Donderdagochtend 8 april 2021 kwam een militair tribunaal bijeen in
Guantanamo Bay om te beslissen of Hillary Rodham Clinton vrijgesproken
zal worden van aanklachten als verraad, samenspannen met de vijand,
vernieling van staatseigendommen, witwassen van geld en samenzwering om
een moord te begaan, of dat ze uiteindelijk aan de galg of voor een
vuurpeloton zal moeten verschijnen.
Drie Amerikaanse militaire officieren - twee mannen en een vrouw, die
zowel rechter als jury waren - luisterden twee uur lang naar
vice-admiraal John G. Hannink van het U.S. Navy's Judge Advocate
General's Corps, die achttien specifieke aanklachten tegen Clinton
opsomde en zei dat hij overtuigend en onweerlegbaar bewijs zou leveren
dat haar in verband zou brengen met talloze gruweldaden tegen de natie
en haar bevolking.
De meest flagrante beschuldigingen impliceren Clinton in
huurmoordcomplotten tegen politici en media entiteiten die kritisch
waren over haar methoden en motieven terwijl ze diende als minister van
Buitenlandse Zaken onder Barack Hussein Obama.
Vice-admiraal Hannink begon de inquisitie door Clinton in verband te
brengen met de moord in 2016 op Seth Rich, een voormalige medewerker van
het Democratisch Nationaal Comité rond wie veel complottheorieën
opdoken nadat een onbekende aanvaller hem twee keer in de rug schoot in
de Bloomingdale-buurt van Washington, D.C. Hannink's bewijs doen blijken
dat veel van die complottheorieën stevig in de realiteit verankerd
waren.
Hij toonde het tribunaal een ontcijferde e-mail die Clinton aan haar
adviseur en politiek strateeg, Huma Abedin, had gestuurd. De e-mail
bevatte een korte en onheilspellende toespeling op Clinton's doelen:
"Regelen van een diner voor R.S., zal het spoedig weten."
Vice-admiraal Hannink beweerde dat het onschuldig klinkende bericht
een schuldbekentenis was; R.S.-Rich's initialen omgekeerd, en "een diner
regelen" betekende dat Clinton een huurmoordenaar had ingehuurd om Rich
uit te schakelen. De e-mail was gedateerd op 8 juli 2016, twee dagen
voor de moord op Rich.
Bovendien produceerde vice-admiraal Hannink financiële gegevens
waaruit blijkt dat Clinton slechts enkele dagen voordat Rich werd
geliquideerd 150.000 dollar van een bankrekening van de Clinton
Foundation had opgenomen.
"Ze is even arrogant als slordig. Als je de punten verbindt, is er
geen andere verklaring. Clinton huurde een professionele moordenaar in
om deze man om te brengen. En waarom? Omdat hij misschien een
klokkenluider was?" Aldus Vice admiraal Hannink.
Daarnaast werd Clinton aangeklaagd voor medeplichtigheid aan moord op
de conservatieve Hoge Raad rechter Antonin Scalia, die op 13 februari
2016 op onverklaarbare wijze stikte in zijn slaapkamer op Cibolo Creek
Ranch in Shafter, Texas. De rechter van het graafschap, Cinderela
Guevara, verklaarde Scalia dood door natuurlijke oorzaak, maar er werd
geen autopsie uitgevoerd.
In een onverwachte zet produceerde vice-admiraal Hannink een
verrassende getuige in, voormalig Clinton-medewerker Jake Sullivan, haar
senior beleidsadviseur tijdens haar kandidatuur voor het presidentschap
in 2016. In ruil voor immuniteit en voor verdere vervolging, vertelde
Sullivan over een vergadering die hij had bijgewoond met Clinton en
voormalig campagnemanager Roby Mook. Rechter Antonin Scalia was het
onderwerp van gesprek. Volgens de getuigenis van Sullivan vertelde Mook
aan Clinton dat Scalia's "katalyserende conservatieve waarden" een grote
bedreiging vormden voor het progressieve liberalisme.
"Roby Mook vertelde Hilary dat het geen slechte zaak zou zijn als
rechter Scalia 'zou verdwijnen', waarop Hillary zei dat ze het zeker
niet erg zou vinden als hij verdween. Ze vroeg toen aan Roby 'kan hij
verdwijnen? En Roby zei haar 'ja, ik denk dat moet kunnen verdwijnen',"
vertelde Sullivan aan het tribunaal.
Vice-admiraal Hannink beweerde dat het bewijs, hoewel indirect,
voldoende was om Clinton te beschuldigen, gezien haar notoir moedwillige
minachting voor mensenlevens.
