Het geheime dossier van Oranje, update.
Marie Claire, een "koninklijk" weeskind.
VolgensBlack Hair Styles/Care HomeBlack Hair Styles/Care Home
Mr. Carry Hamburger van Knoops & Partners [de juridische bron] zou
'Maria Jacoba Roovers', die volgens de Burgerlijke Stand van de gemeente
Ginneken is geboren op 11 maart 1927, een 'onwettige' dochter van
prinses Juliana zijn, die begin februari 1926 op paleis Noordeinde in
Den Haag werd verwekt haar eigen vader, prins Hendrik, de echtgenoot van
koningin Wilhelmina.
Haar officiële voornamen zijn 'Maria Jacoba'.
Sinds 1959, toen haar zoektocht naar haar biologische ouders meer vorm
kreeg, is ze zich 'Marie Claire' gaan noemen en die wens tot verandering
van haar voornamen zal in dit onderzoek worden uitgedragen. Marie
Claire overleed op 3 oktober 1997 in het St.Anna ziekenhuis te Geldrop
en werd, zoals ze in haar laatste wil had aangegeven, in Heeze
gecremeerd.
De naam 'Maria Jacoba Roovers' [1927] is verbonden aan het
Valkenhorst-arrest van de Hoge Raad [15 april 1994] inzake het recht op
inzage in het archief van de stichting Valkenhorst vh. stichting
Moederheil te Breda om te achterhalen wie haar biologische ouders waren.
Zij ontving volgens de bron vlak voor haar dood in 1997 een
vertrouwelijke brief van een lid van de Hoge Raad. Tot dusver zijn er
geen aanwijzingen gevonden dat Marie Claire de brief van de Hoge Raad
ook werkelijk heeft ontvangen. Wel is in documenten te lezen dat Marie
Claire haar eerste testament van oktober 1996 tot stand kwam met daarin
o.a. de oprichting van en de statuten van de stichting "Marie Louise
Julia" en de wensen m.b.t. de begrafenis in Ulvenhout, gemeente Nieuw
Ginneken. Gezien de gezondheidstoestand van Marie Claire moest deze
opgerichte stichting, na haar overlijden, de rechtsopvolger in de
gerechtelijke procedures worden in de betwisting van staat. In die
betwisting van staat eiste Marie Claire 7 miljoen gulden van de Staat
der Nederlanden. Een opvallend gegeven is dat Marie Claire in januari
1997 door haar advocaat gedwongen werd een andere notaris in te
schakelen wat de oprichting van de stichting betrof. Die stichting stond
echter al ingeschreven bij de Kamer van Koophandel in Utrecht onder
nummer 265667 en zou in de zomer van 1997 worden overgeschreven naar
Eindhoven. De nieuwe notaris, vergezeld door twee getuigen, verscheen op
30 september aan haar ziekbed i.v.m het testament en de stichting. Die
ondertekening vond dus drie dagen voor Marie Claire's sterfdag plaats.
Over de inhoud van het tweede en laatste testament is slechts bekend dat
daarin volgens de notaris de rechtsopvolging is geregeld. Aangenomen
wordt dat de crematie i.p.v. een begrafenis daar ook in vermeld werd.
In de zoektocht naar de mogelijke briefschrijver van de Hoge raad kwam
behalve Mr. W.Snijders, oud raadsheer en vanaf 1986 tot aan zijn
pensioen vice-president van de Hoge Raad, ook de toenmalige griffier
Jhr. Wouter van Nispen tot Sevenaer [geb. 1937 - 2008] in beeld, indien
deze griffier namens een lid van de Hoge Raad de brief geschreven zou
hebben.
Over de gerechtelijke procedures die Marie Claire tussen 1988 en haar
dood in 1997 voerde, zijn vele officiële documenten ter beschikking
gekomen w.o. ook correspondentie met de diverse advocaten die haar in
die periode hebben bijgestaan. Die correspondentie werpt een heel ander
licht op deze zaak, waarin een kind van koninklijke bloede een kind van
de Staat werd en volledig was overgeleverd aan de willekeur van de Staat
der Nederlanden, die haar vanaf november 1926 tot aan haar dood in haar
doen en laten heeft gevolgd en in al haar pogingen tot opheldering van
haar afstamming werd tegengewerkt.
Dit historisch onderzoek is de
voortzetting van Marie Claire's levenslange verlangen haar biologische
moeder te mogen ontmoeten. Haar verwekker prins Hendrik was al in juni
1934 gestorven. In 1981 schreef ze een zeer persoonlijke brief aan
prinses Juliana, haar biologische moeder dus. In het antwoord op die
brief liet haar moeder via haar persoonlijke secretaresse weten dat ze
niets voor Marie Claire kon doen.
In juli 1995 schreef ze een
persoonlijke brief aan de huidige koningin Beatrix, waarin ze o.a.
aangaf dat prins Hendrik haar vader was. Deze brief heeft wegens
interventie van de toenmalige directeur van het Kabinet der Koningin, de
heer Felix E. R. Rhodius, Hare Majesteit nooit bereikt. Beide brieven
van Marie Claire en de officiële reacties daarop zullen hier in de
nabije toekomst gepubliceerd worden.
Er bevindt zich in de kluis van Knoops & Partners te Amsterdam
een dossier dat in bewaring is gegeven door een cliënt die in de
tussentijd is overleden. De bron zelf heeft, voorzover hier bekend,
aangegeven dat er een direct verband is tussen de HR brief aan Marie
Claire en het dossier. Wie de cliënt was en of deze cliënt ook eigenaar
van het dossier was, is nog niet duidelijk. De bron gaf aan dat het
dossier niet meer zou worden opgehaald. Of het een verzegeld dossier is,
is ook nog niet duidelijk. Wel is bekend dat de cliënt over de inhoud
van het dossier met de bron heeft gesproken. Deze juridische bron
verbond Marie Claire aan prins Hendrik en prinses Juliana.
Nader onderzoek heeft definitief aangetoond dat dit dossier door Marie
Claire zelf bij Knoops & Partners in bewaring is gegeven.
Aangezien de cliënte in 1997 is overleden, behoorde dit dossier tot haar
nalatenschap. Er zijn, dat moge duidelijk zijn, geen erfgenamen en dus
zal dit dossier in 2017 eigendom van de Staat der Nederlanden worden. De
vraag wat Mr. Carry Hamburger bezielde om in januari 2009 haar
geheimhoudingsplicht als advocate te schenden door aan een journalist in
een onderonsje vertrouwelijke informatie te verschaffen, zal aan de
hand van de authentieke documenten nu nader worden onderzocht.
Meer info: https://www.bovendien.com/categorieen/geschiedenis/het-geheime-dossier-van-oranje