DE MOEDER VAN JUULTJE (PRINSES JULIANA) WOONDE TOT CIRCA 1960 IN WOONZORGCENTRUM NIJENSTEDE IN AMERSFOORT

07-03-2026

Met dit artikel wordt het wettelijke bewijs geleverd dat het Huis van Oranje-Nassau voor het eerst werd genoemd in het jaar 1544 en dat 'koning' Willem-Alexander geen enkel recht heeft op de Troon.

Door Dienie Kars │ De Nieuwe Media

Bericht van onze redactie:

Aan dit artikel wordt nog gewerkt (redigeerwerk), maar is alvast online gezet.

Waarom? Omdat de informatie in dit artikel onze toekomst een andere positieve wending gaat geven.

Het is namelijk definitief afgelopen met de nep Oranje's en hun handlangers.

Wij, het volk, gaan vanaf heden onze eigen koers bepalen en onze eigen keuzes maken.

Wij zijn vanaf heden vrij en hoeven geen inkomstenbelasting meer te betalen aan de (r)overheid.

Klik hier en hier voor meer informatie wat er staat te gebeuren de komende periode.

________________________________________

DNA Koningin-bloedverwanten

Koningin en nazaten GÉÉN Oranje en GÉÉN recht op de troon?

Hoe staat het met het DNA van de Oranjes?

Gepubliceerd op dinsdag 9 februari 2010

(bron: https://blauwbloeddna.blogspot.com/2011/03/pegasus-blauw-bloed-dna-koningin.html)

Gepost door Pegasus

(bron: https://jacobusderoma.blogspot.com/)

DNA Koningin-bloedverwanten

Hoe staat het met het DNA van de Oranjes?

Is het koningshuis gebaseerd op een Staatsrechtelijke dwaling dat zij afstammelingen zijn van Willem van Oranje? De lijn van Willem van Oranje houdt op bij de achterkleinzoon van stadhouder Willem III tevens koning van Engeland. Willem III (1650-1702) had geen nageslacht,zodat na zijn dood de titel Prins van Oranje wettelijk naar zijn volle neef Frederik III koning in Pruisen ging.

Na de dood van Willem III -1650-1702 (achterkleinzoon van Willem van Oranje), hield de lijn van Oranje op omdat deze Willem III geen nageslacht had en alleen de oudste zoon van de Prins van Oranje volgens de dynastie de titel erfprins van Oranje mocht voeren.

Maar in feite hield de Oranje lijn voor ons huidig Koningshuis reeds op bij Willem van Oranje (1533-1584). Dit omdat ons huidig koningshuis in een ander stamboom/bloedlijn tak loopt met als stamvader Willem Frederik van Nassau en wel via Jan van Nassau (1535-1606) naar Ernst Casimir I (1573-1632) naar Willem Frederik van Nassau-Dietz (1613-1664) naar Hendrik Casimir II (1657-1696) en vervolgens uitkomende bij Johan Willem Friso (1687-1711)-Willem IV (1711-1751), waarna men vervolgens graag wil doen geloven dat de bloedverwant lijn verder liep van Willem V (1748-1806), Willem I (1772-1843)-Willem II(1792-1849)-Willem III (1817-1890)-Koningin Wilhelmina en tenslotte Koningin Juliana en Beatrix. Echter dat zou zo geweest zijn ware het niet dat de man van Emma, Willem III (1817-1890) op latere leeftijd (hij trouwde op 61 jarige leeftijd met Emma) door syfilis onvruchtbaar was en geen kinderen bij Emma kon voortbrengen.

De natuurlijke vader van Wilhelmina was de bij Emma in dienst zijnde particulier secretaris S.M.S. de Ranitz (1846-1916), die als dank bij koninklijk besluit tot Jonkheer wordt verheven en later zijn neef Coen De Ranitz (1905-1983) burgemeester van Utrecht werd. (De achterneef van Juliana, die vervolgens Ridder in de orde van Oranje Nassau, Commandeur in de orde van Oranje Nassau, Erekruis Huisorde Oranje en Ereridder van de Johanitter Orde kreeg opgespeld).

Het verhaal gaat dat Juliana en Coen zich tijdens hun studie in Leiden,neef en nicht noemden. Dit maakt Wilhelmina een buitenechtelijke bastaarddochter. Volgens Oranjekenner Kikkert leed Wilhelmina aan een zeldzaam erfelijke afwijking die ook in de familie de Ranitz voorkomt, n.l. zij kon geen verband in de muziek ontdekken. (het verschil tussen lage en hoge tonen).

Om deze reden houdt de bloedverwantschaps lijn via Emma op bij de zijtak van Willem IV ,n.l. diens dochter.Vervolgens heeft men middels een gearrangeerd huwelijk tussen Wilhelmina(die ook geen nazaat is van de onder art.24 van de grondwet van 1917 genoemde Willem I) en Prins Hendrik (1876-1934) van de familie Mecklenburg Schwerin (ook geen nazaat van Willem I) die gepareerd was aan de Romanovs getracht één en ander te herstellen, maar ook deze Prins Hendrik was met grote waarschijnlijkheid door syfilis onvruchtbaar, wat ook Juliana in dat geval een buitenechtelijke dochter maakt.(maar latere informatie laat weten dat Juliana geen kind van Wilhelmina is, maar geadopteerd van een moeder uit Soest) Na de grondwet van 1917,waarin vermeld staat dat slechts de afstammelingen van Willem I gerechtigd waren tot de Nederlandse troon, werd op vragen snel vermeld dat Hendrik in 1918 bij Mien Abbo Wenneker een buitenechtelijke zoon had verwekt om aan te geven dat hij vruchtbaar was???Verwonderlijk is dat echter niet omdat in 1910 een nieuw (Giftig) medicijn genaamd Salvarsan werd ontdekt door Paul Ehrlich wat als medicijn tegen syfilis diende.Helaas hielp dit giftige medicijn Salvarsan NIET. Alles is echter te ontzenuwen door DNA voor onderzoek af te staan. Echter Juliana heeft dit pertinent geweigerd,zelfs toen de Russen daar in 1991 om vroegen voor onderzoek van de opgegraven botten van de Romanovs.

Ook Beatrix weigert resoluut DNA af te staan en Margarita en haar advocaat ontkennen ten stelligste DNA materiaal af te hebben gestaan voor onderzoek.

We vragen ons af wie is Juliana. Haar vader is onbekend, maar haar moeder ook. Wij komen hier later nog op terug. In de geschiedenis boeken wordt vermeld dat Johan Willem Friso als achterneef van Willem III (1702) de titel van prins van Oranje als enig erfgenaam erfde. Dit vertegenwoordigt echter niet de waarheid. De wettige erfgenaam van Willem III (1702) was in eerste instantie zijn VOLLE neef Frederik III (1657-1713) en in tweede instantie Frans Lodewijk van Bourbon-Conti. Dat er meer aan de hand was met het testament van Willem III (1650-1702) blijkt uit het feit dat door het aanvechten van dit testament Johan Willem Friso slechts F.50.000,- (één zestiende deel) van het F.800.000,- vermogen van Willem III (1650-1702) kreeg toegewezen.

Op 14 juli 1711 verdronk Johan Willem Friso,onderweg naar Den Haag voor bespreking van de erfeniskwestie, in het Hollands Diep.

In Den Haag werd in 1711 alsnog besloten de erfeniskwestie te bespreken, de titel Prins van Oranje in te pikken en postuum te geven aan deze stadhouder van Friesland, Johan Willem Friso.Staatsgreep.

Eind 1813 werd Willem Frederik, die geen nazaat is van de echte Willem van Oranje (1533-1584), na 18 jaar in Engeland te hebben verbleven per brief uitgenodigd door de Haagse Notabelen, Gijsbert Karel van Hogendorp, Frans Adam van der Duyn van Maasdam en Leopold van Limburg Stirum, om als soeverein vorst een regering op zich te nemen, echter dat was een excuus voor de staatsgreep die door de Engelse geheime dienst, aangestuurd door de Britse minister van binnenlandse zaken Castlereagh werd uitgevoerd om zo een bufferstaat aan Frankrijks noordgrens te vormen. Voor de Franse tijd bestond er geen Koninkrijk, dus van herstel van een koninkrijk kon geen sprake zijn, het was een ordinaire staatsgreep).

Na het vertrek van de Franse troepen eind 1813 werd in december 1813 de zoon van stadhouder Willem V uitgeroepen tot vorst en noemde zich Willem Frederik van Oranje-Nassau (Later Willem I / 1772-1843) Nog datzelfde jaar riep Willem Frederik een commissie in het leven die een nieuwe grondwet moest ontwerpen. Op 29 maart 1814 werd het voorstel van de commissie goedgekeurd door notabelen,door Willem zelf aangewezen. Een dag later werd Willem van "Oranje" ingehuldigd als soeverein vorst (toen nog niet de titel Koning). Daarop stelde Willem opnieuw een grondwetcommissie in. Echter veel notabele die door Willem zijn aangewezen wensen deze grondwet niet goed te keuren en blijven thuis. Resultaat is dat een meerderheid deze nieuwe Grondwet afkeurt. Willem telt de stemmen echter anders en voegt er een aantal onthouders aan toe en komt door deze beruchte Hollandse Rekenkunde toch nog aan een meerderheid.Op 16 maart 1815 roept Willem zich uit tot Koning Willem I der Nederlanden en in augustus tot Koning der verenigde Nederlanden,zodat hij op 24 augustus 1815 de nieuwe door hem gewenste Grondwet voor het Koningrijk der Nederlanden kan afkondigen. In deze grondwet is duidelijk vastgelegd(zie Art. 14 t/m 23) dat troonopvolging naar de oudste zoon gaat of diens mannelijk erfgenaam of naar diens mannelijk erfgenaam,en in het allerlaatste geval pas na de dochters van de Koning.
Indien ook deze erfgenamen ontbreken,gaat het naar de mannelijke erfgenaam van Prinses Carolina van Oranje!Gaan we weer even terug naar Willem III van 1650-1702 die geen nageslacht had waardoor de titel van Prins van Oranje wettelijk aan Frederik III koning van Pruisen moet worden toegekend, dan houdt in 1702 de lijn van Oranjes in Nederland op te bestaan. De naam Oranje,ging rechtmatig /erfelijk over naar de wettelijke erfgenaam Frederik III koning in Pruisen. Hierna is overigens aansluitend het prinsdom Oranje (Orange) formeel overgegaan naar Prins Lodewijk Armand II van Bourbon Conti.