Op dat moment begon Clinton, die tijdens het proces merkwaardig stil
was gebleven, oncontroleerbaar te beven alsof ze in de greep was van een
aanval. Geboeid aan de polsen, viel ze van haar stoel en spartelde rond
op de vloer als een vis op het droge.
Paramedici begeleidden haar naar de medische afdeling van GITMO, en
vice-admiraal Hannink verklaarde het tribunaal voor gesloten tot maandag
10.00 uur.
Het militaire tribunaal van Hillary Clinton is maandagmorgen hervat
in Guantanamo Bay, na een onderbreking van 72 uur die donderdagmiddag
begon toen een verfomfaaide Clinton in elkaar zakte op de grond in wat
leek op een epileptische aanval. Maar op zaterdag gaf de medische staf
van GITMO Clinton groen licht en zei dat ze waarschijnlijk haar "toeval"
had geveinsd om het proces te rekken.
Maandag om 10.00 uur bespotte vice-admiraal John G. Hannink in zijn openingswoord Clintons gedrag.
"Hillary Rodham Clinton weet dat ze schuldig is. Anders zou ze niet
doen alsof ze ziek is om deze procedure te vertragen. Deze vrouw is door
en door slecht, valsaardig, verstoken van moraal," zei vice-admiraal
Hannink, die zich richtte tot het drie-koppige tribunaal dat
uiteindelijk over Clinton's lot zal beslissen.
Afwijkend van de context van het verhoor van donderdag, uitte Vice
Adm. Hannink beschuldigingen aan het adres van Clinton die wij nog niet
eerder hadden gehoord. Hij produceerde documentatie die Clinton en de
Clinton Foundation verbond aan de verdwijning van 23 Haïtiaanse en 3
Amerikaanse kinderen die vermoedelijk wees waren geworden in de nasleep
van een zware aardbeving die naar schatting 220.000 mensen doodde op het
eiland in 2010.
Aangezien het incident Amerikaanse burgers betrof, was het de taak
van het tribunaal om de schuld van Clinton in de zaak te beoordelen, zei
vice-admiraal Hannink.
De drie Amerikaanse kinderen (4, 7 en 12 jaar oud) behoorden tot een
humanitair echtpaar dat zendingswerk verricht op het eiland. Een dag na
de beving vonden de Haïtiaanse autoriteiten de kinderen en het lijk van
een oudere Haïtiaanse vrouw, kennelijk de oppas, in het puin van hun
ingestorte huis. De ouders hadden vrijwilligerswerk gedaan in een dorp
ten westen van Port-au-Prince, dicht bij het epicentrum van de beving.
De Haïtiaanse autoriteiten hebben een week lang tevergeefs naar de
vermiste ouders gezocht, maar kwamen tot de conclusie dat het echtpaar
tijdens de beving moet zijn omgekomen.
Vice-admiraal Hannink vertelde het tribunaal dat Hillary Clinton,
toenmalig minister van Buitenlandse Zaken, op 24 januari 2010 contact
had opgenomen met de Haïtiaanse president René Préval en had gezegd dat
zij de ouderloze kinderen wier leven door de aardbeving was verwoest,
wilde helpen.
Vice-admiraal Hannink toonde het tribunaal een keten van
e-mailcorrespondentie tussen Clinton en Préval. In één brief verklaarde
Clinton expliciet dat het aanbod om voor weeskinderen te zorgen werd
gemaakt namens de Clinton Foundation, niet de Amerikaanse regering, en
dat de Foundation pleeggezinnen zou zoeken voor de kinderen tot het
moment dat ze naar behoren geadopteerd konden worden.
"Préval geloofde dat ze oprecht was, en toen hij haar vertelde over
de drie Amerikaanse kinderen, zei ze dat ze ook voor hen zou zorgen.
Maar Clinton had bijbedoelingen, zo blijkt uit het bewijs. Ze heeft dit
nooit voorgelegd aan Buitenlandse Zaken, waar zij de leiding over had.
Nee, de Clinton Foundation charterde een boot om die kinderen van het
eiland te halen, een boot die hen oppikte in Haïti en die vervolgens van
de aardbodem verdween. Noch Department of State, noch Health and Human
Services heeft gegevens dat de Amerikaanse kinderen voet op Amerikaanse
bodem hebben gezet. De Haïtiaanse kinderen ook niet. Waar zijn ze
allemaal heen? Zijn ze in het niets verdwenen? U deed het aanbod, uw
naam staat op de e-mails, uw stichting regelde het transport. Heb je
iets te zeggen?
Clinton, die nog geen woord had gezegd sinds het begin van het proces, zei: "Dat moet u aan de Clinton Foundation vragen."
"U bent de stichting," antwoordde vice-admiraal Hannink. "De Clinton
Foundation is alleen in naam een stichting. U en zij zijn dezelfde
entiteit."
