Vroeger werd Huize Voorburg en ook Reinier van Arkel een krankzinnigengesticht genoemd. Er gaat een hele geschiedenis aan vooraf. Wat is er veranderd? Al heel veel gelukkig. Echter moet er nog steeds een flinke bezem door, want er gebeuren nog steeds onmenselijke dingen in de psychiatrie anno 2025. (Meer info)
Het oudste dolhuis in Nederland is het dolhuis Reinier van Arkel
in 's-Hertogenbosch (1442). De zorg was voor die tijd vooruitstrevend:
patiënten werden niet "opgesloten", maar onderhouden en geobserveerd. (Meer info)
Het oudste psychiatrische ziekenhuis van Nederland is het nog altijd bestaande Reinier van Arkel in 's-Hertogenbosch. Het werd in 1442 gesticht voor zes 'sinnelosen', mensen die hun zinnen niet meer de baas waren en die men 'van noetewegen spannen, bynden ende sluyten moet'. (Meer info)
De oudste instelling in ons land die psychiatrische patiënten huisvest, al vanaf 1442, is 'Reinier van Arkel'.
Het instituut is algemeen bekend in onze stad en de omgeving. Maar wie
was de Bosschenaar naar wie het gasthuis genoemd is? Onder welke
omstandigheden leefde hij? (Meer info)
Het huis 'Reinier van Arkel' dat in 1442 werd opgericht bevond zich aan het Hinthamereinde in Den Bosch. Met trots mogen we stellen dat Reinier van Arkel de oudste ggz-instelling van Nederland is. (Meer info)
Het oudste krankzinnigengesticht van Nederland, dateert uit 1442. In het testament van de heer Reinier van Arkel stond beschreven dat er een tehuis voor "Sinneloosen" gebouwd moest worden te 's-Hertogenbosch. (fundatiebrief nog in archief v.d. Godshuizen): Voor allen die sinloos zijn en men van noodswege spannen, binden en opsluiten moet." Voor een bedrag van 300 Peter-guldens werd een pand in de Hinthamerstraat te 's-Hertogenbosch aangekocht.
Het aantal krankzinnigen kwam op zes, gehuisvest in hokken en kooien, met zware grendels op de deuren. Deze deuren hadden een kleine opening waardoor het eten aangereikt werd. In 1504 spreekt men nog van "riem en ijzerwerk daar Coenraad mede gespannen is", "een slot aan Jans handen", "eenen blok daar men Jan Theeuwsen aan gespannen heeft", alsmede "eene ijzeren band om Willems lijf", aantal patiënten: 1442 6 mensen 1474 9 mensen 1575 12 mensen 1712-20 mensen 1778 50 mensen 1850 183 mensen.
Vanaf 1853 kwamen er aanmerkelijke verbeteringen in de behandeling door de komst van de Broeders van O.L. Vrouw van Lourdes van Oostakkers. twee congregaties van Ronsse uit België en de Zusters van Barmhartigheid. Er is nog een opschrift op de binnenplaats: "Reynerus van Arckels fondatie voor ses arme sinneloose menschen".
Opschrift op een binnendeur:
"Dit huis beteugelt hen die het verstand ontbeeren. De keten moet in plaats der rede hen regeeren".
In 1853 betaalde men voor een le klas f.600,— 2e klas f.300, 3e klas f.200,-.
Huidige erkende beddencapaciteit 490; feitelijke 160.
Bron: Archief Godshuizen.
Satanisch ritueel misbruik wordt tot heden niet erkend door de geestelijke gezondheidszorg (GGz), omdat er vaak topambtenaren, politici en hooggeplaatsten als dader bij betrokken zijn. Dit is de reden dat slachtoffers vaak vol gepompt worden met sederende medicatie, zodat zij hun mond houden.
De Tweede Kamer negeert aanhoudende oproepen van slachtoffers van georganiseerd satanisch ritueel misbruik (SRM) om tot een onafhankelijk second opinion-onderzoek te komen. In het Commissiedebat van 6 maart 2024 deed minister van Justitie Dilan Yeşilgöz-Zegerius 140 getuigenverklaringen af als "aantoonbaar onjuist, inconsequent en niet op feiten gebaseerd". Diverse belangenorganisaties van de slachtoffers vrezen dat het onderzoek naar srm in de doofpot belandt.
Meer informatie: https://www.ellaster.nl/2024/03/18/onderzoek-naar-sadistisch-ritueel-misbruik-dreigt-in-doofpot-te-belanden/
De eigenlijke medische dossiers van opgenomen patiënten bevinden zich nog altijd bij Reinier van
Arkel in 's-Hertogenbosch. Volgens de archivaris in het stadsarchief zijn deze wegens
privacy redenen niet of zeer moeilijk toegankelijk (zelfs na 150 jaar). Bron en meer informatie: https://www.bhic.nl/onderzoeken/forum/krankzinnigengesticht-reinier-van-arkel-s-hertogenbosch
Ben nu aan het schrijven en denk nu, ik druk op de knop van publiceren, want dit, deze informatie, moet zo snel mogelijk naar buiten toe. Wat ik nog ga toevoegen in dit artikel over de psychiatrie is de video van Ronald Bernard en van Maarten van Rossem denk ik nu, maar ik kan eigenlijk niet meer wachten...
Ga ik op de knop drukken van publiceren? Ja, de rest ga ik later nog toevoegen...
Het omvormen van de psychiatrie is een onderdeel van mijn levenswerk. Steun mij daarom financieel, (klik hier hoe je kunt doneren) zodat ik dit belangrijke werk voor alle mensen met een ziel kan voortzetten. Ik heb geen uitkering en geen job, om dit zeer belangrijke onderzoek af te kunnen ronden.
Ik heb hier veel tijd voor nodig en moet mijn eigen agenda kunnen plannen. Ik wil geen uitkering, zodat ik onafhankelijk kan blijven werken en niet te maken heb met dwingende overheidssinstanties. Om te overleven in deze situatie waarin ik nog steeds verkeer is natuurlijk best moeilijk, want ik ben 100% afhankelijk van de donaties die binnenkomen en van de goodwill van goede mensen die mij ondersteunen met alles wat ik doe (recreatie), eet en draag aan mijn lichaam (kleding).
Mijn doel is om de psychiatrie om te vormen naar een organisatie die ook onderzoek gaat doen naar de oorzaak waarom slachtoffers crashen in hun leven en hiervan een dossier opmaken, de daders in beeld gaan brengen en meewerken aan vervolging door de namen en het dossier vrij te geven.
Heb tot heden reeds verschillende dossiers opgemaakt. Het is veel werk!
Gelukkig word ik ondersteund door bezielde mensen met een goed hart zoals Alice Bosman.
