Vertaal deze pagina naar:

JOS VAN ROOIJ (de zoon van cd&v lid AD VAN ROOIJ) is op 13 januari 2024 door de GEHEIME POLITIE in zijn woning op het adres Lindelaan 62, 9663 CE in Nieuwe-Pekela gekidnapt en vanaf die tijd (al 2,4 jaar lang) van de AARDBODEM VERDWENEN

24-05-2026

Raken we dan nooit van de collaboratie af?

Wat is de rol van de cd&v daarin?



Nationalisme en vreemdelingenhaat vergiftigen andermaal onze samenleving, merkt MO*columnist Walter Zinzen. 


Raken we dan nooit van de collaboratie af? 

Wat is de rol van de cd&v daarin?


JOS VAN ROOIJ (de zoon van cd&v lid AD VAN ROOIJ) is op 13 januari 2024 door de GEHEIME POLITIE in zijn woning op het adres Lindelaan 62, 9663 CE in Nieuwe-Pekela gekidnapt en vanaf die tijd (al 2,4 jaar lang) van de AARDBODEM VERDWENEN.

DIENIE KARS (de hoofdredacteur van DE NIEUWE MEDIA) is op 16 mei 2026 door de GEHEIME POLITIE voor het kerkelijk centrum "De Samenkomst" en het Dorpshuis "De Schakel" op Raadhuisplein 1, 4245 KJ Leerbroek MET LICHAMELIJK GEWELD (met mogelijk blijvend letsel) gekidnapt en afgevoerd naar DEN HAAG en na het ONTVREEMDEN VAN HAAR TELEFOON weer op vrije voeten gesteld.

Klik hier voor meer informatie.


Door cd&v / EVP lid A.M.L. (Ad) van Rooij,
directeur van het Ecologisch Kennis Centrum B.V.


Gepubliceerd door hoofdredactrice Dienie Kars
van De Nieuwe Media (Waarheidskrant)



Raken we dan nooit van de collaboratie af?

(bron: https://www.mo.be/column/raken-we-dan-nooit-van-de-collaboratie-af)


Nationalisme en vreemdelingenhaat vergiftigen andermaal onze samenleving, merkt MO*columnist Walter Zinzen. De geschiedenis herhaalt zich nooit op dezelfde wijze, zo wil het cliché. Maar ze herhaalt zich wel degelijk.



Walter Zinzen


© Brecht Goris



Het aantal boeken over de Tweede Wereldoorlog en de rol daarin van de collaborateurs, die met de Duitse bezetter samenwerkten, is haast niet meer te tellen. Zowel historici als schrijvers, van wie je eerder fictie verwacht, leveren niet alleen interessante maar ook ongemeen boeiende werken af. Af en toe verschijnt een boek waarvan je je afvraagt waarom het geen deining veroorzaakt.


Dat is zeker het geval met De Opgang van Stefan Hertmans. Hij noemt het een roman, maar hij heeft er ontzettend veel research in gestoken. Sommige passages kunnen best fictie zijn, maar het hoofpersonage heeft wel degelijk bestaan. Hertmans heeft het leven gereconstrueerd van Willem Verhulst, oud-SS'er en medeplichtig aan de deportatie – en dus de dood – van honderden mensen. 


(Bron en meer info: https://nl.wikipedia.org/wiki/Willem_Verhulst_(collaborateur))




Lof voor Griet

Verhulst had een verhouding met een zekere Greta Latomme, in de wandeling Griet genoemd, met wie hij later getrouwd is. Ze was het helemaal eens met wat Verhulst uitvrat, was lid van de De Vlag (Duitsch-Vlaamsche Arbeidsgemeenschap), die zeer nauw samenwerkte met de SS, en ondertekende haar brieven met Heil Hitler. Kortom: een nazi pur sang.


Geheel kritiekloos zingt Bart De Wever de lof van een dame die zich medeschuldig heeft gemaakt aan zware misdaden tegen de menselijkheid.

Maar wat heeft Hertmans over haar ontdekt? Haar negentigste verjaardag werd groots gevierd door oud-collaborateurs en Vlaamsgezinden. Ik citeer Hertmans letterlijk:

'De laudatio voor Griet is, ik moet twee keer kijken voor ik het geloof, van de hand van Bart De Wever, de huidige flamingante burgervader van Antwerpen, voorzitter van de grootste Vlaams-nationale partij (N-VA, red.), zelf afkomstig uit een extreemrechts milieu en op dat ogenblik districtsraadslid voor de Volksunie. (…) De jonge politicus noemt Griet "een kranige dame die haar leven in dienst stelde van de Vlaamse ontvoogding", hij maakt ongegeneerd gewag van Griets lidmaatschap van de DeVlag.


Een aantal oud-SS'ers passeert de revue als goede vrienden en kennissen.' https://nl.wikipedia.org/wiki/Deutsch-Vl%C3%A4mische_Arbeitsgemeinschaft

Griet werd na de oorlog gearresteerd. Daarover zegt De Wever, zo heeft Hermans gelezen:

'Het gevangenisleven was geen pretje, maar Griet liet nooit de moed zakken. Ze betekende zoveel voor zovelen, we hopen nog lang van haar vriendschap te mogen genieten.' (p. 386-387).


De Opgang is al twee jaar geleden gepubliceerd, maar deze passage heeft tot nog toe geen enkele rimpeling veroorzaakt in politieke en journalistieke milieus. Dat is onbegrijpelijk en verbijsterend.

Hier spreekt een man die vandaag de grootste politieke partij leidt en wiens ambitie het is de Belgische staat uit te kleden. Geheel kritiekloos zingt hij de lof van een dame die zich medeschuldig heeft gemaakt aan zware misdaden tegen de menselijkheid. Maar niemand die, voor zover ik weet, hem daarover aanpakt. Of komt het omdat politici en journalisten geen boeken lezen?


Hoe kun je samenwerking met een regime dat miljoenen mensen de dood injoeg in hemelsnaam géén misdaad noemen?

Hoe dan ook mogen we ons afvragen of dit dezelfde De Wever is die de collaboratie herhaaldelijk heeft veroordeeld. Hij noemde ze een zware fout en een zwarte bladzijde in de geschiedenis, die het Vlaams-nationalisme onder ogen moet zien en die het nooit mag vergeten. Is hier sprake van voortschrijdend inzicht of juist niet?

Het laatste is te vrezen. Want de collaboratie een "fout" noemen is één ding, maar erkennen dat het een misdaad was een heel ander. Hoe kun je samenwerking met een regime dat miljoenen mensen de dood injoeg in hemelsnaam géén misdaad noemen? Toch heeft De Wever dat nooit ofte nimmer gedaan.


