De coronaperiode maakte vanaf 2020 veel stuk!
Er is iets fundamenteel gebroken in Nederland. Je ziet het in gezinnen waar mensen niet meer met elkaar praten. Je merkt het aan vriendschappen die nooit meer hersteld zijn. En je voelt het in de straat, waar wantrouwen en afstand de plaats hebben ingenomen van verbondenheid en vertrouwen.
De coronaperiode heeft een litteken achtergelaten dat veel dieper gaat dan een virus ooit kon. Mensen zijn elkaar kwijtgeraakt, families zijn verscheurd en hele sociale netwerken zijn uiteen gevallen. Niet omdat ze dat wilden, maar omdat ze door angst, druk en manipulatie tegenover elkaar zijn gezet. Vrienden werden vijanden, ouders en kinderen stonden lijnrecht tegenover elkaar, en broers en zussen spraken elkaar niet meer, allemaal omdat ze anders dachten over maatregelen die achteraf vaak meer politiek dan medisch bleken te zijn.
En terwijl wij onderling vochten, groeide de macht van het systeem. Want verdeeldheid is precies wat een corrupte overheid nodig heeft om door te kunnen regeren zonder tegenspraak.De werkelijkheid achter de façade
Wat we jarenlang voor een democratie hielden, blijkt steeds vaker een toneelstuk waarin de uitkomst al vaststaat. Kabinetten die hun eigen wetten breken zonder consequenties. Ministers die documenten achterhouden of vernietigen en er mee wegkomen. Parlementaire enquêtes die schandalen blootleggen van de toeslagenaffaire tot de gaswinning in Groningen en toch verandert er niets wezenlijks.
De rechterlijke macht?
Te vaak slaafs aan het beleid, te weinig een onafhankelijke controle. Media? In plaats van kritische waakhond zijn veel kranten en omroepen verworden tot spreekbuis van dezelfde macht die ze eigenlijk moeten controleren. RIVM en andere instanties presenteren zich als "wetenschappelijk onafhankelijk", terwijl politieke belangen en lobbygroepen diep in hun adviezen verstrengeld zijn.
En wie vragen stelt, wordt weggezet als complotdenker. Wie kritisch is, wordt gecensureerd. Wie vreedzaam demonstreert, wordt met geweld uiteen gedreven.
De prijs van verdeeldheid
Het gevolg? Een samenleving die verlamd is. Waar miljoenen mensen voelen dat er iets fundamenteel mis is, maar waar te weinig mensen nog samen opstaan. Niet omdat ze het niet willen, maar omdat ze zich eenzaam voelen in hun strijd. Omdat oude vriendschappen en familiebanden zijn gebroken. Omdat angst en schaamte mensen stilhouden.
Precies dat is de kracht van een systeem dat zichzelf wil beschermen: het verdeelt om te heersen. En zolang wij elkaar wantrouwen, zolang we elkaar de rug toekeren, zolang we in stilte mopperen in plaats van samen onze stem te verheffen – verandert er niets.
Het wordt tijd om wakker te worden. Tijd om te beseffen dat een overheid die zichzelf niet corrigeert, een media die niet meer vragen stelt en een rechtspraak die niet onafhankelijk durft te zijn, geen democratie meer vormen. Het wordt tijd dat wij burgers, ouders, vrienden, broers en zussen elkaar weer vinden. Dat we stoppen met vechten tegen elkaar en beginnen met samen vechten vóór onze vrijheid.
Want alleen als we weer naast elkaar staan, kunnen we een vuist maken tegen een systeem dat ons al te lang klein houdt. Alleen samen kunnen we afdwingen dat macht weer rekenschap moet afleggen, dat waarheid boven belangen gaat en dat vrijheid niet langer een privilege is, maar een recht.De toekomst van Nederland ligt niet in Den Haag. Die ligt bij ons – bij gewone mensen die genoeg hebben van leugens, van doofpotten, van verdeel-en-heers. Mensen die niet langer willen zwijgen.
Het is tijd om op te staan. Niet tegen elkaar. Maar mét elkaar.
Bron tekst: https://t.me/onafhankelijkepers/32421