Deze uitspraak deed Willem-Alexander op 4 mei 2020 tijdens de Nationale Dodenherdenking op de Dam in Amsterdam in Nederland

Mocht Willem-Alexander dit wel zeggen? 

Willem-Alexander vergeleek 'het nieuwe normaal' met de Jodenvervolging in WO-2.

In de Holocaust van WO-2 kwamen veel mensen om het leven door toedoen van de Zionisten. 

In WO-3 vervolgden de nep Joden (Zionisten) onze vrijheidsstrijders, klokkenluiders, waarheidssprekers en diegenen die niet gevaccineerd wilden worden met de gevaarlijke mRNA COVID-19 vaccinaties.

Gelukkig staat onze vrijheid nu kort voor de deur in verband met de uitrol van GESARA.

Door Dienie Kars │ De Nieuwe Media

Op zaterdag 16 mei 2026 werd onze hoofdredactrice van de straat geplukt door de geheime dienst wegens zogenaamde laster en smaad over Mark Rutte en Geert Wilders en 'opruiing van de samenleving'. Ze werd 2 uur verhoord en mocht rond 20:00 uur het Politiebureau in Den Haag te voet verlaten. Haar telefoon werd in beslag genomen voor hun verdere onderzoek.

Meer informatie hierover kun je lezen door hier te klikken.

"NIET NORMAAL MAKEN WAT NIET NORMAAL IS"

De Koning gebruikte deze woorden om op te roepen tot waakzaamheid en om onrecht niet zomaar te accepteren, specifiek in de context van discriminatie, antisemitisme en racisme.

De volledige passage uit zijn historische toespraak luidt:

"Het minste wat we kunnen doen is: niet wegkijken. Niet goedpraten. Niet uitwissen. Niet apart zetten. Niet 'normaal' maken wat niet normaal is." 

De toespraak werd destijds wereldwijd geprezen omdat het staatshoofd voor het eerst sprak tijdens de herdenking en de nadruk legde op onze vrije, democratische rechtsstaat. De hele tekst is terug te lezen op de officiële website van het Koninklijk Huis. 

Willem Alexander: dodenherdenking 4 mei 2020, tijdens eerste corona lock-down

Toespraak van Koning Willem-Alexander, Nationale Herdenking 4 mei 2020

Toespraak 04-05-2020

Het voelt vreemd op een bijna lege Dam. Maar ik weet dat U, dat jij, deze Nationale Herdenking meebeleeft en dat we hier samen staan.

In deze uitzonderlijke maanden hebben wij allemaal een deel van onze vrijheid op moeten geven. Sinds de oorlog heeft ons land iets dergelijks niet gekend. Nu maken we zelf een keuze. In het belang van leven en gezondheid.

Toen wérd de keuze voor ons gemaakt. Door een bezetter met een ideologie zonder genade die vele miljoenen mensen de dood in joeg. Hoe voelde de ultieme onvrijheid?

Er is één getuigenis die ik nooit zal vergeten. Het was hier in Amsterdam, in de Westerkerk, bijna zes jaar geleden. Een kleine man met heldere ogen - fier rechtop met zijn 93 jaar - vertelde ons het verhaal van zijn reis naar Sobibor, in juni 1943.

Zijn naam was Jules Schelvis. Daar stond hij, breekbaar maar ongebroken, in een volle, muisstille kerk. Hij sprak over het vervoer met 62 mensen in één veewagon. Over de ton op de kale vloer. Over de regen die door de kieren spatte. Over de honger, de uitputting, de smerigheid.

"Je ging er uitzien als een schooier", zei hij. En je hoorde in zijn stem hoe erg hij dat had gevonden. Hij vertelde over de horloges die bij aankomst door soldaten van polsen werden gerukt. Over hoe hij zijn vrouw Rachel in de chaos kwijtraakte. Nooit zag hij haar terug.

"Welk normaal mens had dit kunnen bedenken? Hoe kon de wereld toestaan dat wij, rechtschapen burgers van Nederland, als uitschot werden behandeld?" Zijn vraag bleef hangen tussen de pilaren van de kerk. Ik heb er geen antwoord op. Nog steeds niet.

Wat ik me ook herinner, is zijn verslag van wat er aan de reis voorafging. Na een razzia werd hij samen met zijn vrouw en vele honderden anderen weggevoerd naar station Muiderpoort. Ik hoor nog zijn woorden: "Honderden omstanders hebben zonder vorm van protest toegekeken hoe de overvolle trams, onder strenge bewaking, voorbij reden."