Clinton bleef bewegingsloos voor haar uit staren.
Toen introduceerde Vice Adm. Hannink een materiële getuige, voormalig
Clinton Foundation accountant Bethany Greenbaum, die via ZOOM getuigde
over Clinton's criminaliteit. De Clinton Foundation, zei ze, had IYC
Yacht Solutions, dat vanuit Spanje opereert, 3.000.000 dollar betaald
voor een jacht dat een week lang gehuurd werd. Greenbaum noemde de 145′
Bliss een "partyboot" met bubbelbaden, een sauna, en een geladen
minibar.
"Ik weet dat het schip in Miami is afgeleverd met de opdracht om naar
Haïti te varen. Verder weet ik niets, en ik was slim genoeg om geen
vragen te stellen," vertelde Greenbaum het tribunaal.
"Maar de verdachte, Hillary Rodham Clinton, keurde de uitgaven goed?" vroeg vice-admiraal Hannink.
"Ja. Ja, dat heeft ze gedaan," antwoordde Greenbaum.
Na een korte pauze zei vice-admiraal Hannink dat de Spaanse
autoriteiten en IYC Yachting weigerden mee te werken aan het onderzoek
van het leger naar Hillary Clinton.
"We dachten dat ze zouden helpen, maar dat deden ze niet. De
verdachte was een machtige en beschermde vrouw. Denk hier eens over na:
De gemiddelde huurprijs van een luxe jacht voor een week in 2010 was,
ongeveer, 300 duizend. Maar Clinton betaalde tien keer zoveel. Waarom?
Ze is zeker niet liefdadig, of een filantroop. Ze betaalde voor hun
zwijgen, dat is wat ze kocht voor 3.000.000 dollar," postuleerde
vice-admiraal Hannink.
"Hillary Clinton was in 2010 aantoonbaar de machtigste vrouw op deze
planeet. Als minister van Buitenlandse Zaken, had ze praktisch
onbeperkte macht. Als regeringsfunctionaris had ze die kinderen via de
officiële kanalen kunnen redden, maar ze had een nevenactiviteit. Het
leger beweert dat Clinton die kinderen verhandelde voor persoonlijk
gewin, waarschijnlijk veel meer dan de 3.000.000 dollar die ze uitgaf om
ze uit Haïti te halen. Dit is wat jullie drie officieren moeten
besoordelen," vervolgde Vice Adm. Hannink.
Hij gelastte een pauze tot 14:30 uur.
Het proces van maandagmiddag begon met een plechtig moment van stilte
om de vier dappere Amerikanen te eren die tragisch om het leven zijn
gekomen in Benghazi.
Vice-admiraal John G. Hannink keek neerbuigend op een geketende
Hillary Clinton neer, die merkbaar haar zielloze ogen afwendde om de
digitale whiteboards te ontwijken waarop foto's stonden van ambassadeur
Chris Stephens, inlichtingenofficier Sean Smith, en CIA-contractanten en
voormalige Navy SEALs Tyrone Woods en Glen Doherty.
Hun dood, vertelde vice-admiraal Hannink aan het
driemanschapstribunaal, was te voorkomen, maar Clinton wilde
vriendschappelijke relaties onderhouden met de voorlopige regering van
Libië en de anti-Amerikaanse islamitische militante groeperingen die na
de moord op Muammar Kadhafi op de voorgrond traden.
"Gedetineerde Clinton was meer geïnteresseerd in het maken van
vrienden met terroristen dan ze was in het beschermen van Amerikaanse
levens. Voor veel mensen is het makkelijk om te vergeten wat er 7 jaar
geleden is gebeurd, maar we kunnen niet vergeten. We kunnen niet
vergeten dat dankzij de harteloze minachting van de gedetineerde voor
Amerikaanse levens, vier Amerikanen naar huis gingen naar hun families
in een houten kist gedrapeerd met een Amerikaanse vlag," vertelde
vice-admiraal Hannink aan het tribunaal.
Hij vroeg de twee mannen en één vrouw in het tribunaal zich in te
leven in de terreur die ambassadeur Stephens gevoeld moet hebben toen
hij stikte in de zwarte rook en levend verbrandde nadat Jihadisten het
Amerikaanse diplomatenkamp in brand hadden gestoken. Of de uitputting
die Woods en Doherty doorstonden toen zij, gedreven door pure
adrenaline, 13 uur lang het CIA-bijgebouw verdedigden tegen zwermen
oprukkende leden van Ansar al-Sharia.
