Sint-Nicolaasdag, Heilige Nikolaas (van Myra) († c. 342), Patroon van de kinderen, kooplui, schippers - Vrije Gedachtenis, werd op 6 december ca. 335–337 geboren en wordt op 6 december gevierd behalve in het grondwettelijk nooit bestaande Nederland daar wordt sinterklaasfeest op de vooravond (dus op 5 december) in familiekring gevierd.
H. Nicolaas van Myra (ca. 260/270-335/337), bisschop en wonderdoener.
Nicolaas
werd rond 270 nC geboren in een rijk en christelijk koopmansgezin in de
stad Patara (in het oostelijk gedeelte van het toenmalige Romeinse
Rijk, het huidige Turkije). Het leven van Nicolaas staat bol van
wonderen. (bron https://www.kenteringen.nl/heilige-van-de-dag/12-december/06-december/).
Als
pasgeboren baby'tje ging hij na twee uur rechtop staan in zijn badje om
God te danken voor zijn leven en vastte op woensdag en vrijdag door dan
de moederborst te weigeren. Al jong verloor hij zijn ouders en erfde hun vermogen. Hij besteedde al zijn geld aan de armen en behoeftigen, werd op zijn 19e al priester gewijd en spoedig daarna tot bisschop van Myra.
Hij redde drie meisjes van de prostitutie door tot drie maal toe goud door het venster van de vader te gooien als bruidsschat; vandaar dat hij vaak wordt afgebeeld met drie geldbuidels (ook symbool voor de Drie-eenheid).
Andere
wonderen en gebeurtenissen verhalen over hoe hij drie studenten (soms
kinderen) tot leven wekte die vermoord waren door een herbergier;
hoe hij een kind behoedde voor een te heet bad; hoe hij zeelieden op
zee redde uit een storm; hoe hij drie onschuldig veroordeelden redde van
de dood; hoe hij in een droom verscheen aan keizer Constantijn en zo
drie generaals redde van de dood (de zgn. Stratelatenlegende); hoe hij
een ontvoerd kind terugbracht bij zijn ouders en hoe hij Myra behoedde
voor een hongersnood door graan te vermenigvuldigen.
Deze
wonderverhalen willen vooral bevestigen hoe bijzonder iemand is geweest
en vaak verwijzen die verhalen naar de Bijbel of het leven van
Christus, om het belang van de heilige te onderstrepen.
Het zijn dus geen sprookjes, maar geloofsverhalen. Het opwekken uit de
dood is een typisch christelijk voorbeeld van de belofte van God dat de
dood niet het laatste woord heeft.
Nicolaas
werd door deze verhalen patroonheilige van zeelieden, reizigers,
ongehuwde meisjes, prostituees, kinderen en studenten, rechters,
advocaten, onschuldig veroordeelden en bakkers.
Nicolaas zou volgens de legende ook aanwezig zijn geweest bij het Concilie van Nicea in 325, waarin het arianisme werd bestreden (waarin Jezus niet gelijkgesteld wordt aan God) en de geloofsbelijdenis werd vastgesteld. Nicolaas stond voor een zuiver geloof en had al de tempel van de godin Artemis (Diana) verwoest.
Op dit concilie zou Nicolaas een klap hebben uitgedeeld aan een bisschop, naar sommige verhalen de H. Spiridon, omdat zij van mening verschilden. Naar later bleek is dit verhaal verzonnen en is Nicolaas nooit op dit Concilie aanwezig geweest.
Het omstreeks het jaar 400 na christus laten verdwijnen van het Boek van Henoch door de Hunnen uit de Bijbel maakt duidelijk dat Nicolaas wel degelijk aanwezig is geweest bij het Concilie van Nicea in het jaar 325 na Christus
Daarmee kwam hij zelf in de gevangenis (volgens sommige verhalen onder de christenvervolgingen onder keizer Diocletianus) en werd zo beschermheilige van gevangenen en dieven die tot inkeer komen.
Nicolaas werd al sinds de zesde eeuw als heilige vereerd en was de meest vereerde heilige in de ongedeelde kerk.
Maar ook na het Grote Schisma van 1054 bleef hij populair, vooral toen
zijn relieken dertig jaar later in Bari terecht kwamen; die werden op 9
mei 1087 naar Bari gebracht (waarschijnlijk geroofd door kooplieden) om
ze tegen de oprukkende islam (door Ottomanen of Seltsjoeken) te
beschermen. In Bari werd vervolgens speciaal voor Nicolaas (San Nicola)
de Sint Nicolaasbasiliek gebouwd. Het translatiefeest van de relieken
van Nicolaas wordt jaarlijks nog uitgebreid herdacht met een driedaags
feest van 7-9 mei in Bari. Overigens claimden archeologen onlangs (okt.
2017) dat Nicolaas' resten wellicht nog steeds in Myra zijn te vinden.
Zijn verering kwam al in de tiende eeuw op gang in Europa, vooral
door toedoen van de Byzantijnse keizerin Theophanu, die na haar
huwelijk met keizer Otto II in de Valkhof in Nijmegen een St.
Nicolaaskapel liet bouwen. Zo bracht zij de verering van Nicolaas in
de aristocratische kringen. Bari maakte ten tijde van de reliekenroof
deel uit van het Normandische rijk en zijn verering kwam zo in Frankrijk
in de kloosterscholen terecht, waar hij in mirakelspelen de studenten
tot een vroom leven maande. De zeelieden die hem vereerden brachten
Nicolaas naar de havensteden. Ook de missionarissen, die relieken
meebrachten, en kruisvaarders maakten Nicolaas tot een bekende en
geliefde heilige.
