BREAKING NEWS!
Rudolf Steiner onthulde wat niemand durfde te onderwijzen: Niet elke menselijke vorm bevat een menselijke ziel. Sommigen lopen, praten, functioneren perfect—maar de goddelijke vonk, het eeuwige Ik, incarneerde nooit. Het zijn lege vaten bezet door iets anders.
Rudolf Joseph Lorenz Steiner (Donji Kraljevec, 25 of 27 februari 1861 – Dornach, 30 maart 1925) was een Oostenrijkse esotericus, schrijver, architect, filosoof die een geheel eigen zienswijze op pedagogie had.
Hij is bekend geworden als grondlegger van de antroposofie en zijn praktische toepassingen, zoals de vrije scholen in Nederland, in België de Steinerscholen, in Duitsland bekend onder de naam Waldorfschule, de antroposofische geneeswijze, de heilpedagogie, de sociale driegeleding en de biologisch-dynamische landbouw. Ook heeft hij hulp en advies geboden bij de oprichting van het kerkgenootschap De Christengemeenschap.
Hij is grondlegger van een nieuwe religieuze beweging, wat door sommigen als sekte wordt beschouwd. Een aanzienlijk aantal ideeën van Steiner worden door de wetenschappelijke en academische wereld als pseudowetenschappelijk beschouwd. Hij was ook vatbaar voor pseudogeschiedenis.
Steiner karakteriseerde zijn systeem van antroposofie als volgt:
"Antroposofie is een weg naar inzicht die het geestelijke in de mens met het geestelijke in de kosmos wil verbinden. Zij maakt zich in de mens kenbaar als een behoefte van het hart en van het gevoel. Zij moet haar rechtvaardiging vinden in het vermogen deze behoeften te bevredigen. Alleen diegene die in de antroposofie vindt waar hij vanuit zijn gemoed naar zoeken moet, kan haar waarde erkennen. Daarom kunnen antroposofen alleen mensen zijn die bepaalde vragen over het wezen van de mens en wereld even existentieel ervaren als zij honger en dorst ervaren."
— Rudolf Steiner, Kerngedachten van de antroposofie [Wat Michaël wil] (1924, vertaling 1996)
(bron: https://nl.wikipedia.org/wiki/Rudolf_Steiner)
______________________
Onder de bovenstaande video (deze video) is de volgende tekst te lezen:
Tussen negentienhonderdvier (1904) en negentienhonderdvierentwintig (1924) gaf Steiner meer dan zesduizend lezingen over spirituele wetenschap—maar zijn meest verontrustende leer was dit: mislukte incarnaties nemen toe in de moderne materialistische beschaving. Lichamen die ademen maar niet echt leven. Vormen die imiteren maar niet kunnen transformeren.
De vraag is niet of je in zielen gelooft. De vraag is of je bereid bent de fundamentele leegte in bepaalde ontmoetingen te herkennen—en belangrijker nog, of je present genoeg bent in je eigen bestaan om te voorkomen dat je er zelf een wordt.
Reageer: Heb je ooit voor iemand gestaan en onverklaarbare leegte gevoeld—geen aggressie, alleen fundamentele afwezigheid waar een kern zou moeten zijn? Heb je jezelf betrapt op mechanisch functioneren in plaats van echt leven? Deel je ervaring hieronder.
Abonneer voor Rudolf Steiners antroposofie, theorie zielloze wezens, ahrimanische krachten uitgelegd, incarnatiefalen, etherlichaam kennis, astraallichaam bewustzijn, het Ik zelfbewustzijn, spiritueel onderscheidingsvermogen praktijk, dagelijkse zielcultivering, innerlijke aanwezigheid beschermen voorbij materialisme.
#RudolfSteiner #ZiellozeWezens #Antroposofie #AhrimanischeKrachten #IncarnatiFalen #HetIk #SpiritueleOnderscheiding #Etherlichaam #Astraallichaam #ZielHerkenning #InnerlijkeAanwezigheid #DagelijksePraktijk #SpiritueleWaakzaamheid #BewustLeven #EsoterischeWijsheid #SteinerLeer #Zielcultivering #InnerlijkWerk #BeschermJeZiel #VoorbijMaterialisme
(YouTube kanaal: https://www.youtube.com/@InnerlijkeStemX)
"Wat gij niet wilt dat U geschiedt,
doe dat ook een ander niet".
Ben jij een mens zonder bezieling?
Laten we met een warm hart en bezieling verder leven.
Klik hier voor meer uitleg en informatie over de bovenstaande spreuk.
Heb je de bovenstaande video (deze video) aandachtig beluisterd?
Zo ja, doe dan nu ook jouw eigen Transformatieproces,
en start vandaag! Klik hier voor meer informatie.
_______________________
Weet en besef...
De liefde zal nooit vergaan!
Kerk en Staat zijn verbonden!