(1696-1727)

Volgens de beschikbare gegevens was Emma via haar moeder een afstammeling van de bloedlijn zijtak van de eerdere Willem IV, n.l. diens dochter waarna de bloedlijn ophield. (dus is Emma geen nazaat van de latere Willem I (1772-1843) Via haar vader was zij afstammeling van Karel August van Waldeck Pyrmont (1704-1763). Ook als zij een afstammeling zou zijn (quod none) van deze Willem IV had zij via deze Willem IV geen enkel erfelijk recht op de naam Oranje,omdat in een erfelijke bloedlijn de Duitse Willem van Oranje van Nassau Dillenburg (1533-1584) deze nalatenschap erfde van Neef René van Chalon, zodat tenslotte de Oranje erfenis ophoud bij de achterkleinzoon van Willem van Oranje, de eerste Willem III(1650-1702)

{in een andere bloedlijn tak als onze pseudo Oranjes}

Toen deze Willem III kinderloos overleed heeft tenslotte de Franse zonnekoning Louis XIV het Franse prinsdom doorgegeven aan Prins Conti.In de latere grondwet van 1917 werd in Art.10 (eerste afdeling)vastgelegd dat de troon wordt bestegen door de wettige nakomelingen van Willem I (1772-1843) en ook in de grondwet van 1983 wordt in Art.24 vermeld dat het koningschap wettelijk wordt vervuld door de wettige opvolgers, "afstammelingen", van Willem I (prins van Oranje-nassau) Hierbij is graag aangenomen dat Wilhelmina wettig kind is van Willem III (quod none)!!!!! Wel is Emma als echtgenoot erfgenaam van de bezittingen van Willem III (1817-1890). Wilhelmina en Juliana zijn bloedverwanten van Emma,doch zij zijn geen bloedverwanten van Willem III en Willem I en dus geen wettig opvolger van Willem I zoals in de grondwet aangegeven.

Door gevaar voor de Monarchie wilde men daarna graag doen geloven dat Prins Hendrik de natuurlijke vader van Juliana was, doch dit is tot op heden nimmer onomstotelijk vastgesteld.
De vraag blijft wie is de vader van de in 1909 geboren prinses Juliana, maar ook wie is de moeder.
Het toeval wil dat na het instorten van de Sovjet-unie, de Russen de botten hebben opgegraven van de Romanovs voor een herbegrafenis.

Om zeker te zijn van hun zaak vroegen zij een tweetal "nakomelingen" van de Romanovs om DNA en met name Koningin Elizabeth II en prinse Juliana (omdat de moeder van Willem III, Anna Pavlovna Romanov was.)

--- De Romanovs ---

Oeps dat kon een probleem worden voor prinses Juliana, immers deze Willem III (1817-1890) was op latere leeftijd door sifilis onvruchtbaar en had derhalve geen bloedlijn nazaten bij Emma van Waldeck-Pyrmont

Met behulp van het DNA van Elizabeth is vastgesteld dat het de botten van de Romanovs waren. Prinses Juliana weigerde DNA af te staan. Waarom? Gezien vorenstaande schijnt er geen jota Romanov DNA en erfelijk Oranje DNA (zelfs niet het gepikte Oranje) in Wilhelmina en Juliana te zitten en is ons huidig staatshoofd Beatrix afkomstig uit een familie van nieuwe rijken,de pseudo-Oranjes, terwijl de echte Oranjes tot keizer werden gekroond in Duitsland. Niet alleen Juliana weigerde in 1991 DNA af te staan, ook Beatrix weigert dit en gelijktijdig ontkent prinses Margarita DNA materiaal te hebben afgestaan. Waar is men bang voor? Volgens Roy van Zuydewijn heeft prinses Margarita destijds in onmin met haar tante Beatrix DNA materiaal (Speeksel, een haarlok en slipje) afgestaan om te laten onderzoeken of Beatrix een echte Oranje is en terecht op de troon zit. De onderzoeker Peter Nugter (voorman van de Republikeinse socialisten) bevestigde dit verhaal en zegt hierover een schriftelijke verklaring te hebben afgelegd over de overhandiging van het Margarita-DNA materiaal. Ook advocaat mr. Pim de Vos bevestigt dit verhaal. Prinses Margarita en haar advocaat ontkennen heden dat Margarita DNA materiaal heeft afgestaan. De onderzoeker Peter Nugter is van de aardbodem verdwenen, maar heel snel werd beweerd dat het laboratorium onderzoek naar Margarita's DNA is afgerond en geen feiten heeft opgeleverd om te twijfelen aan de Oranje afkomst van Beatrix, maar dat is onder het mom van Staatsbelang in Nederland snel te regelen. En dat is op zich zelf weer vreemd omdat Nughter in dat verband sprak van een laboratorium op een geheime locatie in Rusland.

Wederom een vraag: Hoe kan het DNA worden onderzocht als Margarita en haar advocaat stellig beweren dat Margarita geen DNA heeft afgestaan en hoe makkelijk is het om alle mogelijke geruchten te ontzenuwen door juist wel DNA materiaal af te staan, of moet dit juist worden voorkomen, kostte wat het kost? Hoewel met recht betwist kan worden of Willem IV zich prins van Oranje mocht noemen is deze kwestie bij de burgemeester van Amsterdam in de schouwburg besproken en in 1732 geschikt,waarbij tot op de huidige dag de nazaten van Frederik III als van Willem IV van Oranje – Nassau zich Prins van Oranje noemen.

Emma was (volgens oude onjuiste aanname) een zeer ver bloedverwant van Willem IV (1711-1715) via, langs vaders kant, haar betovergrootmoeder Carolina van Oranje-Nassau de zus van Willem V (1748-1806) en langs moeders kant was haar betovergrootvader Frederik I van Württemberg (1754-1816), zodat zoals in 1732 in Amsterdam werd geschikt zij zich als nazaat van Willem IV van Oranje-nassau formeel de dynastieke titel Prins(es) van Oranje mocht voeren. Dit is echter in tegenstrijd volgens de dynastie van Willem III (1650-1702) die bepaalde dat alleen de oudste zoon van Prins van Oranje de titel Prins van Oranje mocht voeren. Ook de grondwet van 1815 is er duidelijk in dat er slechts mannelijke erfgenamen in aanmerking komen. (Daarnaast blijkt uit onderzoek dat Emma niet van Willem IV kan afstammen, hierover later meer). Volgens de grondwet van 1917 en 1983 wordt de troon bestegen door de wettige nakomelingen van Willem I (1772-1843) en daar is Emma géén nazaat van. Voor Wilhelmina als niet biologisch kind van Willem III (1817-1890) geldt hetzelfde. (Voor het redden van de dynastie fraudeerde Willem III bij de aangifte in het bevolkingsregister, door niet naar de strekking van de Grondwet etc. te stellen dat op dinsdag 31 augustus 1880 des avonds om zes uur, Wilhelmina Helena Paulina Maria, mitsgaders datzelfde kind een dochter is van Hem, Willem Alexander Paul Frederik Lodewijk, koning der Nederlanden en Emma van Waldeck Pyrmont, terwijl hem bekend moet zijn geweest dat hij niet de biologische vader was en met die verklaring indruiste tegen de Grondwettelijke regels, Salische wet en Castiliaanse stelsel voor troonopvolging. Een buitenechtelijk verwekt kind, zijnde bastaard kind, kwam voor troonopvolging in 1890 wettelijk niet in aanmerking). Ook zij Wilhelmina, is derhalve geen nazaat van Willem I en daarom niet gerechtigd de troon te bestijgen. Hetzelfde geldt voor Juliana en haar Nazaten. [Wettig erfgenaam op Familierechtelijke grond was in 1890 nog NIET van toepassing.] Omdat de rechtmatigheid voor het dragen van de titel Prins(es) van Oranje aanvechtbaar was heeft Wilhelmina dit vervolgens omzeild door in 1917 een grondwet te laten ontwerpen waarin is opgenomen dat de dynastieke titel Prins van Oranje verbonden aan het prinsdom Oranje (Orange) alleen wordt gedragen door de leden van het huis Oranje-Nassau en het huis Hohenzollern,waarmee en deze familie zich schaart in de nepprins-rij van Bram van Leeuwen, die zich Prins van Lignac liet noemen. Wanneer de troon door Wilhelmina onrechtmatig is bestegen is deze correctie ongeldig en is in ieder geval zeer ernstig geval van belangenverstrengeling. Volgens de stellige overtuiging is ons huidig koningshuis géén echte nazaat van Oranje en tevens geen nazaat van het huis Romanov, tenzij onverwacht uit DNA onderzoek anders blijkt. Hiermee is de rechtmatigheid van de troon en het dragen van de naam Prins van Oranje voor het "huidig Koningshuis" een zeer groot vraagteken en verlangt DNA onderzoek. Of is het politiek en met name het belang van het CDA dermate groot dat zij, zich bewust van deze "Staatsrechtelijke Fraude", deze pseudo Oranjes op de troon wenst te houden en de bevolking nog een eeuw of meer voor de kosten laat bloeden tot een durfal of de bevolking ingrijpt. Op één onderdeel is men in Den Haag goed, ZWIJGEN

Bijlage:

Willem met de Hoorn veroverde de stad Orange in 793 op de Sarcenen en noemde zich graaf van Oranje.