Sterker nog: hij weigert – zo zei hij ooit op de VRT – individuele collaborateurs te veroordelen omdat daar "vooral veel grijs" is. Van dat grijs is in zijn lofzang op Greta Latomme anders niet veel te merken.


Schuldinzicht?

De collaborateurs zelf zijn aan het uitsterven. Maar van schuldinzicht is weinig sprake, ook niet bij hun nakomelingen. Mark Grammens bijvoorbeeld, zoon van een collaborateur en jarenlang boegbeeld van politiek dakloos maar links Vlaanderen, verweet De Wever dat hij zijn eigen principes en die van zijn partij verloochende door de collaboratie een fout te noemen.

Op een viering te zijner ere, kort voor zijn dood (in 2017), eiste Grammens dat er een standbeeld ter herinnering aan de collaboratie zou worden opgericht. In 2009 had hij de Prijs voor de Vrijheid gekregen van de liberale denktank Nova Civitas. De rechtse nieuwssite Doorbraak organiseert naar hem genoemde lezingen.


Twee weken geleden werd Oswald Van Ooteghem begraven, ex-lid van de Waffen-SS en oud-Oostfrontstrijder, die 98 werd.

Na de oorlog werd hij opgevist door de Volksunie en belandde hij in het parlement. Bij zijn dood werd hij herdacht door de Vlaamse parlementsleden van vandaag, maar de linkse oppositie deed niet mee.


Walter Pauli borstelde een uitgebreid portret van hem in Knack. Daaruit blijkt dat Van Ooteghem vaak heeft verwezen naar de gruwelen die hij aan het Oostfront heeft mee gemaakt, maar zorgvuldig zweeg over de gruwelen die hij zelf heeft aangericht. Nooit ofte nimmer heeft hij blijk gegeven van enig schuldinzicht. Wel vond hij dat hij misleid is geweest.

Je zou kunnen zeggen: ach, al die oude mannen, laat ze in vrede sterven, die collaboratie is van lang voor onze tijd. Nee dus.

En dan is er nog Hector De Bruyne, tijdens de oorlog redacteur bij Volk en Staat, de krant van het collaborerende VNV (Vlaams Nationaal Verbond).

Na de oorlog werd hij tot zeven jaar veroordeeld, maar al na twee jaar werd hij vrijgelaten om gezondheidsredenen. Ik heb hem leren kennen op de Gazet van Antwerpen, waar hij een paar jaar gewerkt heeft. Een buitengewoon innemend man, erudiet, levensgenieter, zou geen vlieg kwaad doen. https://nl.wikipedia.org/wiki/Hector_De_Bruyne
Later werd hij in de Belgische regering minister van Buitenlandse Handel. Een anti-Belgicist in een Belgische regering!


Hij was de enige niet, dat is waar, maar je zou toch denken dat zo iemand afstand heeft genomen van zijn collaboratieverleden. Maar wat werd me onlangs verteld? Dat Hector op zijn sterfbed familie en vrienden bij zich geroepen heeft om ze ervan te overtuigen dat de collaboratie juist en verantwoord was.


Giftig gedachtegoed

Je zou kunnen zeggen: ach, al die oude mannen, laat ze in vrede sterven, die collaboratie is van lang voor onze tijd.

Nee dus. Het collaborerende Vlaams Nationaal Verbond noemde de democratie rot en verwerpelijk. Net als de Duitse nazi's huldigde het VNV het Führerprinzip, het Leidersprincipe. Een dictatuur was wat ze wilden.


We hebben dus niets geleerd uit het verleden. Dit keer lopen de neofascisten rond in pak en das en doen zich voor als vreedzame hervormers.


Vandaag de dag wil 20% van de Belgen een dictatuur of een éénpartijstaat. Dat blijkt althans uit een enquête van de krant La Libre, de RTBf en Het Laatste Nieuws. Dat is dus exact dezelfde mentaliteit als de onvrede over de democratie tijdens het Interbellum (de jaren 20 en 30 van de vorige eeuw). Net zoals toen is die afkeer voor de democratie een voedingsbodem voor extreemrechts.

De politieke erfgenamen van de collaboratie vindt men terug in het Vlaams Belang en gedeeltelijk ook bij de N-VA. Schild en Vrienden huldigt zonder schroom neonazistandpunten, zeker als het over buitenlanders en linksen gaat. Een vereniging van jonge lui, die noch de oorlog noch de collaboratie hebben meegemaakt maar wel aanknopen bij het giftige gedachtegoed van die tijd.


Vlaams Belang kijkt goedkeurend toe. En bedreigt leerkrachten die in de klas dingen vertellen die het Belang afkeurt. Waar gebeurde dat ook weer in het verre verleden? Toch is Vlaams Belang erg populair bij studenten en zelfs scholieren. Philip (want zo staat hij in het bevolkingsregister) Dewinter spreekt voor volle zalen over zijn boek Omvolking, een begrip dat recht uit het nazivocabulaire komt.


Dagboek 1933

We hebben dus niets geleerd uit het verleden. Niemand die het beter weet dan Dirk Verhofstadt. Hij heeft zopas een boek gepubliceerd dat Dagboek 1933 heet. Hij beschrijft daarin nauwkeurig dag na dag de gebeurtenissen in Duitsland in het jaar dat Hitler aan de macht kwam.

Hij citeert uitspraken van de nazi's en van degenen die met hen sympathiseerden. Die gebeurtenissen en uitspraken vergelijkt hij met wat zich vandaag de dag afspeelt in West-Europa en de Verenigde Staten. Hallucinant en beangstigend tegelijkertijd. De collaborateurs zijn dood, hun ideeën niet: Verhofstadt bewijst het met feiten. De geschiedenis herhaalt zich nooit op dezelfde wijze, zo wil het cliché. Maar ze herhaalt zich wel degelijk.


Nee, de democratie bekampen doen de huidige neofascisten niet, ze hollen ze uit en verkopen zichzelf als de ware democraten.

Dit keer lopen ze rond in pak en das, en doen zich voor als vreedzame hervormers. Stampende laarzen zijn er niet meer bij.

Maar Hans Van Temsche, Anders Behring Breivik, Brenton Tarrant, James Alex Fields Jr en vele andere racistische moordenaars beroepen zich zonder uitzondering op gedachten en opinies die in niets verschillen van wat onze collaborateurs inspireerde.