Dwars door deze stad. Dwars door dit land. Voor de ogen van landgenoten. Het leek zo geleidelijk te gaan. Elke keer een stapje verder.
Niet meer naar het zwembad mogen.
Niet meer mogen meespelen in een orkest.
Niet meer mogen fietsen.
Niet meer mogen studeren.
Op straat worden gezet.
Worden opgepakt en weggevoerd.

Sobibor begon in het Vondelpark. Met een bordje: 'Voor Joden verboden'. Zeker: er waren veel mensen die zich verzetten. Mannen en vrouwen die in actie kwamen, die tegen de stroom in burgermoed toonden en hun eigen veiligheid op het spel zetten voor anderen.

Ik denk ook aan alle burgers en militairen die vochten voor onze vrijheid.
Aan de jonge soldaten die in de meidagen sneuvelden aan de Grebbelinie.
De militairen die ons Koninkrijk dienden in Nederlands-Indië en dat met de dood bekochten.
De verzetsstrijders die werden gefusilleerd op de Waalsdorpervlakte of onmenselijk werden behandeld in straf- en concentratiekampen.
De militairen die niet terugkeerden van vredesmissies of daarbij ernstig gewond raakten.
Werkelijke helden die bereid waren te sterven voor onze vrijheid en onze waarden.

Maar er is ook die andere realiteit. Medemensen, medeburgers in nood, voelden zich in de steek gelaten, onvoldoende gehoord, onvoldoende gesteund, al was het maar met woorden. Ook vanuit Londen, ook door mijn overgrootmoeder, toch standvastig en fel in haar verzet. Het is iets dat me niet loslaat.

Oorlog werkt generaties lang door. Nu, 75 jaar na onze bevrijding, zit de oorlog nog steeds in ons. Het minste wat we kunnen doen is: niet wegkijken. Niet goedpraten. Niet uitwissen. Niet apart zetten. Niet 'normaal' maken wat niet normaal is. En: onze vrije, democratische rechtsstaat koesteren en verdedigen. Want alleen die biedt bescherming tegen willekeur en waanzin.

Jules Schelvis doorstond de hel en wist toch als vrij mens weer iets van het leven te maken. Veel meer dan dat. "Ik heb vertrouwen in de mensheid gehouden", zei hij. Als hij het kon, kunnen wij het ook. Wij kunnen het, wij doen het samen. In vrijheid.

(Bron:  https://www.koninklijkhuis.nl/documenten/2020/05/04/toespraak-van-koning-willem-alexander-nationale-herdenking-4-mei-2020)

WAAR STAAN WE NU?

"In vrije regeringen zijn de heersers de dienaren, 

en het volk hun meerderen en soevereinen."

Een burgeroorlog is de enige redding van de satanische en rovende elite!

Laat het niet zover komen beste en lieve mensen...

Tip! Haal voldoende contacten in huis om een aantal weken te overleven.

Zodat je onderling kunt blijven ruilen voor jouw eerste levensonderhoud en levensbehoeften.

Het kan zomaar zijn dat je straks niet meer kunt pinnen en dat het internet eruit ligt.

Niet gaan piepen straks wanneer je jezelf niet hebt voorbereid.

ONZE PINKSTERSBOODSCHAP

Blijf in Liefde en vooral in Vrede denken en handelen.

De bezielde mensen zijn allemaal één en hebben slechts één doel:

FREEDOM FOR ALL ❤️ WORLDWIDE 

De Waarheid over ons aardse leven en ons aardse bestaan gaat ons leven drastisch en positief veranderen, maar eerst moesten ook wij door het stof heen der Aarde om erachter zien te komen. Wij dienden ook eerst ons eigen Transformatieproces te doen, te ontwaken en onze rugzak met trauma's en frustraties op te ruimen. Wij zijn nu zover om volgende stappen te kunnen nemen. 

Wij helpen en ondersteunen U graag daarbij door onze informatie aan te reiken. Doe Uw voordeel met onze informatie en vergeet ons niet te bedanken met een passende waardering (klik daarvoor hier).

ONZE NIEUWSTE ARTIKELEN

Wanneer ons Collectieve Bewustzijn inzicht krijgt in ons aardse leven en ons aardse bestaan en het Christus Bewustzijn (Licht/Waarheid) aanneemt komt er vanzelf Liefde, Harmonie, Vrede en Overvloed in onze wereld, want alles Is er Al.