In 1530 stierf Philibert de Chalon zonder nageslacht en het is zijn neef René de Chalon, Graaf van Nassau (zoon van Claude, de zus van Philbert de Chalon en Graaf van Henri van Nassau), die Prins van Oranje wordt.Na zijn dood laat hij al zijn bezittingen inclusief de titel Prins na aan zijn duitse neef Willem van Nassau Dillenburg (1533-1584), alias Willem de zwijger,die het huis Oranje Nassau sticht (Dit is dus niet de stamboomlijn van ons huidig "Koningshuis"). Deze van Nassau's hebben het Prinsdom van Oranje bestuurd tot 19 maart 1702, de dag dat Willem III kinderloos overlijdt. Daarna heeft Louis XIV het prinsdom in 1703 doorgegeven aan de Prins Conti. In 1731 valt het Prinsdom definitief en wordt toegevoegd aan het Dauphiné onder Louis XV.

Heden is extreem rechts nu al elf jaar aan de macht in de zuid Franse stad Orange.

Het is dan ook merkwaardig waarom zo halsstarrig aan de titel "Prins van Oranje"wordt vastgehouden, terwijl de stad (Prinsdom) Orange reeds in 1731 door Frankrijk is ingelijfd en de Paus de annexatie in 1814 erkende.

DNA technieken:

In 1869 werd het DNA ontdekt. Eerst in 1944 werd de erfelijkheid beredeneerd. In 1953 kwam er verder schot in het DNA onderzoek en uiteindelijk in 1975 publiceerde Frederick Sanger een methode voor het bepalen van de volgorde van nucleotiden in DNA (sequecing genoemd)In 2001 werd de DNA sequenties van het humane genoom gepubliceerd.Anno 2010 is de DNA technieken dermate verfijnd dat met zeer grote zekerheid o.a. erfgenamen zijn te achterhalen.

Omdat men in 1890 er nog van uit ging dat Wilhelmina een wettig kind was van Koning Willem III (1817-1890) besloot men i.v.m. de afnemende gezondheid van deze Willem, waardoor hij zijn werkzaamheden niet meer kon uitvoeren, Emma aan te wijzen als Koningin moeder om zo de troonopvolging van Wilhelmina te regelen. Emma was slechts 3 dagen Koningin moeder en aansluitend werd in 1890 Wilhelmina op 10-jarige leeftijd Koningin van Nederland en werd Emma voogdes over deze minderjarige troonopvolgster.

In die tijd stond DNA onderzoek nog in de kinderschoenen, zodat niet onweerlegbaar kon worden vastgesteld dat Wilhelmina als onwettig buitenechtelijk kind geen recht op troon opvolging had.

Nu er zeer sterke aanwijzingen zijn dat Wilhelmina als onwettig kind van Willem III (1817-1890) nooit rechtmatig de troonopvolger had mogen zijn, kan dit heden als onrechtmatig worden bestempeld.

Het door haar in 1937 genomen "Koninklijk"besluit gesteund op het verdrag van Nassau, welke haar nazaten het recht op de naam van Oranje-Nassau geven moet daardoor tevens als onrechtmatig worden gezien. De rechtmatigheid van alle opvolgende "Koninklijke"besluiten door Juliana en Beatrix komen daarmee in een ander daglicht te staan. Ook in 1948 bij de troonopvolging door Juliana stond DNA onderzoek nog in de ontwikkelingsfase en kon mogelijk niet worden vastgesteld of Juliana ingevolge de grondwet een afstammeling van Willem I (1772-1843) was en dus wel of niet gerechtigd was voor de troonopvolging. Echter voor de troonopvolging door Beatrix in 1980 was het DNA zover gevorderd dat DNA onderzoek had kunnen uitwijzen of zij wel of niet een bloedverwant van Willem I (1772-1843) is en daarmee wel of niet gerechtigd was voor de troonopvolging. Waarom geen DNA onderzoek is uitgevoerd laat zich raden.

Vóór de eventuele troonopvolging door Willem-Alexander is men staatsrechtelijk verplicht op grond van Art.24 van de grondwet een meervoudig onafhankelijk DNA onderzoek te eisen om vast te stellen of Willem-Alexander wel of niet een afstammeling is van Willem I (1772-1843). Men heeft alle DNA mogelijkheden hiertoe en het zou ernstig verwijtbaar en nalatig zijn indien men dit achterwege laat. In dat geval stuurt men blijkbaar bewust aan op Staatsrechtelijke fraude en houdt men geen rekening met mogelijk ingrijpen van de bevolking. Toen in 1702 Willem III (1650-1702) stierf had hij wel geprobeerd Johan Willem Friso van Nassau Dietz (1687-1711) aan te wijzen, maar in Engeland werd de Willem III, koning van Engeland opgevolgd door Anne de zuster van Mary,terwijl Koning Frederik I van Pruisen zich uitriep tot Prins van Oranje waarbij hij zich beriep op het testament van Stadhouder die bepaalde dat bij het uitsterven van de mannelijke lijn van Oranjes al zijn bezittingen zouden vererven op de nakomelingen van zijn oudste dochter Louise Henriëtte, die de moeder was van Frederik I van Pruisen. Het Prinsdom Orange ging echter over op het huis Bourbon-Conti en in hun naam verdreef koning Lodewijk XIV in 1703 alle protestanten uit de stad en lijfde de stad in.

In 1898 trof Wilhelmina het archief over "de Oranjes"aan en het is een algemeen bekend feit dat zij twee speciale "vernietigers"in dienst had . Hierna heeft Bernard nog eens heel wat open haarden gevoed met de inhoud van de nationale archieven om zo de archieven wederom op te schonen en deze geven daadoor een valse beeldvorming.

De Koninklijke familie is éen van de rijkste in Nederland met een voorzichtig geschat vermogen van 50 miljard,goed voor een minimale rente / dividend inkomsten van 2 miljard per jaar. Na kritiek van Bernard op de rekenwijze van het Amerikaanse blad Forbes heeft Quote het vermogen van de "Oranjes"bijgesteld naar 1 miljard. Met een geschat vermogen van de Familie Brenninkmeijer van 30 miljard heeft Quote dit voorzichtigheid halve ook op slechts 10 miljard gehouden. Echter de Koninklijke familie met 26% als groot aandeelhouder van de KLM heeft niets te klagen bij het miljarden vermogen van de KLM met als dochter Martinair,Transavia en Kenya Airways. En dan natuurlijk nog voor 12% {+14 % onder de familie}aandeelhouder bij de Royal Dutch (die splitsing is een truckje om niet op de lijst van aandeelhouders te komen, die geldt voor boven de 15%) met als gevolg dat de familie niet genoemd wordt in het Nederlandse jaarverslag van de Shell,maar wel in het buitenlandse als Major shareholder wordt genoemd.

Shell die reeds in 2005 een eigen vermogen van 91 miljard en een totale activa van 220 miljard had. Laten we daarnaast niet vergeten dat het vermogen ook nog ligt in de ruime revenuen van de Opium handel in Nederlands-Indië (via Willem I verkregen, waar men erfelijk bezien geen enkel recht op heeft) en dit vermogen ligt vast in domeinen en aandelen,waarvan niemand zogenaamd weet hoeveel en hoe precies. Wel zijn domeinen in 1848 door Willem II tot Kroondomein gegeven aan de Staat,waarvoor de koning(in) jaarlijks een inkomen geniet uit 's lands kas. Tenslotte heeft men nog wat zakgeld inkomsten uit divers betaalde commissariaten en als staatshoofd en lid van de Bilderberg groep," de nieuwe wereld orde", een ondemocratische invloed op de politiek. Vaag zijn met de toelagen geeft heel veel vraagtekens. 39 miljoen/jaar 113 miljoen per jaar of zijn het er meer dan 220miljoen per jaar.

Premier Balkenende hield het bewust vaag en zei:Koningin Beatrix 5,1 miljoen (inkomen 834.000, 4,3 miljoen voor de kosten van het personeel) Prins Willem-Alexander 1,4 miljoen (inkomen 248.000, 1,1 miljoen overige kosten). Prinses Maxima (inkomen 248.000, 376.000 kosten personeel en materiële uitgaven) Functionele uitgaven 27 miljoen (o.a. voor gebruik regeringsvliegtuig en andere luchtvaartuigen, onderhoud zeilschip de Groene Draeck, kosten departement van de hofmaarschalk) Onzin onzin!!! 11 miljoen bin.zaken werkzaam voor het koninklijk huis, 5,6 miljoen Verkeer en waterstaat werkzaam voor koninklijk huis, 8,5 miljoen Vrom, ambtenaren voor kon. huis, 78 miljoen ambtenaren/groene draak regeringsvliegtuig etc,werkzaam voor het koninklijk huis. Daar komt nog de jaarlijkse toelage bij, diverse betaalde commissariaten,Olympisch Comité en speciale declaratie voor officiële bezoeken in functie. Prins Maurits voor declareert €204.000 bij Verkeer en Waterstaat, voor 2 dagen werk per week. Hoezo de overige familieleden krijgen geen toelage! Gesproken wordt er nog van Lockheed, Northrop, wapenhandel, doorsluizen van geld en buitenechtelijke relaties! Het is vreemd, als burger kun je een functie bij overheid of semi overheid vergeten, wanneer je één misstap begaat of zelfs maar verdacht wordt van criminele contacten, tenzij je zoals Mabel, de Marmot het koningshuis inrolt. De kosten van Koninginne- en Prinsjesdag zijn hoog, maar daar staat tegenover dat deze unieke vermaaksdagen evenredig en meer oplevert voor o.a. de middenstand. Staatsbezoeken van de koningin kosten veel geld, doch ook dit schijnt voldoende economische opbrengsten te genereren die worden toegeschreven aan de koningin. Dit moet echter niet worden overdreven, want het latere Nederland was, al voor de Bataafse Republiek, met de VOC een uiterst succesvol Nederlands handelsbedrijf. (zonder koningshuis) en ook de president van de Franse Republiek sleept de nodige opdrachten binnen.

