De betrokkenheid van overheidsfunctionarissen bestaat uit het verdraaien van feiten, het verzwijgen van waarheden en het vertellen van leugens.
Tip: Bestudeer ook deel 1, 2 en 3 van "Her majesty's Secret Service"
DE CRIMINELE RECHTSSTAAT NEDERLAND
Deel 1: https://capoditutticapi007.blogspot.com/
INFILTRATIE RECHTSSTAAT NEDERLAND
Deel 2: https://capoditutticapi008.blogspot.com/
MISDADEN TEGEN DE MENSELIJKHEID
Dossier Bart van Well: https://www.bvwfoundation.com/dossier-bart-van-well/
Wim Dankbaar: "Dit artikel is een tegenwicht op de misselijke lawine van pure leugenachtige Staatspropaganda die over mij is uitgestort zonder wederhoor. Zoals bijvoorbeeld door Staatsjournalist Chris Klomp: https://www.ad.nl/binnenland/waarom-moeder-vermoorde-marianne-vaatstra-nog-steeds-moet-strijden~a9de6506/"
Artikel Wim Dankbaar: https://rechtiskrom.wordpress.com/2022/09/06/boodschap-voor-maaike/
In het bovenstaande artikel is letterlijk de volgende tekst te lezen:
"Inmiddels wil ik toch een keer uitleggen wat ik van Maaike vind. En dat is niet veel goeds meer. Het werd me afgeraden door diverse mensen, onder meer mijn zus en Gerard Veenstra. Als ik zeg dat ik Maaike toch wel veel kwalijk neem, dan is hun antwoord: "Die arme Maaike kan er niets aan doen, zij heeft geen keus". Maar daar ben ik het toch niet mee eens. Die keus had en heeft ze wel! Uit haar naam is mijn hele vermogen afgepakt door een zeer corrupte advocaat Yehudi Moszkowicz en een dito rechtssysteem. Ik ben zo'n beetje helemaal kapot gemaakt door hetzelfde justitie dat zij zo veracht. Voor zichzelf verantwoordt zij dat door zich wijs te maken dat zij er niks aan kan doen, omdat haar kinderen nu eenmaal belangrijker zijn. Die kinderen hebben immers gezegd: Als jij geen afstand neemt van Klaske en Wim, dan verbreken wij het contact met je en krijg je je kleinkinderen niet meer te zien. Dat een moeder zwicht voor zulke chantage van haar eigen kinderen kun je al de nodige vragen bij hebben, maar is misschien nog wel enigszins te begrijpen. Maaike liegt zichzelf voor dat als zij zich er niet meer mee bemoeit, haar ook geen blaam treft voor de totale vernietiging van Wim. Wim die haar steun en toeverlaat was, haar hoop in bange dagen, totdat Jasper werd opgepakt en haar kinderen zeiden: Nu is het afgelopen met Wim en Klaske en de rest van die "bende". Dat dagboek van jou mag onder geen beding openbaar worden, want wij scharen ons achter het leugenverhaal van justitie!
Nu moet men ook meenemen dat Maaike mij helemaal nooit heeft verteld dat
haar kinderen het niet waarderen dat zij zich sterk maakte om samen met
anderen de leugens en oneerlijkheden in het onderzoek bloot te leggen.
Van die kinderen heb ik dat ook nooit gehoord.
