De huidige machthebbers hebben geen behoefte aan nieuwe inzichten die positieve veranderingen brengen bij 'het gewone volk'; (de pleps).
De idealen van Pieter Teyler — EEN ERFENIS UIT DE VERLICHTING

De huidige machthebbers hebben geen behoefte aan nieuwe inzichten die positieve veranderingen brengen bij 'het gewone volk'; (de pleps).
De rol van de Staat en de Kerk hierin wordt steeds duidelijker.
Vooral die van de Rooms-Katholieke kerk.
De Rooms-Katholieke Kerk is met meer dan 1,2 miljard volgelingen het grootste kerkgenootschap ter wereld, en tevens de grootste stroming binnen het christendom. Het hoofd van de Rooms-Katholieke Kerk is de paus. Sinds 8 mei 2025 is dat paus Leo XIV. De kerk beroept zich op het Oude Testament (inclusief de deuterocanonieke boeken) en het Nieuwe Testament van de Bijbel, op de katholieke traditie en op het leergezag van Rome.
(Bron en meer info: https://nl.wikipedia.org/wiki/Rooms-Katholieke_Kerk)
Binnenkort komt er nog meer verduidelijking van de negatieve rol van de Rooms-Katholieke kerk binnen onze samenleving.
Door Dienie Kars │ De Nieuwe Media
Een dag terug in de tijd...
Afgelopen zondag 19 juli jl. bezocht ik het Tylers museum in Haarlem.
Het is een erg interessant museum om ook eens te bezoeken.
Vele antwoorden zijn hier terug te vinden over de verborgen geschiedenis.
Je kunt er allerlei informatie en boeken bemachtigen (kopen).
Je kunt en mag er ook foto's zonder flits maken.
Kortom, een bezoek is aan te raden wanneer je onderzoek doet.
Of nieuwsgierig bent naar de tijd die met opzet verloren is gegaan: TARTARIA.
Teylers Museum: kunst en wetenschap onder één dak.
Onder deze video is de volgende tekst te lezen:
Aan het Spaarne staat een gebouw dat niet alleen Haarlem, maar heel Nederland geschiedenis geeft: het Teylers Museum, opgericht in 1784 en daarmee het oudste museum van het land. Gesticht uit de nalatenschap van bankier Pieter Teyler van der Hulst, met als ideaal de bevordering van kunst en wetenschap. Geen pronkpaleis, maar een tempel van kennis en schoonheid.
De beroemde Ovale Zaal is nog altijd het hart van het museum. Een ruimte uit de Verlichting, waar schilderijen, fossielen, wetenschappelijke instrumenten en munten naast elkaar werden tentoongesteld. Hier kwamen burgers samen om verwondering te delen over de grootsheid van de natuur en het vernuft van de mens. Vandaag trekt het museum bezoekers met vaste collecties én wisselende tentoonstellingen van grootheden als Michelangelo en Rafaël, waardoor eeuwenoude kunst weer in gesprek gaat met onze tijd.
Het Teylers museum laat zien dat de kracht van een plek schuilt in de
combinatie van verhaal, functie en uitstraling. Voor de makelaar is dat
een herkenbaar adagium: een huis wordt pas een thuis wanneer het niet
alleen muren en ramen biedt, maar deuren opent voor verwondering. En zeg
nu zelf: wie wil er niet z'n eigen Ovale kamer?
(Bron tekst video: https://youtu.be/ykbC7-ChHSg)
Na jarenlange restauratie gaan de deuren van Pieter Teylers Huis open voor publiek
Onder deze video is de volgende tekst te lezen:
Niemand minder dan koningin Máxima komt vandaag de voormalige woning van een van Haarlems bekendste inwoners ooit openen: het huis van Pieter Teyler aan de Damstraat. Sinds 2013 hebben restaurators hard gewerkt om het interieur weer zo goed als mogelijk te laten lijken op het oorspronkelijke uit de 18e eeuw. En die grote klus is nu geklaard.
(Bron tekst video: https://youtu.be/KyLPNLV_ygY)
Wie was Pieter Teyler van der Hulst?

Pieter Teyler van der Hulst (Haarlem, 25 maart 1702 – aldaar, 8 april 1778) was een vermogend Nederlandse laken- en zijdekoopman, bankier en filantroop.