Religieuze instellingen blijven door de gemeente geïnformeerd worden als burgers verhuizen, trouwen of overlijden. De toezegging van het vorige kabinet om dit per 1 januari 2018 te beëindigen, is door het nieuwe kabinet teruggedraaid.
Klik hier voor de uitleg en welke gevolgen dit tot heden had voor Uw bestaan als bezield mens van vlees en bloed en als persona (dode entiteit).
Vraag:
Ik wil weten wat er over mij in de kerkelijke ledenadministratie staat. Kan dat?
Antwoord:
Ja, natuurlijk. De kerkelijke database SILA bevat de persoonsgegevens van meer dan 5 miljoen mensen.
↓
Klik hier voor het audiobericht (telefoontje).
Meer informatie hierover leest U in de onderstaande paarse link.
Nu begrijp je ook waarom bisschoppen en abten geen wettige nakomelingen mochten krijgen.
De Ottoonse keizers stelden vanaf de 10e eeuw zelf alle bisschoppen en abten in het Heilige Roomse Rijk aan, die vanwege hun celibaat geen wettige nakomelingen konden krijgen die hun bezittingen konden erven. Bij de dood van een geestelijke viel hierdoor hun ambt en land weer terug aan de keizer, die zijn eigen vertrouwelingen weer kon aanstellen.
Dit rijkskerkenstelsel of Ottoonse stelsel is een voorbeeld waarbij wereldlijke autoriteiten macht hebben over kerkelijke zaken. Deze situatie gaf uiteindelijk aanzet tot de investituurstrijd tussen de keizers en pausen, die de laatste uiteindelijk wonnen.
In de late 18e eeuw trachtte keizer Jozef II (r. 1765–1780) de kerken weer onder wereldlijk bestuur te brengen. Deze ideologie wordt ook wel jozefinisme of jozefisme genoemd.
Met de Verlichting en de Franse Revolutie kwam na eeuwen van inmenging onder Europese bevolkingen de roep naar een staatsrechtelijke scheiding van kerk en staat. Sindsdien is het een leidend principe in de staatsinrichting van democratische rechtsstaten, en is het in de loop van de 19e en 20e eeuw in bijna alle Europese landen, en wereldwijd, in de wet verankerd.
(bron: https://nl.wikipedia.org/wiki/Scheiding_van_kerk_en_staat)
Een religieuze instelling kan veel meer omvatten dan alleen kerkgenootschappen. Het kan ook verschillende andere vormen van religieus leven en organisatie zijn, zoals:
Religieuze ordes en congregaties:
Dit zijn gemeenschappen van gelovigen die een specifiek spiritueel pad volgen, zoals de Franciscaanse Orde of de Jezuiten binnen het katholicisme. Ze richten zich vaak op sociale of missionaire taken en hebben een meer specifieke religieuze missie dan de bredere kerkgenootschappen.
Synagogen:
Een synagoge is de plaats van aanbidding in het jodendom, maar een synagoge kan ook beschouwd worden als een religieuze instelling die een bredere rol speelt in het gemeenschapsleven, bijvoorbeeld door onderwijs en sociaal werk.
Moskeeën:
Moskeeën zijn de plaatsen van aanbidding in de islam. Ook moskeeën kunnen naast gebed een belangrijke rol spelen in het onderwijs en de sociale en culturele activiteiten van de moslimgemeente.
Boeddhistische tempels en zen-centra:
Tempels of zen-centra in het boeddhisme zijn plekken waar mensen samenkomen voor meditatie, gebed en spirituele ontwikkeling. Deze instellingen kunnen ook onderwijs aanbieden of bijdragen aan gemeenschapsleven op een spirituele manier.
Religieuze stichtingen en charitatieve instellingen:
Veel religies hebben stichtingen of organisaties die zich bezighouden met sociale en charitatieve projecten, zoals het bieden van hulp aan de armen, ziekenzorg, onderwijs of andere gemeenschapsdiensten. Deze organisaties kunnen ook onder de term "religieuze instelling" vallen, zelfs als ze niet specifiek als een kerkgenootschap functioneren.
Interreligieuze organisaties:
Er zijn ook religieuze instellingen die gericht zijn op dialoog en samenwerking tussen verschillende religies. Dit kunnen centra voor interreligieuze dialoog zijn, waar vertegenwoordigers van verschillende religies samenkomen om elkaar beter te begrijpen en gemeenschappelijke ethische waarden te promoten.
Groepen die zich richten op spirituele groei buiten de traditionele religies, zoals bepaalde esoterische stromingen, spiritistische kringen of new-age gemeenschappen, kunnen ook als religieuze instellingen beschouwd worden.
In feite komt het erop neer dat een religieuze instelling elke georganiseerde vorm van religieus leven of activiteit kan zijn, of deze nu verbonden is aan een bepaald geloofssysteem of juist een bredere, meer eclectische benadering van spiritualiteit volgt. Het kan dus heel diverse vormen aannemen, afhankelijk van de cultuur, het geloof en de maatschappelijke rol die de instelling vervult.