Op het eerste gezicht denkt men misschien: Een miljoen verliezen is natuurlijk vervelend, maar het is helemaal erg als je dat verliest omdat je iets goeds probeerde terug te doen voor de samenleving en vooral voor Maaike zelf. Die vernietiging is niet te onderschatten. Want het is natuurlijk veel meer dan een miljoen verliezen. Het is ook je pensioen kwijt zijn! Het is ook je vooruitzicht van een leuke oude dag kwijt zijn! Maaike is 100% verantwoordelijk voor mijn downfall! Ze doet wel of ze er part noch deel aan heeft, maar niets is minder waar! Wat Maaike doet, is weinig anders dan een kind zien verzuipen en geen poot uitsteken! Sterker nog, ze heeft het kind zelf in het water gegooid! Hoe verraderlijk kun je zijn? En dan ben je zelf een moeder van een vermoord kind? Maaike had al 9 jaar haar vinger in de lucht kunnen steken om te zeggen: Het klopt niet wat ze met Wim doen! Maar wat doet Maaike? Ze houdt haar mond! Terwijl ze wel weet dat het uit haar naam gebeurt! Nu heeft Maaike eindelijk de "rust" die ze zo graag wilde? Omdat ze nu gelooft dat Jasper Steringa de moordenaar van haar dochter is? Oh? Maar Wim kan bewijzen dat ze dat helemaal niet gelooft? Wat een rust toch Maaike? Waarom heb je niet ook die Macchiavelli prijs opgeëist? Hoe fout ben jij wel niet, Maaike? Je houdt niet alleen je mond, je helpt er willens, wetens en bewust aan mee om mij te vernietigen! Alleen maar omdat die kutkinderen van je je chanteren! Dat ga ik ook nog wel even bewijzen! Ik hoop maar dat je inderdaad gelovig bent! Dan kan je straks in het het hiernamaals je gedrag naar Wim aan Marianne uitleggen! Ik heb nog veel meer! Maar eerst maar even dit!"
Willem Jan (Wim) Dankbaar richtte in 1989 na een korte carriere als verkoper van computers, met twee vrienden Computer Connections op, een bedrijf in computerrandapparatuur. Het drietal bouwde het uit tot een onderneming met vestigingen in Nederland, Duitsland, Frankrijk, Engeland, Zwitserland en Amerika. In 1998 vond Wim het welletjes en liet hij zich uitkopen. Zijn partners zetten de onderneming voort onder de naam Freecom, dat onlangs werd overgenomen door het Japanse conglomeraat Mitsui. Vervolgens was hij betrokken bij het management van twee startups, onder meer een bedrijf dat via Internet financiële informatie over beursgenoteerde bedrijven aanlevert.
Het onderzoek naar de moord op John F. Kennedy.
(Zie ook ons persbericht hieronder.)
Wim Dankbaar produceerde documentaires, schreef een boek en onderhoudt de website jfkmurdersolved.com. Onder meer interviewde hij James E. Files, de man die heeft bekend het fatale schot op JFK vanaf de "grassy knoll" te hebben afgevuurd. Sinds november 2014 wordt één van zijn documentaires "I killed JFK" elk weekend uitgezonden door de Amerikaanse TV zender Newsmax.
Dankbaar werd gefascineerd door situaties waarin overheden hun
eigen volk bedriegen. Vanuit die motivatie raakte hij ook betrokken bij
het particuliere onderzoek naar de moord op Marianne Vaatstra.
Bron tekst: https://www.bol.com/nl/nl/p/het-verboden-dagboek-van-maaike-vaatstra/9200000022439275/
Lees het volgende artikel in het Algemeen Dagblad van 5 mei 2016:
https://www.ad.nl/binnenland/publicist-legt-beslag-op-aow-moeder-vermoorde-marianne~a1840a48/
Daarin staat het volgende geschreven:
Publicist Wim Dankbaar heeft beslag laten leggen op de AOW-uitkering van de moeder van de vermoorde Marianne Vaatstra. Na drie weken besloot hij het weer op te heffen. Dankbaar voert al geruime tijd een juridische strijd met Maaike Terpstra, die eerder voor 200.000 euro beslag liet leggen op zijn bankrekening omdat Dankbaar illegaal uit haar dagboek publiceerde. De publicist liet vervolgens op zijn beurt beslag leggen omdat hij een deel van zijn geld terug wil hebben.