Pieter Teyler werd in Haarlem geboren als zoon van Isaac Teyler (1669-1750) en Maria van der Hulst. Later kregen ze nog twee dochters, maar Tanneke, in 1703 geboren werd slechts acht jaar oud en Susanne stierf al na negen maanden. Beide ouders waren afkomstig uit zeer welgestelde doopsgezinde families. Teylers stamvader was in de 16e eeuw om religieuze redenen vanuit Schotland naar Haarlem uitgeweken. Na de dood van zijn moeder (1721) voegde hij haar familienaam Van der Hulst toe aan zijn eigen naam. In 1728 trouwde hij met uit Amsterdam afkomstige Helena Wynands Verschaave, de dochter van Jan Wynands Verschaave en Helena Honeré.
Net als zijn vader was Teyler werkzaam in de textielnijverheid en na diens overlijden nam de dan 48-jarige Teyler dan ook de zaak over. Op latere leeftijd richtte hij zich meer op het bankwezen waarmee hij veel geld verdiende. Als vertegenwoordiger van de Verlichting had hij grote belangstelling voor kunst en wetenschap. Hoewel hij munten, prenten, tekeningen, boeken en fossielen verzamelde bemoeide hij zich niet actief met het wetenschappelijke leven in Haarlem. Wel bekommerde hij zich om het lot van de armen en wezen van de stad. Zo zorgde hij ervoor dat een niet meer functionerend hofje weer tot leven kwam. Teyler werd vooral bekend door zijn legaat van 2 miljoen Nederlandse gulden. In 1756, kort na de dood van zijn echtgenote (hun huwelijk was kinderloos gebleven), stelde hij zijn testament op. Volgens de bepalingen van zijn testament moest het legaat aangewend worden voor de bevordering van kunsten en wetenschappen en het bouwen van een hofje voor ouderen. Er waren ook legaten voor individuen en de Haarlemse Doopsgezinde Gemeente. Aan Pieter Teyler dankt Haarlem de Teylers Stichting, Teylers Museum en Teylers Hofje. Teyler ligt begraven in de Grote of Sint-Bavokerk.
(Bron en meer informatie: https://nl.wikipedia.org/wiki/Pieter_Teyler_van_der_Hulst)
De idealen van Pieter Teyler van der Hulst
De miljoenen van Pieter Teyler van der Hulst
Zijn die miljoenen tot heden verkwanseld?
Of krijgen ze nog een meerwaarde in onze toekomst?
Onze eigen toekomst zal het gaan uitwijzen!
Waardeer je onze artikelen en de informatie die wij delen?
Overweeg dan om ook lid te worden en/of een DONATIE te doen door hier te klikken. Tot we allemaal ontwaakt zijn en er een Ommekeer komt in onze wereld. Wanneer we iedereen aanspreken op zijn/haar ongewenste gedrag en/of foute handelingen of bezigheden komt het goed: 100% WAARHEID.
Lees hieronder verder over Pieter Teyler van der Hulst.
↓
EEN ERFENIS UIT DE VERLICHTING

Op 31 december 1953 maakte ene L. Chr. Wegerif een proces aanhangig bij de rechtbank in Haarlem tegen de erfgenamen van Pieter Teyler. Inzet was een legaat van 100.000 gulden dat de in 1778 in Haarlem overleden Pieter Teyler van der Hulst zou hebben vermaakt aan zijn echtgenote. De erfenis, die bestond uit Friese obligaties, zou inmiddels zo'n 100 miljoen gulden waard zijn. Op 22 januari 1957 deed de rechtbank uitspraak en wees de eis af. Wegerif werd veroordeeld tot het betalen van de proceskosten, zijnde 1000 gulden.
De erfenis in kwestie wordt beheerd door de Teylerstichting, een stichting waarvan de basis bij testament is gelegd door eerder genoemde Pieter Teyler (1702-1778) laken- en zijdekoopman in Haarlem en diaken van de Doopsgezinde Gemeente in Haarlem. Als een echte vertegenwoordiger van de verlichting had hij een brede belangstelling voor kunst en wetenschap. Op beide terreinen legde hij een verzameling aan vanuit de gedachte dat kennis de mensheid kan verrijken. In zijn testament had Pieter suggesties gedaan die in 1778, bij zijn dood, leidden tot de oprichting van een stichting onder bestuur van vijf directeuren. Doel van de stichting was het bevorderen van wetenschappen en kunsten. Onder de stichting vallen een museum met bibliotheek (het eerste openbare museum van Nederland), een prentenkabinet en een mineralogische en paleontologisch kabinet. De stichting omvat verder een Godgeleerd Genootschap en een genootschap ter bevordering van natuur-, dicht-, geschied-, teken- en penningkunde. Ook werd uit de nalatenschap de inrichting van een hofje bekostigd.
