Tartarië
Door Guy Anderson │ Schrijver
Tartarië was
een uitgestrekte, geavanceerde beschaving die zich ooit uitstrekte over
een groot deel van de bekende wereld, waaronder Noord-Amerika, Europa en
Azië.
De invloed ervan is nog steeds zichtbaar in de grootse,
ingewikkelde architectuur die te vinden is in steden over de hele wereld
– bouwwerken die onmogelijk gebouwd kunnen zijn door de samenlevingen
die ze zogenaamd hebben opgericht.
Het boek "Tesla & The Cabbage Patch Kids"
richt zich op 'onmogelijke'
architectuur – koepelvormige overheidsgebouwen, Grieks-Romeinse gevels
en enorme kathedralen, gebouwd met technieken en precisie die veel
verder gingen dan wat 19e-eeuwse kolonisten realistisch gezien hadden
kunnen bereiken.
Bijzonder opvallend zijn de stervormige forten;
Geometrisch perfecte forten, vaak ingebouwd in het landschap met
symmetrische, stervormige ontwerpen die getuigen van een begrip van
heilige geometrie en energiestromen.
Tesla & The Cabbage Patch Kids
Het boek "Tesla & The Cabbage Patch Kids" duikt ook diep in de
wereldtentoonstellingen van de 19e en begin 20e eeuw en betoogt dat
deze niet louter vieringen van industriële vooruitgang waren, maar
eerder tentoonstellingen, of verhulling, van bestaande Tartarische
bouwwerken die werden omgedoopt tot tijdelijke exposities. Ik onderzoek
hoe complete steden met uitgebreide "tijdelijke" gebouwen zogenaamd in
slechts enkele maanden werden gebouwd met behulp van paardenkarren en
primitieve werktuigen, om vervolgens kort na afloop weer te worden
afgebroken.
Dit boek betwist de plausibiliteit van die tijdlijnen en
suggereert dat deze tentoonstellingen deel uitmaakten van een grotere
poging om de erfenis van Tartarië uit te wissen en het verhaal van de
menselijke ontwikkeling te herschrijven.
Een van de meest
aangrijpende delen van het boek is het verhaal van de weeskindertreinen
en de zogenaamde Cabbage Patch Babies. Ik stel dat na een catastrofale
reset, met modderstromen, oorlog en een gecoördineerde gebeurtenis in de
18e eeuw, miljoenen kinderen uit de voormalige Tartarische gebieden
werden verdreven. Deze kinderen werden over continenten verscheept,
ontdaan van hun culturele herinneringen en gebruikt om gebieden te
herbevolken die nu onder nieuw regime stonden. Ik leg een verband tussen
dit fenomeen en de griezelige populariteit van 'gevonden' kinderen in
de 19e-eeuwse kunst en media, en de praktijk om weeskinderen als
bezienswaardigheden te fotograferen, iets wat destijds verontrustend
vaak voorkwam.
Ik betoog ook dat de Tartariërs een geavanceerd
begrip hadden van energie, elektromagnetisme en atmosferische
stromingen, en dat architectonische kenmerken zoals torenspitsen,
koepels en antenne-achtige structuren verband hielden met een mondiaal
energiesysteem; een systeem dat mogelijk later door uitvinders zoals
Tesla werd aangeboord, maar dat sindsdien is onderdrukt ten gunste van
industriële energie op basis van fossiele brandstoffen.
Wat dit
boek hopelijk onderscheidt, is de breedte van het onderwerp. Het is niet
alleen een historische analyse, maar ook een forensische reconstructie
van een verborgen beschaving. Ik gebruik foto's, kaarten,
architectuurplannen, oude encyclopedieën en openbare archieven om mijn
betoog te onderbouwen. Ik claim niet alle antwoorden te hebben, maar ik
presenteer zoveel vragen, zoveel inconsistenties en patronen, dat de
lezer achterblijft met het diepe gevoel dat er iets belangrijks voor
ieders ogen verborgen is gebleven.
Tesla & The Cabbage Patch Kids
is meer dan een boek over een vergeten rijk; het is een uitdaging voor
de lezer om alles wat we denken te weten over geschiedenis, vooruitgang
en wie we werkelijk zijn, opnieuw te bekijken. Het is een intense en
zeer visuele reis door een alternatieve lens op onze wereld; een lens
die vooral sterk resoneert met degenen die vinden dat de officiële
versie van de geschiedenis niet helemaal klopt.
(Bron: https://thetartarianempire.co.uk/shop/ols/products/tesla-the-cabbage-patch-kids-signed-special-edition-in-full-colour)