Omroep Brabant schreef onder deze video:
Hans Mauritz uit Dongen is mede-auteur van 'Het Verboden Dagboek van Maaike Vaatstra'. De titel van het boek doet eer aan, want het boek is nu ook echt verboden door de rechter. Het gerechtshof in Amsterdam vindt dat het auteursrecht van de moeder van het vermoorde meisje Marianne Vaatstra is geschonden. De auteur heeft het boek op eigen initiatief dan maar verbrand.
Remco Jaasma schreef hierop de volgende reactie:
Wim Dankbaar schrijft al jaren op zijn eigen website over de moord op Marianne Vaatstra (16) in 1999. Volgens Dankbaar is de top van Justitie betrokken bij het uit de wind houden van de echte daders. De rechtbank heeft naar zijn mening de verkeerde moordenaar (Jasper S.) veroordeeld door vals spel van het Openbaar Ministerie en het Nederlands Forensisch Instituut.
De
advocaat van de moeder, Yehudi Moszkowicz, liet eerder al beslag leggen
op 200.000 euro van Dankbaar om de verbeurde dwangsommen uiteindelijk
ook te kunnen innen. Nadat een rechter oordeelde dat een deel van die
dwangsommen wegens mogelijke verjaring eerst terug moest worden gegeven
aan Dankbaar, legde de publicist beslag op de bescheiden uitkering van
de moeder en op de zakelijke rekeningen van Moszkowicz en zijn kantoor.
Het beslag op de uitkering heeft volgens de raadsman diepe indruk
gemaakt op de moederBoek.
Wim Dankbaar zelf zegt een eerlijke strijd te strijden. Volgens de man staat Maaike Terpstra namelijk volledig achter de inhoud van zijn boek en zijn het louter haar kinderen die tegen hem procederen. Dankbaar zegt in een reactie dat de beslissing om beslag te laten leggen op de uitkering van de moeder niet te ver gaat. ,,Het was op advies van de deurwaarder. En het was omdat onduidelijk was waar mijn geld stond. Voor hetzelfde geld had hij dat overgemaakt op haar bankrekening. Op een gegeven moment werd duidelijk dat het nog op zijn derdenrekening stond, toen heb ik het beslag eraf gehaald.''
Volgens de advocaat snijden de argumenten van de publicist geen hout. Hij overhandigde tijdens een van de rechtszaken een handgeschreven en ondertekende brief van Maaike Terpstra, waarin ze stelt dat zij wel degelijk opdracht heeft gegeven voor de rechtszaken en om rust vraagt.
In
de brief schrijft de moeder dat Dankbaar zich niet aan de uitspraken
van de rechters heeft gehouden en dat hij de boetes dus gewoon moet
betalen. 'Als ik hem daar niet aan zou houden, zou hij nooit meer
stoppen, ik wil dat hij mij met rust laat en accepteert dat ik zijn
mening niet deel. Het is een leugen dat ik het eens zou zijn met zijn
boek. Ik heb het niet gelezen en ga dat ook niet doen. Ik wil dat
Dankbaar stopt en mij en mijn kinderen met rust laat'.
De
strijd tussen Dankbaar en Maaike Terpstra blijft maar voortwoekeren. Er
zijn inmiddels al zeker zes rechtszaken gevoerd. Dankbaar sleepte
Moszkowicz onlangs nog voor de tuchtrechter, maar die wees zijn klachten
af. Er loopt nog een hoger beroep tegen die uitspraak.
Afgelopen woensdag oordeelde een rechter in kort geding dat het aannemelijk is dat Dankbaar en zijn mede-auteur samen voor 200.000 euro aan 'boetes' moeten betalen en dat het beslag van Dankbaar op de rekeningen van Moszkowicz grotendeels niet deugen en moeten worden opgeheven.
De advocaat van
Maaike Terpstra Moszkowicz
heeft naast het enorme geldbedrag ook beslag laten
leggen op de 415 m2 grote villa van Dankbaar in Overveen. Op de zeer
riante woning met zeven slaapkamers en twee badkamers rust een hypotheek
van 600.000 euro en het pand staat te koop voor 1,6 miljoen euro. Dankbaar vergaarde zijn fortuin als internetondernemer.