Spiritualistische en esoterische gemeenschappen zijn groepen die zich richten op spirituele groei, het zoeken naar diepere waarheid, en het begrijpen van de verborgen of mystieke aspecten van het leven. Hoewel beide termen vaak door elkaar worden gebruikt, zijn er enkele subtiele verschillen in hun focus en praktijken.
Spiritualisme is een religie of filosofie die ervan uitgaat dat de zielen van overledenen kunnen communiceren met de levenden, meestal via mediums. Het draait om het geloof in het bestaan van een spirituele wereld en het vermogen om contact te maken met die wereld door middel van speciale personen (de zogenaamde mediums).
Kenmerken van spiritualistische gemeenschappen:
Geloof in leven na de dood: Spiritualisten geloven dat de geest na de dood voortleeft in een andere dimensie, vaak beschreven als een spirituele wereld of "het hiernamaals".
Communicatie met geesten: Via mediums (mensen die in staat zouden zijn om de geesten van overledenen te "ontvangen" en te vertalen) kunnen boodschappen van overleden geliefden worden doorgegeven aan de levenden.
Rituelen en bijeenkomsten: Spiritualistische gemeenschappen houden regelmatig seances of bijeenkomsten waar mensen in contact proberen te komen met de geesten van overledenen.
Gezondheid en genezing: Sommige spiritualistische gemeenschappen geloven ook in spirituele genezing en gebruiken energie of gebed om lichamelijke en geestelijke aandoeningen te verlichten.
Spiritualisme kan zowel een religieuze als filosofische stroming zijn, met bekende voorbeelden zoals de National Spiritualist Association of Churches in de VS. Ook zijn er kleinere groepen of spirituele centra die zich richten op seances, mediumschap en spirituele genezing.
Esoterisme is een breed en veelzijdig concept dat zich richt op geheime of verborgen kennis en spirituele waarheden die alleen toegankelijk zijn voor degenen die zich verder hebben ontwikkeld, vaak door middel van initiatie of persoonlijke ervaring. Esoterische gemeenschappen omvatten vaak mystieke of filosofische stromingen die zich richten op het diepere begrip van de wereld, het universum en de menselijke ziel.
Kenmerken van esoterische gemeenschappen:
Zoeken naar verborgen kennis: Esoterische tradities geloven vaak dat er verborgen waarheden of geheime kennis is die alleen toegankelijk is voor een selecte groep mensen. Deze kennis gaat vaak over het begrijpen van het universum, de natuur, of de menselijke ziel.
Rituelen en symboliek: Esoterische gemeenschappen gebruiken vaak symbolen, rituelen en mystieke praktijken om diepere spirituele ervaringen te bereiken. Voorbeelden hiervan zijn de vrijmetselarij, gnostiek, en alchemie.
Filosofische en religieuze invloeden: Esoterisme kan elementen bevatten uit verschillende religies en filosofieën, zoals het gnosticisme (diepe kennis en inzicht), de hermetische traditie (gebaseerd op het oude Egyptische godsdienstige gedachtegoed), en theosofie (waarbij een zoektocht naar universele waarheid centraal staat).
Meditatie en bewustzijnsverruiming: Esoterische gemeenschappen richten zich vaak op persoonlijke ontwikkeling, meditatie, en het verhogen van het bewustzijn om toegang te krijgen tot hogere spirituele dimensies.
Esoterische gemeenschappen kunnen zich richten op bijvoorbeeld theosofie, rozenkruisers, of hermetisme, en er is vaak een sterke nadruk op symboliek en rituelen die geheim zijn of alleen toegankelijk voor ingewijden.
Spiritualisme heeft meer nadruk op het communiceren met geesten en het leven na de dood, terwijl esoterisme zich meer richt op verborgen of geheime kennis over het universum en de spirituele zoektocht.
Spiritualistische gemeenschappen richten zich vaak op praktische ervaringen zoals seances en mediumschap, terwijl esoterische gemeenschappen een dieper filosofisch of mystiek pad volgen, met sterke nadruk op rituelen, symboliek en persoonlijke transformatie.
Spiritistische gemeenschappen (bijvoorbeeld de Spiritistische Beweging die vooral bekend is in Brazilië en Frankrijk).
Theosofische Maatschappij: Een wereldwijde beweging die probeert te begrijpen hoe religies, filosofieën en wetenschap zich tot elkaar verhouden, met veel aandacht voor de zoektocht naar spirituele wijsheid.
Vrijmetselarij: Een geheimzinnige broederschap die gebruik maakt van symbolen en rituelen om leden te helpen bij het bereiken van zelfkennis en persoonlijke ontwikkeling.
Rosenkreuzers: Een mystieke beweging die uit de middeleeuwen stamt en die zich richt op alchemie, wiskunde, en spirituele verlichting.
Gnostiek: Een oude stroming die de nadruk legt op het bereiken van kennis van het hogere, goddelijke, en het begrijpen van de aard van de werkelijkheid.