Nationalisme en vreemdelingenhaat vergiftigen andermaal onze samenleving. Laten we er in hemelsnaam voor zorgen dat er niet opnieuw uitroeiingskampen komen, laten we onze democratie koesteren en verdedigen, ondanks het feilen en falen ervan.


Want Churchill heeft nog altijd gelijk: de democratie is de slechtst mogelijke regeringsvorm, met uitzondering van alle andere regeringsvormen.

Maar ze kan niet overleven als extreemrechts andermaal de kans krijgt een "nieuwe orde" te vestigen.

Laten we er dus voor zorgen dat de geschiedenis zich helemaal niet herhaalt in plaats van niet helemaal.


(Bron: https://www.cegesoma.be/nl/75-jaar-geleden-oprichting-van-de-nationale-verzetsraad)



75 jaar geleden - Oprichting van de Nationale Verzetsraad


Chantal Kesteloot


Op 1 februari 1945 werd met een besluit van de regent de Nationale Verzetsraad opgericht, nadat reeds in december 1944 de eerste basis ervan was gelegd.

Dit nieuwe orgaan zal de regering moeten adviseren over alle aangelegenheden die het verzet aanbelangen.
Amper een maand na zijn oprichting wordt de Raad geïnstalleerd, op een ogenblik dat het land eindelijk uit een regeringscrisis is geraakt.


Op 7 februari had Eerste Minister Pierlot immers ontslag genomen.

Enkele dagen later komt de socialist Achille Van Acker aan de leiding van een regering van nationale eenheid bestaande uit socialisten, katholieken (cd&v), liberalen en communisten.


Het is hij die op 23 maart de Nationale Verzetsraad installeert.

Die verenigt alle verzetsgroeperingen die op 13 september 1944 erkend waren, namelijk het Bevrijdingsleger, het Geheim Leger, de Groep G, Groep Nola, het Onafhankelijkheidsfront (in zijn militaire samenstelling; Belgisch leger der partizanen en Patriottische Militie), de Belgische Nationale Beweging, de Belgische Militaire Weerstandsorganisatie en de Witte Brigade (Groep Fidelio) en de Nationale Koninklijke Beweging (in de provincies Antwerpen, Brabant en West-Vlaanderen).


De Raad maakte dus wel degelijk deel uit van de gewapende arm van het verzet ook al mochten andere groeperingen hem eveneens vervoegen.

Op 28 maart 1945 begint de Raad te werken en wordt een Voorzitter gekozen. De eerste Voorzitter wordt de Luikenaar Pierre Clerdent (1909-2006), lid van het Bevrijdingsleger.


Een van de opdrachten van het nieuwe organisme betreft de kwestie van het statuut van de verzetsmensen, een vraagstuk dat reeds vanaf de bevrijding aan de oppervlakte kwam. Als actieve weerstander kan in principe iedereen erkend worden die vóór 4 juni 1944 (dus vóór de geallieerde landing in Normandië ) een belangrijke rol speelde bij de bevrijding van België.

Dergelijke erkenning ging uiteraard gepaard met rechten. Maar wie moest erkend worden? Het verzet was niet beperkt tot het militaire onderdeel ervan, verre van… In maart 1945 werd hierover reeds door de verspillende componenten van het verzet gedebatteerd. De kwestie deed veel inkt vloeien en was het onderwerp van bittere discussies.


De Nationale Verzetsraad bleef een louter raadgevende rol spelen. Vanaf de zomer van 1946 verdween hij op de achtergrond en hij had nooit de uitstraling of de impact van zijn Franse tegenhanger.



Wat haar voorzitter Pierre Clerdent (1909-2006) voor en ten tijden zijn voorzitterschap deed staat hieronder te lezen.


(bron: https://www.belgiumwwii.be/nl/belgie-in-oorlog/personen/clerdent-pierre.html)


Pierre Clerdent (1909-2006)

Pierre Clerdent werd op 29 april 1909 geboren in de "Vurige Stede", in de volkswijk Outremeuse.

Zijn familie was en katholiek (cd&v) en begoed: zijn vader, afkomstig uit de streek van de benedenloop van de Maas, was de oprichter van de nog steeds bestaande "Grande Pharmacie" tussen de "place Saint-Lambert" en de "place de la République Française".


Pierre Clerdent (cd&v) bezocht het vrij onderwijs en m.n. twee colleges voor de hoge burgerij, Saint-Roch van Ferrières en Saint-Barhélemy te Luik. Aan de universiteit deed hij rechtenstudies die hij beëindigde in 1934.

Na een speciaal studiejaar in Parijs schreef hij zich in als advocaat bij de Luikse balie (tot 1945).


Maar het duurde niet lang voor hij door de politiek werd gebeten.

De groten van de balie en vooral stafhouder Paul Tschoffen merkten hem op en hij deed al snel zijn eerste stappen in de zakenwereld en in het kleine Luikse christen-democratische milieu (cd&v)
In 1939 werd hij secretaris van de minister van P.T.T. Antoine Delfosse in de regering Pierlot.


Antoine Delfosse (cd&v) was een nog jonge minister die ook al gold als een van de coming men van de Waalse christen-democratie.

(Bron https://www.belgiumwwii.be/nl/belgie-in-oorlog/personen/delfosse-antoine.html).


1. LUIKSE ADVOCAAT

Antoine Delfosse (1895-1980) is katholiek regeringslid en als enige minister in 1940 in bezet België aanwezig. Het wordt hem later kwalijk genomen dat hij in juni 1940 naar Frankrijk gaat om daar het personeel en materiaal van de Belgische radio op te halen.

Omwille van zijn verzetsactiviteiten vlucht Delfosse in de loop van 1942 naar Londen.

Daar krijgt hij de portefeuilles van Justitie en Propaganda en Voorlichting in de regering in ballingschap.


2. INVLOED IN LONDEN

Antoine Delfosse (cd&v) heeft geen invloed op de besluitwet van 17 december 1942 die de strafomschrijvingen voor samenwerking met de vijand uitbreidt en verzwaart.

Wel werkt hij actief mee aan de besluitwet van 6 mei 1944.

Deze besluitwet zorgt voor een brede ontzetting uit de burgerlijke en politieke rechten voor collaboratiemisdrijven.

3. DE CONSULTATIEVE COMMISSIES

Zijn belangrijkste naoorlogse beleidsdaad is de invoering van consultatieve commissies in september 1944. Deze organen zijn verantwoordelijk voor de behandeling van de administratieve internering van burgers die al dan niet terecht verdacht worden van banden met de bezetter tijdens de Tweede Wereldoorlog.