Als 18-jarige moest ik van mijn ouders van school af (HAVO), omdat ik geen motivatie had om mijn huiswerk te maken. Ik zakte voor mijn HAVO op 0,1 punt. Ik koos toen voor een baan waarbij ik kon leren en verdienen tegelijk. Was ook bezig met een sollicatie bij het leger waar ik alleen nog een psychologische test moest ondergaan. Later ben ik autodidact geworden, heb mijzelf dus alles aangeleerd wat ik tot heden aan kennis heb. Op beide locaties heb ik gewerkt, zowel in Vught (als leerling B-verpleegkundige 1986-1987) en ook in 's-Hertogenbosch (als receptioniste/telefoniste/portier 1987-1993).
Ben in Leidschendam (psychatrische inrichting Schakenbosch/in 1939 gesticht door Hulp en Heil) in september 1984 begonnen als leerling B-verpleegkundige, ik was toen ruim 18 jaar. Ben begin 1986 op eigen verzoek overgeplaatst naar het psychiatrisch ziekenhuis Voorburg in Vught omdat ik ging trouwen op 27 juni 1986 en in de buurt van Vught ging wonen. Dat de psychiatrie een hele grote indruk bij mij in mijn twintiger jaren acherliet kun je jezelf al wellicht voorstellen denk ik? Pffffffff... Ik schrok mij echt helemaal kapot toen ik op de afdeling kwam van de ouderenzorg. Ik dacht: "In welke wereld ben ik nu dan beland?". Ik zag daar veel oude in elkaar gedoken mensen die zombies waren geworden en alleen maar voor zich uitstaarden... Alsof de ziel eruit was gerukt en zij niet meer in staat waren om zelf na te denken, mijn hemel... Het enige wat ze nog konden was eten en zitten..., versuft zijn en voor zich uitstaren... Dat beeld vergeet ik echt nooit meer...
B-verpleegkundige Jan Biekens is in die tijd mijn collega geweest toen ik op Huize Voorburg op de afdeling werkzaam was met jongeren. Soms vlogen daar de stoelen door de lucht...
Heusden in Bedrijf! Nieuwe aflevering! JB-Bedrijfshulpverlening staat centraal in deze nieuwe aflevering! Mooi, ontroerend, interessant! Jan Biekens vertelt aan presentator Dick van der Maat over zijn bedrijf en werkzaamheden! Veel kijkplezier!
Wel, het gaf mij zoveel indruk dat ik op latere leeftijd (de laatste 10 jaar, 2015-2025) nog een keer extra in de psychiatrie ben gedoken, maar nu als onderzoeker/journalist toen ik in 2015 ontdekte dat topambtenaren en hoge functionarissen babies en kinderen mishandelen, verkrachten en zelfs doden!
I know..., dit is echt een hele heftige binnenkomer voor velen die dit nu lezen.
Maar het is wat het is. Dit zijn de feiten na jarenlang onderzoek!
Topambtenaren en hoge functionarissen worden uitgenodigd op 'seksfeestjes' waar ze verplicht zijn om deel te nemen aan een satanisch ritueel waarbij babies worden geofferd. Wanneer ze op dat moment breken, het niet kunnen, zijn zij niet geschikt voor het grotere werk waarbij je je geweten in de ijskast moet zetten. Ronald Bernard (bankster) heeft hier een video over laten maken en legt uit hoe het in de top werkt in de bankenwereld. Ronald Bernard crashte in zijn leven en koos toen een ander pad.
Topambtenaren en hoge functionarissen worden chantabel gemaakt door middel van deelname aan satanisch ritueel misbruik en worden op hoge topfuncties geplaatst, zodat de macht achter de schermen van de 13 satanische bloedlijnen (satanische elite/oude adel/illuminati) in stand blijft. Hier is reeds veel onderzoek naar gedaan. Maarten van Rossem zegt het zelfs op TV dat satanisch ritueel misbruik bestaat en dat men het bloed drinkt van babies, tja... Hoe lang blijf jij je hoofd nog in het zand steken?
Wij dragen bij aan de heropbouw van een rechtvaardige wereld door bewust onze keuzes en acties te nemen. Wij ondersteunen elkaar op onze reis naar persoonlijke bevrijding, terwijl we respecteren dat vrijheid niet ten koste gaat van de vrijheid van anderen.
Veel mensen kunnen zich tot heden nog steeds niet voorstellen dat er daadwerkelijk rituele offer praktijken plaatsvinden in Nederland, waarbij babies en kinderen worden gedood...!
Geert Wilders (PVV) houdt tot heden een onafhankelijk onderzoek tegen naar satanisch ritueel misbruik!
Dit is ook de reden waarom slachtoffers van seksueel misbruik en satanisch ritueel misbruik 'gelabeld' worden met 'waanideeën', omdat de waarheid onze eigen fantasie overstijgt, zo gruwelijk is het wat babies en kinderen wordt aangedaan. Hoge functionarissen en topambtenaren steken hun piemel in babies en kinderen! Dit is de reden dat de (r)overheid seksueel verkeer met kinderen vanaf een bepaalde leeftijd wil legaliseren. Daarom kwam de Rooms-Katholieke kerk eerder reeds in opspraak. Er is zelfs een handboek voor pedofielen geschreven hoe sporen van seksueel misbruik uitgewist kunnen worden.
Nu begrijpt men wellicht beter waarom zoveel jeugdige misdienaars in de Rooms-katholieke kerk een taak kregen in de Rooms-katholieke kerk. De misdienaars werden makkelijke prooien voor de pastors etc..
Het misbruik door de Rooms-katholieke kerk van misdienaars is enorm hoog.
Het is erg belangrijk dat we de informatie in dit artikel gaan begrijpen als samenleving zijnde. Alleen dan kunnen wij slachtoffers van seksueel misbruik en satanisch ritueel misbruik daadwerkelijk ondersteunen en kunnen we hooggeplaatsten en topambtenaren uiteindelijk exposen als daders.
Slachtoffers (overlevers) die eerdere getuigenissen aflegden over seksueel misbruik: https://www.stichting-voor-slachtoffers-van-seksueel-misbruik.nl/getuigenissen-van-seksueel-misbruik/
Al sinds 1885 biedt Huize Voorburg in dit prachtige park in Vught allerlei soorten zorg aan mensen met een psychische kwetsbaarheid. De afgelopen jaren heeft Park Voorburg stappen gemaakt naar een open groene omgeving, waar naast Reinier van Arkel ook andere zorgpartners zoals Cello, Van Neynsel en Novadic Kentron gevestigd zijn. De komende jaren wordt het park verder opengesteld voor nieuwe bewoners, initiatiefnemers en bezoekers. Meer informatie: https://parkvoorburg.nl/. Zie ook: https://www.reiniervanarkel.nl/teams-en-locaties/zorgpark-voorburg-vught/
Op de website van Reiner van Arkel is het volgende te lezen: Bijna 1 op de vier mensen heeft eens in zijn of haar leven last van een psychisch probleem of psychiatrische aandoening. Kom je er zelf niet meer uit? Bij Reinier van Arkel kijken we samen naar je situatie. We zijn er ook voor je partner, gezin en naasten.