Omdat de buitenlandse adel precies weet hoe de vork in de steel zit en neerkijkt op deze "pseudo Oranjes" (het laatste staatbezoek aan Engeland was in 1982) kon men slechts een niet adelijke partner met zeer twijfelachtige reputatie vinden,zoals Maxima Zorreguieta en Mabel / de Marmot. Het is schijnbaar om die reden dat Beatrix besloot bij koninklijk besluit in 2001 en tenslotte nogmaals aangevuld in 2004 dat alle met de naam van Oranje-Nassau van Amsberg de titel graaf of gravin of het predikaat jonkheer of jonkvrouw mochten voeren.Dat is riskant,want een DNA onderzoek moet uitwijzen of er uberhaupt een Oranje in de "Koninklijke familie"bestaat.

Juliana verkocht alle paleizen aan de Nederlandse staat,onder voorwaarde dat (1) alleen de "Oranjes" erin zouden mogen wonen,(2) de Nederlandse staat als eigenaar voor het onderhoud zou opdraaien en (3) mocht de monarchie ooit vallen,de paleizen terug geschonken (!) zouden worden aan de "Oranjes" (Angstig sluwe voorzorg?)

Alleen al paleis Soestdijk (gekocht voor 18.775,- gulden) werd in 1971 (-Tig jaren geleden) voor 1,9 miljoen aan de Staat verkocht.Willem Alexander verkocht zijn huis aan het Haagse Noordeinde voor ruim 3 miljoen aan de Rijksgebouwendienst. Het pand bleek in 14 jaar tijd ruim 800% in waarde te zijn gestegen.De plotselinge uitkeringsstijging (toelage) van de "koningin"werd door Balkenende verklaard doordat zij volgens hem te weinig had gekregen. Je moet inderdaad wel lef hebben.

Nee, dan Maxima. Die schenkt eerst 128.000,- euro (200.000 dollar) van haar staatsuitkering aan een katholieke Argentijnse aartsbisschop Jorge Bergoglio, met twijfelachtige politieke voorkeuren,om vervolgens aan Nederlandse minimalijders uit te leggen hoe zij moeten omgaan met hun krappe budget. In de troonrede had Beatrix het nog over de broekriem aanhalen, ja het volk,niet deze `Koninklijke familie.`Je verzint het niet.

Maxima Zorreguieta die eens in een interview vertelde i.v.m. de veiligheid in Argentinië tijdens het Videla regiem elke dag een andere route te moeten nemen wist wel degelijk van de hoed en de rand.

En wat wij burgers niet mogen weten is dat de ouders van Maxima wel degelijk aanwezig waren bij haar trouw partij !

Jorge Zorreguieta en vrouw waren aanwezig in Amsterdam tijdens het huwelijk van zijn dochter.

Zij zaten verscholen in het Krasnapolsky hotel. Je ziet Maxima zwaaien op het balkon naar de overkant waar haar ouders zaten. Na het huwelijk reden WA en Maxima weg maar verkleedden zich en keerden terug naar Krasnapolsky (reden de ondergrondse garage in) om verder te feesten met de beide families.

Het hele hotel was overgenomen door het personeel van Beatrix en alle werknemers van Krasnapolsky waren naar huis gestuurd.

Deze inside informatie komt van iemand die bij de politie werkte.

Pater Rafael Braun, de Argentijnse priester die tijdens de huwelijksvoltrekking van kroonprins Willem-Alexander en Máxima een gebed uitsprak, was nota bene eveneens een Videla aanhanger.

Deze priester was in het verleden een bewonderaar van de Argentijnse ex-dictator Videla. Braun blijkt in de jaren 70 en 80 in het katholieke maandblad Criterio meerdere stukken geschreven te hebben waarin hij kritisch stond tegenover tegenstanders van de militaire junta. Videla werd door Braun als een 'morele autoriteit' beschouwd, die opkwam voor de 'Argentijnse beschaving'. En in een brief van Videla aan Braun prees de oud-dictator de "getrouwe wijze" waarop Braun de werkelijkheid van Argentinië wist te interpreteren. Máxima zei tijdens het TV-interview Braun te beschouwen als "een vriend, een geweldige en heel inspirerende man". Braun is een familievriend van Máxima haar ouders.

Rond de moeder van Máxima, de tweede vrouw van Zorreguieta, heerste er in Nederland tot nog toe geen controverse. Doch na onderzoek van archieven in Buenos Aires meldde RTL Nieuws dat de vrouw in 1987 een steunbetuiging aan het bewind van Videla heeft ondertekend.

"Hiermee betuigen we onze erkentelijkheid en solidariteit aan de strijdkrachten en de politie die het land hebben verdedigd in de oorlog die uitgelokt is door gewelddadige guerrilla-strijders", staat in de steunbetuiging. "De strijdkrachten hebben de terroristische organisaties verslagen, die een marxistisch regime wilden vestigen".

De brief is in 1989 in drie landelijke Argentijnse kranten gepubliceerd. De publicatie was opgehouden door een rechtszaak, waarin werd beslist dat de naam van Videla niet in de steunbetuiging mocht worden genoemd. Ook een tante van Máxima, Alina Zorreguieta, zou de brief hebben ondertekend.

De datum waarop Máxima's moeder openlijk haar steun aan de toenmalige Argentijnse junta betuigde, steekt opvallend af tegen de verklaring die vader Zorreguieta publiceerde. Naar aanleiding van de verloving van zijn dochter met de Nederlandse troonopvolger distantieerde hij zich van de gruweldaden tijdens het Videla-regime.

Mabel de marmot trouwde met Friso. Waarom Friso was immers vermeend homo te zijn. Naar aanleiding van de uitzending van Peter R. de Vries werd duidelijk dat Mabel de vriendin was van Klaas Bruinsma / de Dominee.

Extra note bijlage:

Emma van Waldeck Pyrmont. (moeder van Wilhelmina?)

Men pretendeert dat deze Emma van twee zijde (moeder en vaders kant) afstamt van Nassau. Zelfs van die aanname klopt helemaal niets!

Ervan uitgaande dat tussendoor(ver voor de geboorte van Emma) géén "stand in" is gebruikt voor het verwekken van kinderen ziet de lijn er als volgt uit:

Via vaderskant van Emma: (George Victor van Waldeck Pyrmont 1831- 1893)

De grootmoeder van Emma was Emma van Anhallt-Bernburg-Schaumburg-Hoym(1802-1858)

En deze grootmoeder was een kleindochter van Carolina van (Oranje *) Nassau terwijl deze Carolina een dochter was (zegt men) van Willem IV.

Via moederskant van Emma: Helena van Nassau - Weilburg

De overgrootvader van Emma was Frederik Willem van Nassau Weilburg (1768-1816)

En deze overgrootvader was de zoon van Carolina van ( Oranje *) Nassau, die dan weer een dochter van Willem IV zou zijn geweest. (Maar echt niet!) Inderdaad is men primair geneigd te geloven dat zij van twee kanten zou afstammen van Oranje Nassau. De vraag is echter waarom heeft Carolina maar één naam en droeg zij niet zoals gebruikelijk in die kringen de tweede voornaam Wilhelmine. Heel eenvoudig men wist in die kringen dat zowel Carolina als haar broer Willem V een fake was,omdat Willem IV geen geslachtgemeenschap kon hebben door fimosis,waardoor de "stand in" stalmeester Douwe Idzard Sirtema van Grovenstins is gebruikt. PSP kamerlid Van der Spek (1980) noemde het huis van "Oranje" altijd al een biologische kunstgreep en bedoelde daar met name mee dat Willem V geen zoon van Willem IV zou zijn.Onder anderen was Willem IV zowel homosexueel als de aandoening fimosis gepaard gaande met chronische ontsteking van het preputium van de micropenis.Echter voor troonopvolging heeft men wel doen geloven dat Willem V een echte afstammeling was. Carolina zou als meisje volgens de Salische aanvankelijk nooit in aanmerking komen.(opvolging volgens de patriarchale mannelijke lijn)Ergo Emma is afstammeling van een stalmeester langs beide kanten,via de bastaard Carolina.Het * geeft aan dat de naam Oranje in deze zijlijn ook nog eens gepikt is omdat deze reeds in 1702 is uitgestorven. Zie www.oranjedna.blogspot.comWanneer later blijkt dat de latere Willem III niet de vader is van Wilhelmina en Juliana een dubieuze vader en zelfs vraagtekens zijn bij de moeder, heeft moet worden geconcludeerd dat deze familie "fake" is en Beatrix géén Koningin genoemd kan worden,hetgeen alle koninklijke besluiten hun rechtsgeldigheid aanvechtbaar maken.Wilhelmina en JulianaDe uiteindelijk vijf miskramen van Wilhelmina hingen samen met haar syfilis, naar buiten werd meegedeeld dat het tyfus was. Wilhelmina was in feite net als prins Hendrik tot na 1910 ook onvruchtbaar door haar syfilis. Na de "geboorte"(lees adoptie Juliana)probeerde Wilhelmina nogmaals ZELF een kind te krijgen.Dit werd de vijfde miskraam. Een effectieve behandeling van Syfilis was pas na 1910 mogelijk ,tenminste dat dacht men, middels het toen ontdekte middel Salvarsan. Wie is de biologische vader en nog belangrijker: Wie is de biologische (Soesterse) moeder van Juliana??Diagnostisering van syfilis werd eerst 1906 wereldkundig gemaakt (August Wassermann) Eerst op 31 augustus 1909 werd Salvarsan 606 (Arsphenamine) op een konijn uitgetest.

In 1910 werd het zeer giftige en niet werkende middel Salvarsan op de markt gebracht,tot eerst 1928 de penicilline werd ontdekt.De historicus Kikkert heeft zich wel eens laten ontvallen, dat na de zoveelste miskraam een kind werd geboren, met afwijkingen, ongeschikt als troonopvolger.De telg van Wilhelmina was bij de geboorte niet helemaal gezond en er diende een vervanging, middels ruil te komen en een familie in Soest voedde "gekke Klaartje"op waar de ouderen van Soest en Baarn nog over mee kunnen praten. Juliana zou zijn binnengebracht als baby van een burgervrouw uit Soest.

Het toeval wil dat rond 1960 een oudere dame de gehele dag in bejaardentehuis Nijenstede te Amersfoort verkondigde dat haar dochter koningin Juliana was.Deze dame had vroeger in Soest gewoond.