      4. HET EINDE VAN ZIJN POLITIEKE CARRIÈRE


In 1945 staat Delfosse mee aan de wieg van de Union Démocratique belge (UDB). De travaillistische partij haalt bij de eerste naoorlogse verkiezingen amper één verkozene en verdwijnt terug van het politieke toneel.



Pierre Clerdent EEN VAN DE EERSTE VERZETSLUI

Delfosse die door de snelle vijandelijke opmars van zijn collega's gescheiden raakte, kende tijdens de eigenaardige zomer van 1940 een moment van twijfel maar koos vanaf de herfst voor het verzet.


Met de zegen van Walthère Dewé en geholpen door Clerdent…en enkele anderen (Joseph Fafchamps, René Weer, Jules Malherbe,…) legde hij de basis voor het "Bevrijdingsleger - Armée de la Libération". Dit ontwikkelde zich langzamerhand vanuit christelijke netwerken (cd&v), vooral aan de linkerzijde.
In 1942 werd de beweging, ondanks uitlopers in Limburg, nog steeds aanzien als "de christen-democratische partij (cd&v) van Luik en omstreken". Overigens was er sedert februari 1942 contact gelegd met Londen.


Delfosse voelde zich al snel vervolgd en verliet België een paar maanden richting Engeland. Hij droeg de leiding van het Bevrijdingsleger over aan Pierre Clerdent die zich onder het pseudoniem "Max" weldra tot een goed organisator en vooral een uitstekend onderhandelaar ontpopte.

Onder zijn leiding zou het Bevrijdingsleger begin 1943 in de provincie Luik, zijn bastion, bijna 2000 "mobiliseerbare" mannen geteld hebben. Die manschappen bleven passief tot er zich een goede gelegenheid zou voordoen, maar "Max" activeerde hen voor een stuk voor hulp aan joden en werkweigeraars.


Ondertussen zocht hij ook naar medestanders om samen in te grijpen op het ogenblik van de bevrijding.

Gesteund door Paul Tschoffen en Walthère Dewékon hij zo begin 1943 een akkoord afsluiten met het "Leger van België - Armée de Belgique" (het latere "Geheim leger") dat op 21 oktober1943 met Jean del Marmol geformaliseerd werd.
(PS: Jean del Marmol stamde uit een adellijke Spaanse familie, die sinds de zeventiende eeuw in de Spaanse Nederlanden gevestigd was. Hij behoorde tot een tak die geen heropname in de adel had aangevraagd. Hij was een zoon van Fernand del Marmol (1854–1923) en Jeanne du Monceau (1858–1921), uit de grafelijke familie met die naam. Hij promoveerde tot doctor in de rechten en werd kabinetsmedewerker bij Maurice Lippens, minister van Verkeerswezen en in 1929 trouwde hij met zijn dochter, Marie-Louise (Mary) Lippens, met wie hij vier kinderen kreeg. Hij werd afgevaardigd bestuur van de Usines de Constructions Métalliques de Braine-le-Comte. Bij de Duitse inval in mei 1940 was hij luitenant (reserve) in het Belgisch leger. Hij bevond zich in een detachement dat in Frankrijk vertoefde en niet aan de strijd deelnam. (bron: https://nl.wikipedia.org/wiki/Jean_del_Marmol)


De twee groepen besloten nauw samen te werken met dien verstande dat het Bevrijdingsleger zijn autonomie en zijn hiërarchie zou behouden.

Het "Leger van België aanvaardde ook dat het Bevrijdingsleger het initiatief kreeg in de sector 1 van zijn Zone V, d.w.z. in de driehoek benedenloop van de Maas, Nederlandse grens en de baan Luik/Aken.


Met de bevrijding nakend kon Clerdent als prima onderhandelaar zijn bescheiden organisatie op een nog betere plaats manoeuvreren. Zij behield na overeenkomst met de Patriottische milities van het Onafhankelijkheidsfront haar autonomie in Luik-stad en kreeg bovendien als opdracht de openbare gebouwen en de zetels van de Duitse diensten te bezetten, wat haar natuurlijk een grote zichtbaarheid verschafte op het cruciale moment van de bevrijding.


Pierre Clerdent VOORZITTER VAN DE NATIONALE RAAD VAN DE WEERSTAND


Pierre Clerdent (cd&v) werkte ook samen met de Zending Samoyède (heropstarten van radio-uitzendingen in bevrijd België) en het netwerk Socrates voor de verdeling van gelden aan werkweigeraars. Hij leek dus met recht en reden een van de grote leiders van het verzet in de regio.

Zijn beschermheer en vriend Antoine Delfosse dan weer bekleedde een vooraanstaande positie in de zopas uit Londen teruggekeerde regering Pierlot.
Met zijn eretitel van 'kolonel' hoeft het dus niet te verwonderen dat hij in 1945 voorzitter werd van de "Nationale Unie van de Weerstandsgroepen", later omgevormd tot Nationale Raad van de Weerstand.


Pierre Clerdent (cd&v) leek in de onmiddellijke naoorlog bijzonder geschikt voor die functie. Christen, maar "link", echt verzetsman en goed onderhandelaar, allemaal elementen die van belang konden zijn in het kader van de spanningen tussen de verschillende verzetsgroepen.

Pierre Clerdent (cd&v) bracht het hier vrij goed van af maar hij had de omstandigheden wel mee: ondanks de steeds opflakkerende Koningskwestie koelde de politieke toestand geleidelijk af.
(PS: De koningskwestie is het politieke conflict dat in België ontstond in het begin van de Tweede Wereldoorlog. Het conflict duurde tot 1951 en ging over het al dan niet behouden van Leopold III op de koningstroon. (bron: https://nl.wikipedia.org/wiki/Koningskwestie).


Met inzet van al zijn contacten en dankzij zijn talenten als diplomaat slaagde Clerdent er na lange onderhandelingen ook in het Nationaal Monument aan de Weerstand te laten toewijzen aan Luik zodat de "Vurige Stede" voor een tijd "hoofdstad van het Verzet" werd. Het monument werd in 1955 ingehuldigd in het Parc d'Avroy. Alhoewel hij niet de enige was die ervoor geijverd had, was hij het misschien wel die de doorslag gegeven had.

Pierre Clerdent INZET VOOR DE BDU-UBD

Zijn band met de christen-democratie indachtig verwonderde het niemand dat Clerdent zich met Delfosse en vrienden inzette voor de oprichting in juni 1945 van een "Belgische Democratische Unie - Union Démocratique Belge" (BDU-UDB).