Meer info: https://reiniervanarkel.nl/
Reinier van Arkel heeft ongeveer 300 vrijwilligers en wat haar betreft worden dat er de komende jaren nog veel meer; want de mogelijkheden om je als vrijwilliger in te zetten bij Reinier zijn heel divers. Of zoals Marian van Ree het zegt: "Als je aangeeft wat je wil doen, dan vinden we het binnen Reinier". Wil je meer weten over vrijwilligerswerk bij Reinier? Stuur een e-mail naar: vrijwilligerswerk@reiniervanarkel.nl (mailto:vrijwilligerswerk@reiniervanarkel.nl)
Robert Derksen is het nieuwe bestuurslid van de Raad van Bestuur van
Reinier van Arkel. De 42-jarige Derksen volgt in die functie Eddy van
Doorn op, die elders een functie heeft aangenomen. Daarvoor was de
42-jarige Derksen directeur Bedrijfsvoering bij GGz Breburg. Tevens is Tom van Mierlo door de Raad van Toezicht aangesteld tot voorzitter van de Raad van Bestuur.
Robert Derksen (zie foto) is het nieuwe Raad van Bestuurslid van Reinier van Arkel.
Met ingang van 1 januari 2018 is Tom van Mierlo het nieuwe bestuurslid van de Reinier van Arkel groep. In die functie volgt hij Marie-Louise van der Kruis op als lid van de Raad van Bestuur.
Tom van Mierlo (zie foto), psychiater bij GGz Breburg, benoemd tot lid Raad van Bestuur Reinier van Arkel Groep.
Tom van Mierlo is vanaf 1998 als psychiater en directeur behandeling werkzaam bij GGz Breburg in Tilburg. Die functie bouwt hij momenteel af. Naast psychiater, directeur behandeling bij GGZ Breburg is Tom van Mierlo ook initiatiefnemer en voorzitter van de stichting HIC (High Intensive Care) en houdt hij zich bezig met de ontwikkeling van ART, Actief herstel in de Triade.
Per
1 juni 2016 is Tom van Mierlo Remmers van Veldhuizen opgevolgd als
voorzitter van het CCAF, de certificeringsstichting voor teams die
modelgetrouw zorg bieden aan mensen met ernstige psychiatrische
problemen.
Bron: https://www.bastionoranje.nl/index.php?pagina=nieuws&categorie=1312&artikel=14653
Bram Berkvens is door de Raad van Bestuur van Reinier van Arkel benoemd als directeur algemene zaken van de zorgeenheid Reinier in de Kliniek. Dit als resultante van goede gesprekken met de directie, managers, CCR, OR, FBR en de Medische Staf. Met ingang van 1 april 2023 volgt hij René Peijnenburg op, die eind april na een dienstverband van 40 jaar, met pensioen gaat.
Bram Berkvens heeft ruime ervaring in de Brabantse ggz, in verschillende managementfuncties en de laatste jaren als directeur bedrijfsvoering. Ook werkt(e) hij mee aan landelijke ontwikkelingen en methodieken zoals High Intensive Care (HIC), Actief heRstel in de Triade (ART) en het werken met resourcegroepen. De ontwikkeling van herstelondersteunende zorg en netwerkverbindingen vormen een rode draad in zijn loopbaan.
Robert Derksen, Raad van Bestuur: "We zijn enthousiast over de komst van Bram die met zijn ruime kennis en ervaring, samen met zijn duale directie collega Malinda Verhoef en de collega's van Reinier in de Kliniek, onze ambities naar netwerkzorg verder vorm en inhoud gaat geven."
Aanpassing in organisatiestructuur
Vanaf 1 april vormt hij, samen met Malinda Verhoef, de directie van de zorgeenheid Reinier in de Kliniek. Deze zorgeenheid is, net als de zorgeenheid Reinier in de Wijk, met ingang van januari 2023 ontstaan uit de zorgeenheden Reinier² en Reinier+. Daarnaast blijven de zorgeenheden Herlaarhof en Ypse bestaan. Deze herordening van de organisatiestructuur helpt ons een volgende stap te zetten op weg naar regionale zorgnetwerken waarin we met onze specialistische klinische voorzieningen, regioteams, FACT, ART, Herstelacademies en expertiseclusters de mentale gezondheid en veerkracht van burgers in de regio Den Bosch en de Meierij versterken.
Samen het verschil maken
Bram over zijn overstap
naar Reinier van Arkel: "Met veel enthousiasme en energie kijk ik uit
naar mijn functie als directeur algemene zaken bij Reinier van Arkel. Ik
ben bijzonder gemotiveerd om bij te dragen aan een organisatie met zo'n
rijke historie. Er ligt een grote opgave op ons te wachten om de zorg
van nu en in de toekomst (nog) beter te maken. Reinier van Arkel heeft
vanuit haar strategische koers netwerkpsychiatrie omarmd als dé beweging
om samen met professionals, cliënten, naasten en andere partners te
werken en zoeken naar de best passende zorg en ondersteuning die
cliënten helpt bij hun herstelproces. Ik heb de overtuiging dat we met
deze beweging samen het verschil kunnen maken en de organisatie duurzaam
gezond maken. Ik kijk er naar uit nader kennis te maken met de
collega's en bij te dragen aan een toekomstbestendige (netwerk)
organisatie."
Bron en meer info: https://reiniervanarkel.nl/nieuws/bram-berkvens/
DE GODSHUIZEN
Psychiatrisch ziekenhuis Voorburg bestaat vanaf 1885, nadat de Godshuizen (een 'koepel' die in 's-Hertogenbosch meerdere instellingen op het terrein van de gezondheidszorg bestuurde) een gesticht lieten bouwen. In 1990 zijn psychiatrisch ziekenhuis Voorburg en psychiatrisch ziekenhuis Reinier van Arkel
in 's-Hertogenbosch gefuseerd tot één ziekenhuis met een eigen bestuur.
De naam Voorburg verdween uit het straatbeeld, maar niet uit de
volksmond. De nieuwe naam van Voorburg werd Reinier van Arkel en in 1998 werd de naam nogmaals veranderd in GGZ 's-Hertogenbosch e.o.. Tot 1998 bestond de tweedelijns geestelijke gezondheidszorg in de
regio 's-Hertogenbosch hoofdzakelijk uit het psychiatrisch ziekenhuis Reinier van Arkel,
Riagg 's-Hertogenbosch en RIBW 's-Hertogenbosch. In dat jaar gingen de
drie instellingen op in GGz 's-Hertogenbosch. Sinds 1 januari 2006 luidt
de naam van de organisatie Reinier van Arkel Groep.
(bron: https://nl.wikipedia.org/wiki/Voorburg_(Vught))
In 2024 werd gestart met het onderzoek in Huize Coudewater, lees hieronder hoe.
Bron: https://www.bhic.nl/onderzoeken/forum/huize-voorburg
Wij durven na onderzoek te stellen dat 99% van de patiënten belast zijn met seksueel misbruik.
