger. Daardoor konden de telefoonsporen in Vikeså volgens de politie ontstaan zonder dat Kamphuis daar was.
Dat is het uitgangspunt.
Dit klinkt vanzelfsprekend, maar is de centrale forensische kwestie.
Er zijn eigenlijk drie verschillende proposities:
A. Kamphuis bezat de kajak.
Sterk ondersteund. Hij had vóór zijn reis een opvouwbare kajak gekocht en volgens de verkoper wilde hij ermee kajakken in Noorwegen.
B. Kamphuis bracht de kajak naar Rognan/Kvænflåget.
Dit is waarschijnlijk, maar indirect. Hij vertrok met zware bagage en de politie vermoedde dat hij de trein naar Rognan nam. Een getuige zag hem daar met bagage.
C. Kamphuis is met die kajak het water opgegaan en verongelukt.
Dit is precies de stap die niet rechtstreeks bewezen is.
En dat verschil is enorm.
De Noorse politie concludeerde uiteindelijk dat dit het meest waarschijnlijke scenario was, maar de kajak zelf vertelt ons niet automatisch wie hem heeft gebruikt.
De kajak en andere eigendommen werden gevonden bij Kvænflåget, aan de Skjerstadfjord tussen Fauske en Rognan.
Dat is interessant omdat de politie onafhankelijk daarvan al had vastgesteld dat Kamphuis waarschijnlijk naar Rognan was gereisd.
We krijgen dus:
Bodø → trein → Rognan → omgeving fjord → persoonlijke spullen/kajak in fjord
Dat is een veel coherenter spoor dan bijvoorbeeld:
Bodø → verdwijning → willekeurig ergens in Noorwegen gevonden kajak.
De locatie is dus niet zomaar een plaats waar toevallig zijn spullen werden aangetroffen.
Maar er is een tweede vraag:
Er zijn twee mogelijkheden:
Scenario 1 — Kamphuis verloor ze zelf in/aan het water.
Dat past bij een kajakongeval.
Scenario 2 — iemand anders bracht ze naar het water.
Dat past bij een misdrijf, maar vereist een extra handeling waarvoor publiekelijk geen hard bewijs is.
Dat is een belangrijk verschil in bewijskracht.
Een afzonderlijk gevonden kajak kan nog een toevallige of gemanipuleerde aanwijzing zijn.
Maar daarna wordt ook een peddel gevonden.
De politie meldde dat de peddel vermoedelijk van Kamphuis was omdat deze in hetzelfde gebied werd gevonden én van hetzelfde merk was als de peddel die hij vóór vertrek had gekocht.
Forensisch ontstaat daarmee:
persoon → kajak → peddel → persoonlijke eigendommen → één geografisch gebied.
Dat is een behoorlijk sterke cluster.
Het is geen DNA-bewijs van een ongeval, maar wel een aanzienlijk sterker patroon dan één los voorwerp.
Op internet circuleert veel informatie over vermeende beschadigingen aan de kajak en wat die zouden betekenen.
Ik zou daar geen harde conclusie aan verbinden op basis van het openbare materiaal.
Waarom?
We hebben geen publiek volledig forensisch rapport waarin bijvoorbeeld staat:
Zonder dat rapport is:
"De kajak was beschadigd, dus hij is verongelukt"
geen forensische conclusie.
Maar evenmin is:
"De kajak was beschadigd, dus iemand heeft hem als dwaalspoor gebruikt"
gerechtvaardigd.
Status: onbekend.
Dat is precies het soort detail waar een cold-case-team het oorspronkelijke onderzoeksdossier zou willen zien.
De Noorse politie zelf maakte in september 2018 een opmerkelijke opmerking.
Toen ze met zoeken in de fjord wilden doorgaan, zeiden ze dat verder zoeken alleen zinvol was als ze zeker wisten dat Kamphuis daar had gevaren en waar precies. De fjord was groot en diep en had koud water en sterke stroming.
Dat is belangrijk.
Het betekent dat zelfs nadat de kajak was gevonden, de politie toen nog niet kon zeggen:
"Hij heeft hier gevaren."
De redenering was eerder:
"Zijn kajak ligt hier, dus een ongeluk hier is een serieuze mogelijkheid."
Dat is logisch — maar het is geen sluitend bewijs.