Ze was geheel onafhankelijk van de oude Katholieke partij, zelfs in haar nieuwe gedaante als Christelijke Volkspartij. De BDU bleek de laatste uiting van de "travaillistische droom" om principiële christenen en socialisten in één beweging onder te brengen. Lees verder: https://www.belgiumwwii.be/nl/belgie-in-oorlog/artikels/belgische-democratische-unie.html

In de zomer van 1945 waren de verwachtingen hoog gespannen en een politiek-sociale vernieuwing leek mogelijk zoals die in kringen van het "linkse niet-communistische" verzet gerijpt was.

Zelfs al telde de Unie maar één volksvertegenwoordiger (Delfosse…), toch leek het eerste-minister Achille Van Acker (BSP) genoeg om ze op te nemen in een coalitieregering die verzwakt was door het vertrek van de CVP.


Tijdens onderhandelingen tussen socialisten en "bdu'ers" bleek de zopas tot ondervoorzitter van de BDU (en verantwoordelijke voor de Waalse vleugel) benoemde Clerdent op zijn best. In naam van zijn in het parlement haast onbestaande partij slaagde hij erin twee ministeries in de wacht te slepen voor directe leden van de partij en een voor een sympathisant.

Deze coalitie "van Links en van het Verzet" hield het vol tot de verkiezingen van februari 1946. Maar de goden leken de BDU, "De partij van het Verzet", niet welgezind.


Het was niet verwonderlijk dat de CVP al haar duivels ontbond.

De voorzichtige Clerdent deed een stap opzij en aanvaardde in december 1945 – hij was toen 35 – het gouverneurschap van de provincie Luxemburg.


Gelukkig voor hem, want twee maand later werd zijn partij verpletterd bij de verkiezingen van 17 februari 1946: 2,16% van de stemmen en één verkozene… die niet meer Delfosse was! Terwijl de partij waarvan hij een tijd zoveel gehoopt had kopje onder ging, herstelde de handige Pierre Clerdent de contacten met de christelijk-sociale familie.

Hij bleef gouverneur van Luxemburg tot 1953, zette zich in voor de heropbouw van de door de "slag der Ardennen" verwoeste streek en richtte in 1947 de Conseil économique luxembourgeois op.
Van 1953 tot 1971 werd hij ondanks zijn katholieke achtergrond in een zeer vrijzinnige regio gouverneur van de provincie Luik. Alomtegenwoordig als hij was in economische kringen concentreerde hij zich op de ontwikkeling van het transport over water en van de autostrades in het Luikse bekken en onderhandelde later ook een halte van de hoge snelheidstrein in zijn stad. Toen had hij de P.S.C. al ingeruild voor de "Parti Réformateur Libéral".
Clerdent die van 1971 tot 1981 de N.V. Cockerill naar buitenlui vertegenwoordigde, werd door Jean Gol gevraagd om liberaal senator te worden, wat hij bleef tot 1991. Tevens bleef hij ijveren voor de economische reconversie van zijn streek.


Pierre Clerdent overleed op 10 juni 2006. De stad Luik eerde hem met de aanleg van het Place Pierre Clerdent aan de voet van het station Guillemins.



Nationalisme en vreemdelingenhaat vergiftigen andermaal onze samenleving, merkt MO*columnist Walter Zinzen. "Raken we dan nooit van de collaboratie af?


(Jos van Rooij rechts samen met zijn oma, bron: https://www.de-nieuwe-media.nl/databank-ekc/)



JOS VAN ROOIJ (de zoon van cd&v lid AD VAN ROOIJ) is op 13 januari 2024 door de GEHEIME POLITIE in zijn woning op het adres Lindelaan 62, 9663 CE in Nieuwe-Pekela gekidnapt en vanaf die tijd (al 2,4 jaar lang) van de AARDBODEM VERDWENEN.

Het is met name WOUTER BEKE van de CHRISTELIJKE cd&v die het Nationalisme en vreemdelingenhaat van Pierre Clerdent (cd&v) tot op de dag van vandaag heeft voortgezet en vanuit de NIET-STAAT-BENELUX-UNIE van de gehele wereld een HEL OP AARDE heeft gemaakt. Het is dan ook onmiskenbaar de Christelijke Judas WOUTER BEKE (en zijn cd&v) die PERSOONLIJK VERANTWOORDELIJK EN AANSPRAKELIJK IS voor de KIDNAPPING VAN JOS VAN ROOIJ, de zoon van zijn politieke cd&v partijgenoot AD VAN ROOIJ de schrijver van dit artikel, wat NOOIT in de reguliere MEDIA mag komen.


Voor historische, feitelijke, wettelijke en wetenschappelijke onderbouwing lees het 426 blz. tellende GESCHRIFT d.d. 11 mei 2026 van:

Eenmansbedrijf Camping en Pensionstal "Dommeldal" (KvK-nummer: 57035032), gevestigd op het adres 't Achterom 9-9A, 5491 XD, Sint-Oedenrode, met als juridisch en economisch eigenaar A.M.L. van Rooij;

aan:

De Publiekrechtelijke Rechtspersoon: De Staat (Baten- en lastendienst) RSIN 82255502 met als naam: Rijksdienst voor Ondernemend Nederland, Namens deze: bestuurlijk verantwoordelijk CDAMinister H. (Heleen) Herbert van Economische Zaken en Klimaat, Statutair gevestigd op het adres Prinses Beatrixlaan 2, 2595 AL 's-Gravenhage,

in de volgende link, waarvan blz. 1 daaronder is ingelast:

© 11 mei 2026: De door enig juridisch en economisch eigenaar A.M.L. van Rooij (BSN: 093391225) van eenmansbedrijf Camping en Pensionstal "Dommeldal" (KvK-nummer: 57035032), gevestigd op het adres 't Achterom 9-9A, 5491 XD Sint-Oedenrode, tijdig ingediende gecombineerde opgave 2026 bij de Publiekrechtelijke Rechtspersoon: De Staat (Baten- en lastendienst), RSIN 82255502, Rijksdienst voor Ondernemend Nederland (RVO), namens deze: bestuurlijk verantwoordelijk CDA Minister H. (Heleen) Herbert van Economische Zaken en Klimaat (totaal: 426 blz.)

Nationalisme en vreemdelingenhaat vergiftigen andermaal onze samenleving, merkt MO*columnist Walter Zinzen. "Raken we dan nooit van de collaboratie af?