'Aan de rand van Vught tussen de snelweg en de spoorlijn heeft meer dan honderd jaar een wereld zichzelf in stand gehouden', schrijft Annie van Gemert in haar boek Sporen van een afgeschermde wereld. Het gaat over het immense psychiatrische ziekenhuis dat daar van 1885 tot 1989 was gevestigd. Het heette ooit 'krankzinnigengesticht'. Deze 'besloten maatschappij' omvatte een wasserij, kleermakerij, weverij, slagerij, bakkerij en tuinderij. Het personeel en de patiënten droegen ziekenhuiskleding waarin hun functie, rang en positie voor iedereen duidelijk was. Er waren twee kloosterorden actief in het zorgcomplex, naast 'gewoon' personeel. Van Gemert heeft er eind jaren zeventig zelf ook nog gewerkt, als leerling Z-verpleegkundige. Later zou ze fotografie gaan studeren en fotograaf worden.
De psychiatrische zorg heeft een omwenteling doorgemaakt. Kleinschaligheid, activering van patiënten, zelfredzaamheid, zelfbeschikking en integratie in de samenleving werden belangrijk. Het oude gebouw met de grote zalen waar strakke regimes heersten, had afgedaan. In 1994 zou het gesloopt worden.
In 1989 kreeg Van Gemert de sleutel en mocht zij dagen door de lege ruimten lopen om er foto's te maken. De negatieven hebben 25 jaar in haar archief gelegen. 'Ik kijk er weer met andere ogen naar. De foto's hebben nu historische waarde. De wereld van de psychiatrische zorg is veranderd. En dit soort gebouwen zijn er bijna niet meer.'
De foto's heeft ze dit jaar voor het eerst in een boek uitgegeven, met wat verhalen van mensen die nog in het oude ziekenhuis hebben gewerkt. Ze voegde er ook recente foto's aan toe, van lege ruimtes waar kleinschalige psychiatrische zorg is verleend – die hebben met hun systeemplafonds veel minder grandeur.
Van Gemert wil jongere generaties graag duidelijk maken hoe de wereld van de psychiatrie er vroeger uitzag. Dat zij gaan begrijpen waar de generaties personeelsleden en patiënten/bewoners die het nog meegemaakt hebben, vandaan komen. Dat ze de voorgeschiedenis kennen van de kleinschaligheid die de zorg nu kenmerkt.
Het boek geeft aandacht aan barre kanten van het grootschalige ziekenhuisleven, maar veroordeelt het verleden niet. Er spreekt ook warmte uit de verhalen, zonder dat de situatie van toen verheerlijkt wordt. 'De dagelijkse drukte heeft plaatsgemaakt voor een grote stille wereld', schrijft Van Gemert over haar foto's van de 'vergane glorie'. 'Het gebouw is op en versleten, verouderd en in staat van verval.'
Urban exploring – het fotograferen van verlaten gebouwen – is erg in de mode, weet ze. 'Dan gaat het om de mooie plaatjes, mooie structuurtjes, mooie kleurtjes en zó bewerkt met Photoshop dat ze iets surrealistisch krijgen. Donkere hoekjes worden lichter gemaakt. Ik vind dat geen fotografie meer. Veel van die urban-foto's neigen naar kitsch. Aan mijn foto's is niets bewerkt. Ze gaan niet over het mooie plaatje, maar over het verhaal van de ruimte. Je voelt de beklemming, de leegte en de eenzaamheid van de mensen die er hebben gewoond.'?
Foto's van
interieurs en architectuur van het voormalig hoofdgebouw van het
psychiatrisch ziekenhuis Voorburg in Vught. Foto's van lange donkere
gangen, slaapzalen, eetzalen, kapel, isoleercel en binnencour waarin de
massaliteit van de psychiatrie voelbaar is.
De foto's dateren uit 1989. De statige architectuur van der historische hoofdgebouw waarin Voorburg van 1885 tot 1989 was gevestigd, vormde de achtergrond voor behandeling van psychiatrische en zwakzinnige patiënten. De interviews geven een beeld van ervaringen van oud -medewerkers die tussen 1960 en 1990 werkzaam waren op de afdelingen in Voorburg te Vught. De foto's en verhalen zijn kenmerkend voor het leven en werken binnen grote instituten voor de geestelijke gezondheidszorg in de tweede helft van de twintigste eeuw.
Het boek toont 55 zwart/wit foto's van de interieurs van Psychiatrisch ziekenhuis Voorburg in Vught uit 1989. De verhalen zijn van medewerkers die tussen 1960 en 1990 werkzaam waren in de psychiatrie, de zwakzinnigenzorg en de geriatrie.
Publicatie in Trouw 'Letter en geest' van 23 januari 2016.
Annie van Gemert. Uitgegeven in eigen beheer, mede mogelijk gemaakt door onder andere de Gemeente Vught. 136 blz., € 39,95 (gesigneerd exemplaar, exclusief porto). Te bestellen via www.annievangemert-crowdfunding.nl en contact@annievangemert.com.
Meer informatie: www.annievangemert.com, https://www.annievangemert.com/product/boek-sporen-van-een-afgeschermde-wereld/
Het voormalige broederKLOOSTER van de psychiatrische inrichting "Huize Voorburg" was gelegen aan de oostelijke zijde van het in 1984 gesloopte hoofdgebouw. Het broederklooster was -net als het zusterklooster- via een gang met dit hoofdgebouw verbonden. Het klooster werd in ca. 1930 gebouwd naar een ontwerp van de architect van de Bossche Godshuizen, J.J. van Dillen en vertoont elementen van de late Amsterdamse School. De doorgang tussen de zuidelijke en de westelijke vleugel van het gebouw is afgesloten, ten behoeve van de huisvesting van twee gescheiden afdelingen van het psychiatrische ziekenhuis. Inwendig hebben zich in de loop van de tijd ook enige wijzigingen voorgedaan: zo is een gedeelte van de kamers vergroot en is de westelijke vleugel voorzien van verlaagde plafonds. In de kapel is een extra verdieping aangebracht.
Het klooster heeft een globaal L-vormige plattegrond, met aansluitend op de noordzijde een kapel. Het gebouw telt tweebouwlagen onder een overstekend samengesteld zadeldak met bakgoot, gedekt met verbeterde Hollandse pannen. Op de west- en oostzijde diverse eenlaags aanbouwen onder zadel- en schilddak. De muren zijn opgetrokken in licht gesinterde baksteen met betonnen deelzuiltjes, luifels en sierelementen.
De zuidelijke vleugel van het hoofdgebouw toont een driedelige, etrapte opbouw: links een vooruitspringend hoog bouwdeel, waarin de vestibule en het trappenhuis, direct rechts hiervan een lager tweelaags gedeelte, waarin kamers voor de broeders waren ondergebracht en geheel rechts een vooruitspringende eenlaags aanbouw onder hoog zadeldak.