"De rol van Clinton hoeft niet meer te worden vastgesteld; die is
bekend. Ja, ze heeft gezegd dat ze geen weet had van de inval tot die
voorbij was, maar dat is een bewijsbare leugen. Toen het personeel van
het CIA-gebouw zag dat het diplomatenkamp op minder dan anderhalve
kilometer afstand in lichterlaaie stond, verwittigden zij onmiddellijk
onderminister van Buitenlandse Zaken William Burns, Clintons tweede man,
en hij belde Clinton, die om 3 uur 's nachts in haar bed lag te slapen,
dat kunnen we haar niet kwalijk nemen, en zei haar dat de
CIA-contractanten, die wisten dat het gebouw de volgende zou zijn die
zou vallen, zich wilden verdedigen. Maar Clinton weigerde, en dit is hoe
we dat weten," zei vice-admiraal Hannink.
Hij liet een geluidsopname horen van een telefoongesprek dat die
nacht plaatsvond. Het was duidelijk Clinton's heksengekakel in gesprek
met Burns.
"Buitenlandse Zaken ligt onder een massale aanval. Arrow (de State
Dept's codewoord voor de CIA annex) wil zich verdedigen. Ze denken dat
ze de volgende zullen zijn," zei Burns.
"Het is 3 uur 's nachts, wat wil je dat ik eraan doe?" Zei Clinton.
"Kunnen we Arrow groen licht geven?"
Na een lange pauze, zei Clinton, "Absoluut niet. Het laatste wat we
verdomme nodig hebben is Al-Sharia tegen ons in het harnas jagen. Als
dit ontploft, kan alles naar de kloten gaan."
Op dat moment pauzeerde Vice Adm. Hannink de tape en liet een bom
exploderen. Hij beweerde dat Clintons eerste zorg het beschermen van een
clandestiene regeringsoperatie was, dat de diplomatieke missie in
Benghazi door de CIA werd gebruikt als dekmantel om wapens te smokkelen
naar anti-Assad rebellen in Syrië. Als de aanwezigheid van de CIA in
Benghazi bekend zou worden, zou de wapensmokkeloperatie ineenstorten en
zou de voorlopige regering van Libië elke Amerikaanse voet op Libische
bodem ongunstig beoordelen.
Vice admiraal Hannink liet de opname afspelen.
"Arrow moet zich terugtrekken, hoor je me? Het kan me niet schelen
wat er daarna gebeurt. Ze mogen niet bewegen, helemaal niet," hoort men
Clinton zeggen.
"Wat als er Amerikanen sterven," vroeg Woods.
"Wat er gebeurt, gebeurt. Breng me morgen maar op de hoogte. Ik ga terug naar bed," zei Clinton.
Vice-admiraal Hannink zette de band stil. "Moeten we nog meer horen
om haar schuld in deze zaak vast te stellen? Ik denk het niet. De tape
spreekt voor zich. De gedetineerde die voor u zit is direct
verantwoordelijk voor de dood van die vier mannen, en moet ter
verantwoording worden geroepen. Ze is medeplichtig aan hun dood en
schuldig aan verraad," zei hij.
Hij verzocht het tribunaal te verwerken wat het had gehoord, en zei dat de werkzaamheden dinsdagmiddag zouden worden hervat.
Dinsdag bracht vice-admiraal John G. Hannink, de decennia oude dood
van Vince Foster ter sprake, een vroegere collega van Clinton bij het
Rose Law Firm in Little Rock, Arkansas, die mee naar D.C. kwam als deel
van een cabal van Arkansas loyalisten die zich bij de Clinton
administratie aansloten.
Toenmalig president Bill Clinton had Foster aangesteld als
plaatsvervangend Witte Huis Raadsadviseur, en hem opgedragen ambtenaren
door te lichten. Maar Foster kreeg met een serie fiasco's te maken.
Clintons eerste twee kandidaten voor de functie van procureur-generaal
moesten zich terugtrekken omdat ze illegale immigranten hadden
ingehuurd, en Foster raakte verstrikt in een schandaal rond het ontslaan
van verschillende vrienden van Clinton in het reisbureau van het Witte
Huis.
Op 20 juli 1993 werd Foster dood aangetroffen in Fort Mercy Park in
Virginia, met drie schotwonden in de achterkant van zijn hoofd. Een
officieel onderzoek verklaarde zijn dood een zelfmoord, suggererend dat
Foster zich van het leven beroofde omdat hij Bill en Hillary had
teleurgesteld.
"Wat ze Seth Rich heeft aangedaan, heeft ze ook Vince Foster aangedaan.
Uit een envelop haalde Hannink een stuk papier dat versnipperd was en met scotch tape weer in elkaar was gezet.