(Dienie Kars, zie linkse foto en haar Missie, bron: https://www.de-nieuwe-media.nl/l/de-missie-van-dienie-kars-is-om-de-hele-aardse-puzzel-te-openbaren-aan-de-bevolking/)


DIENIE KARS (de hoofdredacteur van DE NIEUWE MEDIA) is op 16 mei 2026 door de GEHEIME POLITIE voor het kerkelijk centrum "De Samenkomst" en het Dorpshuis "De Schakel"op Raadhuisplein 1, 4245 KJ Leerbroek MET LICHAMELIJK GEWELD (met mogelijk blijvend letsel) gekidnapt en afgevoerd naar DEN HAAG en na het ONTVREEMDEN VAN HAAR TELEFOON weer op vrije voeten gesteld.

Klik hier voor meer informatie.


Het is met name WOUTER BEKE van de CHRISTELIJKE cd&v die het Nationalisme en vreemdelingenhaat van Pierre Clerdent (cd&v) tot op de dag van vandaag heeft voortgezet en vanuit de NIET-STAAT-BENELUX-UNIE van de gehele wereld een HEL OP AARDE heeft gemaakt. Het is dan ook onmiskenbaar de Christelijke Judas WOUTER BEKE (en zijn cd&v) die PERSOONLIJK VERANTWOORDELIJK EN AANSPRAKELIJK IS voor de KIDNAPPING VAN DIENIE KARS (hoofdredacteur van DE NIEUWE MEDIA) en het STELEN VAN HAAR TELEFOON, wat NOOIT in de reguliere MEDIA mag komen.

Voor historische, feitelijke, wettelijke en wetenschappelijke onderbouwing lees het volgende artikel in DE NIEUWE MEDIA, wat door misdaad slachtoffer DIENIE KARS persoonlijk is geschreven en gepubliceerd, waarvan het essentieel gedeelte uit dat artikel daaronder is ingelast in de volgende link:


DE NIEUWE EN VRIJE WERELD DIE WIJ VOOR OGEN HEBBEN IS HET HERSTELLEN VAN HET PARADIJS EN DE OUDE WERELD: TARTARIA


17-05-2026



Om de zoveel jaar wordt een RESET (THE GREAT RESET) op de bevolking uitgevoerd door de machthebbers achter de schermen.

Hoe kan het dat de huidige genocideplegers hier tot heden nog steeds mee weg lijken te komen? Omdat de samenleving bestaat uit zeer veel onwetende, domme, volgzame en wegkijkende burgers!

Bovendien zijn ook veel mensen bang!

Angst om iets te verliezen...


Mijn relaas en ervaring van gisteren

Door Dienie Kars │ De Nieuwe Media




Wat een verhaal weer...

Reeds jarenlang (vanaf 2001) steek ik mijn nek uit en gebruik ik al mijn kennis, middelen en tools om informatie te delen wat de omgekochte media voor ons bewust achterhoudt.

Wat gebeurde er... Gistermorgen werd ik rond 11:50 uur aangehouden door de geheime dienst in mijn eigen geboortedorp (provincie Utrecht) en onder lichamelijke dwang bruut in een auto geduwd van de geheime dienst uit Den Haag. Op een gegeven moment toen ik naar hun dienstauto was geleid zei ik het volgende: "Ik heb helemaal geen zin om met jullie mee te gaan" en riep toen een aantal maal keihard: "HELLUP, IK WORD GEGIJZELD!"

Ze drukten en duwden mij (een man gekleed in een sweater en joggingbroek en een netjes geklede dame) met geweld achter in de auto. De mannelijke huurling van de geheime dienst (criminele organisatie) drukte mijn hoofd met grof geweld richting mijn borst toe, dat was heel erg pijnlijk, ik voelde en hoorde toen al mijn nekwervels en bovenrugwervels kraken. Ik zal ze dan ook verantwoordelijk gaan stellen voor alle kosten en gevolgen die dit met zich mee zal brengen.

Morgen zal ik even een bezoekje afleggen aan een manueel therapeut, heb namelijk erg veel last van uitstralende pijn vanuit mijn nek naar mijn hoofd en heb erg veel last van mijn nekwervels, linker schouderpartij en een wervel links in mijn bovenrug, vlakbij bij mijn linker schouderblad.

Heb nog ergens een losse rib zitten. Dus ben niet meer zo stevig qua geraamte. Ze trokken mijn hoofd met een ruk richting mijn borst, dat was echt het allerergste wat ze deden...


Geweld

Als ik niet vrijwillig zou meewerken om achter in de zwarte luxe auto te stappen zouden ze geweld gaan inzetten. Daar ik ooit een whiplash heb opgelopen in 1992 en mijn rug heb gebroken in de zomer van 2018 (eerste lendewervel) en mijn bovenrug heb gebroken in 2006 besloot ik toch maar eieren voor mijn geld te kiezen voor mijn lichaam (mijn eigen Tempel) en mee te werken.

In de auto zei ik dat ik als levend Mens de hoogste jurisdictie had.


Vrijlating

Ben gisteravond rond 20:00 uur weer vrij gelaten. Heb in het Verhoor diverse malen herhaald dat ik als levend Mens de hoogste jurisdictie heb. Ik heb mijn verzoek, wil en wens uitgesproken dat de Officier van Justitie mij dezelfde dag zou vrijlaten om weer verder in vrijheid verderte kunnen leven op het stukje aarde wat wij tot heden kennen. Mijn verzoek als levend Mens van vlees en bloed, wil en wens is uitgevoerd.

Ook heb ik in het Verhoor enkele keren duidelijk aangegeven dat ik vind dat er een onafhankelijk onderzoek dient te komen naar satanische ritueel misbruik, wat Geert Wilders (PVV) tot heden tegenhoudt. En dat ik het nogal wat vind dat daders nog steeds vrij rondlopen en slachtoffers van satanisch ritueel misbruik vaak in de gevangenis of psychiatrie belanden en niet gehoord en erkend worden als slachtoffer.

Het klinkt misschien gek wat je nu gaat lezen..., maar ondanks de pijn op mijn voorhoofd en in mijn hoofd met uitstraling naar mijn nek, behoorlijke pijn in mijn linker bovenarm, mijn pijnlijke linker schoudergebied en linker bovenrug en de blauwe plekken die ik heb opgelopen..., ben ik toch dankbaar voor deze nare ervaring. Ik weet nu wat het is om machteloos te zijn en overgeleverd te zijn aan huurlingen van een criminele organisatie die opdrachten uitvoeren van hun opdrachtgever het OM.