Spiritualistische en esoterische gemeenschappen richten zich beide op de zoektocht naar diepere spirituele inzichten, maar hebben verschillende nadrukken en benaderingen. Spiritualistische gemeenschappen zijn meer gericht op het contact met geesten en het verkennen van het leven na de dood, terwijl esoterische gemeenschappen zich richten op verborgen kennis en mystieke ervaringen die de fundamenten van het universum onthullen. Beide stromingen kunnen zowel een religieus als een filosofisch karakter hebben, en hebben vaak een rijke symboliek en rituelen die een selecte groep ingewijden betreffen.
Er zijn veel verschillende religieuze instellingen en kerkgenootschappen, afhankelijk van de religie, cultuur en het geografische gebied. Hieronder staat een overzicht van de belangrijkste religieuze instellingen en de kerkgenootschappen die daarmee verband houden:
Katholieke Kerk:
De grootste christelijke denominatie, met pauselijke autoriteit en een sterke aanwezigheid van kloosters en abdijen.
Religieuze instellingen: Kloosters, abdijen, franciscanen, jezuïeten, benedictijnen, dominicanen, etc.
Oosters-orthodoxe Kerk:
Bestaat uit verschillende autocefale (zelfbesturende) kerken, zoals de Griekse, Russische, Roemeense en Servische orthodoxen.
Religieuze instellingen: Monasteries en kloosters (bijvoorbeeld het beroemde Athos-monasterium).
Protestantisme:
Een diverse groep kerkgenootschappen die voortkwamen uit de Reformatie, met veel verschillende stromingen.
Religieuze instellingen: Gereformeerde kerken, lutherse kerken, baptisten, methodisten, anglicanen, etc.
Anglicaanse Kerk:
De Kerk van Engeland en haar afgeleiden kerken, zoals de Episcopaalse Kerk in de VS.
Religieuze instellingen: Anglicaanse kerken, monastieke gemeenschappen.
Pinksterbeweging:
Een charismatische stroming binnen het protestantisme die de nadruk legt op de gaven van de Heilige Geest.
Religieuze instellingen: Pinkstergemeenten, charismatische kerken.
Adventistische Kerk:
Een christelijke denominatie die de Sabbat op zaterdag viert en zich richt op de wederkomst van Christus.
Religieuze instellingen: Adventistische kerken en scholen.
Jehovah's Getuigen:
Een christelijke beweging met een unieke interpretatie van de Bijbel en geloofsovertuigingen.
Religieuze instellingen: Koninkrijkszalen (gebedshuizen van Jehovah's Getuigen).
Doopsgezinde Gemeente:
Een stroming binnen het protestantisme die de doop van gelovigen (volwassenen) benadrukt.
Religieuze instellingen: Doopsgezinde kerken en gemeenschappen.
Synagogen:
De plaatsen van aanbidding in het jodendom. Synagogen dienen ook als gemeenschapscentra en scholen.
Orthodox Jodendom:
Richt zich strikt op de naleving van de Thora en de Joodse wetten.
Religieuze instellingen: Joodse scholen, joodse gemeenschappen en rabbiaten.
Reformistisch Jodendom:
Een liberale stroming binnen het jodendom die meer openstaat voor moderne interpretaties van de Thora.
Religieuze instellingen: Gemeentehuizen en synagogen.
Conservatief Jodendom:
Tussen de orthodoxie en het reformisme in, met een gematigde benadering van de Joodse wet.
Moskeeën:
De gebedshuizen in de islam. Naast aanbidding spelen moskeeën ook een belangrijke rol in onderwijs, sociaal werk en gemeenschapsactiviteiten.
Soennisme:
De grootste stroming binnen de islam, die veel verschillende scholen en gemeenschappen omvat.
Religieuze instellingen: Moskeeën, madrassa's (onderwijsinstellingen).
Sjiisme:
De tweede grootste stroming binnen de islam, met een focus op de erfgenamen van de profeet Mohammed.
Religieuze instellingen: Moskeeën, heilige plaatsen zoals Najaf en Qom.
Soefisme:
Een mystieke tak van de islam die zich richt op spirituele verlichting en de liefde voor God.
Religieuze instellingen: Soefi-tekken (spirituele centra).
Tempels:
De plaatsen van aanbidding in het hindoeïsme, waar rituelen en ceremonies worden uitgevoerd.
Asramen:
Spirituele centra waar hindoes zich kunnen terugtrekken voor meditatie en studie.
Krijgs- en filosofische ordes:
Groepen die zich richten op specifieke spirituele of filosofische praktijk, zoals de Ramakrishna Orde.
Boeddhistische Tempels:
Gebedshuizen waar boeddhisten rituelen uitvoeren en meditatie beoefenen.
Zen-centra:
Specifieke centra voor zenmeditatie, vaak in Japanse stijl, die zich richten op het bereiken van verlichting door meditatie.
Kloosters:
Plaatsen waar monniken of nonnen zich terugtrekken om te mediteren en spiritueel leven te leiden.