In de meest linkse partij -eveneens onder hoog zadeldak- ligt de ingangspartij in de voorgevel achter een laag bakstenen muurtje, waarachter een lage trap naar de hoofdingang van het klooster. Dubbele houten deur met twee kleine vierkante ramen. Links van de deur een betonnen brievenbus in Amsterdamse Schoolvormgeving. Boven de ingang een betonnen luifel, waarboven drie hoge spleetvensters met glas-in-lood ter hoogte van het trappenhuis. Links van de ingangspartij een viertal kleine vierkante raampjes onder de dakrand. In de westelijke kopgevel van de zuidvleugel op de begane grond een overhoeks geplaatst venster. Op de bovenverdieping geheel rechts een vijftal gekoppelde spleetvensters. Ter hoogte van de zolder twee kleine vierkante vensters. In de lagere gevelpartij rechts van de ingang op de begane grond rechthoekige vensters met kleine roedenverdeling. Bovenlichten met kleine horizontale klapraampjes. Op de bovenverdieping ligt de gevel voor de broederkamers enigszins terug en wordt voorafgegaan door loggia's met balkons. Links in deze loggia's een blokvormig betonnen bloembakje. De kamers op de bovenverdieping hebben rechts een balkondeur, links hiervan twee kleine vierkante vensters. De eenlaags aanbouw geheel rechts heeft een reeks dicht op elkaar aansluitende rechtgesloten vensters onder het dakoverstek. Dit hoge dak overlapt ter hoogte van de begane grond gedeeltelijk -over de breedte van de meest rechtse travee- de tweelaags middenpartij van de zuidvleugel.
In de oostelijke gevel van de zuidvleugel een ingangspartij, bestaand uit een dubbele houten deur met hoge ramen, zij- en bovenlichten, bereikbaar via een laag bakstenen trapje.
De noordelijke gevel van de zuidvleugel op de begane grond brede vierdelige vensters met kleine horizontale roedenverdeling in de buitenste ramen. Op de eerste verdieping vierkante vensters, waarin ramen met zij- en bovenlicht.
De westvleugel van het klooster heeft t.p.v. de broederkamers vierkante vensters, waarin ramen met zij- en bovenlicht. Haaks op de westelijke gevel een drietal langgerekte eenlaags aanbouwen onder zadeldak. De middelste van deze drie is iets hoger en breder dan de overige twee aanbouwen. In de meest linkse aanbouw bevindt zich de ingang naar de westvleugel in een portaal met rondboog. Boven deze aanbouw een serie kleine vierkante vensters. Vanaf de kopgevel van de middelste aanbouw tot circa 6 meter rechts van de meest rechtse aanbouw loopt een bakstenen muur: tussen de twee aanbouwen ontstaat hierdoor een een binnenhofje, bereikbaar via een rondboogpoort in de bakstenen muur. De muren rondom het binnenhofje worden geleed door bakstenen penanten, bekroond door een cementen bolvormig ornament. In de muurvlakken hiertussen per drie gekoppelde hoge spleetvensters.
In de oostelijke gevel is de vensterindeling identiek aan de noordelijke gevel van de zuidvleugel. Iets links van het midden een eenlaags aanbouw onder overstekend plat dak voor de recreatiezaal. Hierin rechthoekige vensters met tweedelig bovenlicht, waarin links kleine horizontale klapraampjes. Tussen deze vensters penanten. Boven het dakoverstek is een lichtbeuk aangebracht, met afwisselend kleine vierkante vensters en bredere rechthoekige vensters met horizontale roedenverdeling.
Aan de noordelijke zijde van het kloostercomplex een eenbeukige kapel met hoog zadeldak. Hierin zijn later dakvensters aangebracht. Boven het koor een lantaarntoren onder zadeldak. Aan weerszijden van het koor eenlaags nevenruimten onder lessenaarsdak. Boven het dak van de kapel is aan de westzijde een klokkestoel met klok aangebracht. De zuidelijke en noordelijke gevel van de kapel worden geleed door steunberen, waartussen per drie gekoppelde recht gesloten spleetvensters. Ook de zijgevels van de lantaarntoren zijn voorzien van per drie gekoppelde hoge spleetvensters met glas-in-lood.
De westelijke vleugel van het voormalige klooster heeft verlaagde plafonds, de binnenmuren zijn gewit en de dispositie van de vertrekken op de bovenverdieping is veranderd. In de voormalige refter, ondergebracht in de middelste aanbouw aan de westzijde van het klooster, is de interne geleding door middel van lancetboogvormige scheibogen nog zichtbaar. De zuidvleugel is minder ingrijpend gewijzigd. Hier zijn onder meer van belang het trappenhuis met een grote hardstenen trap, aan de zijkant bekleed met geglazuurde stenen. IJzeren balustrade met een verstrakte Amsterdamse School-detaillering.
Verder vinden we in beide vleugels nog de oorspronkelijke tegelvloeren, muren in schoon metselwerk (in de westelijke vleugel recentelijk gewit) en glas-in-loodramenm in diverse vertrekken. De inwendige ruimte van de kapel is sterk gewijzigd door de plaatsing van een verlaagd plafond. Hieronder zijn nog gedeeltes van de scheibogen zichtbaar.
Het broederklooster, behorend bij het complex van de psychiatrische inrichting "Huize Voorburg" is van algemeen belang. Het klooster bezit cultuurhistorische waarde als uitdrukking van sociaal-economische en geestelijke ontwikkelingen: het illustreert de opbloei van het gestichtswezen in de tweede helft van de negentiende eeuw. Voorts is het broederklooster van belang als illustratie van een typologische ontwikkeling: als onderdeel van het complex van "Huize Voorburg" vormt het een illustratief voorbeeld van de grote psychiatrische inrichtingen, die in de tweede helft van de negentiende eeuw door katholieke instellingen werden opgericht. Tevens is het gebouw een goed voorbeeld van een middelgroot broederklooster. Het object bezit architectuurhistorische waarde als voorbeeld van een klooster in een verstrakte Amsterdamse School-stijl en door hierbij behorende, bijzondere ornamentiek. Voorts is het klooster van belang vanwege de plaats die het inneemt in het werk van J.J. van Dillen, die als architect van de Bossche Godshuizen een groot aantal ziekenhuizen, inrichtings- en kloostergebouwen in 's-Hertogenbosch en omgeving ontwierp. Het broederklooster bezit ensemblewaarde als essentieel onderdeel van een groter geheel, dat cultuurhistorisch van nationaal belang is. Tot slot is het broederklooster van belang vanwege functionele en typologische zeldzaamheid.