Nare ervaring

Door deze nare ervaring mee te maken als vrij en bezield Mens van vlees en bloed, door huurlingen van een criminele organisatie zomaar vanaf de straat opgepakt en ongezien meegenomen kan worden, had ik nog niet eerder meegemaakt in mijn huidige aardse leven, nu dus wel. Niemand van mijn bekenden en mijn eigen netwerk wisten tot diep in de avond niet waar ze mij heen hadden gebracht. Het bleek op het politiebureau in Den Haag te zijn, vlakbij het 'Vredespaleis' nota bene.

Vele mensen maakten zich grote zorgen over mij, temeer ook omdat ik gisteren de bijeenkomst zou openen en zou doen die ik had georganiseerd voor vele gasten. Gelukkig had ik mijn team vooraf reeds geïnstrueerd dat de bijeenkomst ook zonder mij doorgang moest hebben, daar ik mij reeds enkele weken ervoor mijzelf niet lekker voelde door koorts, hoofdpijn, weinig eetlust en hartritmestoornissen, waren ze reeds voorbereid.

De geheime dienst in Den Haag zag dus z'n kans schoon om mij 's morgens op 16 mei 2026 rond 11:50 uur buiten staande te houden en mij af te voeren toen ik op het plein aankwam om volgens mijn routeplan mij met mijn bolderkar met de benodigdheden voor de presentatie naar de zaal te begeven.

Mijn geldkistje viel van de bolderkar en al het kleingeld en de andere inhoud rolde over de straat. Het vrouwelijke lid van de geheime dienst hielp mee met het oprapen van de muntjes en vroeg toen: "Ben jij Dienie?" In mijn enthousiasme zei ik: "JA", ondertussen mij afvragend wie zij eigenlijk was, want had haar nog nooit eerder gezien. Hoe kon zij mijn voornaam weten schoot er gelijk door mij heen. Haar tactiek was dus gelukt om mij te kunnen verifiëren met diegene waar ze op zoek naar waren. Na het oprapen van de muntjes werd ik gelijk vastgegrepen en gedwongen mijn bolderkar zonder toezicht te laten staan.

Voor die tijd was ik druk bezig geweest om de laatste dingetjes voor de bijeenkomst te regelen. Ik had nog wat printjes gemaakt met de tekst: "GERESERVEERD" voor diegenen die graag vooraan wilden gaan zitten.


Tipgever

Waarschijnlijk werden ze getipt door burgemeester Fröhlich, die eerder de afgelopen week een wijkagent op mij afstuurde, om te vragen of de bijeenkomst vredelievend was die ik wilde gaan houden. Natuurlijk; in liefde en in vrede en dat is ook gebeurd.

De aanleiding voor deze aanhouding werd mij pas in het Verhoor pas duidelijk. Ze hadden vragen over het artikel van 16 april 2024 over Mark Rutte, wat eerder op De Nieuwe Media werd gepubliceerd en een artikel over Geert Wilders op De Nieuwe Media.

De berichten en informatie hierover hadden ze opgemerkt in een Telegram kanaal van mij, "VOLK WORDT WAKKER". Het kan zijn dat ze eerst een aanleiding moesten vinden / hebben gevonden om mij aan te kunnen houden om mij te kunnen dwarsbomen met de bijeenkomst die ik wilde gaan doen op 16 mei 2026 over de nieuwe richting die ik en mijn team op willen gaan in Nederland wat water, vrije energie, landbouwinnovatie, heilige Geometrie en industriële hennep betreft.

Natuurlijk vond ik het echt heel jammer dat ik er zelf niet bij kon bij de bijeenkomst die ik zelf in mijn eigen geboortedorp voor de eerste keer had georganiseerd. Gelukkig is de bijeenkomst heel goed verlopen. De reacties en de waarderingen waren weer heel goed, evenals van mijn eerdere bijeenkomsten die ik heb georganiseerd. De gasten hebben er weinig van gemerkt.


Wat er vooraf gebeurde

Op 14 mei 2026 ontmoette ik Kees van der Spek en een oude schoolgenoot Sjors Fröhlich op een bijeenkomst in de buurt van mijn geboortedorp. Beiden hebben bij mij op dezelfde middelbare school (HAVO) gezeten. Ik stelde Kees van der Spek de vraag waarom hij nooit slachtoffers aan het woord liet om hun verhaal te doen op TV. Hij antwoordde toen dat satanisch ritueel misbruik niet bestond volgens hem.

In de functie als burgemeester Fröhlich van de gemeente Vijfheerenlanden vroeg ik of hij mee wilde werken aan de Ommekeer in Nederland. Hij zei dat hij werkte voor de overheid. Ik vroeg hem daarna of hij werd gechanteerd of omgekocht was. Daarna beëindigde hij het gesprek abrupt met mij en wilde niet meer verder met mij spreken. Zelf heb ik nu het vermoeden dat burgemeester Fröhlich, door gebruik te maken van zijn mogelijkheden en netwerk, mij hiermee een hak heeft willen zetten.


Let op! Mijn telefoon is in beslag genomen, omdat ze onderzoek willen doen. Ik heb hier bezwaar tegen gemaakt en geëist deze direct aan mij terug te geven, ik heb mijn telefoon immers nodig om mijn Werkzaamheden en om mijn Missie uit te kunnen voeren voor de Wereldbevolking; om mensen te redden!


Help en ondersteun mij AUB met mijn Missie voor de wereldbevolking.

Klik hier om een donatie te kunnen doen om mij te ondersteunen.

Zodat ik mijn Missie kan voortzetten voor de wereldbevolking.


DE NIEUWE MEDIA

https://www.de-nieuwe-media.nl/



DATABANK VAN HET ECOLOGISCH KENNIS CENTRUM B.V. OP DE NIEUWE MEDIA


https://www.de-nieuwe-media.nl/databank-ekc/


Met dank aan MO*columnist Walter Zinzen.


(bron: https://nl.wikipedia.org/wiki/Walter_Zinzen)

Walter Zinzen (Antwerpen, 16 mei 1937) is een Vlaams journalist op rust, maar schrijft nog regelmatig opiniestukken voor het tijdschrift MO* en de dagbladen De Standaard en De Morgen, geeft lezingen en wordt dikwijls gevraagd als Congo- of politiek deskundige bij Vlaamse tv- en radio-programma's.