"Dit was de vermeende ontslagbrief van Vince Foster, die door een
officieel onderzoek naar zijn dood een zelfmoordbrief werd genoemd. Er
is echter een probleem. Het handschrift is niet van Vince Foster. Het is
een slimme vervalsing. Het leger liet vier handschriftanalyse-experts
het vergelijken met bekende voorbeelden van Foster's handschrift. Alle
vier vonden subtiele nuances die bewijzen dat Foster het niet geschreven
had," zei vice-admiraal Hannink.
Toen trok hij een ander vel papier uit de enveloppe en zei dat hij de
originele bron niet kon onthullen, maar dat forensische experts hadden
vastgesteld dat dit het handschrift van Vince Foster was. De brief, zei
hij, werd kort na de moord op Foster ontdekt en verborgen gehouden in
een bankkluisje totdat president Donald J. Trump hem in augustus 2017 op
mysterieuze wijze in handen kreeg.
Een deel van de brief luidde: "Als er iets met mij gebeurt, hoop ik
dat deze brief wordt gevonden. Voor alle duidelijkheid, ik ben niet
suïcidaal, en mocht ik vermist of dood opduiken, kijk dan niet verder
dan Hillary en president Bill Clinton. Zij weten dat ik het weet. In
juni vorig jaar (1992) heeft Hillary, die werkelijk de leiding heeft
over wat er gaande is, 23.000.000 dollar verduisterd van het Departement
van Veteranen Zaken en het elders gestort, verspreid over hun vele
geheime bankrekeningen, vele offshore. Ik maakte de fout om mijn
"vrienden" een stukje van die taart te vragen. Ik had beter moeten
weten. Ze zijn zo hebzuchtig als ze slecht zijn. Ik weet niet of mijn
belofte om te zwijgen goed genoeg zal zijn. Ik hoop dat ik het mis heb."
Donald J. Trump, vertelde vice-admiraal Hannink aan het tribunaal,
zat op de brief omdat hij het leger de tijd wilde garanderen om met een
ijzersterke zaak tegen Clinton te komen, ook al had Trump tijdens zijn
presidentschap gezinspeeld op de moord op Foster.
Inderdaad, Trump had een mening geuit. In 2017 zei Trump dat Foster
mogelijk is vermoord omdat hij "intieme kennis had van wat er aan de
hand was" en dat Hillary Clinton mogelijk een rol heeft gespeeld bij de
dood van Foster. Trump merkte ook op dat Vince "alles wist wat er aan de
hand was, en toen pleegde hij ineens zelfmoord." De omstandigheden rond
de dood van Foster, merkte Trump op, waren "zeer verdacht" en de
theorieën over vals spel "zeer mogelijk."
"President Trump wilde Clinton meteen pakken, maar was zo verstandig
om te wachten tot ons onderzoek was afgerond. Wat denk je? We hebben de
gegevens van het Department of Veteran Affairs van dat jaar verkregen
en, na veel nauwkeurig onderzoek, vonden we een discrepantie van
23.000.000 dollar, precies zoals Foster beweerde. We kunnen niet
bewijzen waar dat geld heen ging. OMB gegevens zeggen dat het werd
herbestemd voor "diverse inkoopkosten". Wat dat gebrabbel ook moge
betekenen," zei vice-admiraal Hannink.
Hij vroeg Clinton of ze iets te zeggen had, maar, zoals ze gedurende
het hele tribunaal heeft gedaan, grijnsde ze en weigerde te spreken.
"Nou, iemand heeft iets te zeggen," zei vice-admiraal Hannink, terwijl hij een dreigende blik in Clinton's richting wierp.
Bernard William Nussbaum, een Amerikaanse advocaat die vooral bekend
is als Witte Huis-raadsman onder president Bill Clinton, voegde zich via
videoconferentie bij de procedure.
"Mr. Nussbaum, wilt u dit tribunaal precies vertellen wat u mij vertelde toen u werd verhoord," zei vice-admiraal Hannink.
"Ik ben een oude man, een oude man met te veel geheimen en te veel
spijt. Op 14 juni 1993 hoorde ik Hillary Clinton tegen de toenmalige
stafsecretaris van het Witte Huis, John Podesta, zeggen dat er iets
moest gebeuren met Vince Foster omdat hij een ernstige bedreiging was
geworden voor zowel haar als Bill. Iets meer dan een maand later werd
hij natuurlijk dood aangetroffen," zei Nussbaum.
"En je geheugen is duidelijk over dit?" vroeg vice-admiraal Hannink.
"Helaas wel, ja. Het is in mijn geheugen gegrift sinds ik het hoorde," antwoordde Nussbaum.
Vice-admiraal Hannink presenteerde zijn argument aan het tribunaal -
dat Clinton Foster's dood beval omdat hij haar chanteerde of omdat het
gewoon een los eindje was dat opgeruimd moest worden. Clinton, zo
betoogde hij, was waarschijnlijk verantwoordelijk voor honderden of
zelfs duizenden doden.