Vrienden van Kamphuis wezen erop dat hij ervaring had met expedities en gevaarlijke gebieden. Een collega vond het daarom moeilijk voorstelbaar dat hij alleen een gevaarlijke tocht zou maken.
Dat is echter geen sterk forensisch tegenbewijs.
Ervaring vermindert de kans op een ongeluk, maar maakt een ongeluk niet onmogelijk.
Sterker nog: ervaren bergbeklimmers, kajakkers en alpinisten komen juist om bij activiteiten die zij goed kennen.
De relevante vraag is dus niet:
"Was Kamphuis ervaren?"
maar:
"Was de specifieke tocht die hij die avond eventueel maakte, onder de toenmalige omstandigheden, een redelijk beheersbare tocht?"
Daarvoor zouden we exact nodig hebben:
Het openbare dossier geeft daarvan geen compleet genoeg beeld om een betrouwbare numerieke risicoanalyse te maken.
Een bijzonder sterk element is dat de politie uiteindelijk niet alleen zei:
"Hij verdween in Bodø."
De latere reconstructie plaatste hem dezelfde dag in Rognan.
De politie stelde dat hij vanuit Bodø met de trein naar Rognan ging en daar rond 17.29 uur aankwam.
Dat maakt de geografische puzzel veel kleiner.
De kajak werd gevonden in het gebied tussen Fauske en Rognan.
Dus het is niet:
hotel → mysterieuze verdwijning → kajak 50+ km verderop.
Het wordt:
hotel → trein naar Rognan → bagage → fjord → kajak/spullen.
Dat is precies waarom de kajak uiteindelijk zo belangrijk werd.
Dit is een terechte vraag.
De reconstructie impliceert dat hij mogelijk pas in de avond bij het water kwam.
De getuige meldde hem later die avond richting het water te hebben zien lopen.
Dat is niet onmogelijk. In Noord-Noorwegen is het in augustus lang licht.
Maar het is ook niet hetzelfde als een recreatieve middagtocht.
Een cold-case onderzoeker zou daarom willen weten:
Was het tijdstip van de waarneming correct?
Want een fout van één à twee uur kan de reconstructie volledig veranderen.
Dit is de grootste lacune.
Als Kamphuis in het water is geraakt, waarom is hij dan niet gevonden?
Het antwoord van de politie is fysiek plausibel: de fjord is diep, koud en heeft stroming. De Noorse politie heeft uitgebreid gezocht, onder meer met kustwacht, boten, speurhonden en zoekacties langs de fjord, zonder hem te vinden.
Dus:
geen lichaam ≠ geen verdrinking.
Maar ook:
geen lichaam ≠ verdrinking.
Het maakt de zaak simpelweg minder definitief.
Aanvankelijk zag dit er zeer slecht uit voor de ongelukshypothese.
Een telefoon van Kamphuis:
20 augustus: Noord-Noorwegen.
30 augustus: Vikeså, Zuid-Noorwegen.
Dat is een enorme geografische sprong.
Bovendien:
Nederlandse simkaart → Duitse simkaart.
De politie wist aanvankelijk niet wie dit had gedaan.
Op zichzelf zou dat een heel sterke aanwijzing kunnen zijn dat iemand anders Kamphuis' spullen gebruikte.
Maar toen kwam de latere vondst.
Volgens de Noorse politie hadden twee Oost-Europese vrachtwagenchauffeurs de telefoon, laptop en andere spullen uit het water gehaald in hetzelfde gebied waar de kajak was gevonden.
Ze dachten dat iemand de spullen had weggegooid.
Vervolgens reden ze ermee naar Zuid-Noorwegen.
De politie kon volgens haar onderzoek de telefoonactiviteit koppelen aan hun route langs de relevante zendmasten. De politie zag geen aanwijzing dat de mannen betrokken waren bij de verdwijning.
Als dit correct is, is het buitengewoon belangrijk.
Want dan krijgen we:
Kajak + persoonlijke spullen + telefoon
→ allemaal afkomstig uit hetzelfde noordelijke gebied.
En vervolgens:
telefoon
→ fysiek meegenomen door derden naar Zuid-Noorwegen.
Daarmee verdwijnt de noodzaak voor een "Arjen is naar Stavanger gegaan"-hypothese.
De Duitse simkaart.
De politie wist aanvankelijk dat de simkaart was vervangen.