Is dat o.a. de reden voor weigering van een DNA onderzoek? In dit licht wordt het duidelijk, hoe Bernhard von Lippe,die hiervan op de hoogte moet zijn geweest, ongestraft er tientallen maîtresses op na kon houden.

Zie: https://herstelderepubliek.wordpress.com/2011/08/13/bernhard-de-streken-van-een-schavuit/

Volgens de oranje bril van Cees Fasseur: (of zijn dit weer propaganda en leugens?)

Zelfs aan het Nederlandse hof is met verbijstering gereageerd op de onthulling dat prinses Juliana een oudere broer had kunnen hebben. Zeven jaar voordat zij ter wereld kwam beviel Wilhelmina van een zoontje. De baby werd bijna vier maanden te vroeg geboren en overleed tijdens de bevalling die twee dagen en een nacht heeft geduurd. Toch blijft ook nu nog een aantal vragen onbeantwoord. Zoals: waar werd dit kind begraven? En waarom heeft het Nederlandse hof de geboorte van Wilhelmina's zoon ruim honderd jaar verborgen gehouden? Wilhelmina's lijfarts Roessingh maakt zich de grootste zorgen Aangekomen in Apeldoorn zag dokter Roessingh door welke helse pijnen Wilhelmina werd gekweld. In de hoop de baby te sparen en de zwangerschap te redden liet hij onmiddelijk de Utrechtse gyneacoloog Kouwer overkomen, die echter ook niets Wilhelmina kon doen. Prins Hendrik, die aanvankelijk niet van de zijde van zijn vrouw week, kreeg het zo moeilijk dat hij de zorg voor de koningin helemaal aan de behandelende artsen overliet. Hij kon het niet langer verdragen zijn echtgenote zo te zien lijden! Een dag nadat dokter Roessingh zijn familiebezoek abrupt had afgebroken zette bij Wilhelmina de bevalling in. Om 22:30 uur 's avonds werd zij moeder van een doodgeboren baby. De dokter maakt in zijn rapporten melding van een flinke jongen, die ook na de geboorte aan Wilhelmina werd getoond. Pas nu blijkt dat slechts een handjevol mensen op de hoogte is geweest van het drama, dat zich op de vierde mei in 1902 op Het Loo had voltrokken. Vermoedelijk is, om te voorkomen dat het trieste nieuws zou uitlekken, gekozen voor een intiem plekje in de tuin van Paleis Het Loo en aangenomen mag worden. De komst van haar dochter gaf Wilhelmina wat het moederschap betreft enorm veel zelfvertrouwen. Ze wilde graag dat Juliana nog een broertje of zusje zou krijgen en ruim twee jaar nadat haar dochter was geboren was Wilhelmina opnieuw in verwachting. Bijna twee maanden later volgde de vijfde miskraam. Steeds meer komen geluiden naar voren dat Juliana geen kind is van Wilhelmina, maar een "geruilde"dochter is van een moeder uit Soest. Een burger meisje dus zonder enig "blauw bloed" wat zou kunnen verwijzen naar het DNA van de Russische Tsaar. Zonder duidelijkheid van een DNA onderzoek ziet het er dus naar uit dat deze "koninklijke" familie niet alleen geen recht op de troon en vermogen heeft, maar heeft gefraudeerd over de afkomst.

Gepost door Pegasus op 09:17

(bron: https://jacobusderoma.blogspot.com/)

Oranje DNA

Zaterdag 17 september 2011

De Stamboom van "Oranje" ?

STAMBOOM VAN ORANJE

Hoe word je staatshoofd

Laten wij in eerste instantie op een rijtje zetten op basis waarvan iemand staatshoofd van een land zou kunnen worden. Hieronder een aantal mogelijkheden:

Iemand wordt door volksraadpleging voor de functie gekozen;
Iemand wordt op een andere, veel mindere democratische wijze gekozen, bijvoorbeeld via een parlement of een staatscommissie;
Iemand is als gevolg van hoge intelligentie als enige in staat de functie te vervullen;
Iemand kan door buitengewone gaven als beste in staat worden geacht de functie uit te oefenen;
Iemand is door bijzondere managementkwaliteiten als beste in staat een land te besturen;
Iemand is door zijn bijzondere sociale kwaliteiten de aangewezen persoon staatshoofd te zijn;
Een schatrijk persoon zou door omkoping zijn doel kunnen bereiken;
Door middel van een staatsgreep zou iemand zich de functie kunnen toeëigenen;
Er is op democratische wijze een wet tot stand gekomen waardoor iemand tot staatshoofd kan worden benoemd;
Er is zonder volksraadpleging een wet tot stand gekomen, waarin een bepaalde familie is aangewezen om het staatshoofd te leveren.

Welnu, naar onze mening benadert de laatste "optie" het beste de realiteit in ons land. In de grondwet van 1848 is vastgelegd dat op basis van erfelijkheid de nazaten van Willem Frederik, de zoon van de door de Patriotten verjaagde stadhouder Willem V Batavus[i], uitsluitend recht op de troon hebben.Maar dat houdt tegelijkertijd in, dat de familie die het staatshoofd mag leveren en de daaraan gekoppelde privileges geniet, een antecedentenonderzoek dient te ondergaan en op zijn minst de kandidaat te onderwerpen aan een psychologisch vooronderzoek. Bovendien moet onomstotelijk vast komen te staan dat de kandidaat aan de grondwetttelijk voorgeschreven eisen[ii] voldoet. In Artikel 26 Grondwet wordt bijvoorbeeld voorgeschreven, dat als de koning komt te overlijden voordat zijn opvolger is geboren, die nakomeling reeds automatisch is aangewezen als wettig troonopvolger. Geen twijfel bestaat er derhalve over, dat alleen een kind van de koning in aanmerking kan komen voor het erfelijk vervullen van het koningsschap en de functie van staatshoofd.Dat betekent dus, dat aan de hand van de stamboom van de familie "Van Oranje-Nassau" kan worden bepaald wie grondwettelijk in aanmerking komt en/of is gekomen voor de functie van staatshoofd, uit hoofde van het erfelijk koningsschap.

De stambomen soep

Daarom komen wij nu terug op de vraag hoe het nu mogelijk is, dat gerede twijfels bestaan omtrent de "interpretatie" van deze stamboom en wij er vast van overtuigd zijn, dat de wetgeving gebaseerd op deze stamboom van nul en generlei waarde zal blijken te zijn, mits door technologisch onderzoek een en ander kan worden weerlegd. Bovendien moet in acht worden genomen, dat de afstamming diende te geschieden volgens de mannelijke lijn.

(Salische Wet en Castiliaanse Stelsel)

De Lijn Willem van Oranje

Wat de Nederlanders psychologisch wordt aangepraat vanaf de eerste schoolklassen is, dat Willem van Oranje, de Vader des Vaderlands, de stamvader is van de dynastieke Oranje-Nassau familie, tot en met de kinderen van W.A de Overbodige. Dit is een aanname, die vaak op zijn beloop wordt gelaten, maar die echter door simpel onderzoek eenvoudig is te ontzenuwen. De huidige familie die het staatshoofd mag leveren stamt NIET af van Willem van Oranje. Is dit belangrijk? Nee, dit is niet belangrijk, want er is geen wet die refereert aan Willem van Oranje. Het is alleen belangrijk voor het in stand houden van het sprookje, de mythe van de verbondenheid van de huidige familie via Willem van Oranje met Nederland. Eerder publiceerden wij reeds over de ware aard van Willem van Oranje, maar ook van zijn achterkleinzoon, Stadhouder-Koning Willem III, de laatste telg van de dynastie, die in 1702 uit is gestorven. De titel Prins van Oranje ging formeel over op Lodewijk Armand II de Bourbon Conti.De wettige erfgenaam van Willem III (1702) was in eerste instantie zijn VOLLE neef Frederik III (1657-1713)keurvorst van Brandenburg en in tweede instantie Frans Lodewijk van Bourbon-Conti. In de geschiedenis boeken wordt vermeld dat Johan Willem Friso van Nassau Dietz als achterneef van Willem III de titel van prins van Oranje als enig erfgenaam erfde. Dit is een aperte leugen, want zelfs het Huis ten Bosch en Paleis Noordeinde vielen in Pruisische handen. In Engeland werd Stadhouder-Koning Willem III opgevolgd door Anne de zuster van zijn overleden vrouw Mary Suart, terwijl Frederik III, ook bekend als Frederik I Koning van Pruisen, zichzelf uitriep tot "Prins van Oranje" met een beroep op het testament van stadhouder die bepaalde dat bij het uitsterven van de mannelijke lijn van Oranje al zijn bezittingen zouden vererven op de nakomelingen van zijn oudste dochter Louise Henriëtte en wel uitsluitend de mannelijke lijn. En deze Louise Henriëtte was de moeder van Frederik I, koning in Pruisen. Het prinsdom Orange ging echter over op het huis Bourbon-Conti en in hun naam verdreef Koning Lodewijk XIV in 1703 alle protestanten en lijfde de stad in.Hoe duidelijk het testament van Stadhouder-Koning Willem III over de titel van Oranje naar Frederik III was, blijkt uit het feit dat door het aanvechten van dit testament Johan Willem Friso slechts Fl. 50.000,- (één zestiende deel) van het Fl. 800.000,- vermogen kreeg toegewezen.