Gurudwara's:
De heilige plaatsen van aanbidding in het sikhisme, waar de gemeenschap samenkomt om te bidden, te eten en de Guru Granth Sahib (heilig boek) te bestuderen.
Veel religies hebben stichtingen of organisaties die zich bezighouden met sociale en charitatieve projecten. Dit kunnen ziekenhuizen, scholen, eetgelegenheden voor de armen, en andere gemeenschapsdiensten zijn.
Scientology:
Een controversiële religieuze beweging die wordt gekarakteriseerd door haar focus op persoonlijke zelfverbetering en de zoektocht naar spirituele vrijheid.
Religieuze instellingen: Scientology-kerken.
Baha'i Geloof:
Een monotheïstische religie die de eenheid van de mensheid en het belang van wereldvrede benadrukt.
Religieuze instellingen: Baha'i-huizen van aanbidding.
Theosofie:
Een religieuze en filosofische beweging die zich richt op de zoektocht naar spirituele wijsheid en het begrijpen van universele principes.
Religieuze instellingen: Theosofische centra en organisaties.
New Age beweging:
Een diverse groep van spirituele, filosofische en paranormale opvattingen die niet altijd als georganiseerde religie functioneren.
Religieuze instellingen: New Age centra, spirituele gemeenschappen.
Wicca:
Een moderne heidense religie die vaak wordt geassocieerd met hekserij en rituelen rond de natuur.
Religieuze instellingen: Wicca-gemeenschappen en heilige plaatsen.
Paganisme:
Traditionele polytheïstische religies, zoals het oude Griekse, Romeinse of Germaanse geloof, die tegenwoordig vaak in hernieuwde vorm bestaan.
Religieuze instellingen: Paganistische groepen, heilige bossen en tempels.
Dit is een uitgebreide lijst, maar niet allesomvattend, aangezien er wereldwijd veel verschillende religies, bewegingen en lokale instellingen bestaan. Elk van deze religieuze instellingen heeft zijn eigen rituelen, dogma's en doelen, maar ze delen de gemeenschappelijke focus op spirituele of religieuze praktijken.
Religieuze instellingen en kerkgenootschappen hebben door de geschiedenis heen een enorme invloed gehad op zowel individuele levens als samenlevingen als geheel. Hun invloed strekt zich uit over diverse gebieden, waaronder cultuur, kunst, wetenschap, sociale structuren en ethiek. Hieronder worden enkele belangrijke bijdragen onder de loep genomen die religieuze instellingen en kerkgenootschappen tot heden hebben gebracht:
Religieuze instellingen hebben vaak de basis gelegd voor de ontwikkeling van vele sociale voorzieningen.
Ziekenhuizen: Veel van de eerste ziekenhuizen werden gesticht door religieuze gemeenschappen, zoals de katholieke kerk die vanaf de middeleeuwen hospitaalzorg aanbood, en de islamitische instellingen die vroege ziekenhuizen oprichtten in de middeleeuwen.
Onderwijs: Veel kerken en religieuze instellingen richtten scholen en universiteiten op, zoals universiteiten in Europa die voortkwamen uit kloosters en kathedralen. Ook de Islamitische gouden eeuw legde de basis voor veel moderne wetenschappen via het onderwijs in moskeeën en madrasah's.
Charitatieve organisaties: Religieuze instellingen hebben wereldwijd talrijke goede doelen, voedselbanken, en ondersteuning voor arme gemeenschappen opgericht, zoals het werk van de Rode Kruis (geïnspireerd door christelijke waarden) en verschillende andere liefdadigheidsinstellingen.
Religie heeft door de geschiedenis heen een belangrijke rol gespeeld in de ontwikkeling van kunst, muziek, architectuur en literatuur.
Schilderkunst en beeldhouwkunst: Veel van de grootste kunstenaars in de westerse kunstgeschiedenis, zoals Michelangelo, Leonardo da Vinci, en Rembrandt, werkten onder patronage van religieuze instellingen. Ze creëerden iconen van religie en spiritualiteit die nog steeds invloed hebben op de wereld van kunst en cultuur.
Muziek: De kerk en kloosters waren cruciaal voor de ontwikkeling van muziek, met componisten zoals Johann Sebastian Bach die werken creëerden voor religieuze rituelen. Ook de gregoriaanse zangtraditie en de klassieke muziek zijn diep geworteld in religieuze contexten.
Architectuur: De gotische en romaanse kathedralen, moskeeën en tempels zijn niet alleen religieuze gebouwen, maar ook meesterwerken van architectonisch ontwerp die de horizon van steden wereldwijd hebben bepaald.
Religies en kerkgenootschappen hebben vaak als basis gediend voor de ethische normen en wetten die samenlevingen in stand houden.
Wettelijke systemen: Vele moderne wetten zijn gebaseerd op religieuze ethiek, zoals de gouden regel (behandel anderen zoals je zelf behandeld wilt worden), die zowel in de Bijbel als in andere religieuze geschriften voorkomt.