Lees Waarschuwing...!!!
Lees Waarschuwing...!!!
Wanneer
voldoende jurisprudentie ontstaat dat bij een journalistiek opgetekende
wetsovertreding of melding van fraude er geen wederhoor vooraf is
toegepast, dan kan de klager een proces tegen de krant, omroep of blad
starten met een voorgeprogrammeerde veroordeling tot het betalen van
grote schadebedragen.
De actualiteit en persvrijheid wordt daarmee de nek omgedraaid, want de media zullen de les hardhandig leren ten gunste van de klager of wetsovertreder die er zelfs 'big business' van kan maken.
Projecteer op uzelf wat op 27 juni 2008 de St. Sociale Databank Nederland overkwam met de aanval van de advocaten Kuijpers en Harff. (zie de 12 centimeter dikke aanklacht op de website van G.H. Kucharek die behalve het interview geen enkele relevantie heeft met de klacht in het kortgeding, om daarmee de rechter te misleiden zoals Kuijpers in zijn boek uitlegt hoe dat te doen.
Het pleidooi van mr. Marjolijn Vissers – de moeder van strafpleiter Yehudi Moszkowicz (zie foto) -- toont inzicht, vakkennis en beschaving.
Lees mee met Micha Kat / Wim Dankbaar
"Het Vaatstra Complot"
Micha Kat (onderzoeksjournalist) schreef het volgende:
De eerste mail, die ik van Wim Dankbaar kreeg, dateert december 2006 en ging over de Deventer moordzaak. Het was geen persoonlijke mail, maar een collectieve aan meer dan 80 adressen en de titel was 'aangifte fraude Deventer moordzaak'. Bijna een jaar lang zou Dankbaar mij – ongevraagd – allerlei mails sturen, meestal met linken naar zijn website (https://rechtiskrom.wordpress.com/).
De eerste mail, die hij persoonlijk aan me richtte, is van oktober 2007 en was direct zeer agressief van toon: ik heb Ron Couwenhoven (een journalist van De Telegraaf, MK) gesproken en die zegt, dat het kant noch wal raakt, wat je hier schrijft (dan volgt een citaat uit een artikel van mij). Het werd het begin van een samenwerking met een uiterst dwingend, autistisch, persoon, die mij echter ook boeide door zijn intelligentie en zijn enorme interesse in moordzaken, waarbij hij dezelfde focus had als ik: manipulatie 'van bovenaf'.
Toen ik met Eric Donk in 2009 de zaak Vaatstra ging aanpakken, wist Wim Dankbaar zich daar op een of andere manier tussen te wurmen. Ik herinner me, dat we enige tijd succesvol hebben samengewerkt onder meer tijdens een interview in IJmuiden met iemand, die in Noorwegen in de cel had gezeten met de moordenaar van Marianne, alsmede met twee rechercheurs, die toen op de zaak zaten – die rechercheurs wisten uiteraard niet, dat we kwamen.
Het werd een legendarische en hilarische confrontatie, waarbij de beide 'rechercheurs' (Adema en Vos) steeds over deze hoofddader (die nota bene door een getuige, die in Leeuwarden met hem in een huis woonde, op de ochtend na de moord compleet bebloed met een mes werd aangetroffen en de woorden sprak 'ik had haar keel dieper moeten doorsnijden') zeiden: 'Ali is voor ons niet interessant'. Als Wim dan vroeg 'waarom niet?' herhaalden ze: 'Omdat hij voor ons niet interessant is'. Zou deze video nog bestaan? Maar deze goede samenwerking was geen lang leven beschoren, omdat al snel duidelijk werd, dat Dankbaar slechts een drijfveer had: eigen roem en succes. Hij was bereid hiervoor over lijken te gaan: zo probeerde hij ergens in 2010 mijn complete website over te nemen, toen ik in een depressie zat.