Bron: RijksmonumentenregisterHet complex van de psychiatrische inrichting "Huize Voorburg", is gelegen op een negentiende-eeuws landgoed langs de Boxtelseweg, dat elementen van een landschappelijke aanleg vertoont. Een gedeelte van deze aanleg werd ontworpen door H.J. van Tulder. Op het landgoed het uit de eerste helft van de 19e eeuw daterende, reeds beschermde landhuis "Huize Voorburg" (Mon.no. 38156). Sinds 1885 is het landgoed in gebruik als psychiatrische inrichting. Deze werd gesticht door de Bossche Godshuizen, als dépendance van de inrichting Reinier van Arkel in 's-Hertogenbosch, die als gevolg van de grote opbloei van het gestichtswezen na de invoering van de Krankzinnigenwet van 1841 te kampen had met een sterke groei van het aantal patiënten. Omdat de huisvesting in 's-Hertogenbosch niet meer toereikend was en als gevolg van vernieuwde inzichten in de psychiatrische gezondheidzorg -er werd gepleit voor verpleging van krankzinnigen op het platteland- werd gekozen voor een nieuwe vestiging in Vught. Voor dit doel werd in 1884-1885 een hoofdgebouw opgetrokken, naar ontwerp van architect H.J. van Tulder. Dit hoofdgebouw werd in 1993 gesloopt. Van dit complex zijn echter nog wel een WATERTOREN (complexonderdeel 1), een KLOOSTER voor de aan de inrichting verbonden zusters (complexonderdeel 2) en een KLOOSTER voor de broeders (complexonderdeel 3) en een damesVILLA voor welgestelde vrouwelijke patiënten (complexonderdeel 4). De gebouwen huisvesten diverse afdelingen van het psychiatrisch ziekenhuis Reinier van Arkel.
Het complex is gelegen op de zuidoostelijke hoek van het uitgestrekte terrein van het psychiatrische ziekenhuis Reinier van Arkel. Dit terrein wordt omgrensd door de Boxtelseweg aan de oostzijde, de Kettingweg aan de zuidzijde en de Laagstraat aan de westzijde. De binnen dit complex opgenomen gebouwen zijn gelegen rondom een open ruimte, waar zich voorheen het gesloopte hoofdgebouw van "Huize Voorburg" bevond. De voormalige damesvilla bevindt zich ten zuidwesten van deze open ruimte. Het zusterklooster en het broederklooster bevinden zich respectievelijk ten westen en ten oosten van deze ruimte en waren voorheen via een gang met het voormalige hoofdgebouw verbonden. De watertoren bevindt zich ten noordoosten van het gesloopte hoofdgebouw.
Het complex van de psychiatrische inrichting "Huize Voorburg" is van algemeen belang. Het complex bezit cultuurhistorische waarde als uitdrukking van sociaal-economische en geestelijke ontwikkelingen: het illustreert de opbloei van het gestichtswezen en de opvattingen over krankzinnigenzorg in de tweede helft van de negentiende eeuw. Het complex is voorts van belang als illustratie van een typologische ontwikkeling: het geheel is illustratief voor de grote psychiatrische inrichtingscomplexen die in de tweede helft van de negentiende eeuw door katholieke instellingen werden opgericht. Het complex bezit architectuurhistorische waarde vanwege de architectuur en de ornamentiek van de samenstellende onderdelen. Het complex bezit ensemblewaarde als essentieel onderdeel van een groter geheel, dat cultuurhistorisch van nationaal belang is. Tot slot is het complex van belang vanwege typologische en functionele zeldzaamheid.
Vraag van A. van Rooij op 9 januari 2011 om 16:00 uur
Hallo,
Kan iemand mij vertellen of, en zo ja waar, informatie kan worden verkregen over een familielid, dat van 1917 tot 1933 is opgenomen in de psychiatrische instelling Voorburg te Vught? Meer specifiek ben ik op zoek naar de (medische) rapporten met betrekking tot deze persoon.
Bij voorbaat dank,
Ton
Reacties:
John Boeren op 9 januari 2011 om 16:59
Hallo Ton,
Ik heb hier zelf ook ervaring mee. Dit was ongeveer in 1997. De grootmoeder van mijn grootmoeder heeft tussen 1885 en 1894 twee keer in Huize Voorburg gezeten. Mijn overgrootvader is er zelfs geboren en zijn moeder is er uiteindelijk overleden.
Ik wilde meer over haar weten, maar we stuitten op grote obstakels. Reinier van Arkel in Den Bosch, waar Huize Voorburg onder valt, wilde niet meewerken. Er waren nog wel dossiers, maar ze beroepen zich op medisch geheim. Dit geldt zelfs voor mijn oma, als directe afstammeling, die meer wilde weten. Uiteindelijk ontving ik een brief van de raad van bestuur waarin drie regels stonden: er zou sprake zijn van godsdienstwaanzin, er was inderdaad een kind geboren en zij was overleden. Tweederde van deze informatie wist ik al, maar verder ben ik niet gekomen. Ik hoop dat jij meer kunt bereiken of dat er goede tips binnenkomen.
Theo op 9 januari 2011 om 17:24
In de archieven van de arrondissementstrechtbanken komen veel verzoeken voor van familieleden die hun naaste wilden laten opnemen in een psychiatrische instelling, vaak met redenen zoals alcoholverslaving, zwartgalligheid of dementie. Soms wordt een persoon ook op eigen verzoek opgenomen. Helaas zijn deze verzoeken niet toegankelijk via een index, dus je zult een zo exact mogelijke datum van opname moeten hebben.
Dorethé op 9 januari 2011 om 18:21
Ook een ver familielid van mij heeft in Voorburg verbleven. Misschien biedt het Stadsarchief in Den Bosch nog een ingang. Onlangs heb ik onderstaande informatie van hun website gehaald. Ik ben zelf nog niet verder gegaan met onderzoek, maar ben wel benieuwd naar de informatie in de stamboeken.
Patiëntengegevens Voorburg:
Sinds 1885 is op het landgoed Voorburg in Vught het gelijknamige psychiatrische ziekenhuis gevestigd. Het ziekenhuis fuseerde in 1991 met de Reinier van Arkel Stichting.
De patiënten van Voorburg in Vught zijn te vinden in de serie stamboeken over de periode 1885-1935. Deze stamboeken zijn nog niet opgenomen in een inventaris en zijn nog niet genummerd. Om een stamboek aan te vragen, moet je aangeven welk nummer je zoekt of de datum van opname van de patiënt.
Het register met de stamboeknummers 5201-5600 ontbreekt.
A. van Rooij op 10 januari 2011 om 21:44
Hartelijk dank voor de reacties. Als de regelgeving vergelijkbaar is met die voor genealogisch onderzoek (50-75 jaar en 100 jaar), zouden deze archieven deels openbaar moeten zijn. Ik merk echter een bepaalde terughoudendheid, waarschijnlijk vanwege voorschriften. Ik denk dat ik me maar moet richten op de stamboeken die Dorothé noemt, hoewel dat enige tijd kan duren.
John Boeren op 10 januari 2011 om 22:01
Het gaat hier om een particuliere instelling, dus ze zijn niet verplicht de regels van de archiefwet toe te passen. Wat mij geholpen heeft, is het doorbladeren van het brievenboek van de burgemeester. Hij was (en is) verantwoordelijk voor de openbare orde, en als personen een gevaar voor zichzelf of anderen waren, regelde hij de gedwongen opname. Ik vond brieven over de opname van mijn betovergrootmoeder, wat me de data opleverde. Die serie stamboeken is zeker interessant; daar ga ik ook achteraan.
Helena op 11 januari 2011 om 02:24
Bedenk ook dat artsen aan het begin van de 20ste eeuw niet over dezelfde diagnostische technieken beschikten als nu. De behandelmethoden uit die tijd waren soms gruwelijk.