Amsterdam was een havenstad en kende al een Nicolaaskerk (de huidige Oude Kerk) sinds de 13e eeuw.
Door kermissen (kerkmissen; markten die verbonden waren aan een
feestdag van een heilige die eerst in de kerk gevierd werd) en de
daaraan verbonden St. Nicolaasmarkten werd Nicolaas enorm populair in de
Middeleeuwen. Op 6 december werd een kinderbisschop gekozen die om geld
mocht bedelen en Sinterklaas werd bekend als de goedheiligman, wat een
verbastering is van goed-huwelijk-man.
Nicolaas
werd zo een huwelijksmakelaar; jongens en meisjes gaven elkaar een
vrijerspop (een pop van speculaas met de beeltenis van Sinterklaas) als
ze elkaar leuk vonden.
De Beeldenstorm en de Reformatie hebben Sinterklaas niet uit kunnen
bannen, want hij was toen al te zeer verankerd in de Nederlandse
cultuur. Hij mocht niet openlijk als katholieke bisschop vereerd worden,
maar de Sinterklaasfeesten bleven binnenkamers gevierd worden; Jan
Steen heeft daar een prachtig en beroemd schilderij van gemaakt. Van dit
schilderij bestaat ook een protestantse versie, waarbij het meisje een
koek vasthoudt ipv een pop van Johannes de Doper.
Sinds 1850 werd Sinterklaas door Jan Schenkman geïntroduceerd als komend uit Spanje met een stoomboot, werd hij meer geportretteerd als opvoeder en kreeg hij een zwarte knecht, die pas sinds begin 20e eeuw Zwarte Piet wordt genoemd.
Overigens zijn veel zgn. kenmerken van het Sinterklaasfeest ontleend aan oude Germaanse riten: ook Wodan hield een staf vast en zat op een wit paard (Sleipnir) en de oude Sunneklaasfeesten op Ameland
en de feesten in Duits- en Franstalige gebieden kennen allemaal een
knecht met een zak en een roe (Krampus, Ruprecht, Schmutzli, Père
Fouettard). De roe is een oud vruchtbaarheidssymbool. Nicolaas de
heilige, de goede, heeft in deze verhalen het kwaad (verbeeld door een
duivel of mythische figuur, een boeman met een zak of een zwart monster)
in zijn macht.
Nicolaas
wordt juist in de adventperiode gevierd als een verwijzing naar Jezus,
als het hart van Kerstmis; zijn wonderen verwijzen naar een God die naar
ons omziet, naar de gewone mens in nood.
Ook wij moeten aandacht hebben voor de mens in nood, omzien naar de
armen en behoeftigen, de hongerigen en de daklozen, onvoorwaardelijk
geven en onze familie in ere houden. Nicolaas is dan ook na Jezus en
Maria de meest vereerde heilige binnen de Oosters-Orthodoxe en
Oriëntaals-Orthodoxe Kerk. Daar wordt hij vereerd als wonderdoener en er
zijn talloze iconen van hem geschilderd die alle huiskamers sieren.
Nicolaas
is patroon van Griekenland en Rusland en er zijn ontelbare plaatsen en
kerken naar hem genoemd, ook in Europa (en Nederland) dus.
In
Amsterdam, waar hij patroonheilige van is, is op zondag 5 december 2021
een reliek bijgezet door mgr. Hendriks, waarmee zijn verering een extra
impuls krijgt. Dit wordt gevolgd door een Nicolaasjaar met wandelingen, lezingen en concerten, met nadruk op Nicolaas' barmhartigheid. Op dezelfde dag werd in Lith (N.Br.) een Nicolaasbeeld ingezegend door mgr. De Korte wegens de nieuwe Heilige Nicolaasparochie.
Zijn verering is door Nederlandse en Duitse immigranten in de 17e eeuw meegenomen naar New York, waar hij uitgroeide tot Santa Claus, de Kerstman.
Het is de hierboven beschreven God die de schrijvers Dienie Kars en Ad van Rooij vanuit 'de ziel' van Napoleon Bonaparte, die op 2 december 1804 in aanwezigheid van paus Pius VII in de kathedraal Notre-Dame van Parijs is gekroond tot keizer van het Eerste Franse Keizerrijk, de kracht heeft gegeven om dit "Goddelijk Geschrift" op 2 december 2024 te voltooien en op 6 december 2024 vanuit De Nieuwe Media aan alle acht miljard wereldbewoners
in alle wereldtalen te openbaren heeft geholpen om onze kinderen te
sparen, waarmee het uitroeien van alle mensen op Aarde, door zijn
rechtmatige erfelijke opvolger Prins Charles Marie Jérôme Victor Bonaparte vanuit het Eerste Franse Keizerrijk wordt voorkomen. Dit met het in alle 193 landen van de Verenigde Naties (en ook alle staatjes daarbuiten) retroactief afkondigen van het door Napoleon Bonaparte op 22 september 1795 bij plebiscietafgekondigde Franse grondwet van 1795, waarbij nogmaals de nadruk wordt gelegd op plichten: de Verklaringen van de rechten en de plichten van de mens en de burger en waarbij nogmaals Broederschapretroactief wordt vervangen door veiligheid en bescherming van eigendom en waarbij nogmaals een strikte scheiding der machten van Kerk en staat retroactief ten uitvoer moet worden gebracht.