De latere politieverklaring verklaart de locatie van de telefoon, maar niet voor het publiek volledig:
waarom werd de simkaart verwisseld en door wie?
Dat is een wezenlijke openstaande vraag.
Het kan onschuldig zijn.
Het kan bijvoorbeeld gebeurd zijn nadat de telefoon was gevonden.
Maar zonder de originele onderzoeksgegevens kunnen we niet vaststellen wie de kaart heeft geplaatst of met welk doel.
Dit is dus een echte anomalie, maar geen bewijs van een moord.
De getuige zei dat hij Kamphuis op 30 augustus in Vikeså zag met twee anderen. Hij beschreef een ontspannen situatie en hoorde Nederlands en Duits. Er waren ook andere meldingen van iemand die op Kamphuis leek.
Op papier is dit sterk.
Maar er is een fundamenteel probleem:
Er is geen onafhankelijke identificatie.
Geen:
En nadat de telefoonverklaring beschikbaar kwam, werd het argument:
telefoon in Vikeså + man die lijkt op Kamphuis in Vikeså
veel minder overtuigend.
De telefoon kan daar immers zijn geweest zonder Kamphuis.
Laten we nu de drie oorspronkelijke scenario's vergelijken.
Wat verklaart dit goed?
Het is één relatief eenvoudige keten.
Forensische beoordeling: sterkste scenario.
Dit moet serieus worden genomen omdat Kamphuis technisch zeer vaardig was.
Het scenario zou kunnen zijn:
Rognan → kajak/spullen bewust achtergelaten → Kamphuis verdwijnt → telefoon wordt opzettelijk elders gebruikt → nieuwe identiteit/leven.
Probleem:
Dat vereist een behoorlijk complexe en langdurige operatie.
En vooral:
waarom zou iemand zijn eigen identiteitspapieren en andere persoonlijke spullen in het water laten verdwijnen?
Dat kan natuurlijk als onderdeel van een zorgvuldig geënsceneerde verdwijning.
Maar dan moet je aannemen dat de kajak en spullen bewust als misleidend spoor zijn geplaatst.
Daarvoor ontbreekt openbaar bewijs.
Daarnaast heeft de politie geen betrouwbaar spoor gevonden dat Kamphuis na 20 augustus daadwerkelijk zelfstandig door Noorwegen, Denemarken of Duitsland reisde.
Beoordeling: mogelijk, maar veel meer aannames.
Dit is het spannendste scenario, maar niet automatisch het sterkste.
Een hypothetische reconstructie zou kunnen zijn:
Kamphuis arriveert Rognan → iemand ontmoet hem → hij wordt meegenomen/gedood → persoonlijke spullen worden bij het water geplaatst → telefoon wordt later verplaatst.
Probleem:
Je hebt dan meerdere extra stappen nodig:
En dan komt de WikiLeaks-connectie erbij.
Die levert een mogelijk motief, maar geen dader.
Forensisch is dat een belangrijk onderscheid.
Beoordeling: niet uitgesloten, maar openbaar bewijs is veel zwakker.
De vraag die ik aan elk scenario zou stellen:
Welke hypothese voorspelt het patroon dat we daadwerkelijk aantreffen?
We zien vrijwel precies dit patroon.
Die ontbreken grotendeels in het openbare dossier.
Ook die ontbreken.
Daarom wint het ongeluksscenario op het principe van parsimony: het verklaart de meeste beschikbare fysieke aanwijzingen zonder dat we een onbekende dader of ingewikkelde operatie hoeven te postuleren.
Ik zou de Noorse conclusie niet formuleren als:
"Arjen is met zijn kajak verongelukt."
Dat gaat verder dan het bewijs.
Mijn formulering zou zijn:
"De fysieke en geografische aanwijzingen zijn het meest consistent met een dodelijk kajakongeval, maar het ongeval zelf is nooit rechtstreeks vastgesteld."
Dat lijkt semantiek, maar dat is het niet.
Een cold-case dossier moet onderscheid maken tussen:
vastgesteld feit
en
meest waarschijnlijke reconstructie.
Zonder schijnprecisie zou ik het dossier ongeveer zo rangschikken:
Hypothese Mijn beoordeling Sterkste argumentMaar ik zou geen percentages geven. Daarvoor ontbreekt teveel primaire informatie.