Rechten en vrijheden: In veel gevallen hebben religieuze gemeenschappen gestreden voor de rechten van individuen en groepen, zoals de bevordering van mensenrechten. De abolitionistische beweging (die zich verzette tegen slavernij) werd in veel landen gedragen door christelijke kerken.
Hulp bij morele dilemma's: Religies bieden handvatten voor het omgaan met ethische dilemma's in het dagelijks leven, zoals kwesties rond gezondheid, milieu en familie.
Religieuze instellingen bieden een pad voor persoonlijke groei en transformatie.
Zingeving en gemeenschap: Religie biedt veel mensen een kader voor zingeving in het leven, vooral in tijden van crisis. Kerkgenootschappen en religieuze gemeenschappen bieden steun bij persoonlijke problemen en het vinden van vrede, zowel binnen henzelf als in de gemeenschap.
Meditatie en contemplatie: In tradities zoals boeddhisme, christendom (bijvoorbeeld monastieke tradities), en hindoefilosofie, hebben spirituele praktijken zoals meditatie en gebed geleid tot innerlijke vrede en mentale helderheid voor miljoenen mensen.
Vele wetenschappelijke ontdekkingen zijn mede mogelijk gemaakt door religieuze instellingen die steun gaven aan onderwijs en onderzoek.
Wetenschappelijke ontdekkingen: Ondanks de historische beeldvorming van religie en wetenschap als tegenstanders, waren veel vroege wetenschappers religieus, zoals Gregor Mendel (de grondlegger van de genetica) en Johannes Kepler (die de wetten van de planetenbeweging ontdekte). Religieuze instellingen speelden vaak een rol in het ondersteunen van wetenschappelijk onderzoek en het bewaren van kennis.
Universiteiten: De eerste universiteiten in Europa (zoals de Universiteit van Bologna, Universiteit van Parijs en Oxford) ontstonden uit kloosters en kathedralen, waar monniken en geestelijken het onderwijs bevorderden. Deze instellingen zijn de basis van het huidige academische systeem.
Religieuze instellingen hebben bijgedragen aan interculturele en interreligieuze dialoog en vrede.
Interreligieuze dialoog: In de moderne tijd proberen veel religieuze organisaties, zoals de World Council of Churches en de Baha'i-gemeenschap, verschillende religies dichter bij elkaar te brengen om gezamenlijke doelen te bevorderen zoals wereldvrede, rechtvaardigheid en armoedebestrijding.
Vredesbewegingen: Vele religieuze instellingen hebben zich actief ingezet voor de bevordering van vrede en het beëindigen van conflicten. Bijvoorbeeld, paus Johannes Paulus II speelde een belangrijke rol in het bevorderen van de vredesbeweging en de beëindiging van de Koude Oorlog, terwijl andere religieuze leiders zich inzetten voor het beëindigen van gewelddadige conflicten in de wereld.
Religieuze instellingen hebben zich vaak ingezet voor de bevordering van sociale rechtvaardigheid, de bescherming van kwetsbare groepen en de bestrijding van onrecht.
Strijd tegen armoede en onrecht: Vanuit hun ethische tradities hebben veel religieuze instellingen initiatieven genomen om armoede te bestrijden, zoals het werk van christelijke liefdadigheidsorganisaties (bijv. Caritas), en de focus van Islamitische liefdadigheid (bijv. Zakat, de verplichte aalmoes).
Burgerrechtenbeweging: In veel landen, vooral in de VS, hebben religieuze leiders zoals Martin Luther King Jr. zich ingezet voor burgerrechten en de strijd tegen rassendiscriminatie.
Religieuze instellingen en kerkgenootschappen hebben ons dus niet alleen gebracht wat betreft spiritualiteit, maar hebben ook een belangrijke bijdrage geleverd aan de ontwikkeling van de samenleving in brede zin. Ze hebben sociale, ethische, culturele en wetenschappelijke vooruitgangen gepromoot, zich ingezet voor humanitaire doelen, en een belangrijke rol gespeeld in het bevorderen van vrede en dialoog tussen verschillende culturen en religies.
Of het nu gaat om het behoud van kennis, het bevorderen van kunst en cultuur, of het streven naar rechtvaardigheid en zorg voor de kwetsbaren in de samenleving, religieuze instellingen hebben een blijvende invloed op de wereld.
Hoewel religieuze instellingen en kerkgenootschappen vaak positieve bijdragen hebben geleverd aan de samenleving, hebben ze helaas ook schade berokkend, zowel op individueel als maatschappelijk niveau. Door de geschiedenis heen zijn religies en kerkgenootschappen betrokken geweest bij conflicten, onderdrukking, discriminatie en andere vormen van ellende. Hier zijn enkele belangrijke negatieve invloeden die religieuze instellingen en kerkgenootschappen hebben gehad:
Religie heeft vaak als rechtvaardiging gediend voor oorlogen, geweld en conflicten, die miljoenen levens hebben gekost.