De Lijn Jan de ZesdeVeel meer dan zijn broer Willem van Oranje is Jan de Zesde (vermeend)stamvader van het geslacht wat hier zo lang het staatshoofd heeft geleverd. De zoon de lijn van opvolging van Jan VI was Ernst Casimir die trouwde met Sophie van Brunswijk. Deze Ernst Casimir was het 12de kind en de 7de zoon van Jan VI en was van 1620-1632 stadhouder van Friesland. Dat is een vreemde situatie, want eerst in 1675 verklaarden de Staten van Friesland het stadhouderschap erfelijk voor het huis Nassau-Dietz. Daarnaast was Hendrik Casimir II Stadhouder in de republiek, maar hij liep over naar de Fransen in verband met een ruzie Willem van Oranje. Hij was dus naar toenmalige maatstaven een deserteur. Toen Stadhouder-Koning Willem III is overleden is na lang touwtrekken de lijn met terugwerkende kracht voortgezet over de enige link met Willem van Oranje, namelijk zijn kleindochter Albertine Agnes van Oranje. De juiste benaming van deze lijn is de Stamboom van Willem Frederik van Nassau Dietz. Deze lijn stopte bij de geslachtelijke afwijking van stadhouder Willem IV (hij leed aan fimosis), waardoor de dynastie genoodzaakt werd de hulptroepen in te roepen, n.l. Douwe Sirtema van Grovestins kon uitstekend overweg met de vrouw van de ongelukkige stadhouder. Is dit belangrijk? Nee, wettelijk gezien nog steeds niet, immers nergens wordt wettelijk gerefereerd aan Jan de Zesde of diens nakomelingen. Wel belangrijk is het om te weten dat de huidige vermeende "koninklijke familie" niet van Willem van Oranje afstamt, maar dus ook niet van Jan de Zesde van Nassau-Dillenburg, zijn jongere broer.

De Lijn Van Grovestins-Hannover

Willem V -Door de huwelijkse ingreep van Douwe Sirtema van Grovestins, vrijmetselaar te Leeuwarden en een tweede vader voor de latere stadhouder Willem V met treffende gelijkenis, zijn we genoodzaakt de lijn te benoemen als hierboven. Het is belangrijk om te weten dat de kleinzoon van Anna van Hannover en Grovestins de latere koning Willem I der Nederlanden is. Met deze door een staatsgreep aan de macht geholpen koning Willem I, die zichzelf in 1815 tot "soeverein vorst" uitriep, begint ook het grondwettelijk regelen van de erfopvolging. Ook de strekking van de Grondwet van 1848 verwijst expliciet naar salische wetgeving, hetgeen inhoudt, dat erfopvolging door de mannelijke lijn dient te geschieden. Deze lijn Van Grovestins-Hannover wordt voortgezet tot en met koning Willem III, die wegens zwaar doorgezette inteelt zijn kinderen en vrouw overleeft en vervolgens met de 41 jaar jongere Emma trouwt.De lijn

De Ranitz-Waldeck Pyrmont

----------------------------------------

S.M.S. De Ranitz

-------------------------------------

Zie: https://nl.wikipedia.org/wiki/Sebastiaan_Mattheus_Sigismund_de_Ranitz

Hoe belangrijk en invloedrijk de biologische vader van Wilhelmina(tenzijn DNA anders uitwijst), dhr. S.M.S. de Ranitz aan het hof was,blijkt uit de volgende gebeurtenis: Het betreft hier de opening van een expositie door Willem III.

Koning Willem III had een liaison gehad met een zekere Madelle d' Ambre en wilde daar zelfs mee trouwen,wat hem werd verboden. Nu was de Koning met madelle d'Ambre in aanmerking gekomen door bemiddeling van Madm. d'Agoitini, de vrouw van de voorzitter van het tentoonstellingscomité. Toen Z.M. vernam, dat die M.d'Agoitini President van het comité was, werd hij woedend en zeide hij, dat hij het verdomde de expositie te openen. Daar zaten de lui met de handen in het haar. De gezanten en de leden der verschillende comités waren aanwezig en wachtten de bepaling van het juiste uur en toen moest het comité hun mededelen, dat hun was gemeld, dat Z.M. de plechtigheid niet wilde bijwonen en de expositie niet zou openen. Natuurlijk grote woede van de zijde der gezanten, die expres voor de gelegenheid waren overgekomen en grote verlegenheid van het comité. Verscheidene gezanten waren zo woedend, dat zij order aan de exposanten hunner landen gaven, om de boel weer in te pakken en zich van deelneming te onthouden. Wat dacht die Koning van een landje als Nederland wel, dat hij de vertegenwoordiger van Engeland en Frankrijk en andere grote landen voor de gek kon houden. Dan maar alles sluiten en weg. Het comité was geheel verslagen. Sluiten der expositie nog voor die geopend was of halve deelneming, betekende voor hen pure perte der gestorte gelden, die besteed waren om de zaak in orde te brengen. Er moest dus iets op gevonden worden. Het comité vergaderde permanent en eindelijk werd besloten een brief aan de Koning te zenden, om hem te verzoeken alsnog van besluit te veranderen en de expositie te openen. Aan M. Kappeyne werd opgedragen een brief op te stellen, die dan door de heren van het comité ondertekend aan Z.M. die reeds in Amsterdam was, zou worden gezonden; staande de zitting werd een brief door M. Kappeyne opgesteld, maar toen de heren die onder de ogen kregen, vonden zij de brief in zo kraane bewoordingen gesteld, dat zij bezwaar maakten hun naam er onder te zetten, waarop Kappeyne, die voor geen kleinigheidje vervaard was zeide: "dan zet ik, als de heren het goed vinden alleen mijn naam er onder, in kwaliteit van Secretaris. Dit geschiedde en Kappeyne en verzocht en verkreeg toegang tot Jhr. de Ranitz. Deze was het met het comité eens, dat er iets moest geschieden. Hij lachte wel even toen hij de woorden onder ogen kreeg, vond de uitdrukkingen ook wel wat kras, maar verzocht de brenger van de brief even te wachten en hij zou onmiddellijk vragen de Koning te spreken. Toen Z.M. de brief inzag werd hij woedend, frommelde het papier in een bal en smeet die in een hoek van de kamer. Kalm raapte de Ranitz de brief op, streek die glaad en legde hem weer voor de Koning neer. Nog eens dezelfde manoeuvre en weer herhaling van de handeling van het glad strijken. Eindelijk nam de Koning een potlood en met een woedend gelaat werd dwars over de brief geschreven "accoord". Dat wilde dus zeggen, dat de Koning toegaf, de Ranitz had slechts de vorm te vinden.

Doordat deze koning Willem III aan syphilis leed, was hij niet in staat nageslacht te verwekken,althans niet meer op deze leeftijd, derhalve werd het tweede eskader hulptroepen ingeroepen, de ambtelijke secretaris van de koning S.M.S. de Ranitz.

(Hiervoor is ook als biologische vader Jhr.mr.Joan Roëll {1844-1914} genoemd, doch dit is om meerdere bekende redenen volkomen ongeloofwaardig)de toondoofheid van Wilhelmina en de Ranitz is meer overtuigend) {Voor het redden van de dynastie fraudeerde Willem III bij de aangifte in het bevolkingsregister, door niet naar de strekking van de Grondwet etc. te stellen dat op dinsdag 31 augustus 1880 des avonds om zes uur, Wilhelmina Helena Paulina Maria,mitsgaders datzelfde kind een dochter is van Hem, Willem Alexander Paul Frederik Lodewijk,koning der Nederlanden en Emma van Waldeck Pyrmont, terwijl hem bekend moet zijn geweest dat hij niet de biologische vader was en met die verklaring indruiste tegen de Grondwettelijke, regels Salische wet en Castiliaanse stelsel voor troonopvolging} Als gevolg van deze kunstgreep is Wilhelmina geboren en ontstond zo de lijn De Ranitz-Waldeck Pyrmont. Algemeen wordt aangenomen dat toondoofheid erfelijk is, Wilhelmina leed daar aan, De Ranitz ook, maar haar vermeende ouders niet. Wilhelmina huwde prins Hendrik, die bleek aan syphilis te lijden, als gevolg waarvan Wilhelmina vier miskramen op rij moest doorstaan, alvorens Juliana werd geboren.Hier stopt de lijn De Ranitz-Waldeck Pyrmont, immers door haar syphilis kon Wilhelmina geen kinderen krijgen, bekend is dat zij het Hendrik bijzonder kwalijk nam, dat hij die overdraagbare aandoening bij zich had en na Juliana volgde de laatste miskraam. Vanaf het begin is de geruchtenmachine op gang gekomen, dat Juliana door Wilhelmina is geadopteerd van een moeder uit Soest. Deze hardnekkige geruchten houden nog steeds aan en slechts DNA onderzoek kan uitsluitsel geven.Maar er is meer: Volgens Mr. Carry Hamburger van Knoops & Partners [de juridische bron] zou Maria (Claire) Jacoba Roovers die volgens de Burgerlijke Stand van de gemeente Ginneken is geboren 11 maart 1927 een onwettige dochter van Juliana zijn, echter door prins Hendrik in februari 1926 verwekt en actueel in november 1926 geboren.

----------------------------------

Maria Claire Roovers

------------------------------------------------------------

Juliana 20 april 1926 3 maanden zwanger?

------------------------------

De overname van de Oranje-rechten.

Met het verschijnen van Bernhard zur Lippe Biesterfeld is definitief een einde gekomen aan de oranje-dynastie of wat daar voor heeft door moeten gaan. De vrijheden die deze op zichzelf al chantabele prins zich heeft kunnen aanmeten, zijn als volgt te verklaren:

de wetenschap van de adoptie van Juliana;
de wetenschap van de criminele, seksueel-pedofiele escapades van Hendrik en het afkopen van schandalen door Wilhelmina;
de wetenschap dat De Ranitz de vader was van Wilhelmina;
De zaken die hij heeft geregeld voor deze nieuw opgezette dynastieke lijn zijn eveneens opvallend te noemen:•desertie en landverraad, voorafgaande aan de collaboratie met Nazi-Duitsland tijdens de bezetting;
het uitroeien van zoveel mogelijk "links" verzet vlak voor de bevrijding in 1945;
het samen met schoonmoeder Wilhelmina uitvoeren van de staatsgreep van 1945 ten behoeve van Juliana;
door connecties met Rothschild/Warburg/Mellon/Dupont elementen organiseren van subversieve activiteiten, zoals de Bilderberg conferenties, de Gladio-organisatie en het Wereld Natuur Fonds;
het arrangeren van huwelijken, zoals van zijn oudste dochter Beatrix met die vreemde Klaasje I en zijn oudste kleinzoon Willem Alexander met een vreemde Argentijnse.