Al acht keer eerder was deze erfenis inzet geweest van een rechtszaak, en evenzoveel keren was het vonnis gunstig uitgevallen voor de stichting. Zo waren er bijvoorbeeld tussen 1870 en 1885 processen, waarbij geknoeid zou zijn. De processtukken zijn verdwenen. Rond 1918 schreef ene J. van Marle uit Apeldoorn een brochure van 16 pagina's over de zaak. Hij schreef brieven aan de Teylerstichting, aan ministers van justitie en zelfs aan de koningin. Op een dag werd hij door de politie opgepakt en naar een 'krankzinnigengesticht' in Deventer gebracht. Toen zijn vrouw zei dat ze alle papieren had verbrand, en van Marle zelf zei dat hij zich niet meer met de zaak zou bemoeien werd hij meteen genezen verklaard. Dit cynisch getoonzette verhaal is afkomstig van G.B.Drinkwaard. Deze Rotterdammer, geboren in 1889 en nazaat van moederskant van Pieter Teyler, hield zich al sinds 1912 bezig met het verzamelen van alles wat met de erfenis te maken had, stambomen, testamenten, eerdere vonnissen enz.. Eind 1953 gaven nieuw boven tafel gekomen documenten aanleiding een nieuwe rechtszaak aan te spannen. Namens een groep erfgenamen trad Ch. Wegerif uit Amsterdam op, namens de Teylerstichting J. van der Hoeven. Deze groep verenigde zich in op 29 december 1954 in de 'Vereniging van erfgenamen en/of vermeende erfgenamen van Pieter Teyler van der Hulst en Catharina Olthoff'. Deze laatste was een nicht van Pieter Teyler. De vereniging gaf een blad uit dat 'De Erfgenaam' werd genoemd.
Johannes van der Kaap, woonachtig in Enschede, was lid van deze vereniging. In zijn nalatenschap zitten verschillende exemplaren van 'De Erfgenaam'. Blijkbaar meende hij ook erfgenaam te kunnen zijn. Tot op heden is mij niet bekend waarop zijn claim berustte. Uit nagelaten papieren blijkt dat hij vooral geïnteresseerd was in Pieter de Jonge en Fennechien Dost. Op 15 maart 1956 is door een ambtenaar van de burgerlijke stand in Emmen een uittreksel opgemaakt van de geboorte van hun dochter Arendtje (11-07-1871) en op 28-04-1956 van hun huwelijk. Elders wordt een van der Kaap genoemd in een adem met een Pieter van der Hulst, overleden op 24-jarige leeftijd. De relatie is echter onduidelijk.
Pieter Teyler van der Hulst
In 1580 verliet de overgrootvader van Pieter Teyler zijn geboorteland Engeland om godsdienstige redenen. Hij werd vanwege zijn doopsgezinde overtuiging vervolgd en vestigde zich als linnenwever in Haarlem. Hij huwde daar Trijntje Kerkhoven, bij wie hij drie zonen en drie dochters kreeg. Zoon Jan trouwde met Fenneke Verhamme en hun zoon Izaäk huwde Maria van der Hulst. Zij werden de ouders van Pieter Teyler, die later de familienaam van zijn moeder van der Hulst, achter zijn eigennaam plaatste. De familie van der Hulst was welgesteld en Pieter Teyler werd bij testament erfgenaam van het vermogen van zijn oom en tante Pieter en Elisabeth van der Hulst. Volgens gegevens van G.B. Drinkwaard werd in datzelfde testament bepaald dat de erfenis op voorwaarde van retour was. Dat wil zeggen dat, indien Pieter Teyler die met Helena Wynads Verschave (overleden 17 mei 1754) was gehuwd, kinderloos zou blijven de van zijn oom en tante geërfde gelden en waardevoorwerpen naar moederszijde zouden terugvloeien. Niet de Teylers, maar de van der Hulsten zouden dan over de erfenis kunnen beschikken. Heel curieus is een codicil dat op 17 juni 1776 aan het testament werd toegevoegd:
'…Zoodra de vier ijzeren kisten welke niet dan na honderd jaar na mijn dood geopend mogen worden die met mijn eigen zegel zijn verzegeld, en bij het open maken zoude ik zelfs tegenwoordig zijn, deze kisten zyullen bewaard blijven in mijn eigen huis in de Damstraat, alwaar mijn eigen geslachtsnaam en afstamming word bewaard. Voor deze tijd moeten alle vrienden van Moeders zijde zich melden, daarna zal de inhoud gedeeld worden aan de naaste vrienden, waarover eenieder zich zal verblijden en eenider de ontvangst op noteriëele acte moet quiteren…
Waar die kisten zijn gebleven, aldus D van den Brink uit Elshout in 'De Tijd' 6 maart 1954, is en blijft raadselachtig.