De Kruistochten: Van de 11e tot de 13e eeuw voerde de katholieke kerk kruistochten om het Heilige Land terug te veroveren van de moslims. Deze religieus gemotiveerde oorlogen resulteerden in tienduizenden doden, de vernietiging van steden, en langdurige vijandigheid tussen christenen en moslims.
De Tachtigjarige Oorlog: In Europa, met name tussen katholieke en protestantse landen, waren veel conflicten doordrenkt van religieuze spanning, wat leidde tot oorlogen zoals de Dertigjarige Oorlog (1618-1648), die een grote verwoesting en miljoenen doden veroorzaakte in Europa.
De Religieuze Oorlogen in Frankrijk: In de 16e eeuw vochten katholieken en protestanten elkaar in Frankrijk aan, wat leidde tot de Hugenotenoorlogen, met massamoorden en politieke instabiliteit.
Terrorisme in naam van religie: De Islamitische Staat (ISIS) en andere extremistische groepen hebben religie misbruikt om geweld en terreur te rechtvaardigen, wat miljoenen onschuldige slachtoffers heeft geëist.
Religieuze instellingen hebben vaak het gezag misbruikt om mensen te onderdrukken en te controleren, vooral vrouwen, minderheden en andersdenkenden.
De Inquisitie: De Katholieke Kerk voerde de Spaanse Inquisitie (vanaf de 15e eeuw) en andere inquisities, waarbij mensen werden gemarteld en gedood vanwege hun geloofsovertuigingen, zoals de joden, moslims en ketters. De Inquisitie leidde tot de vervolging van tienduizenden mensen, vaak zonder eerlijk proces.
De heksenvervolgingen: In Europa en Noord-Amerika werden duizenden mensen, meestal vrouwen, beschuldigd van hekserij en ketterij, en vaak ter dood gebracht op basis van valse beschuldigingen. Veel van deze vervolgingen werden uitgevoerd met steun van kerkgenootschappen, zoals de katholieke kerk en de protestantse kerken.
Beperkingen voor vrouwen: Religieuze instellingen hebben in veel gevallen vrouwen onderdrukt, door hen uit te sluiten van leiderschapsrollen, onderwijs, en gelijkwaardige rechten. De katholieke kerk bijvoorbeeld verbiedt vrouwen om priester te worden, en in sommige islamitische samenlevingen worden vrouwen sterk beperkt door religieuze regels.
Veel religies en kerkgenootschappen hebben geleid tot de discriminatie van andere groepen op basis van hun geloof, etniciteit of seksuele geaardheid.
Anti-joodse gevoelens: De christelijke kerk heeft lange tijd joden gediscrimineerd, wat leidde tot de Jodenvervolgingen in Europa. Het christendom beschuldigde joden ervan verantwoordelijk te zijn voor de dood van Jezus, wat tot gewelddadige pogroms en uitbanning leidde, met name tijdens de middeleeuwen.
Islamofobie: Aan de andere kant hebben er ook misverstanden, haat en geweld plaatsgevonden tegenover moslims, mede vanwege een historische erfenis van religieuze conflicten (zoals de kruistochten) en meer recente geopolitieke kwesties. Dit heeft bijgedragen aan haatcampagnes en discriminatie van moslims in verschillende delen van de wereld.
Homofobie: Veel religieuze instellingen, waaronder de katholieke kerk en sommige protestantse denominaties, hebben langdurig verzet tegen de rechten van LGBTQ+ mensen, wat leidt tot discriminatie, stigmatisering en zelfs geweld tegen deze gemeenschappen.
De afgelopen decennia is er veel aandacht geweest voor het misbruik van macht en seksueel misbruik binnen religieuze instellingen, vooral in de katholieke kerk.
Seksueel misbruik van kinderen: Er zijn talloze gevallen van seksueel misbruik van kinderen door geestelijken, waarvan de katholieke kerk vaak het meest in de publiciteit staat. Het systematische negeren van slachtoffers en het beschermen van misbruikers heeft geleid tot diepgaande schade aan de slachtoffers en het vertrouwen in de kerk.
Machtsmisbruik: Religieuze leiders hebben ook macht misbruikt voor persoonlijke gewin, zoals het gebruiken van hun positie om volgelingen te manipuleren of misbruik van autoriteit om eigenbelang te dienen, wat schade heeft berokkend aan zowel de geestelijke als sociale gezondheid van gemeenschappen.
Religieuze instellingen hebben in sommige gevallen de wetenschappelijke vooruitgang belemmerd, vooral wanneer wetenschappelijke ontdekkingen in strijd waren met religieuze overtuigingen.
De galileïsche zaak: In de 17e eeuw werd de wetenschapper Galileo Galilei door de katholieke kerk aangeklaagd en vervolgd vanwege zijn steun aan het heliocentrische model van het zonnestelsel, wat in strijd was met de Bijbelse visie dat de aarde het centrum van het universum was.