Als je het dossier terugbrengt tot de fysieke keten, ontstaat eigenlijk een opmerkelijk eenvoudige structuur:
Kamphuis
↓
Rognan
↓
kajak + peddel + persoonlijke spullen
↓
water
↓
telefoon/laptop worden gevonden
↓
vrachtwagenchauffeurs nemen ze mee
↓
Stavanger/Vikeså
Dat betekent dat één van de grootste mysteries uit het oorspronkelijke dossier — de telefoon in Zuid-Noorwegen — achteraf juist ondersteunend kan worden voor het ongeluksscenario.
Niet omdat de telefoon bewijst dat hij verdronk, maar omdat er een plausibele fysieke keten ontstaat die de telefoon verbindt met dezelfde plek als de kajak.
Dat is veel sterker dan de populaire voorstelling:
"Zijn telefoon verscheen 1.700 km verderop, dus hij moet daar zijn geweest."
Nee.
Een telefoon vertelt je waar de telefoon was. Niet noodzakelijk waar de eigenaar was.
Hier wordt het echt interessant.
Er zijn vijf stukken die ik als eerste zou opvragen.
Niet de persverklaring.
Ik zou willen zien:
Niet alleen de zendmastnaam.
Maar:
Daarmee kun je bepalen of het toestel werkelijk door iemand werd gebruikt of slechts kort werd aangezet.
De vraag:
Wat is er technisch met die kajak gebeurd?
Als er een onafhankelijk onderzoek bestaat naar schade, gebruikssporen en drijfgedrag, kan dat het dossier enorm veranderen.
Een kaart met:
Daarna moet je kijken naar stroming en wind op 20 augustus.
Niet omdat er bewijs tegen hen is.
Integendeel: de politie zegt dat ze geen aanleiding zag hen te verdenken.
Maar hun verklaring is zó belangrijk voor de hele oplossing van het telefoonmysterie dat je als journalist zou willen weten:
wanneer, waar en onder welke omstandigheden hebben zij de spullen precies gevonden?
Dat is de schakel tussen het noordelijke en zuidelijke deel van het dossier.
Als ik vandaag, zonder Wikipedia en zonder de Noorse politie blindelings te volgen, het dossier opnieuw zou beoordelen, kom ik uit op:
Er is geen overtuigend bewijs dat Arjen Kamphuis is vermoord.
Er is evenmin bewijs dat hij bewust een nieuw leven is begonnen.
Het fysieke bewijs wijst het sterkst naar Rognan/Skjerstadfjord als het laatste relevante gebied. Zijn kajak, peddel en persoonlijke bezittingen komen daar samen. Zijn telefoon kan vervolgens fysiek door derden uit dat gebied naar Zuid-Noorwegen zijn meegenomen.
Daarmee wordt het meest zuivere scenario:
Kamphuis reisde op 20 augustus van Bodø naar Rognan, begaf zich met zijn kajak richting het water en kwam daar vermoedelijk om het leven. Zijn kajak en bezittingen bleven of spoelden in het gebied aan; zijn lichaam werd door de omstandigheden niet gevonden. Zijn telefoon werd later door anderen meegenomen, waardoor een vals spoor naar Zuid-Noorwegen ontstond.
Maar het woord "vermoedelijk" moet blijven staan.
Want de allerlaatste stap — wat er daadwerkelijk met Arjen gebeurde nadat hij richting het water ging — heeft niemand gezien.
En precies daar eindigt het bewijs en begint de reconstructie.
Mijn oordeel: het kajakscenario is op dit moment het beste verklarende model, maar het dossier is niet forensisch "opgelost".
Wanneer ons Collectieve Bewustzijn inzicht krijgt in ons aardse leven en ons aardse bestaan en het Christus Bewustzijn (Licht/Waarheid) aanneemt komt er vanzelf Liefde, Harmonie, Vrede en Overvloed in onze wereld, want alles Is er Al.
Volgens Laurens Buijs hebben psychiaters tot heden als vrijmetselaar de macht over GGZ patiënten en worden er valse dossiers opgemaakt. Laurens is tegen zijn wil in opgenomen en moet onder dwang psychofarmaca slikken.
Hoe de Amish op biologische wijze tuinplagen bestrijden – doe dit nú ook!
Aquapeak waterfilters voor keuken, survival, camper, caravan of boot
Klik hier voor meer info