Biografie

Geboren en opgegroeid in Antwerpen, maar met Duitse roots: "Mijn grootmoeder kwam uit Aken. Telkens als ik in Duitsland ben, is het nog altijd een beetje heimkommen. Ik heb het mijn vader kwalijk genomen dat hij thuis nooit Duits sprak. Ik heb het moeten leren aan de universiteit." [1] Zinzen deed zijn middelbare studies aan het Xaveriuscollege in Borgerhout en was daar ook lid van de jeugdbeweging KSA Xaverius. Nadien studeerde hij filosofie bij de Witte Paters in Boechout en daarna Germaanse filologie aan de Katholieke Universiteit Leuven. In 1963 vertrok hij naar Congo om er drie jaar les te geven, hij werd leraar Nederlands, Engels en Duits aan een meisjesschool in Lubumbashi. Hij ontdekte er Afrika en het continent bleef hem sedertdien boeien.

Walter Zinzen begon als journalist bij de Gazet van Antwerpen en de BRT-radio. In 1967 ging hij aan de slag bij de tv-nieuwsredactie. Hij werkte er (ook bij de latere VRT) als presentator, verslaggever en eindredacteur van Het Journaal, Terzake en Panorama en had van 1999 tot 2002 zijn eigen programma, Zinzen. In 1997 werd hij Chef Duiding tot aan zijn pensioen in 2002. Hij was ook actief in allerlei organisaties. Van 1995 tot 1996 was hij voorzitter van het Nationaal Centrum voor Ontwikkelingssamenwerking. Van 2001 tot 2006 was hij mede-voorzitter van de vzw Africalia, een door de toenmalige staatssecretaris Eddy Boutmans opgerichte vereniging om cultuur aan te wenden als instrument voor ontwikkeling.

Zinzen publiceerde in 2006 een boek over de Belgische politiek: De wereld is een schouwtoneel maar wie doet de regie?. Het is een zoektocht naar het functioneren van de parlementaire democratie en de gevaren die haar bedreigen. Ook als Congo-expert publiceerde hij enkele boeken: Mobutu, van mirakel tot malaise (1995), Kisangani, verloren stad (2004), Oost-Congo, het verloren paradijs (2009) en Mobutu, de Luipaard. In 2013 verscheen Mens, erger je, een pamflet over particratie en ongerijmdheden van de staatshervormingen en in 2020 zag Migranten aller landen het licht, een oproep tot mededogen "gebaseerd op feiten in plaats van verzinsels".

Op 21 juli 2001 kreeg Zinzen tijdens de Gentse Feesten op Sint-Jacobs de Prijs voor de Democratie voor zijn rol als journalist en het naar hem genoemde televisieprogramma. De jury bekroonde Zinzen als eerbetuiging aan journalisten die een beroepsdeontologie boven de marktwetten en verkoopcijfers stellen. De jury wilde hiermee tevens benadrukken dat ze van oordeel was dat het publieke debat, van levensbelang voor een politiek democratie onder grote commerciële druk staat en dreigt te verschrompelen.

Na zijn beroepscarrière bleef Zinzen actief, maar dan als links opiniemaker. Hij schrijft opiniestukken en is geregeld te gast in politieke duidingsprogramma's. Sinds 2020 is hij columnist voor De Morgen.


Privé

Walter Zinzen is de partner van de voormalige actrice en televisiemedewerkster Kris Smet. Hij heeft twee zonen, waaronder een professor aan de VUB.

https://www.de-nieuwe-media.nl/l/bevrijdingsdag-5-mei-2026-maakt-paul-magnette-ps-samen-met-pvda-cd-v-vlaams-belang-een-einde-aan-het-185-jaar-lang-ongrondwettige-belgie/


BEVRIJDINGSDAG 5 MEI 2026: MAAKT PAUL MAGNETTE (PS) SAMEN MET "PVDA / CD&V / VLAAMS BELANG" EEN EINDE AAN HET 185 JAAR LANG "ONGRONDWETTIGE" BELGIË?


05-05-2026

Paul Magnette: "Waalse socialisten komen groter en sterker terug" / Met dank aan de Belgische koning Leopold III en zijn kleinkind huidig koning Filip van België


Door A.M.L. (Ad) van Rooij, 

directeur van het Ecologisch Kennis Centrum B.V.


Gepubliceerd door hoofdredactrice Dienie Kars

van De Nieuwe Media (Waarheidskrant)


Paul Magnette: "Waalse socialisten komen groter en sterker terug"

(bron: https://www.vrt.be/vrtnws/nl/liveblog/vlaamse-regering-voorziet-geen-nieuwe-maatregelen-om-de-energief~1771325690894/)



De PS "komt groter en sterker terug, en ik beloof het plechtig: de PS zal alles heropbouwen wat rechts heeft afgebroken, en beter". Dat heeft de voorzitter van de Waalse socialisten, Paul Magnette, gezegd tijdens zijn 1 mei-toespraak in Charleroi.



Gepubliceerd: VRTnws: vr 01 mei. 13u56


De PS zit op Brussel na overal in de oppositie sinds ze in 2024 de verkiezingen verloor van rechtse concurrent MR. Maar de Franstalige socialisten hebben volgens de peilingen de wind in de zeilen, en dus kijkt voorzitter Paul Magnette al naar de toekomst.

Magnette nam in zijn speech vooral de Franstalige regeringspartijen MR en Les Engagés op de korrel. "De ingenieurs bleken bedriegers en amateurs te zijn", klonk het. "Men zet de werknemers onder druk, men onderdrukt de gepensioneerden en ondertussen worden de mensen aan de top gespaard. Dat is onhoudbaar, en het werkt niet: het tekort zal verdubbelen, de schuld zal exploderen. En ondertussen is er geen groei en worden er geen jobs gecreëerd."



Paul Magnette denkt dat de PS sterker zal terugkomen uit de oppositiekuur.


MAAKT PAUL MAGNETTE (PS) SAMEN MET "PVDA / CD&V / VLAAMS BELANG" EEN EINDE AAN HET 185 JAAR LANG "ONGRONDWETTIGE" BELGIË?

07-04-2024

Met dank aan de Belgische koning Leopold III en zijn kleinkind huidig koning Filip van België.

Voor meer informatie daarover lees bijgevoegd verzoekschrift d.d. 4 april 2024 van "cd&v Apostel" Ad van Rooij aan "cd&v Apostel voorzitter" Belgisch Vicepremier Vincent van Peteghem in de volgende link:

ONZE NIEUWSTE ARTIKELEN

Wanneer ons Collectieve Bewustzijn inzicht krijgt in ons aardse leven en ons aardse bestaan en het Christus Bewustzijn (Licht/Waarheid) aanneemt komt er vanzelf Liefde, Harmonie, Vrede en Overvloed in onze wereld, want alles Is er Al.