Tenslotte

Waar we nu mee hebben te maken is een familie die het staatshoofd levert, maar die niets meer met de Oranje-Nassau's heeft uit te staan. Er hoeft wat ons betreft geen diepgravend onderzoek naar afstamming meer plaats te vinden. Er is nimmer bewijs geleverd door de huidige familie dat zij rechten kunnen laten gelden op 's lands hoogste positie. Grondwettelijk dienen zij af te stammen van koning Willem I. Zij hebben geweigerd het sluitende bewijs te leveren door geen DNA test ten behoeve van de identificatie van de Romanov Tsarenfamilie toe te staan. Alle twijfel kan op die manier worden weggenomen, maar men heeft het (heel verklaarbaar) niet willen doen...

Door de medeplichtigheid van de politieke kaste in dit land is het ondoenlijk om recht te halen via de normaal gangbare paden. Degene die de wetten tekent, zal geen wet tekenen die indruist tegen de (financiele) belangen van deze familie. Er is in dit land geen scheiding der machten. De grondwet is volledig verkracht door allerlei nood- en reparatiewetjes, waar het beruchte Koninkrijksstatuut er één van is. Er is géén Constitutioneel Hof , zoals in vrijwel alle andere landen ter wereld, om te waken over de grondrechten van de bevolking, de belastingbetalers, degenen die het circus financieren. Alle ambtenaren en bestuurders in openbare dienst zijn benoemd bij koninklijk besluit en dienen de eed van trouw aan de koning af te leggen. Nederland heeft geen regering maar een kabinet die slechts één familie ten dienste staat, op het moment dat hun belangen in het geding zijn. Er is nog nooit een wet getekend door het staatshoofd, die tegen het belang van hetzelfde staatshoofd in gaat.

Bij bezuinigingen wordt de werkende burger verder uitgemolken, de grote corporatieve multinationals betalen in dit land al geen belasting meer. Het staatshoofd met de vele petten dient de burger niet, maar slechts haar eigen belang.Terug naar de stamboom-verzameling.Met een stamboom zoals we die boven hebben omschreven is de kans dat honderduizenden Nederlanders met recht op de troon even groot mag worden ingeschat. Iedereen heeft een stamboom en gegarandeerd, dat we elkaar ooit eens ergens in de middeleeuwen tegen komen. Maar wij zouden ons er voor schamen om in één adem met deze kliek te worden genoemd. Ze hebben van hun stamboom door de eeuwen heen een machtige puinhoop gemaakt, er is mee gefraudeerd en er worden sprookjes aan opgehangen, tenzij onafhankelijk DNA onderzoek anders uitwijst.

Wat ons betreft is die verzameling genetisch uit elkaar gefokte en administratief weer in elkaar gefrommelde verzameling "koninklijke" stambomen verworden tot………. een bosje kreupelhout, meer niet.

Note:

Wilhelmina kreeg voor 1909 vier miskramen die samen hingen met haar aannemelijk syfilis.(Op 4-5-1902 zou een zoon dood geboren zijn) Naar buiten werd meegedeeld dat tyfus de oorzaak was. Syfilis of Lues Venera had in die tijd een noodlottige afloop en door litteken weefsel onvruchtbaarheid. April 1909 was er volgens geluiden sprake van adoptie van Juliana. Diagnostisering van syfilis werd eerst 1906 wereldkundig gemaakt (August Wassermann) Op 31 augustus 1909 werd Salvarsan 606 (Arsphenamine) op een konijn uitgetest en in 1910 werd het zeer giftige en niet werkende middel Salvarsan op de markt gebracht en probeerde Wilhelmina nogmaals een "eigen"kind te krijgen. Dit werd de vijfde miskraam. Tenslotte werd eerst in 1928 het werkende middel penicilline ontdekt.

Een wederom ongeloofwaardig verhaal welke eerst nu, in 2011, de ronde doet moet ons doen geloven dat een dierenarts Dr. Poels, Hendrik van zijn syfilis heeft afgeholpen, zodat Juliana verwekt kon worden. Honderd en twee (102) jaar later,wanneer de roep om DNA bewijs groter is geworden, wordt de "koninklijke"propaganda machine in werking gesteld om alsnog te redden wat er te redden valt, terwijl het heel éénvoudig en snel kan worden aangetoond middels onafhankelijk DNA onderzoek. Waarom dit niet gebeurt kunt u raden.In 1901 trouwde Wilhelmina met Hendrik van Mecklemburg Schwerin. Maar met dit huwelijk dreigde het element "Nassau" uit de naam "Van Oranje Nassau" verloren te gaan. Door (ten onrechte) een beroep te doen op een verdrag uit 1736 werd dit voorkomen. Dit verdrag was een soort convenant, afgesproken tussen de verschillende takken van het Huis Nassau, dat de naam te pas en te onpas mocht worden gebruikt door afstammelingen van dat Huis Nassau. Wilhelmina was echter geen bloed afstammeling(lees biologisch kind) van het huis Nassau,zoals we hierboven beschreven. Ook hier werd weer gekunsteld met namen als "van Oranje"en "Nassau". Beide namen zijn derhalve onrechtmatig toegeëigend.

Door de volgende zaak met dit in het achterhoofd te interpreteren, moeten wij tot de conclusie komen, dat er alle mogelijke moeite is gedaan om de werkelijkheid bij ons weg te houden. Want bij koninklijk besluit (besluit 8 jan. 1937 No 5 en besluit 26 oktober 1937 Stb 5) heeft Wilhelmina in 1937, vlak voor het huwelijk van Juliana met Bernhard zur Lippe B. bepaald, dat alle kinderen van prinses Juliana de naam "Van Oranje Nassau" zou worden gedragen, "met en benevens den naam, welke Zij aan het Geslacht van Hunnen Vader ontlenen".

Maar hoe zat dat dan met Juliana? Moest zij dan niet de naam Harer Vader dragen? Moest zij dan niet de naam hebben "Prinses" ("van Oranje Nassau Von Mecklemburg-Schwerin"?) M.a.w. wie is de vader van Juliana en misschien nog belangrijker, wie is de moeder. De rechten van geadopteerde (bastaard) kinderen werden eerst na de geboorte van Wilhelmina en Juliana en zelfs Beatrix van kracht. De huidige familierechtelijke betrekkingen genoemd in artikel 197 van het Burgerlijk Wetboek werden door Juliana in een overgangsWet bekrachtigd op 3 april 1969 in het nieuw Burgerlijk Wetboek. Eerst in een WET van 14 maart 2002, houdende regeling van het conflictenrecht inzake de familierechtelijke betrekkingen uit hoofde van afstamming (Wet conflictenrecht afstamming) werden naast de strekking van de Grondwet nadere regels toegevoegd,welke voor betreffende datum dus NIET van kracht waren.

In 1983 werd de erfopvolging tevens (wederom in eigen belang) aangepast in:

Het koningschap gaat over op de wettige nakomeling van de koning, waarbij het oudste kind voorrang heeft. Sinds 1983 wordt er geen onderscheidt meer gemaakt tussen zonen en dochters. (Vóór deze datum dus duidelijk wel)

Extra note:

Er wordt nog graag geschermd met de stamboom van Emma van Waldeck Pyrmont (moeder van Wilhelmina). Deze Emma zou zowel via de bloedlijn van haar vader als via die van haar moeder van Willem IV afstammen via diens dochter "prinses"Carolina (van Oranje). We onderzoeken die bloedlijn en constateren het volgende;

Inderdaad is men primair geneigd te geloven dat zij van twee kanten zou afstammen van Willem IV (1711-1751)

De vraag is echter waarom heeft Carolina maar één naam en droeg zij niet zoals gebruikelijk in die kringen de tweede voornaam Wilhelmine.

Heel eenvoudig men wist in die kringen dat zowel Carolina als haar broer Willem V een bastaard was, omdat Willem IV geen geslachtgemeenschap kon hebben door fimosis, waardoor de "stand in" stalmeester Douwe Idzard Sirtema van Grovenstins is gebruikt. PSP kamerlid Van der Spek (1980)noemde het huis van "Oranje" altijd al een biologische kunstgreep en bedoelde daar met name mee dat Willem V geen zoon van Willem IV zou zijn.Onder anderen was Willem IV homosexueel en had de aandoening fimosis gepaard gaande met chronische ontsteking van het preputium van de micropenis.Echter voor troonopvolging heeft men wel doen geloven dat Willem V een echte afstammeling was. Carolina zou als meisje overigens volgens de Salische Wet nooit in aanmerking kunnen komen.(opvolging volgens de patriarchale mannelijke lijn en daarnaast werden bastaard kinderen volledig uitgesloten).

Tijdens een interview gaf de ECHTE oranje kenner Jan Kikkert reeds te kennen dat de familie van Amsberg GEEN nazaat zijn van Nassau noch van Oranje.

