Plakkaat van Verlatinge
Het Plakkaat van Verlatinghe (ook wel Acte van Verlatinghe)
is een plakkaat ondertekend op 26 juli 1581 door de Staten-Generaal van
de Verenigde Nederlanden, waarin 17 provinciën van de Habsburgse
Nederlanden Filips II afzetten als hun heerser.
Als reden werd gegeven dat de vorst zijn plichten tegenover zijn
onderdanen niet nakwam om met recht en rede te regeren en hen te
beschermen, maar hen oude rechten afnam en hen als slaven probeerde te
onderdrukken. Men vond dat hij dan geen vorst meer was, maar een tiran,
wat onderdanen het recht gaf hem af te zweren.
Het kan worden gezien als de onafhankelijkheidsverklaring van de Nederlanden. Deze daad volgde op de Unie van Utrecht in 1579.
Het
besluit werd genomen in de vorm van een resolutie op 22 juli 1581
tijdens een gewone vergadering van de Staten-Generaal van de Nederlanden
in 's-Gravenhage. De resolutie luidde: Is
huyden resolutie genomen op de verlaetinge vande Conink van Spaengnien,
cassatie van zijnen zegel ende cachet, het gebruyck vande zegel vande
Generaliteyt, waervan den audiencier es belast een ordonnantie by vorme
van placcate te maecken.
De resolutie werd van overwegingen voorzien door de griffier van
de Staten-Generaal, de ervaren jurist Jan van Asseliers. De tekst werd
vastgesteld in Den Haag op 26 juli 1581 en volgens overlevering
beklonken met een Duc d'Alfs Uitluiding. Het plakkaat werd gedrukt bij
de staatsdrukker Charles Silvius in Leiden en zoals gebruikelijk bij
wetgeving direct verspreid.
Meer informatie over het Plakkaat van Verlatinghe vindt U in de onderstaande paarse link.