Pieter Teyler stierf inderdaad kinderloos. Na zijn dood bleek evenwel dat de 19-jarige notaris Nicolaas Gallé in Haarlem een testament had opgemaakt waarin Pieter bepaalde dat het vermogen van zijn oom en tante, groot 100.000 gulden, alsmede de helft van het vermogen van tante Elisabeth, grootte onbekend, ten goede zou komen aan een stichting ter bevordering van kunst, wetenschap en godgeleerdheid.
De zaak voor de rechter
Het is onbekend of de erfgenamen van der Hulst het testament direct hebben betwist. Feit is dat de kwestie verschillende malen tot een rechtszaak heeft geleid. Drinkwaard wil in 1954 met afschriften van reeds eerder gevelde vonnissen aantonen dat ten gunste van de erfgenamen reeds eerder beslissingen werden genomen tot teruggave van een deel van de nalatenschap. Dit is echter niet gebeurd. Er is een acte van notaris Kok in Haarlem bewaard gebleven, waaruit blijkt dat in 1786 een bedrag van 136.990 is uitgekeerd aan erfgenamen van Catharina Olthoff , zijnde 100.000 gulden plus 4 % rente. Een jaar eerder, in juni 1785 was bij acte van notaris Froichen in Haarlem al een bedrag van 25.968 gulden, 3 stuivers en 9 penningen uitgekeerd zijnde de helft van de nalatenschap van Elisabeth van der Hulst zelf. Toch zagen vermeende erfgenamen in 1954 dus reden om opnieuw een rechtszaak aan te spannen. Dat 'Recht zij ons doel' al eerder, vergeefs, gemeend had dat de erfenis heel dichtbij was, weerhield een groot aantal enthousiastelingen niet. De bond telde een groot aantal afdelingen, in alle delen van het land en telde op een gegeven ogenblik zo'n 900 leden. De emoties laaiden soms hoog op. In september 1955 werd in Den Haag een plaatselijke afdeling van de landelijk bond van vermeende erfgenamen opgericht. Een 'besje uit Benthuizen', een 84-jarige vrouw in de dracht van haar geboortedorp Huizen, schreeuwde tijdens de oprichtingsvergadering: 'Beuren mot ik, beuren!' en zij begeleidde haar geschreeuw met vuistslagen op het wiebelende tafeltje voor haar. Een grote krachtsinspanning voor de oude dame, maar de begeerte naar de miljoenen van Teyler van der Hulst gaf haar kracht, aldus een krant in 1955.
In januari 1957 deed de rechter uitspraak en keerde de rust weer terug.
Bronnen
-
S.Kalff, Maandschrift: De vragen van de dag, 32ste jaargang, juni-aflevering 1917
-
W.P.J. Overmeer, 'De erfeniskwestie PT vd H', Haarlem 1902
-
W.P.J. Overmeer, 'Nog eens de erfeniskwestie', Haarlem 1903
-
J.Craandijk, weekblad 'Eigen Haard', no 10, Haarlem 1885
Sites
(Bron en meer informatie: https://www.vanderkaap.org/stamboom/varia/Teyler.htm)
GEVAARLIJKE BOEKEN!