Onderdrukking van de evolutietheorie: De creatieistische theorie, die wordt gepromoot door sommige religies, staat in contrast met de wetenschappelijke theorie van evolutie. Dit heeft geleid tot conflicten, vooral in de VS, waar sommige religieuze gemeenschappen geprobeerd hebben om wetenschappelijk onderbouwde theorieën uit scholen te weren.
Onderwijsbeperkingen: In sommige landen hebben religieuze instellingen het onderwijs beperkt, zoals het verbieden van vrouwenonderwijs of het tegenwerken van onderwijs over bepaalde wetenschappelijke onderwerpen.
Religie is in sommige gevallen gebruikt om mensenrechten te schenden, vooral in totalitaire regimes die zich beroepen op religieuze rechtvaardiging.
Dwangbekeringen en religieuze vervolging: In veel gevallen werden mensen gedwongen om hun geloof te veranderen, zoals het gedwongen bekeren van inheemse bevolkingsgroepen tijdens de koloniale tijd, waar kerken vaak betrokken waren bij de onderdrukking van inheemse culturen en religies.
Beperkingen van religieuze vrijheid: Sommige religieuze instellingen hebben de vrijheid van anderen belemmerd door mensen die een ander geloof aanhingen of geen religie hadden te vervolgen, zoals het geval was met atheïsten in bepaalde christelijke samenlevingen.
Hoewel religieuze instellingen en kerkgenootschappen veel goeds hebben gedaan voor de samenleving, zijn er ook veel gevallen van onderdrukking, geweld, discriminatie en misbruik. De geschiedenis van religie is doordrenkt van tegenstrijdigheden, waarbij ze enerzijds als bron van inspiratie en zorg fungeerden, en anderzijds vaak als rechtvaardiging voor geweld, intolerantie en machtsmisbruik. Het is belangrijk om zowel de positieve als de negatieve aspecten van de rol van religie in de samenleving te erkennen, zodat we kunnen leren van het verleden en een meer rechtvaardige en inclusieve toekomst kunnen opbouwen.
Laten we geheel opnieuw beginnen met een oude Spreuk:
"Wat gij niet wilt dat U geschiedt,
doe dat ook een ander niet".
Wat gij niet wilt dat u geschiedt is (het begin van) een aforisme dat wordt toegeschreven aan Alexander Severus (*208-†235), keizer van Rome (222-235): "Quod tibi non vis fieri, alteri ne feceris". In archaïsch Nederlands: "Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet". In de zogeheten Historia Augusta – een geschiedenis van Romeinse keizers die regeerden tussen 117-284, naar men nu denkt achteraf geschreven in de 4e eeuw – waarin een even uitvoerige als opvallend positieve biografie van deze volgens anderen zwakke en incompetente keizer bewaard bleef, staat er in capittel 51, 7-8:
Clamabatque saepius, quod a quibusdam sive Iudaeis sive Christianis audierat et tenebat, idque per praeconem, cum aliquem emendaret, dici iubebat, "Quod tibi fieri non vis, alteri ne feceris." quam sententiam usque adeo dilexit ut et in Palatio et in publicis operibus praescribi iuberet.
Vaak riep hij uit wat hij van Joden of christenen gehoord en onthouden had, en een heraut moest het van hem zeggen wanneer die iemand de les las: "Wat jij niet wilt dat iemand jou aandoet, moet je hem ook niet aandoen." En hij was zo verrukt van dit aforisme dat hij het liet aanbrengen in zijn paleis en in openbare gebouwen.
(bron en meer info: https://nl.wikipedia.org/wiki/Wat_gij_niet_wilt_dat_u_geschiedt)
1 Korintiërs 13:8a
14 februari 2026
Tipsy werd in Duitsland geboren op 23 september 2010.
Tipsy bracht Dienie veel liefde, waardoor ze haar Goddelijke werk kon uitvoeren.
Met dank aan Tipsy voor haar onvoorwaardelijke trouw en liefde.
Wij gaven ons hele hart aan elkaar.
De Ziel herkent de Ziel.
Tekst: Dienie Kars
Ad van Rooij: "De Waarheid gaat winnen, dank zij onze lieve Heer!"
Wij, De Nieuwe Media, brengen dagelijks het èchte en ware Nieuws
in Nederland, België en ook in de rest van onze wereld. Onze website kan door iedereen eenvoudig
vertaald worden in alle wereldtalen, zodat iedereen onze boodschap en
het vrije woord kan lezen.
Wij blijven de Waarheid publiceren zodat we masaal gaan ontwaken.
Deel dit artikel met je familie, vrienden en je beste collega's.
Wij worden een grote familie die willen overleven!
Afkomstig uit een tv-documentaireserie uit 2001. Met klassieke satanische NWO-complotten en een jonge Alex Jones.
De afbeelding van hierboven werd gepost nadat wij dit artikel hadden gepubliceerd.