Emma was niet meer dan een afstammeling van een stalmeester langs beide kanten,via de bastaard Carolina, die men voor het gemak maar Carolina "van Oranje" noemde.Daarnaast zou Emma naar de strekking van de Grondwet indien zij wel van de juiste bloedlijn was voorzien als vrouw geen enkele aanspraak op de troon kunnen maken. Zelfs niet als regentes.Omdat er in 1890 nog geen mogelijkheid was voor DNA onderzoek in de huidige vorm,was het schijnbaar mogelijk middels fraude Staatshoofd te worden en is er sprake geweest van een onbewuste Staatsrechtelijke dwaling die in de huidige tijd op grond van artikel 42 lid 2 G.W. en in het verlengde artikel 119 resp. 178, DNA onderzoek vereist.Naschrift

Prins Henrik moest slechts dat doen waarvoor hij was ingehuurd, er voor zorgen dat Wilhelmina kinderen kreeg .Dit inhuren wordt nog eens verduidelijkt als opmerkelijk en tevens veelzeggend is dat Wilhelmina vlak na de oorlog het huwelijkscontract (waarschijnlijk een morganatisch huwelijk) tussen haar en Hendrik terug kreeg van een hoge Duitse Militair. En daar schortte het hem nu juist aan, zo bleek. De eerste periode van het huwelijk leek zo hoopvol. Wilhelmina bleek al gauw in verwachting te zijn, maar ze kreeg een miskraam als gevolg van een besmettelijke ziekte. Tyfus, liet men "naar buiten" weten.(aannemelijk is dat het hier ging om syfilis) Haar vroegere minister-president hoorde van de gebeurtenis in de "zijlijn" en schreef in zijn dagboek er over: "... 13 April 1902. De Koningin schijnt ongesteld te zijn, althans de prins die naar IJmuiden zou gaan, heeft dit afgezegd en zijn broeder Paul, die bij hem logeerde, laten vertrekken. Wat kan dat wezen?...". Tyfus dus, maar er werd gefluisterd dat er iets heel anders aan de hand was. De prins zou voor zijn huwelijk "op reis" een "galante ziekte" hebben opgelopen. Er komt als er enige jaren verstrijken en er geen kinderen uit hun huwelijk worden geboren, een heel geruchtencircuit op gang. Immers, van de komst van kinderen hangt de voortzetting van de dynastie, van het "Huis van Oranje-Nassau" af. Bovendien heeft Wilhelmina in die kritieke eerste periode van haar 50-jarige regering een eerste minister die zij hooglijk wantrouwt. Hoewel in het openbaar een vurige aanhanger van de koningin, is deze man, de alwetende, arrogante Abraham Kuijper, van mening dat met koning Willem III het Oranjehuis is uitgestorven en dat na hem het land eigenlijk een republikeinse staatsvorm had moeten krijgen en dan natuurlijk met hem als eerste president.

In interne kring van Dr.Kuijper is dat bekend en men schijnt het Wihelmina overgebriefd te hebben. "Hij is een tegenstander van mijn Huis", heeft zij zich eens laten ontvallen en tegen intimi zo wordt verteld, heeft zij zich nog anders geuit: "Ik haat die man!".Dat hierna de Carière van Abraham Kuiper in 1905 een halt wordt toegeroepen en niet meer in de Tweede Kamer verschijnt om daarna in 1909 nog eens in opspraak kwam door de zogeheten lintjesaffaire, waarmee werd voorkomen dat Kuiper nog eens een openbaar ambt ging bekleden zal duidelijk zijn.

Troelstra heeft tevergeefs geprobeerd om politieke munt uit deze zaak te slaan.

Intussen krijgt in die eerste jaren van de twintigste eeuw ook de internationale diplomatie belangstelling. Toen er na die eerste van april 1902 nog een paar miskramen volgden, werd er ten eerste hevig geroddeld over de "gezondheid" van de prins en ten tweede werd er hevig gespeculeerd over de troonopvolging, mocht de koningin kinderloos blijven. Reeds in 1902 hield men rekening met een onverhoopt overlijden van de koningin. De toenmalige vice-president van de Raad van State, de Nederlandse "onderkoning" van dat moment, Jhr.mr. Johan Willem Meinard Schorer pakt in een brief aan minister Kuijper de koe bij de horens als hij hem schrijft dat in dat geval onmiddellijk krachtens artikel 45 1-ste lid van de grondwet, de Raad van State collectief alle bevoegdheden van het staathoofd toevallen. De jonkheer lijkt er niet zeker van te zijn dat minister Kuijper dat ook weet, of wel wil weten.

Wel werd de ernst van de gezondheidstoestand van de koningin zoveel mogelijk verzwegen en is nooit officieel melding van haar ziekte gemaakt voor ze "hersteld" was, maar dat hield het roddelcircuit niet tegen, integendeel!

Vooral de Duitse familieleden die volgens de toenmalige troonopvolgingswet - die van 1887 - rechten op de troon hadden, kwamen in beweging. Toen er jaren verstreken werd een kinderloos huwelijk steeds waarschijnlijker. Koningin Wilhelmina en prins Hendrik waren 7 jaar en bijna drie maanden getrouwd toen hun eerste en enige kind werd geboren.

De geboorte, maar aannemelijker de adoptie van Juliana Louise Emma Marie Wilhelmina, maakte aan alle speculaties over een troonopvolging door wie van de verre of minder verre Duitse familieleden dan ook, een definitief einde. Want, in 1922 werd de troonopvolging, nu zonder ongewenste Duitse inmenging, zodanig veranderd dat alle personen behalve Juliana en haar eventuele afstammelingen, van troonsopvolging werden uitgesloten.

Opmerkelijk is het volgende, hetgeen aansluit bij een onvruchtbaarheid van Wilhelmina en adoptie van Juliana: De historicus Kikkert heeft zich wel eens laten ontvallen, dat na de zoveelste miskraam een kind werd geboren, met afwijkingen, ongeschikt als troonopvolger. Juliana zou zijn binnengebracht als baby van een burgervrouw uit Soest.

Het toeval wil dat rond 1960 een oudere dame de gehele dag in bejaardentehuis Nijenstede te Amersfoort verkondigde dat haar dochter koningin Juliana was. Deze dame had vroeger in Soest gewoond en werd vervolgens van de buitenwereld afgeschermd, net zoals De huisgynaecoloog van de "oranjes" juni/juli 2011 door politie, advocaat en deurwaarder van zijn bed werd gelicht en per ambulance naar een psychiatrische inrichting afgevoerd om volledig afgeschermd van de buitenwereld te voorkomen dat hij uit de school zou klappen, naar wij aannemen.

Zie ook de volledigheid op: www.jacobusderoma.blogspot.com

(bron: https://oranjedna.blogspot.com/)

FOTOGALLERY

Militaire Willemsorde vernoemd naar Willem met de Hoorn

Op 4 december reikte koning Willem-Alexander de Militaire Willemsorde uit aan majoor Gijs Tuinman. De majoor ontving de hoogste militaire onderscheiding voor moed en dapperheid tijdens missies in Afghanistan. In tegenstelling tot wat veel mensen denken, is de Militaire Willemsorde niet vernoemd naar koning Willem I, maar naar Willem met de Hoorn (752-812).

De Militaire Willemsorde is de hoogste Nederlandse militaire onderscheiding. In 1815 werd de onderscheiding door koning Willem I ingesteld om dappere soldaten en burgers te kunnen onderscheiden na de slag bij Waterloo. In tegenstelling tot wat vaak gedacht wordt, is de orde niet vernoemd naar koning Willem I, maar naar een veel ouder persoon: Willem met de Hoorn (752-812), ook bekend als Guillaume d'Orange of Willem van Gellone. Hij was hertog van Aquitanië, graaf van Toulouse en de eerste graaf van Orange.

Familie van Karel de Grote

Over Willem met de Hoorn doen veel verhalen de ronde. Hoeveel van die verhalen op waarheid berusten, is niet bekend. Volgens deze verhalen was hij een telg van een familie uit de hoge adel. Hij zou een kleinzoon zijn geweest van Karel Martel en een neef van Karel de Grote. Die laatste gaf Willem de voogdij over zijn zoon Lodewijk de Vrome. Daardoor mocht Willem zich, totdat Lodewijk meerderjarig werd, graaf van Aquitanië noemen.

Graaf van Orange

Willem met de Hoorn stond dichtbij Karel de Grote. In die hoedanigheid was hij betrokken bij een aantal veldtochten tegen de Saracenen. Tijdens de gevechten verloor hij een stuk van zijn neus, wat hem de bijnaam Guillaume au Court Nez, Willem met de Korte Neus opleverde. Dat verbasterde tot Guillaume au Cornet, Willem met de Hoorn. In 803 zou hij tijdens een van de veldtochten Barcelona veroverd hebben. Tijdens een andere veldtocht veroverde hij de streek rond Orange. Dat gebied kreeg hij in leen van Karel de Grote, waardoor Willem zich de eerste graaf van Orange kon noemen.

Willem met de Hoorn en het huis Oranje-Nassau

Willem met de Hoorn is niet de stamvader van het huis Oranje-Nassau, ondanks dat de naam anders doet vermoeden. Keizer Frederik Barbarossa verhief het gebied Orange in 1182 tot een soeverein prinsdom, waarmee de graven zich prins mochten noemen. Doordat een aantal nazaten alleen dochters kregen, ging Orange meerdere keren over op andere adellijke families. In 1530 was Orange op die manier in handen van de familie Chalôn. De laatste telg uit die familie stierf echter kinderloos. Hij liet het gebied na aan René van Nassau, die het prinsdom weer naliet aan zijn neef: Willem van Oranje. Onze 'vader des vaderlands' was waarschijnlijk dus geen directe bloedverwant van zijn 700 jaar oudere naamgenoot, hij erfde alleen de titel Prins van Oranje.

(bron: https://isgeschiedenis.nl/nieuws/militaire-willemsorde-vernoemd-naar-willem-met-de-hoorn)

Paus Adrianus VI van Utrecht komt (vanuit zijn ziel) in opstand

Adrianus VI was de enige Nederlandse paus ooit. Hij was een internationaal bekende Utrechter die alle groten der aarde van die tijd kende:
Karel V, Luther, Erasmus….

Adrianus was rechtlijnig in de leer en had zich tegen schending van het celibaat gekeerd. J. Bijloos schrijft in zijn boek Adrianus VI,

De Nederlandse paus dat het lichaam gezwollen was en snel tot ontbinding overging, wat zou duiden op vergiftiging.

Dit duidt op een ARSENICUM VERGIFTIGING, waarmee ook keizer Napoleon Bonaparte van het Eerste Franse Keizerrijk is vergiftigd en na hem nagenoeg alle acht miljard wereldbewoners zijn vergiftigd of nog worden vergiftigd.

(1544-heden) Huis van Oranje-Nassau. Het huis Oranje-Nassau werd voor het eerst genoemd in 1544, toen Willem I, graaf van Nassau-Dillenburg (1533-1584), beter bekend als Willem van Oranje of Willem de Zwijger, het Zuid-Franse prinsdom Orange erfde van zijn neef René van Chalon (officieel René graaf van Nassau en prins van Chalon-Oranje), de zoon van Willems oom Hendrik III.