Waarom moeten alle Nederlandsers gemeentes statushouders opvangen en wat heeft de SPREIDINGSWET hiermee te maken?
INSTROOM MIGRANTEN
= OMVOLKINGSAGENDA
Alle
grenzen zijn inmiddels bereikt, wanneer de asielzoekers niet tijdig
terugkeren naar het land van herkomst is Europa verloren!
Lees Openbaring 13 en Romeinen 13 van de Bijbel. In deze tijd leven wij, het wordt tijd voor de Ommekeer. Dit zullen wij zelf moeten realiseren door met elkaar te verbinden en kennis te delen.
We leven nog steeds in de tijd van de Romeinen en dat er kromrecht wordt gesproken.
Lees en deel dit artikel met jouw familie, vrienden en bekenden.
Wij stelden de bovenstaande vraag aan www.chatGPT.com (AI):
Het belangrijkste is om twee verschillende verplichtingen uit elkaar te houden. De termen asielzoeker en statushouder worden namelijk vaak door elkaar gebruikt.
Een statushouder is iemand die asiel heeft aangevraagd en inmiddels een verblijfsvergunning heeft gekregen. Vanaf dat moment mag die persoon in Nederland blijven.
Gemeenten hebben al langer een wettelijke taak om statushouders woonruimte te bieden. Het Rijk bepaalt ieder halfjaar hoeveel statushouders iedere gemeente moet huisvesten. Dat aantal is voornamelijk gebaseerd op het inwonertal: grotere gemeenten krijgen een grotere taakstelling.
Dit is dus niet door de Spreidingswet ontstaan.
Een belangrijke reden voor die regeling is de doorstroming uit de asielopvang. Zolang een statushouder nog in een asielzoekerscentrum zit, neemt die persoon een opvangplek in die anders voor een nieuwe asielzoeker gebruikt kan worden.
De Spreidingswet gaat over asielzoekers die nog geen verblijfsvergunning hebben, dus over de opvang in bijvoorbeeld een azc.
Sinds 2024 hebben gemeenten op grond van die wet een wettelijke taak om opvangplaatsen voor asielzoekers te regelen. Het doel is de opvang over Nederland te verdelen, zodat niet een klein aantal gemeenten de opvang grotendeels draagt.
Het verschil is dus:
Omdat de twee problemen met elkaar verbonden zijn.
Stel dat er 1.000 mensen in de asielopvang zitten die inmiddels een verblijfsvergunning hebben. Zij hebben dan eigenlijk een volgende stap nodig: huisvesting in een gemeente. Als dat niet lukt, blijven ze in de opvang zitten.
Daardoor blijven er minder opvangplaatsen beschikbaar voor mensen die nog in procedure zijn. De Rijksoverheid noemt het versnellen van de huisvesting van statushouders daarom expliciet als manier om de druk op de asielopvang te verminderen.
Per september 2026 is de Spreidingswet nog steeds van kracht. Het kabinet wil de wet voorlopig behouden. Voor de opvang die vanaf 2027 nodig is, wordt de verdeling momenteel opnieuw vastgesteld. De huidige capaciteitsraming gaat uit van 88.000 opvangplaatsen tot begin 2028. Uiterlijk eind december 2026 wordt vastgesteld hoeveel opvangplaatsen iedere gemeente moet regelen; de plekken moeten uiterlijk vanaf 1 juli 2027 beschikbaar zijn.
Gemeenten die niet aan hun wettelijke taak voldoen, kunnen bovendien onder interbestuurlijk toezicht komen. In 2026 zijn daar al gesprekken over gevoerd met gemeenten die onvoldoende opvangplekken realiseren.
Kort gezegd: de Spreidingswet verplicht gemeenten niet om statushouders een woning te geven. Die verplichting bestond al. De Spreidingswet gaat over het eerlijker verdelen van opvangplaatsen voor asielzoekers. De huisvesting van statushouders is daar indirect wel belangrijk voor, omdat hun vertrek uit de opvang weer ruimte maakt voor nieuwe opvang.
Uitleg waarom volgens AI een statushouder volgens de huidige regels voorrang kan krijgen op een sociale huurwoning, en of dat betekent dat iemand daarmee een woning van een Nederlander "afpakt".
Ja. Hier zit een belangrijk onderscheid tussen "voorrang krijgen" en "een woning afpakken".
Een statushouder heeft een verblijfsvergunning gekregen en mag dus in Nederland blijven. Gemeenten hebben vervolgens een wettelijke taak om deze mensen te huisvesten. Het Rijk bepaalt ieder halfjaar hoeveel statushouders iedere gemeente moet huisvesten. (Bron: https://www.rijksoverheid.nl/themas/migratie-en-reizen/asielbeleid/huisvesting-asielzoekers-met-verblijfsvergunning)
Maar: een statushouder heeft niet automatisch in heel Nederland recht op voorrang op een sociale huurwoning. Sinds 2017 bepaalt de gemeente zelf in haar huisvestingsverordening welke groepen voorrang krijgen. Een gemeente kan statushouders daarbij als voorrangsgroep aanwijzen.