John Boeren op 11 januari 2011 om 07:23
Natuurlijk zijn de onderzoeksmethoden door de jaren heen veranderd. Maar wat ons vooral interesseert, zijn gegevens over het verblijf en de observaties van de patiënten: wanneer kwamen ze en waarom? Ik denk dat die gegevens, ook in die tijd, vrij nauwkeurig werden bijgehouden.
Annemarie van Geloven namens BHIC op 11 januari 2011 om 22:24
De exacte opnamedatum kunt u vinden bij het BHIC in de genealogische studiezaal via de centrale klapper op de bevolkingsregisters van Vught. Deze gegevens zijn vanwege privacy niet online beschikbaar. Als u niet in de buurt woont, kunt u een e-mail sturen naar info@bhic.nl en wij zoeken het voor u op.
Corjan Dammer op 10 oktober 2012 om 16:24
Graag wil ik informatie ontvangen over mijn grootmoeder, Akke Groenhuizen, gehuwd met J. Dammer, geboren in 1873 en overleden in 1941 in Huize Voorburg. De exacte opnamedatum weet ik niet. Ik zou zeer erkentelijk zijn als u meer gegevens over haar opname kunt verstrekken.
A. van Rooij op 11 oktober 2012 om 20:50
Het is nodig om eerst het inschrijvingsnummer in het Stamboek van Huize Voorburg te vinden. Dit kan bij het Stadsarchief in Den Bosch. Met deze informatie kunt u naar het BHIC voor inzage in de gerechtelijke archieven. Er moest voor opname een machtiging van de rechtbank zijn, en die gegevens kunnen daar beschikbaar zijn.
Toine Horsten op 23 april 2013 om 17:55
Ik zoek informatie over mijn overgrootmoeder, Anna Maria Elisabeth Kruijssen, die in Voorburg heeft verbleven. Ze was er in ieder geval in 1922-1923 en volgens mij is ze daar overleden in 1937.
A. van Rooij op 23 april 2013 om 22:11
Zoals in mijn bericht van 11-10-2012, is het eerste wat je moet doen,
het opzoeken van de inschrijving in het Stamboek bij het Stadsarchief
Den Bosch. Met deze informatie kun je vervolgens naar het BHIC voor
inzage in de gerechtelijke archieven. Dit kan je mogelijk helpen om een
machtiging tot opname of een beschikking van de rechtbank te vinden. De
Reinier van Arkel Stichting is helaas niet erg coöperatief als het gaat
om het verstrekken van informatie.
Hanneke van der Eerden namens BHIC op 24 april 2013 om 10:50
@Toine, kijk eens in de bevolkingsregisters van het archief Tilburg, deze zijn online te raadplegen via www.regionaalarchieftilburg.nl.
Je zult zien dat ze op 21-1-1918 is uitgeschreven en naar Vught is
vertrokken. In de bevolkingsregisters van Voorburg komt ze voor tot
29-2-1932, daarna verhuist ze naar de Akkerstraat 138 in Tilburg. Ze
overlijdt op 17-12-1937, wederom in Voorburg.
Hans van Ommen op 24 januari 2014 om 14:01
Als aanvulling op de genoemde speurtochten naar de archieven van
Voorburg, heb ik contact gezocht met de Studiezaal Erfgoedkloosterleven
Nederland (www.erfgoedkloosterleven.nl) Ik heb daar zeer nuttige
informatie gekregen over hoe verder te handelen. Dit erfgoedcentrum
beschikt over veel archieven van opgeheven congregaties en kloosters. Je
moet het doel van je onderzoek motiveren en het dan indienen. Na
goedkeuring kunnen ze de archieven beschikbaar stellen. Goedkeuring moet
komen van de Broeders van O.L.V. van Lourdes.
L.G. Berens-Boeren op 7 maart 2014 om 18:10
Hallo John Boeren,
Bent u degene die de stamboom of parenteel heeft opgesteld van de
familie Boeren uit Ginniken? Ook in Aarle-Rixtel wonen nog familieleden
van Boeren. Ik ben getrouwd met Maria Boeren, geboren op 26-02-1955 te
Aarle-Rixtel.
Ik ben ook bezig met mijn familieonderzoek, ik heb al veel gegevens, maar loop vast in 1764. Laat wat weten!
Sandra Hommes op 9 december 2017 om 18:43
Ik zoek meer informatie over mijn grootmoeder Petronella Anna Maria
Crooijmans. Zij is geboren op 17-6-1916 en was getrouwd met W.L.C.
Gielen. Ik heb recent gehoord dat mijn grootmoeder in Vught verbleef,
maar ik weet niet hoe lang en in welke jaren. Er wordt niets over
verteld. Ik ben zeer benieuwd naar de gegevens van mijn grootmoeder,
aangezien er een patroon van psychische problemen is bij de nog levende
kinderen, maar die willen of kunnen hierover niet praten. Wie heeft
informatie of weet waar ik verder moet zoeken?
Norah op 9 december 2017 om 20:07
www.erfgoedshertogenbosch.nl
Dit is de site van het Stadsarchief Den Bosch. Ik vond onder "personen
zoeken" drie andere mensen met dezelfde achternaam die ook in Vught zijn
opgenomen. Het is een goed idee om de raad op te volgen die in de
vorige berichten wordt gegeven, en ik hoop dat je de informatie krijgt
die je zoekt.
Sandra Hommes op 10 december 2017 om 00:11
Bedankt, ik weet inmiddels welk jaar het was. Het was in 1964 en ze heeft daar ongeveer een half jaar doorgebracht.
Sandra Hommes op 10 december 2017 om 13:49
Nou, mijn nieuwsgierigheid is nog verder aangewakkerd, want ik ben
erachter gekomen dat de oudste zus van mijn oma van vaderskant, Jet van
Wetten, ook in Voorburg heeft gezeten en daar ook is gestorven. Mijn
vader weet nog dat hij haar graf heeft bezocht toen hij een kleine
jongen van 9 jaar was, wat rond 1963/64 moet zijn geweest. Mijn vader
weet verder ook niet waarom. Het kerkhof bestaat nog steeds. Ik zou
graag meer willen weten over hoe het er destijds aan toe ging in Huize
Voorburg, maar ik heb geen idee hoe en waar ik moet zoeken.
Norah op 10 december 2017 om 16:33
Zoals ik al eerder schreef, kijk de vorige berichten hier nog maar
eens na. Ik kan je alleen aanraden om contact op te nemen met het
Stadsarchief Den Bosch: www.erfgoedshertogenbosch.nl Hopelijk kunnen ze je daar verder helpen. Gezien de recente gebeurtenissen, zou de Wet op de privacy wel een rol kunnen spelen.
Dorethé op 10 december 2017 om 22:44
Misschien is dit interessant voor je:
402 Geschiedenis van Voorburg, uitgegeven ter gelegenheid van het 100-jarig bestaan van Voorburg, met uitnodiging en programma van een symposium in 1985.
Plaats van uitgave: Vught, Jaar van uitgave: 1985.