Tentoonstelling
Gevaarlijke boeken
500 jaar wetenschap onder vuur
06.03.2026 - 30.08.2026
Volwassenen
In
de tentoonstelling 'Gevaarlijke boeken – 500 jaar wetenschap onder
vuur' volg je de Europese en Amerikaanse geschiedenis van censuur door
Kerk en Staat aan de hand van (populair)wetenschappelijke werken. Want
kennis is macht en dat kan bedreigend zijn – voor sommige machthebbers
nog steeds.
Boeken kunnen de wereld veranderen. Ze bieden kennis en nieuwe ideeën,
en verkennen de toekomst. Voor machthebbers kunnen boeken daardoor
gevaarlijk zijn. Zij hebben geen behoefte aan nieuwe inzichten die
verandering kunnen brengen.
In de tentoonstelling Gevaarlijke boeken ontdek je wetenschappelijke boeken die ooit werden verboden door de Kerk, de Staat of beide. Deze machtige instituten voelden zich bedreigd door de kennis die erin stond: te uitdagend, te kritisch, te vernieuwend.
Tegenwoordig is vrijheid van informatie essentieel in een democratische samenleving. Maar hoe vrij is kennis vandaag de dag? Is wetenschappelijke censuur echt verleden tijd?

Wetenschappelijke boeken
Gevaarlijke boeken
toont meer dan twintig wetenschappelijke werken vanaf circa 1500 uit de
bibliotheek van Teylers Museum en bruiklenen van onder andere de
Koninklijke Bibliotheek, Tresoar en Rijksmuseum Boerhaave. Van
Copernicus tot Einstein: de iconische werken, die zelden samen getoond
worden, nodigen je uit tot reflectie. Wat betekent wetenschappelijke
vrijheid tegenwoordig?
Deze tentoonstelling is te zien in Tentoonstellingszaal 2 van Teylers Museum.

Luister de podcast
Een boekverbod klinkt als iets van vroeger en ver weg. In de historische bibliotheek van Teylers Museum staan verschillende wetenschappelijke boeken die door de eeuwen heen verboden zijn door de Kerk of de Staat. Maar: de laatste jaren worden steeds meer boeken verboden – en niet alleen in het Amerika van Donald Trump. Ook in Nederland is een toename te zien. Dide Vonk zoekt in deze podcastaflevering uit wat de gevolgen zijn van het uitwissen van informatie.
Kennis over de vlakke aarde, vrije energie, nulpunt energie en de bestrijding van parasieten ging met opzet verloren!
De erfenis van Pieter Teyler is tot heden een belangrijk bewijs waarom kennis verborgen werd.
Lees de onderstaande artikelen van De Nieuwe Media voor meer informatie.

KANKER IS EEN PARASIET!
Virussen, bacteriën en schimmels zijn mede-veroorzakers van kanker en kunnen op natuurlijke wijze worden geneutraliseerd!
In vroegere tijden waren hier goede remedies tegen!
Kennis hierover ging expres verloren!
Wij blijven herhalen; doe zelf ook onderzoek!
De Germaanse geneeskunde en MED BEDS (frequentietherapie) behoort tot de verborgen kennis. Dit is de reden dat Staatsagenten de kundige mensen lastig vallen die deze kennis verspreiden.
EINDCONCLUSIE
Er zitten GEEN eerlijke en oprechte mensen met een goed hart en een werkend geweten in de politiek..., alleen maar betaalde en/of chantabele marionetten (puppets/trekpoppen)..., ze werken volgens een handboek..., alles wordt hen vooraf voorgekauwd..., ze werken een politieke agenda uit voor de machthebbers en bankiers achter de schermen, punt uit. Zodat hun macht en de macht over verborgen technologie en verborgen kennis, en hun vele verdienmodellen van en in multinationals in stand blijft.
Wat ga jij zelf nu doen na het lezen van het bovenstaande?
ONZE NIEUWSTE ARTIKELEN
Wanneer ons Collectieve Bewustzijn inzicht krijgt in ons aardse leven en ons aardse bestaan en het Christus Bewustzijn (Licht/Waarheid) aanneemt komt er vanzelf Liefde, Harmonie, Vrede en Overvloed in onze wereld, want alles Is er Al.
HET EINDSPEL
Dit is de reset. Dit is de transformatie. Dit is het begin van een nieuwe wereld.
Welkom bij de Church Of Own Body And Soul (COOBAS).