Dat kan er in de praktijk bijvoorbeeld zo uitzien:
Er komt een sociale huurwoning vrij.
Er zijn 100 woningzoekenden die aan de voorwaarden voldoen.
De gemeente heeft daarnaast een taakstelling voor statushouders.
Als de lokale regels statushouders voorrang geven, kan de woning aan een statushouder worden toegewezen in plaats van via de normale wachtrij.
De reden voor deze constructie is onder andere dat statushouders die nog in een azc verblijven, daar een opvangplek bezet houden. Door ze te huisvesten kunnen ze het azc verlaten en komt die plek beschikbaar voor iemand die nog asielprocedure doorloopt.
In een individuele situatie kan het betekenen dat een andere woningzoekende die woning niet krijgt. Als een sociale huurwoning aan een statushouder wordt toegewezen, kan die woning immers niet tegelijkertijd aan een andere woningzoekende worden toegewezen.
Maar de formulering "een statushouder pakt een woning van een Nederlander af" laat een belangrijk deel van het verhaal weg.
Het probleem is namelijk dat er een schaarse voorraad sociale huurwoningen is en dat verschillende groepen daarop aanspraak maken. De vraag is vervolgens hoe die schaarse woningen worden verdeeld.
Bovendien zijn er verschillende manieren waarop gemeenten statushouders kunnen huisvesten. De Rijksoverheid noemt bijvoorbeeld:
een reguliere sociale huurwoning;
tijdelijke woonruimte;
flexwoningen;
een gedeelde woning;
een doorstroomlocatie.
Het is dus niet zo dat iedere statushouder noodzakelijkerwijs een bestaande sociale huurwoning van een andere woningzoekende krijgt.
Dit is belangrijk, omdat de regels in 2026 in beweging zijn.
Er komt een sociale huurwoning vrij.
Er zijn 100 woningzoekenden die aan de voorwaarden voldoen.
De gemeente heeft daarnaast een taakstelling voor statushouders.
Als de lokale regels statushouders voorrang geven, kan de woning aan een statushouder worden toegewezen in plaats van via de normale wachtrij.
een reguliere sociale huurwoning;
tijdelijke woonruimte;
flexwoningen;
een gedeelde woning;
een doorstroomlocatie.
Het kabinet werkt aan wetgeving waardoor statushouders uiteindelijk niet meer vanwege hun status voorrang kunnen krijgen op reguliere sociale huurwoningen. Het kabinet wil daarvoor alternatieve huisvesting realiseren, zoals flexwoningen, doorstroomlocaties en woningdelen. Het eerder ingediende wetsvoorstel hierover wordt vervangen door een nieuw wetsvoorstel.
Tegelijkertijd is die nieuwe situatie nog niet hetzelfde als de huidige wet. Op dit moment kunnen gemeenten nog steeds bepalen dat statushouders voorrang krijgen bij sociale huur, zolang dat binnen de lokale regels gebeurt.
En er is nog een tweede ontwikkeling: het Rijk en gemeenten werken in 2026 aan extra woonvormen voor onder meer starters, mensen die acuut een woning nodig hebben én statushouders, juist om de druk op de reguliere sociale huurvoorraad te verminderen.
Ja: als een gemeente voorrang toepast, kan een statushouder een sociale huurwoning krijgen terwijl een andere woningzoekende daardoor langer moet wachten.
Nee: het is niet correct om te zeggen dat iedere statushouder automatisch een sociale huurwoning van een Nederlander krijgt. De gemeente kan ook andere vormen van huisvesting gebruiken, en voorrang is afhankelijk van de lokale regels.
En: de regering werkt momenteel aan een systeem waarin statushouders voor reguliere sociale huurwoningen dezelfde positie krijgen als andere woningzoekenden, zodra er voldoende alternatieve huisvesting is.
SPREIDINGSWET
Iedere gemeente heeft een keihard, nieuw argument én instrument in handen om de WEF wolfjes en de Soros troetelbeertjes keihard te weigeren. Een burgemeester of een wethouder die zijn of haar gemeente willens en wetens bloot stelt aan criminelen en dus een dodelijk gevaar, stelt zichzelf bloot voor ontslag, mogelijke strafvervolging en civiele aansprakelijkheid.
Grok het maar.
DE KEUZE LIGT NU BIJ ONS ZELF!
Als we direct stoppen met de energie van oorlog en geweld toe te laten,
en in plaats daarvan gaan leven vanuit Liefde en Licht, dan is er geen
belemmering meer om te gaan genieten van de Nieuwe Aarde.
(Bron: https://www.wakkeremensen.org/artikelen/lilian-ferru/niets-is-wat-het-lijkt/)
Volgens Laurens Buijs hebben psychiaters tot heden als vrijmetselaar de macht over GGZ patiënten en worden er valse dossiers opgemaakt. Laurens is tegen zijn wil in opgenomen en moet onder dwang psychofarmaca slikken.
Hoe de Amish op biologische wijze tuinplagen bestrijden – doe dit nú ook!
Aquapeak waterfilters voor keuken, survival, camper, caravan of boot
Klik hier voor meer info