"Maar het is niet uw taak om haar voor al die zaken te veroordelen,
dat zou een heel leven kosten om volledig te onderzoeken. U moet
beslissen of ze schuldig is aan één, slechts één van deze aanklachten,
om deze gedetineerde het leven te garanderen, of wat ze er nog van over
heeft, in de gevangenis of de doodstraf. Samenzwering om moord te plegen
of verraad, alles is goed," zei vice-admiraal Hannink.
Hij voegde eraan toe dat er meer zou komen en zette het tribunaal op non-actief tot woensdagmiddag.
De procedure van woensdag in Guantanamo Bay begon met vice-admiraal
John G. Hannink die het driekoppige panel een reeks e-mailwisselingen
liet zien tussen Hillary Clinton en haar campagnemanager, John Podesta,
die plaatsvonden op 28 september 2016 en 10 oktober 2016 - de avonden na
respectievelijk het eerste en het tweede presidentiële debat. De
e-mails, zo wees hij erop, werden niet verzonden of ontvangen vanaf
Clintons beruchte privé-e-mailserver - die toen al lang was ontmanteld -
maar wel vanaf een openbare, gratis e-maildienst genaamd Yandex, een
alternatief voor Gmail. De inhoud van de e-mails, opende vice-admiraal
Hannink, zou illustreren hoe Clinton's arrogantie - gesteund door haar
mede-samenzweerders - haar een misplaatst gevoel van onkwetsbaarheid
gaven.
"Hoe het leger aan deze e-mails komt is minder belangrijk dan de
inhoud ervan. Het belangrijkste is dat digitaal forensisch onderzoek
onomstotelijk heeft aangetoond dat deze onversleutelde berichten
afkomstig zijn van de laptop van de gedetineerde met een internet
protocol adres dat gekoppeld is aan haar huis in Chappaqua, NY," zei
vice-admiraal Hannink.
De eerste e-mail van Clinton aan Podesta was gedateerd 28 september
2016, 18.45 uur. Daarin uitte Clinton haar woede over het aantal mensen
in het debatpubliek dat de voorkeur leek te geven aan de visie van Trump
op Amerika boven de hare.
Vice-admiraal Hannink droeg de korte boodschap voor aan het
tribunaal. "Hij [Trump] is een pompeuze dwaas, maar zijn boodschap
resoneert, gevaarlijk, met zijn verdomde menigte van deplorables. De
idioot spreekt, en zij luisteren. Niet ongerust, maar we hadden beter
moeten opletten. We moeten nu beter opletten. Ongelukken gebeuren."
"Dertig minuten later antwoordde Podesta aan Clinton," zei
vice-admiraal Hannink, voorlezend uit een geprinte kopie van Podesta's
antwoord. "Dat is al eerder gebeurd en kan weer gebeuren. Daarom moeten
mensen voorzichtig zijn om ongelukken te voorkomen."
Vice-admiraal Hannink gaf toe dat het bericht, zonder verdere
context, niets meer was dan een allegaartje van dubbelzinnigheid dat net
zo nevelig kon worden geïnterpreteerd als een dagelijkse horoscoop.
Maar wanneer in context genomen met de 10 oktober 2016 e-mail swap,
werden Clinton en Podesta's versluierde toespelingen plotseling
openlijke bedreigingen tegen een presidentskandidaat.
"Opgesteld door Clinton, werd deze brief naar Podesta gestuurd op de
avond na het tweede presidentiële debat. En ik zal lezen: Ik kan nog
steeds niet geloven dat die klootzak zei dat ik in de gevangenis terecht
zou komen als hij president wordt. Alsof hij mij naar de gevangenis kan
sturen, of president kan worden, wat dat betreft. En die idioten geven
hem een daverend applaus. Zijn geld maakt hem niet onoverwinnelijk. Ik
overweeg serieus om hem met zoutzuur te wassen. Ik hou ervan als hij
uitdrukkingen gebruikt die hij niet begrijpt. Hij heeft geen schijn van
kans om me ooit te raken. We kunnen het . Ideeën?"
Vice-admiraal Hannink keek naar een geboeide Clinton en vroeg of ze
iets wilde zeggen over haar gedrag. Ze richtte haar donkere, smeulende
ogen op hem maar zei niets, dezelfde terughoudendheid in acht nemend die
ze sinds het begin van het tribunaal heeft getoond.
"Uw zwijgen spreekt boekdelen, gedetineerde Clinton, en u intimideert
deze commissie niet," zei vice-admiraal Hannink. "Podesta stuurde haar
een uur later een antwoord: Ik weet niet of je vanavond gedronken hebt.
