Op 24 november 1994 stapten Scholte en Hoogendijk bij de Laurierstraat in Amsterdam in zijn donkerblauwe BMW 525i. Kort nadat hij was weggereden, ontplofte een handgranaat onder de auto. Scholte raakte zwaargewond. Zijn beide benen moesten boven de knie
worden geamputeerd. Hoogendijk, die van Scholte in verwachting was,
kreeg een miskraam. De dader van de aanslag is nooit gevonden. Een van de theorieën was dat de aanslag was bedoeld voor de advocaat Oscar Hammerstein,
maar dat de dader zich in de auto had vergist. Hammerstein reed in
eenzelfde type BMW, van dezelfde kleur, en met bijna hetzelfde
nummerbord, die in de buurt stond.
Andere theorieën houden verband met het schimmige milieu van kunstenaars, cocaïnedealers en witwaspraktijken waarin Scholte zich indertijd zou hebben bewogen, door Joost Zwagerman beschreven in zijn roman Gimmick! (1989). De aanslag zou een afstraffing zijn geweest voor gokschulden, cocaïneschulden of niet nagekomen verplichtingen.
Scholte zelf beschuldigde aanvankelijk een collega-kunstenaar, de aan de zelfkant levende fotograaf Paul Blanca. Later gaf hij de dichter Koos Dalstra
herhaaldelijk de schuld. Dalstra begon daarop een smaadzaak tegen
Scholte. Toen Scholte een schikkingsvoorstel - een boete van drieduizend
gulden - niet betaalde ging het Openbaar Ministerie over tot vervolging.
Het OM moest delen uit dagboeken van Dalstra overleggen waarin deze
schreef dat Scholte dood moest. Dalstra eiste een schadevergoeding van
circa 20 duizend gulden. Scholte werd op 10 juli 2000 veroordeeld tot een boete van 2.500 gulden en een schadevergoeding van 5.000 gulden. In hoger beroep werd hij tot 500 gulden boete veroordeeld. Scholte verloor de zaak tot de Hoge Raad aan toe.
In 2019 verklaarde Scholte in een interview te weten wie de daders waren.
Begin februari 1995 richtte Scholte een Comité van Waakzaamheid op, naar het Comité van Waakzaamheid dat Menno ter Braak en E. du Perron in de jaren dertig oprichtten tegen het opkomend nationaalsocialisme. Het idee was Scholte aan de hand gedaan door Felix Rottenberg.
Dit comité zou een politieke beweging moeten worden, maar het
initiatief stierf een stille dood. Scholte vertrok datzelfde jaar weer
naar Japan, ter voltooiing van de muurschildering Après nous le déluge. Vervolgens verhuisde hij naar Tenerife.
Hoogendijk en Scholte gingen in 1997 uit elkaar. Scholte hertrouwde
later en woont met zijn vrouw en twee kinderen sinds 2003 weer in
Nederland. In 2021 woont hij bij zijn moeder, weer in de kamer waar hij
op zijn 17e uit wegliep. Hij is nog samen met zijn vrouw.
(bron en meer informatie: https://nl.wikipedia.org/wiki/Rob_Scholte)