De ontdekking van de Dode Zee-rollen
Begin 1946 hoedde een groep bedoeïenen tieners in de regio die nu bekend staat als de Westelijke Jordaanoever hun schapen en geiten nabij de oude nederzetting Qumran.
(Lees ook: https://nl.wikipedia.org/wiki/Dode_Zee-rollen)
Om de tijd te doden, hoe eentonig het ook was, gooiden ze de stenen rond die ze verspreid over het ruige woestijnterrein aantroffen. Toen zo'n steen in de donkere uitgestrektheid van een grot werd gegooid, waren de tieners verrast toen ze een luid, verbrijzelend geluid van binnenuit hoorden. Tijdens hun onderzoek vonden ze een verzameling grote kleipotten, waarvan er één kapot was.
Historische ontdekking
Hoewel ze het op dat moment nog niet wisten, hadden deze tieners een historische ontdekking gedaan. In de potten bevond zich een reeks oude boekrollen. In de jaren die op deze ontdekking volgden, vonden archeologen, historici en schatzoekers in tien andere grotten in het gebied nog meer rolfragmenten, waarbij hun samenstelling zo'n 800 tot 900 manuscripten vormde die gezamenlijk bekend staan als de Dode Zee-rollen.
Onder deze manuscripten bevonden zich grote delen van een mysterieuze, niet-canonieke religieuze tekst die al lang vergeten was. Het heette het Boek van Henoch.
In zijn geheel bestaat het Boek van Henoch uit vijf boeken – Het Boek der Wachters, het Boek der Gelijkenissen, Het Astronomische Boek, De Droomvisioenen en De Brieven van Henoch – met zo'n 100 hoofdstukken. Deze hoofdstukken vertellen het verhaal van de 7e patriarch in het boek Genesis – Henoch, de vader van Methusalah en grootvader van Noach, dezelfde Noach in het bijbelse verhaal van de ark van Noach.
Toch was dit niet het Bijbelse verhaal van de Ark van Noach. In feite geeft het Boek van Henoch een heel ander verhaal van de gebeurtenissen die leidden tot de Grote Zondvloed in de tijd van Noach, dat wil zeggen een totaal andere leerstellige geschiedenis.
Het verhaal van het boek Henoch
Het vertelt een verhaal over de Wachters, in bijbelse termen uitgelegd als gevallen engelen, die naar de aarde zijn gestuurd om op een ongedefinieerd en oud tijdstip over mensen te waken.
Helaas raakten deze Wachters, verre van alleen maar naar mensen te kijken, verliefd op menselijke vrouwen, en begonnen ze binnen korte tijd verdorven seksuele handelingen met hen te verrichten.
Het Boek van Henoch vertelt over de kinderen die geboren zijn uit deze kruising tussen Wachters en mensen, de Nephilim genoemd.
Deze Nephilim waren zoals beschreven:
'Reuzen en wilden die de mensheid in gevaar brachten en plunderden', of, anders gezegd, 'bovennatuurlijke, mensenetende reuzen.'
Boos over wat de Wachters hadden gedaan, ketenden degenen die als goden werden beschreven hen vast in een ondergrondse gevangenis diep in de aarde. Henoch werd de tussenpersoon tussen de goden en de gevangengenomen Wachters.
Het boek beschrijft de reizen van Henoch tussen hemel en aarde in zijn rol als tussenpersoon, hoe hij
"vloog met de engelen en zag de rivieren en bergen en de uiteinden van de aarde van bovenaf."
Maar ondanks de tussenkomst van Henoch besloten de goden dat de gruweldaad die de aarde was geworden, gestraft moest worden. Natuurlijk zou de straf een grote overstroming zijn. Deze overstroming zou de Nephilim vernietigen en de Wachters in hun gevangenis verankeren. Maar vooraf zou Henoch in een vurige wagen naar de hemel worden weggevoerd.