Voorzichtig met woorden. Hij is niet onbelangrijk, en er zouden
vervelende voorzorgsmaatregelen nodig zijn om hem van het toneel te
verwijderen. Misschien heb je een loodgieter nodig."
"Ik beweer dat ze stilzwijgend hebben samengespannen om Donald Trump
te vermoorden," ging vice-admiraal Hannink verder. "Toch erkennen
redelijke officieren zoals u waarschijnlijk dat verbale en schriftelijke
bedreigingen gemeengoed zijn in de huidige samenleving, vooral op
sociale media. De Secret Service heeft in vier jaar tijd meer dan
132.000 bedreigingen aan het adres van Donald Trump onderzocht. En die
mensen staan hier niet voor een tribunaal. Clinton, destijds de rivaal
van Trump, moet aan een hogere standaard worden gehouden dan de
gemiddelde ontevreden Trump-hater. Bovendien, ze had een heen en weer
met Podesta, en dat staat gelijk aan samenzwering. Maar er is meer.
Hij vroeg de militaire politie die de kamerdeuren bewaakte of de
militaire getuige klaar was om te getuigen. De M.P.s verlieten even de
kamer en kwamen terug met niemand minder dan John Podesta, geboeid aan
de polsen en gekleed in een witte gevangenis jumpsuit. Zoals eerder
gemeld, hadden Amerikaanse Special Forces, opererend op gezag van Trump,
Podesta en zijn vrouw Mary op Paaszondag gearresteerd.
De M.P.s plaatsten Podesta recht tegenover Clinton. Clinton opende
haar ogen tot smalle spleetjes, als messteken, en gluurde aandachtig
naar haar vroegere vriend en campagneleider.
Vice admiraal Hannink vervolgde: "Gevangene Clinton, deze man staat
binnenkort voor zijn eigen tribunaal, maar, in tegenstelling tot u, is
hij bereid te praten. Ik wil ja of nee antwoorden, gedetineerde Podesta,
dus gelieve niet uit te weiden over antwoorden tenzij ik het je zeg.
Afgezien van de e-mails, heeft Hillary Clinton u expliciet, in levende
lijve, verteld dat ze van plan was Donald Trump te laten vermoorden?"
"Ja," zei Podesta, zijn stem een bevende fluistering.
"Vertelt u dit tribunaal alstublieft, en nu mag u uw antwoord
nuanceren, wat Clinton precies heeft gezegd," vroeg vice-admiraal
Hannink.
"Hillary en ik kwamen samen in Chappaqua, het was drie dagen na debat
nummer 2, en ze vroeg me om iemand in te huren om Trump te vermoorden.
Uiteindelijk hebben we het nooit gedaan, te riskant, maar dagenlang
bleef ze onophoudelijk aan mijn hoofd zeuren om het te regelen. Ze was
bereid om 5.000.000 dollar te betalen," zei Podesta.
Vice adm. Hannink vroeg Podesta wie hij van plan was in te huren.
"Ze heeft veel ex-agentschap-CIA-vrienden. Ik had een lijst van vier
of vijf," zei Podesta. "Ik betaalde er één 2,5, overgemaakt naar een
buitenlandse rekening, en zou de rest betalen als het contract klaar
was.
"Op instructie van Hillary Clinton," vroeg vice-admiraal Hannink.
"Ja."
Hannink vroeg naar de naam van de huurmoordenaar, en Podesta zei dat
hem was beloofd dat hij de namen van huurmoordenaars met wie hij en
Clinton hadden geassocieerd niet hoefde te onthullen.
"Was het Hillary Clinton's idee om het af te blazen?" vroeg vice-admiraal Hannink.
"Nee, het was mijn idee. Sterker nog, ik vond het zo riskant dat ik
achter haar rug om het heb afgeblazen. De man hield de 2,5, volgens de
afspraak," antwoordde Podesta.
"En u verzint geen getuigenis omdat u in ruil voor uw medewerking een
lagere straf dan de doodstraf is gegarandeerd?" Zei vice-admiraal
Hannink.
"Wat ik vandaag heb gezegd is de waarheid. Hillary Clinton is een
moorddadige, narcistische, gemene vrouw," zei Podesta, en werd uit de
tribunaalkamer begeleid.
Tot slot vertelde vice-admiraal Hannink het tribunaal dat hij
donderdagmiddag zijn laatste bewijs zou presenteren en drong er bij de
officieren die de zaak van het leger tegen Clinton beoordelen op aan om
zorgvuldig en nauwgezet elk bewijsstuk te wegen.
De commissie, zei hij, zou donderdag om 12 uur 's middags (EST) worden hervat.
Podesta's tribunaal zal beginnen op dinsdag 4 mei.