Toen Dankbaar in mei 2014 zijn eerste boek over de zaak Vaatstra presenteerde (Het verboden dagboek van Maaike Vaatstra) – dat wegens de explosieve inhoud door een (bijna) nooit vertoond offensief vanuit Justitie van tafel werd gespeeld – was ik aanwezig in hotel Jan Tabak in Bussum, maar de sfeer tussen ons was compleet verziekt. In essentie had Wim vrijwel alles van ons gestolen, maar in het boek werden wij nauwelijks genoemd. Na 'ingrijpen' van een aantal mensen mocht ik ook nog wat zeggen op die gelegenheid. Het tweede boek van Wim over de zaak (Het Vaatstra Complot) dateert van medio 2015.
In de zaak Vaatstra zelf ontstond de kloof tussen mij en Dankbaar, omdat die laatste weigerde te denken of te spreken over het motief voor de moord. Voor mij was dat onbegrijpelijk en ook recherche technisch is dit natuurlijk te krankzinnig voor woorden. Wat het motief betreft speelt de 'supergetuige' een cruciale rol.
Deze advocate meldde zich in 2011 en kwam met een verklaring, dat de moord op Marianne was 'besteld' door het Koninklijk Huis om een bepaalde satanische 'feestnacht' te 'vieren'. Zij wist dat, omdat ze was getrouwd met iemand van een crime familie, die dit soort dingen volgens haar 'regelde'. Bij de moord zouden tal van topmensen uit de politiek en vanuit justitie aanwezig zijn geweest, die een groot bedrag moesten neerleggen. Dankbaar zocht deze vrouw op, samen met Eric Donk en maakte een interview van uren, dat nog steeds online staat (op Vimeo). Maar waar Dankbaar de insteek koos haar te debunken en compleet terzijde te schuiven, nam ik haar verklaringen over de zaak Vaatstra wel serieus, onder meer, omdat ik haar ontmoette in Duitsland, waarbij ze een uitstekende indruk maakte. Mede hierom schreef Dankbaar: 'Ik wens absoluut niet met het gedachtegoed van Kat te worden geassocieerd en vind hem knettergek'.
Ik ben bang, dat de moord op Marianne niet de enige is geweest, waar sprake is van een satanisch ritueel van de 'elite'. Na Marianne zou ons land worden geconfronteerd met tal van vergelijkbare zaken rond namen als Andrea, Romy, Savannah, Milly, Anass, Dascha, Ruben, Julian en Nicky. En zo komen we weer terug bij het begin van dit artikel: de samenhang tussen de moord op Marianne en de zaak Demmink. Tot slot nog even terugkomen op het Koninklijk Huis. De dag, dat het DNA verwantschapsonderzoek bekend werd gemaakt (dat dus zou leiden tot de arrestatie van 'dader' Jasper S.) was dezelfde dag (17 februari 2012), dat Friso (door de supergetuige genoemd als de organisator van het 'satanische ritueel) 'omkwam' bij een lawine in Oostenrijk.
Deel 3 van de VAATSTRA FILES
* De Telegraaf verscheurd tussen journalistiek en bedrog * Hoe het bedrog uiteindelijk zegevierde bij Wakker Nederland * Bart Olmer: 'Ik was stomverbaasd. Wist niet wat me overkwam' * Nog nooit vertoond: Telegraaf wijdt artikel aan het feit, dat EenVandaag 'mis zou zitten' in de zaak Vaatstra * Waarheid wordt tot leugen verklaard en de leugen tot waarheid.