Toegangsnummer: 1591, Inventarisnummer: 402.
Dit kan aangevraagd worden voor inzage op de studiezaal van het Brabants Historisch Informatie Centrum (BHIC).
Dorethé op 10 december 2017 om 22:57
In dit document vind je een overzicht met uitleg over wat er in het
Erfgoedcentrum 's-Hertogenbosch te vinden is over armen- en zekenzorg,
waaronder Huize Voorburg:
Link naar document van het BHIC: https://www.erfgoedshertogenbosch.nl/uploads/media/580e250adbae1/secundaire-genealogische-bronnen-versie-16-armen.pdf
Lisette Kuijper namens BHIC op 11 december 2017 om 13:58
Fijn dat jullie Sandra al veel tips hebben gegeven, Norah en Dorothé!
Ik zou je inderdaad ook adviseren om contact op te nemen met Erfgoed
's-Hertogenbosch en daar te vragen naar de inschrijvingsregisters.
Het
archief van Voorburg is aanwezig bij de Stichting Reinier van Arkel,
maar vanwege de privacywetgeving is het mogelijk dat je geen inzage
krijgt in de betreffende dossiers.
Het jubileumboek dat Dorothé hierboven noemt, kun je inderdaad bij ons in de studiezaal inzien. Veel succes met je zoektocht!
Sandra Hommes op 11 december 2017 om 14:28
Heel erg bedankt voor alle tips. Ze helpen me al een heel stuk verder!
Geraldine op 18 december 2017 om 15:44
Sandra, een antwoord op je vraag van 10 december 2017:
Je oudtante overleed te Vught in 1959. De akte is te vinden bij BHIC:
archieven, gescande bronnen, Vught Overlijdensregister 1959, Scan 73 van
100, Akte 141.
Ook komt haar naam voor in het bevolkingsregister te Eindhoven:
zoekjestamboom.nl, Henrica Theodora van Wetten, persoon in
bevolkingsregister 1921.
Sandra Hommes op 18 december 2017 om 22:22
Dankjewel!
G. van Spijk op 25 oktober 2019 om 06:45
We zijn nu alweer een paar jaar verder, maar ik ben ook op zoek naar
de archieven van Voorburg. Mijn grootvader is daar namelijk
verschillende keren opgenomen en heeft, volgens een tante van mij, zijn
dochter, daar slaapkuren ondergaan. Ik zou graag meer willen weten over
dit omwille van zijn nazaten en de genetische erfenis die hij heeft
nagelaten.
Maria Verbroekken op 25 oktober 2019 om 11:44
Waarom zou je deze genetische erfenis openbaar willen hebben? Ik denk
dat het heel terecht is dat men zich beroept op privacyregels. Toch
begrijp ik dat er consequenties kunnen zijn voor erfelijke aanleg. Je
zou informatie kunnen vragen bij een psychiater of geneticus, die
mogelijk medische gegevens kunnen opvragen en beter duiden wat een
ziekte betekent.
G. van Spijk op 27 oktober 2019 om 20:53
Dank je wel voor je reactie, Maria. Het gaat me niet om het openbaar
maken, maar puur voor onze familie. Als je weet dat je kinderen een
grote kans hebben om met dit probleem belast te worden, zou je misschien
nog eens overwegen of je een kind dit zou willen aandoen. Maar
misschien is het een goed idee om het aan de psychiater te vragen, die
mijn medicatie verzorgt. Bedankt voor de tip!
Mariët Bruggeman namens BHIC op 28 oktober 2019 om 09:56
De archieven van het psychiatrisch centrum Voorburg zijn ondergebracht bij de Stichting Reinier van Arkel: www.reiniervanarkel.nl/contact
Je kunt contact opnemen met de hoofdlocatie in 's-Hertogenbosch. Daar
berusten de patiëntendossiers, ook van Voorburg. Het is aan de
Geneesheer-Directeur van deze stichting om te bepalen of er inzage in de
dossiers wordt gegeven of dat je informatie uit deze dossiers kunt
verkrijgen.
Maria Verbroekken op 28 oktober 2019 om 12:07
@ G. van Spijk, het pad dat voor je ligt is moeilijk, maar ook
dapper. Als je de psychiater ernaar vraagt, noteer dan zoveel mogelijk
informatie die je al hebt, bijvoorbeeld welke familieleden ermee behept
zijn. Dit maakt het voor je arts veel duidelijker. Veel succes ermee!
Erna op 31 januari 2020 om 15:04
Ik ben net op Voorburg geweest om foto's te maken van een graf van
een familielid. Ik heb de geneesheer-directeur een brief geschreven om
informatie te krijgen en kreeg snel een antwoord.
Mariët Bruggeman namens BHIC op 31 januari 2020 om 19:01
Wat een goed bericht, Erna! Ging het om een verre voorouder? Wat was het jaar van geboorte van je voorouder?
Erna op 1 februari 2020 om 10:30
Hij was geboren op 24-3-1902 en overleden op 31-8-1979 in Voorburg.
Ze schreven dat hij ziek was en naar Voorburg werd overgebracht, en dat
hij op de afdeling Cathrien werd ondergebracht. Hij stierf de dag erna.
Hij is begraven op de begraafplaats van Voorburg en de rij en nummer van
het graf stonden er ook bij. Ik zal een paar foto's sturen naar het
algemene mailadres van het BHIC.
Mariët Bruggeman namens BHIC op 1 februari 2020 om 13:42
Bedankt, Erna! We hebben je bericht en de foto's ontvangen. Deze zullen we bij deze oproep plaatsen. (De betreffende foto's staan onderaan van deze pagina afgebeeld).
Gerry Henraat op 3 april 2021 om 18:31
Bedankt Dorethé,
De vermelding over mijn oudtante in dat document (dat ik ook al had
ontdekt) betreft een verwijzing naar het bidprentje in het archief, en
dat bidprentje heb ik reeds. Maar verder biedt het document uiteraard
wel mooie achtergrondinformatie.
Paviljoen Jozef in Vught werd in 1910 gebouwd als onderdeel van het
psychiatrisch ziekenhuis Reinier van Arkel, een van de oudste
psychiatrische instellingen van Nederland. Het paviljoen diende
specifiek voor de behandeling van mannelijke patiënten met langdurige
psychische aandoeningen. Door de jaren heen veranderde de zorgaanpak en
werden verschillende afdelingen gemoderniseerd, maar Paviljoen Jozef
bleef een markant gebouw binnen de instelling. Dit gebouw is door Scala
Projects, in samenwerking met de SVE Group, getransformeerd tot twee
Herbergiers. Er zijn in totaal 32 kamers ontwikkeld met daarbij 2
ondernemerswoningen. De oplevering vond plaats december 2022.
Primair water - Er is geen watertekort - De aarde produceert water, overvloedig water, op natuurlijke wijze.
Kab, wat vind jij hiervan? Als het waar is (dat er buitenaardse wezens bestaan), waar is de miscommunicatie ontstaan waardoor mensen de waarheid moesten verzwijgen?