Dag 5 - laatste dag van het Militaire Tribunaal
Voormalig minister van Buitenlandse Zaken Hillary Clinton is
veroordeeld op beschuldiging van moord, samenzwering om moord te plegen,
medeplichtigheid aan moord, kinderhandel, het in gevaar brengen van een
minderjarige, verraad en opruiing.
De twee mannelijke en één vrouwelijke officieren spraken een unaniem
vonnis uit kort nadat vice-admiraal John G. Hannink, die de militaire
zaak tegen Clinton verdedigde, zijn laatste getuige voor de aanklager
had voorgeleid, Clintons voormalige strateeg en minnares Huma Abedin.
In ruil voor clementie en een regeling, getuigde Abedin dat zij en
Clinton minderjarige kinderen hadden "gedeeld" met haar vervreemde
ex-man, Anthony Weiner. Onder druk om haar definitie van het woord
"gedeeld" te verduidelijken, kwalificeerde Abedin haar antwoord door te
zeggen dat ze onzedelijk en wulps gedrag hadden "uitgeoefend" op
kansarme minderjarigen die Clinton in de Verenigde Staten had
geïmporteerd.
"Amerikaanse kinderen?" vroeg vice-admiraal Hannink.
"Ja, maar niet in de eerste plaats. Die zijn te gemakkelijk op te
sporen. Vaker wel dan niet uit arme landen," antwoordde Abedin.
"Wilt u dit tribunaal vertellen hoe u zich deze kinderen hebt toegeëigend?" vroeg vice-admiraal Hannink.
"Hillary gebruikte haar regeringsreferenties. Ze had carte blanche,
als minister van Buitenlandse Zaken, voormalig minister van Buitenlandse
Zaken en voormalig First Lady. Het was makkelijk voor haar om
weeskinderen binnen te halen uit plaatsen als Syrië, Afghanistan of
Irak. Niemand stelde vragen. Niemand die naar hen op zoek ging,"
antwoordde Abedin hardvochtig.
Gevraagd om hun uitbuitingen te kwantificeren, zei Abedin dat ze niet
kon tellen hoeveel minderjarige jongens en meisjes Clinton naar de
Verenigde Staten had gebracht onder het voorwendsel hen een vruchtbaar
leven te bieden, maar ze vertelde het tribunaal dat het er "veel" waren
geweest, van wie de meesten later werden "verkocht of gedoneerd" aan
invloedrijke leden van de Clinton-clan.
"Wie zijn die mensen?" vroeg vice-admiraal Hannink.
"Dat hebben we nooit precies geweten. Het is niet zo dat Hillary er
zelf mee leurde. Ze liet iemand dat doen, en ik weet de naam van die
persoon niet," antwoordde Abedin.
"En toch weigert ze te spreken," merkte vice-admiraal Hannink op.
Hij vroeg het tribunaal of ze genoeg hadden gehoord; dat het leger
overweldigend bewijs had gepresenteerd van Clinton's wreedheden tegen de
Verenigde Staten en de mensheid. In tegenstelling tot een conventioneel
strafproces, herinnerde hij de commissie eraan, was een unaniem vonnis
niet nodig om Clinton op een van de aanklachten te veroordelen. Een
meerderheid van stemmen, zei hij, zou het recht doen gelden.
Het tribunaal kwam tot een vonnis na slechts vijf minuten
beraadslagen. Clinton werd schuldig bevonden op alle aanklachten die het
leger had geformuleerd - de moord op Seth Rich, Vince Foster en rechter
Antonin Scalia van het Hooggerechtshof; het verhandelen en misbruiken
van minderjarigen uit Haïti en andere derdewereldlanden; samenzwering om
een presidentskandidaat te vermoorden.
Net als tijdens het hele tribunaal bleef Clinton griezelig stil toen
het vonnis werd voorgelezen en de officieren adviseerden haar de
doodstraf te geven voor haar misdaden. Vice-admiraal Hannink vroeg
Clinton of ze een voorkeur had voor de wijze waarop het leger haar
vonnis zou voltrekken, maar nog steeds weigerde ze te spreken.
"U weigerde een raadsman. U weigerde uzelf te verdedigen. Dit
tribunaal besluit daarom dat de verdachte, gedetineerde Hillary Rodham
Clinton, wordt veroordeeld en aan de nek wordt opgehangen tot de dood er
op volgt," zei vice-admiraal Hannink botweg.
"Het vonnis zal worden voltrokken op 26 april 2021"
Huma Abedin zal voor het militaire tribunaal moeten staan, op een nog nader te bepalen datum.
Bron: https://herstelderepubliek.wordpress.com/2021/04/16/hillary-clinton-ter-dood-veroordeeld-door-militair-tribunaal-verslag/