Op 9 augustus 1999, ruim vier maanden na de moord op Marianne Vaatstra, belt Gerrit Veldman vanuit een gevangenis in Noorwegen met De Telegraaf. Hij krijgt Dominique Weesie aan de lijn. "Ik heb hier in de gevangenis gezeten met Ali Hassan, een van de verdachten van de moord op Marianne Vaatstra! Het is de Ali, die op de dag na de moord spoorloos verdween uit Kollum! Een week geleden is Ali ontslagen uit de gevangenis. Een andere Nederlander hier bevestigt dit! We hebben zijn agenda gezien en hij zat hier vast voor het bedreigen van vrouwen, inclusief het 'ik snij je strot door gebaar', dat ook is gebruikt tegen Marianne!" Weesie: "Ik neem het eerste vliegtuig naar Noorwegen!" Maar na vijf dagen was Weesie nog altijd niet gearriveerd. Veldman belde hem opnieuw. Weesie: "Ik ben niet gekomen, omdat het DNA niet klopt. Het is niet de Ali uit Kollum. Jammer." Van Ali Hassan is echter nooit DNA afgenomen. Het is de eerste bizarre ontwikkeling in de 'verslaggeving' door De Telegraaf van de meest afschrikwekkende lustmoord, die ooit in Nederland is begaan.
De bottom line: Wakker Nederland spant samen met een club sadistische en niets ontziende pedofielen, die niet terugschrikken voor rituele lustmoorden. Een voormalig lid van de hoofdredactie van de krant, Kees Lunshof, maakte deel uit van dit netwerk.
Het is tien jaar later, augustus 2009. De onopgeloste moord op Marianne Vaatstra houdt de gemoederen wellicht nog sterker bezig dan in 1999, hetgeen vooral is veroorzaakt door onbegrijpelijk geblunder van Justitie, waaraan welhaast malicieuze opzet ten grondslag moet liggen. Telegraaf verslaggever Jolande van der Graaf belt met een van de Friese 'onderzoeksters', die zich over het Vaatstra dossier hebben ontfermd, omdat Justitie de zaak weigert op te lossen en willens en wetens het ene dwaalspoor na het andere creëert. Van der Graaf: "We hebben Ali opgespoord in Noorwegen. Het is een zekere match. Dit is de doorbraak!" Maar vervolgens blijft het stil. En stil. En nog stiller. De onderzoekster belt met Van der Graaf. "Nee, we zaten toch mis." De onderzoekster: "Waarom dan? Hoezo dan? Het was toch een zekere match?" Van der Graaf bleek niet bereid tot nadere uitleg.
Dan wordt het 11 januari 2010. Telegraaf journalist Bart Olmer komt met een opvallend verhaal. Het is een interview met Gerrit Veldman, dezelfde Gerrit, die reeds in 1999 belde met Dominique Weesie. De kop: Ik zat in Noorse cel met de mogelijke moordenaar van Marianne Vaatstra. Het hele verhaal wordt alsnog opgedist. Een week later, op 18 januari, doet Olmer daar nog een forse schep bovenop via een schokkend verhaal, waarin een geheel nieuwe getuige, Rosalin van Zessen, vertelt, dat zij Ali H. op de ochtend van 1 mei 1999 met bebloede handen en een mes heeft zien thuiskomen in het huis, waar zij beiden een kamer huurden. Het verhaal vorige week in deze krant van ex bajesklant Gerrit Veldman bracht alle herinneringen boven bij Van Zessen. Alles klopt: zijn uiterlijk, kort, pafferig, zijn karakter, zelfs hoe Gerrit het zak agendaatje beschrijft, dat Ali altijd bij zich droeg: klein, zwart van kleur, met handgeschreven adressen erin, door de contactpersonen zelf geschreven, want Ali kon geen Nederlands schrijven. De Ali, die ik kende, is precies de Ali, die Gerrit omschreef.
Het wordt 5 maart 2010. EenVandaag komt met een drieluik over de zaak Vaatstra, waarin onder meer wordt onthuld, dat Justitie in oktober 1999 in hun speurtocht naar de bewuste Ali – die dus in Noorwegen zat – in Turkije een man hebben opgepakt, waarvan zij beweren, dat het de Ali uit Kollum is. Gerrit Veldman komt uitgebreid aan het woord met het verhaal, dat hij eerder vertelde aan Olmer van De Telegraaf. Reeds direct na de arrestatie van deze 'Turkse Ali" wordt door alle getuigen met klem ontkend, dat deze man ooit in Kollum is geweest, maar Justitie houdt vol tot op de dag van vandaag. Een opmerkelijke gang van zaken, zeker in het licht van wat er de afgelopen 11 jaar allemaal is voorgevallen in de Vaatstra zaak. Maar het wordt allemaal nog veel gekker!
Op 8 maart, de dag, dat EenVandaag de laatste aflevering (https://eenvandaag.avrotros.nl/item/afkomst-dader-zaak-vaatstra-ter-discussie/) van het drieluik uitzendt over het gemanipuleerde DNA onderzoek, komt De Telegraaf met een stuk met de kop: EenVandaag kleunt mis in Vaatstra zaak. De auteur: Jolande van der Graaf. De kern: de 'Noorse Ali' van Veldman en van Zessen 'heeft niets te maken met de moord op Marianne Vaatstra'. Dit is dus dezelfde Jolande van der Graaf, die in augustus 2009 belde met het verhaal, dat deze Noorse Ali 'een zekere match' was! En dit is dus dezelfde krant, die twee maanden eerder twee uitgebreide stukken afdrukte, waarin deze Noorse Ali in de meest expliciete termen mogelijk werd gekoppeld aan de moord op Vaatstra!
Voor deze absurde tournures is maar een verklaring mogelijk: Wakker Nederland handelt in opdracht van de hogere machten, dezelfde machten, die ook hebben besloten, dat de oplossing van de moord op Marianne overal kan worden gevonden, behalve op het terrein van het voormalige AZC in Kollum! Bart Olmer wist niet hoe hij het had na het stuk van Van der Graaf. "Ik begrijp er niets van. Het is volledig buiten mij om gegaan" zo zei hij tegen de onderzoekers in Friesland en ook tegen Gerrit Veldman.
Het is in de geschiedenis van de Nederlandse journalistiek nog nooit eerder vertoond, dat een krant een artikel wijdt aan het feit, dat een actualiteitenrubriek 'fout zou zitten'. De belangen om de waarheid te bestrijden in deze zaak zijn dus groot. Extreem groot, kunnen we wel zeggen. Een van de leden van het cold case team, dat de zaak nog altijd 'onderzoekt', heeft zelfs lopen roepen, dat 'er doden gaan vallen' als de waarheid boven tafel komt. Nou, Joris Demmink, laat de executie pelotons dan maar vast uitrukken, want wij van Klokkenluideronline en JDTV gaan deze waarheid onthullen! Van De Telegraaf heb je in elk geval niets te duchten! Maar nog even geduld!
Deze gang van zaken doet eens te meer vermoeden, dat de hele 'affaire' rond Van der Graaf inzake het 'publiceren van staatsgeheimen' en de 'politieke commotie', die hiervan het gevolg was niets meer was dan een set-up met als doel De Telegraaf journalistieke geloofwaardigheid te verlenen, waar de krant in werkelijkheid een spreekbuis is van criminele belangen in Den Haag. En EenVandaag? Hebben die nog gereageerd op de 'berichtgeving' in De Telegraaf over hun 'journalistieke falen?' Redacteur Lammert de Bruin, die de uitzendingen over Vaatstra mede maakte: "Nee, we hebben besloten niet op onzin te reageren." Een betreurenswaardige lijn. Er zijn wel processen om minder gevoerd.
WORD WAKKER!
De leden van deze club met de hogere graden gekleed in nette pakken met stropdassen worden chantabel gemaakt door deelname aan satanisch ritueel misbruik en worden omgekocht met mooie baantjes en de bijhorende privileges. Deze club werkt mee aan afpersing van de bevolking, misleiding, maakt ze ziek en vermoord hen zelfs!
De enige weg om dit op te lossen is het Leger!
Dat de hoogste ambtenaren in Nederland en regeringspartijen deel uitmaken van de kop van de WEF-slang wordt steeds zichtbaarder.